Voorwoord

In dit werk van Ālāḥazrat heb ik (Tangali) Heilige Qur’ān‑verzen, Aḥadīth en andere werken geraadpleegd en ingevoegd, met waar nodig een toelichting uit mijn genoten academische opleidingen met wetenschappelijke visie voor een didactisch begrip voor studenten van de Raza Sharīʿah & Sufi School. Ook heb ik de lange tekst ingedeeld in hoofdstukken en van een titel voorzien. Tot slot heb ik de bronnenlijst conform APA‑7 ingevoegd.

Wat de moderne theorie over de rotatie van de aarde om zijn denkbeeldige as zegt, werd op de prof. dr. Anṣārī‑basisschool in Paramaribo ook tijdens aardrijkskunde verteld. Op dat moment was ik 9 jaar oud en dacht, terwijl ik naar huis liep: als ik spring en de aarde draait, dan kom ik zelf wel thuis aan zonder te hebben gelopen, maar helaas, ik viel op dezelfde plaats. Toen ging ik op een verhoging staan en sprong, maar zonder resultaat. Een andere keer vertelde de leraar dat de aarde rond is, dus ging ik graven om te zien wat aan de andere kant van de aardbol is, maar ik stopte met graven, want het duurde te lang.

Inleiding

De aarde beweegt voortdurend om zijn eigen as en ook rond de zon, die stilstaat (Copernicus, 1543; Kepler, 1609; Galileo, 1632). Deze theorie, aangehangen door Copernicus, Kepler en Galileo, heeft in de hele wereld aan populariteit gewonnen (Kuhn, 1957). De theorie zegt dat de snelheid van de rotatie van de aarde 1.036 mijl per uur is, dus 17,26 mijl per minuut, dat wil zeggen 30.389 meter per minuut of 506,4 meter per seconde (NASA, 2024). Tegen deze theorie zou niemand spreken (Kuhn, 1957).

Wetenschappelijke toelichting

• De rotatiesnelheid van de aarde (± 1.036 mph aan de evenaar) is afkomstig uit NASA‑gegevens, die internationaal als primaire bron gelden. Echter, Ālāḥazrat beweert op basis van de Sharīʿah dat de aarde stil staat en niet draait om zijn as zoals ik die bij het vak aardrijkskunde heb geleerd. Hierover heeft Ālāḥazrat een meesterwerk geschreven die ik nog ga vertalen: Nuzūl-e-Āyat-e-Furqān Besukoon-e-Zameen-o-Asman” van Ālāḥazrat geschreven in 1339 AH en gepubliceerd door Raza Academy, Bombay.
  De drie klassieke werken van Copernicus, Kepler en Galileo zijn de authentieke primaire bronnen van de heliocentrische theorie.
• Kuhn (1957) is een standaardwerk dat de wereldwijde acceptatie van het heliocentrische historisch documenteert.