Inleiding

Een valse verklaring is een uitspraak die niet overeenkomt met de waarheid en juridische gevolgen kan hebben. In Nederland wordt een valse verklaring vaak geassocieerd met meineed, wat betekent dat iemand onder ede een onjuiste verklaring aflegt.

Zolang de leugenaar (dader) die valse verklaring heeft afgelegd over iemand en hem geen vergiffenis heeft gevraagd en publiekelijk de valse verklaringen intrekt zal de leugenaar niet door Allāh Ta’ālā worden vergeven maar eerst een zware straf ondergaan.

Kenmerken van een valse verklaring

• Onjuistheid: De verklaring bevat bewust verkeerde informatie.
• Bedrieglijke opzet: De persoon die de verklaring aflegt, doet dit met de intentie om te misleiden.
• Gevolgen: Een valse verklaring kan leiden tot onrechtvaardige beslissingen in een rechtszaak.

Valse verklaring volgens de Nederlandse wetgeving

In Nederland wordt valse verklaring of valsheid in geschrifte bestraft onder Artikel 225 van het Wetboek van Strafrecht. Dit kan leiden tot gevangenisstraf, taakstraf of een geldboete, afhankelijk van de ernst van de overtreding.

Juridische gevolgen:

• Meineed: Als de valse verklaring onder ede wordt afgelegd, kan dit leiden tot maximaal 9 jaar gevangenisstraf.
• Valsheid in geschrifte: Een schriftelijke valse verklaring kan bestraft worden met tot 6 jaar cel.
• Boetes en sancties: Naast gevangenisstraf kan een valse verklaring leiden tot geldboetes en juridische beperkingen.

Mogelijke straffen voor valse verklaringen:

• Valse aangifte bij de politie: Dit valt onder Artikel 188 van het Wetboek van Strafrecht en kan bestraft worden met gevangenisstraf of een geldboete.
• Vervalsing van documenten: Bijvoorbeeld een vals diploma, rijbewijs of arbeidsovereenkomst kan leiden tot gevangenisstraf van enkele maanden tot een jaar, afhankelijk van de situatie.
• Fraude met contracten: Het opstellen van een valse arbeidsovereenkomst om een hypotheek af te sluiten kan leiden tot gevangenisstraf van 2 tot 12 maanden.

Valse verklaring bij de rechter

In Nederland wordt een valse verklaring bij de rechter als meineed beschouwd wanneer deze onder ede wordt afgelegd. Dit is een ernstig strafbaar feit en kan leiden tot maximaal 9 jaar gevangenisstraf, afhankelijk van de omstandigheden.

Straffen voor meineed

• Standaard straf: Meestal een gevangenisstraf van 3 maanden.
• Zware gevallen: Kan oplopen tot 6 jaar cel als de valse verklaring ernstige gevolgen heeft.
• Extra zware gevallen: Als de valse verklaring in het nadeel van een verdachte wordt afgelegd, kan de straf oplopen tot 9 jaar gevangenisstraf.

Andere juridische gevolgen

• Valsheid in geschrifte: Als de valse verklaring schriftelijk wordt vastgelegd en gebruikt als bewijs, valt dit onder Artikel 225 van het Wetboek van Strafrecht, met een maximale straf van 6 jaar cel.
• Rechterlijke beoordeling: De rechter bepaalt of een valse verklaring invloed heeft op de zaak en kan sancties opleggen.

Hoe meineed wordt bewezen

Meineed, oftewel het afleggen van een valse verklaring onder ede, wordt in Nederland streng bestraft. Hier is hoe het wordt bewezen in de rechtszaal:

Wettelijke Bewijsmiddelen

Volgens de Nederlandse wet zijn er vijf wettige bewijsmiddelen die kunnen worden gebruikt om meineed te bewijzen:

• Eigen waarneming van de rechter (bijvoorbeeld videobeelden of opvallend gedrag van de verdachte).
• Schriftelijke bescheiden, zoals een proces-verbaal van de politie.
• Verklaringen van getuigen die onder ede zijn afgelegd.
• Verklaringen van deskundigen, zoals forensische experts.
• Verklaringen van de verdachte, hoewel een verdachte niet verplicht is om te spreken.
• Vergelijking van verklaringen: Als een getuige zichzelf tegenspreekt of bewijsstukken de verklaring weerleggen.

Meineed in de wet

Meineed is vastgelegd in Artikel 207 van het Wetboek van Strafrecht en kan leiden tot maximaal 9 jaar gevangenisstraf als de valse verklaring ernstige gevolgen heeft.

Hoe rechters omgaan met twijfelachtige getuigenverklaringen

Rechters in Nederland hanteren strikte richtlijnen bij twijfelachtige getuigenverklaringen om de waarheid te achterhalen en rechtvaardige uitspraken te doen.

Beoordeling van Getuigenverklaringen

• Rechters analyseren consistentie in verklaringen. Als een getuige zichzelf tegenspreekt, kan dit de geloofwaardigheid ondermijnen.
• Vergelijking met ander bewijs: Verklaringen worden getoetst aan forensisch bewijs, documenten en andere getuigen.

Onderzoek naar motieven

• Rechters onderzoeken of een getuige persoonlijk belang heeft bij de zaak.
• Druk of manipulatie: Als een getuige onder druk is gezet, kan dit de betrouwbaarheid beïnvloeden.

Deskundigen en extra onderzoek

• In complexe zaken kunnen deskundigen worden ingeschakeld om verklaringen te verifiëren.
• Rechterlijke ondervraging: De rechter kan aanvullende vragen stellen om tegenstrijdigheden bloot te leggen.

Laster en smaad

Smaad en laster zijn beide strafbare feiten in het Nederlandse recht die te maken hebben met het aantasten van iemands eer en goede naam.

Verschil tussen smaad en laster

1. Smaad: Dit houdt in dat iemand opzettelijk de reputatie van een ander probeert te schaden door hem of haar in het openbaar te beschuldigen van een bepaald feit. Dit kan bijvoorbeeld via sociale media, een artikel of een openbare uitspraak gebeuren.
2. Laster: Dit gaat een stap verder dan smaad. Bij laster wordt een feit verzonnen of verspreid waarvan degene die het naar buiten brengt weet dat het onwaar is. Dit betekent dat er bewust wordt gelogen om iemand schade toe te brengen.

Juridische basis

Smaad en laster zijn geregeld in het Wetboek van Strafrecht:

1. Artikel 261 Sr: Smaad kan bestraft worden met een gevangenisstraf van maximaal zes maanden of een geldboete van de derde categorie.
2. Artikel 262 Sr: Laster is ernstiger en kan bestraft worden met een gevangenisstraf van maximaal twee jaar of een hogere geldboete.

Als je slachtoffer bent van smaad of laster, kun je aangifte doen bij de politie.

Hoe doe je aangifte van smaad of laster?

1. Bewijs verzamelen: Zorg ervoor dat je bewijs hebt, zoals screenshots, berichten of getuigenverklaringen.
2. Aangifte doen bij de politie: Je kunt aangifte doen bij een politiebureau of online via de politiewebsite.
3. Klacht indienen: Omdat smaad en laster klachtdelicten zijn, moet je expliciet aangeven dat je een klacht indient bij de hulpofficier van justitie.
4. Onderzoek door politie en OM: De politie onderzoekt de zaak en het Openbaar Ministerie (OM) bepaalt of er vervolging plaatsvindt.
5. Mogelijke rechtszaak: Als het OM besluit tot vervolging, kan de zaak voor de rechter komen.

Wat staat in de Shari’ah over valse verklaring?

De Heilige Qur’ān veroordeelt het afleggen van valse verklaringen en liegen als een ernstige zonde. Daarnaast wordt in de islam liegen en het afleggen van een valse getuigenis beschouwd als een ernstige misdaad. De Profeet Mohammed ﷺ heeft gewaarschuwd tegen liegen en benadrukt dat het een eigenschap is van zondaren die uiteindelijk in het Vuur zullen belanden.

Allāh Ta’ālā openbaart

 إِنَّمَا يَفْتَرِي ٱلْكَذِبَ ٱلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ ٱللَّهِ وَأُوْلـٰئِكَ هُمُ ٱلْكَاذِبُونَ

“Voorzeker slechts zij verzinnen leugens die in de tekenen van Allāh niet geloven; zij zijn de leugenaars.” Surah an-Nahl (de bij), H16, vers 115

De diepere uitleg over het concept van valse verklaringen in de Heilige Qur’ān is dat in de islam het afleggen van een valse getuigenis gezien wordt als een van de grootste zonden. De Heilige Qur’ān en de ahadīth benadrukken hoe gevaarlijk en onrechtvaardig liegen is, vooral wanneer het anderen schaadt.

Hazrat Abu Bakr (radi Allāhu anhu) vertelde dat de Profeet ﷺ driemaal zei: “Zal ik jullie niet informeren over de grootste van de grote zonden?” Wij zeiden: “Ja, O Allāh’s Boodschapper ﷺ.” Hij zei: “Om deelgenoten toe te kennen aan Allāh in aanbidding en om ongehoorzaam te zijn tegenover je ouders.” De Profeet ﷺ ging rechtop zitten nadat hij achterover had gelegen en voegde eraan toe: “En ik waarschuw jullie tegen het afleggen van een valse verklaring en een valse getuigenis; ik waarschuw jullie tegen het afleggen van een vervalste verklaring en een valse getuigenis.” De Profeet ﷺ bleef die waarschuwing herhalen totdat wij dachten dat hij niet zou stoppen. Sahīh Bukhārī, H78

Daarnaast zijn er vele uitspraken van de Profeet ﷺ waarin hij het liegen en valse getuigenis vergelijkt met ernstige misdaden, zoals moord en afgoderij. In een overlevering zei hij:

Hazrat  ‘Ubaydullāh bin Abi Bakr [bin Anas] (radi Allāhu anhu) vertelde van Anas bin Malik, dat de Profeet ﷺ [zei] over de belangrijkste zonden: “Shirk met Allāh, ongehoorzaam aan de ouders, het nemen van het leven, en valse verklaring.”

Kortom, waarheid en rechtvaardigheid staan centraal in de islam, en een valse verklaring wordt als een ernstige schending van die principes gezien.

Belangrijke bronnen van exegeten over valse verklaringen

Er zijn verschillende bekende islamitische geleerden die zich hebben verdiept in de interpretatie van Qur’ān-verzen over valse getuigenis. Enkele prominente namen zijn:

• Ibn Kathīr: Een van de meest gerespecteerde Qur’ān-exegeten, bekend om zijn tafsir (uitleg) die gebaseerd is op overleveringen van de Profeet ﷺ en zijn metgezellen (radi Allāhu anhum).
• Al-Tabāri: Een vroege islamitische geleerde die een uitgebreide tafsir heeft geschreven, waarin hij historische context en linguïstische analyse gebruikt.
• Al-Qurtubi: Bekend om zijn diepgaande uitleg van Qur’ān-verzen, met nadruk op juridische en ethische implicaties.
• Al-Razi: Een filosoof en theoloog die Qur’ān-verzen interpreteerde met een combinatie van logica en traditionele islamitische kennis.

De Heilige Qur’ān veroordeelt valse verklaringen en valse getuigenissen ten zeerste, en legt de nadruk op waarheidsgetrouwheid en rechtvaardigheid. Verschillende verzen benadrukken het belang van eerlijkheid en de gevolgen van liegen.

Allāh Ta’ālā openbaart

وَإِن كُنتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُواْ كَاتِباً فَرِهَٰنٌ مَّقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضاً فَلْيُؤَدِّ ٱلَّذِي ٱؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُ وَلاَ تَكْتُمُواْ ٱلشَّهَٰدَةَ وَمَن يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ

“En indien je op reis bent en geen schrijver vindt, laat er dan een onderpand voor worden gegeven. En indien één uwer de ander iets toevertrouwt, laat dan degene aan wie het toevertrouwd is, het toevertrouwde teruggeven en laat hem Allāh zijn Heer vrezen. Verbergt geen getuigenis; en wie dat wel doet diens hart is zeker zondig en Allāh weet goed, wat je doet.” Surah al-Baqarāh (de koe), H2, vers 283

ذٰلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ حُرُمَاتِ ٱللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهُ عِندَ رَبِّهِ وَأُحِلَّتْ لَكُمُ ٱلأَنْعَامُ إِلاَّ مَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَٱجْتَنِبُواْ ٱلرِّجْسَ مِنَ ٱلأَوْثَانِ وَٱجْتَنِبُواْ قَوْلَ ٱلزُّورِ

“Zo zij het. Wie dus de heilige Geboden van Allāh eert, het zal voor hem goed zijn in de ogen van zijn Heer. En wettig voor u is alle vee behalve hetgeen u anderszins is verkondigd. Vermijdt derhalve de onreinheid der afgodsbeelden en vermijdt het valse woord.” Surah al-Hajj (de pelgrimstocht), H22, vers 30

Kortom, islamitische geleerden hebben uitgebreid gesproken over het verbod op valse getuigenissen als een grote zonde beschouwd omdat het de gerechtigheid ondermijnt en tot schade kan leiden. De Profeet ﷺ waarschuwde tegen valse getuigenissen en rangschikte het als een van de ernstigste zonden, naast het associëren van partners met Allāh en ongehoorzaamheid aan ouders.

In islamitische rechtbanken kan valse getuigenissen ernstige gevolgen hebben, waaronder wettelijke straffen en goddelijke bestraffing met zweepslagen. Het individu is verantwoording verschuldigd aan Allāh Ta’ālā en moet oprecht berouw tonen om vergeving te zoeken. De Profeet ﷺ benadrukte de ernst ervan en rangschikte het als een van de grootste zonden, naast het associëren van partners met Allāh Ta’ālā en ongehoorzaamheid aan ouders.

Straffen voor valse getuigenissen

1. Juridische gevolgen: In een islamitische rechtbank, als valse getuigenissen leiden tot schade of de onwettige toe-eigening van de rechten van een ander, kan de getuige aansprakelijk worden gesteld. Ze moeten de schade herstellen, alle toegeëigende eigendommen teruggeven en kunnen te maken krijgen met strafmaatregelen, zoals boetes of andere juridische gevolgen.
2. Allāhs straf: Een vals getuigenis wordt als een grote zonde beschouwd en het individu staat in het Hiernamaals voor een zware straf,  tenzij hij of zij oprecht berouw heeft en probeert het verkeerde recht te zetten.
3. Vergelijking met polytheïsme: De Profeet ﷺ verklaarde dat valse getuigenissen verwant zijn aan polytheïsme, en benadrukte de spirituele gevolgen ervan.
4. Bestraffing in de hel: De islamitische leer waarschuwt dat degenen die een valse getuigenis afleggen, aan hun tong in de hel kunnen worden opgehangen naast huichelaars.

De Islam legt grote nadruk op waarheid en rechtvaardigheid en dringt er bij gelovigen op aan om in alle zaken eerlijkheid te handhaven.

Getuigenis in de islam heeft diepgaande ethische implicaties, omdat het direct verbonden is met rechtvaardigheid, waarheid en morele verantwoordelijkheid.

Waarachtigheid als morele verplichting

De Islam hecht enorm veel belang aan waarheidsgetrouwheid in getuigenissen. De Heilige Qur’ān gebiedt gelovigen om standvastig te zijn in gerechtigheid, zelfs als het tegen henzelf of hun geliefden is.

Allāh Ta’ālā openbaart

يَٰأَيُّهَا ٱلَّذِينَ آمَنُواْ كُونُواْ قَوَّٰمِينَ بِٱلْقِسْطِ شُهَدَآءَ للَّهِ وَلَوْ عَلَىۤ أَنْفُسِكُمْ أَوِ ٱلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلأَقْرَبِينَ إِن يَكُنْ غَنِيّاً أَوْ فَقِيراً فَٱللَّهُ أَوْلَىٰ بِهِمَا فَلاَ تَتَّبِعُواْ ٱلْهَوَىٰ أَن تَعْدِلُواْ وَإِن تَلْوُواْ أَوْ تُعْرِضُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيراً

“O, gij die gelooft, weest voorstanders der rechtvaardigheid, getuigen voor Allāh, zelfs al was het tegen uzelf, of ouders en verwanten. Hetzij rijk of arm, Allāh is beter dan beiden. Volgt niet de begeerten, opdat gij niet onrechtvaardig zult zijn. En als gij de waarheid omzeilt of er u van afwendt, Allāh is goed op de hoogte van wat gij doet.” Surah an-Nisā (de vrouwen), H4, vers 135

Vals getuigenis als een grote zonde

Het afleggen van een valse getuigenis (Shahāda al-Zur) wordt in de islam als een ernstige zonde beschouwd  . De Profeet ﷺ rangschikte het onder de grootste zonden, naast polytheïsme en ongehoorzaamheid aan ouders. Valse getuigenissen kunnen leiden tot onrecht, onderdrukking en corruptie, waardoor het een ernstige ethische schending wordt.

Rechtvaardigheid boven persoonlijke belangen

De islamitische leer benadrukt dat getuigenissen vrij moeten zijn van vooringenomenheid, vriendjespolitiek of persoonlijk gewin. Getuigen moeten gerechtigheid handhaven, zelfs als dit indruist tegen hun eigen belangen of die van hun familieleden. Dit zorgt voor eerlijkheid in juridische en sociale zaken.

Verantwoordelijkheid voor de samenleving

Getuigenis speelt een cruciale rol bij het handhaven van sociale orde en rechtvaardigheid. Het verbergen van getuigenissen of het weigeren om te getuigen wanneer dat nodig is, kan leiden tot schade en onrecht, wat sterk wordt afgeraden in de islam.

Voorwaarden voor een aanvaardbare getuigenis

De Shari’ah schetst strikte voorwaarden voor een getuige om als geloofwaardig te worden beschouwd, waaronder:

1. Eerlijkheid en integriteit
2. Mentale competentie
3. Vrijwaring van belangenconflicten
4. Vasthouden aan religieuze en ethische principes

Verantwoording afleggen bij Allāh Ta’ālā

Afgezien van de juridische gevolgen, leert de Islam dat getuigen verantwoording moeten afleggen aan Allāh Ta’ālā voor hun getuigenis. Een valse getuige kan in het Hiernamaals zwaar gestraft worden, wat het ethische gewicht van een waarheidsgetrouwe getuigenis versterkt.

Islamitische rechtbanken hebben strikte richtlijnen voor getuigenissen om gerechtigheid en eerlijkheid te waarborgen zoals:

1. Voorwaarden voor een geldige getuigenis

Een getuige moet aan bepaalde criteria voldoen om in een islamitische rechtbank als geloofwaardig te worden beschouwd:

1. Vrijheid: De getuige mag niet tot slaaf worden gemaakt.
2. Wettelijke verantwoordelijkheid: Ze moeten gezond van geest en volwassen zijn.
3. Eerlijkheid en integriteit: De getuige moet bekend staan om zijn waarheidsgetrouwheid en oprechtheid karakter.
4. Mentale alertheid: Ze moeten mentaal wakker zijn en in staat zijn om gebeurtenissen nauwkeurig te herinneren.
5. Respectabiliteit: Hun gedrag moet in overeenstemming zijn met de maatschappelijke normen van fatsoen.

2. Regels voor getuigenissen op basis van geslacht

De islamitische wet heeft specifieke regels met betrekking tot mannelijke en vrouwelijke getuigen:

1. Financiële zaken: Twee mannen of een man en twee vrouwen kunnen getuigen.
2. Huwelijk en wettelijke straffen: Slechts twee mannelijke getuigen worden geaccepteerd.
3. Zaken waarbij vrouwen betrokken zijn: In zaken als de bevalling kan een getuigenis worden afgelegd door twee mannen, een man en twee vrouwen, of vier vrouwen.
4. Ontucht of overspel: Vereist vier mannelijke getuigen.

3. Ethische verantwoordelijkheid van getuigen

Getuigen moeten naar waarheid getuigen, zelfs als dat tegen hun eigen belangen of familie indruist. Valse getuigenissen worden als een grote zonde beschouwd  en kunnen leiden tot juridische en goddelijke gevolgen.

Islamitische rechtbanken behandelen geschillen op basis van getuigenissen met strikte wettelijke en ethische richtlijnen om gerechtigheid te waarborgen. Dit is hoe getuigenissen een rol spelen bij het oplossen van geschillen:

1. Bewijslast en vereisten voor getuigen

1. De bewijslast ligt bij de eiser, wat betekent dat de persoon die een beschuldiging uit, geloofwaardig bewijs moet leveren.
2. Getuigen moeten aan specifieke criteria voldoen, waaronder eerlijkheid, geestelijke bekwaamheid en religieuze integriteit.

2. Soorten getuigenissen in geschillen

1. Financiële geschillen: Vereist twee mannelijke getuigen of één mannelijke en twee vrouwelijke getuigen.
2. Strafzaken: Getuigenissen moeten duidelijk en consistent zijn, met strikte eisen voor bewijs.
3. Overspelzaken: Vereist vier mannelijke getuigen om de daad te bevestigen.

3. Gevolgen van valse getuigenissen

1. Het afleggen van een valse getuigenis wordt als een grote zonde beschouwd  en kan leiden tot wettelijke straffen of goddelijke straf.
2. Getuigen waarvan bewezen is dat ze oneerlijk zijn, kunnen  in toekomstige gevallen boetes, gevangenisstraf of verlies van geloofwaardigheid krijgen.

4. Rol van rechters bij het evalueren van getuigenissen

1. Rechters beoordelen de geloofwaardigheid van getuigen en zorgen ervoor dat hun getuigenis in overeenstemming is met  de islamitische rechtsbeginselen.
2. Als de getuigenis tegenstrijdig of onbetrouwbaar is, kan de zaak worden geseponeerd of verder onderzoek vereisen.

Historische zaken waarin getuigenissen een cruciale rol speelden in islamitische rechtbanken.

Islamitische rechtbanken hebben tal van historische zaken behandeld waarin getuigenissen een cruciale rol speelden bij het bepalen van gerechtigheid. Hier zijn enkele inzichten:

1. Getuigenis in Ottomaanse rechtbanken

In de vroegmoderne Ottomaanse hoven werden zowel mondelinge als schriftelijke documentatie als bewijs gebruikt. Hoewel de islamitische rechtsleer aanvankelijk schriftelijke documenten ontmoedigde, erkenden rechtbanken later het belang ervan, vooral in regio’s die afhankelijk zijn van handel.

2. Getuige-deskundigen in islamitische rechtbanken

Islamitische rechtbanken hebben van oudsher vertrouwd op getuige-deskundigen, zoals artsen, architecten en vroedvrouwen, om gespecialiseerde getuigenissen af te leggen. In de middeleeuwse islamitische cultuur was de getuigenis van een deskundige cruciaal in zaken met betrekking tot medische wanpraktijken, bouwgeschillen en verificatie van de bevalling.

3. Evolutie van getuigenissen in het islamitisch recht

In de loop van de tijd hebben islamitische rechtbanken hun benadering van getuigenissen aangepast, waarbij moderne juridische hervormingen zijn opgenomen  met behoud van traditionele principes. In Egypte bijvoorbeeld werd het rechtssysteem  aan het einde van de 19e eeuw hervormd naar Europees model, wat invloed had op de manier waarop getuigenissen werden beoordeeld.

Wat zegt Alahazrat (radi Allāhu anhu) over Imams die openlijk grote zonde plegen zoals laster, smaad en valse verklaringen afleggen?

Vragen: Wat is de definitie van fāsiq (overtreder)? Is er een verschil tussen fāsiq en fājir (slechte boosdoener)? Is salāh toegestaan achter een fāsiq? Wanneer wordt een persoon een fāsiq mu‘lin (openlijke overtreder) genoemd, en is salāh achter hem toegestaan? Als men weet dat hij een fāsiq mu‘lin is, wat is dan de regel om hem als Imām aan te stellen?

Antwoord: Een fāsiq (overtreder) is iemand die een grote zonde (kabīra) begaat en ook een fājir (boosdoener) is. Soms verwijst fājir (boosdoener) specifiek naar iemand die overspel pleegt. Salāh achter een fāsiq is makrūh, zolang hij geen mu‘lin is (openlijke overtreder die in het openbaar grote zonden begaat). Dit betekent dat hij zijn zonden in het geheim begaat.

Als zijn zonden niet goed bekend zijn, dan is het makrūh tanzīhī (lichtere makrūh), wat khilāf ula betekent—iets dat niet te verkiezen is en beter vermeden kan worden.

Daarentegen, als iemand een fāsiq mu‘lin is (openlijke overtreder die in het openbaar grote zonden begaat zoals frauderen en liegen) of volhardt in kleine zonden (saghīra), dan is het een zonde om hem als Imām aan te stellen. In dat geval is salāh achter hem makrūh tahrīmi.

Dit betekent dat het een zonde is om salāh achter hem te verrichten. Als de salāh toch achter hem wordt verricht, dan is het wājib om die salāh te herhalen.  Fatāwa Razwiyah, deel 6, pg. 601