Shaykh al-Islām, Tāj al-ʿUlamāʾ, Badr al-Fuqahāʾ, Mujaddid-e-Millat-e-Ḥāḍirah, al-Ālāḥazrat, ʿAẓīm al-Barakāt, Imām Aḥmad Razā al-Qādrī al-Barkātī al-Muḥaqqiq al-Bareilwī (raḍiyAllāhu ʿanhu).

Inleiding Tangali

Binnen de soennitisch-islamitische traditie is het aanroepen van profeten en heiligen in tijden van nood een onderwerp dat herhaaldelijk is besproken door geleerden. Een gezaghebbende stem hierin is Imām Aḥmad Raza Khan al-Qādrī (raḍiyAllāhu ʿanhu), ook bekend als Ālāḥazrat, wiens juridische en theologische uitspraken diep geworteld zijn in de klassieke bronnen van de Sharīʿah. In zijn werk Aḥkām-e-Sharīʿah beantwoordt hij vragen over het gebruik van uitroepen zoals “Yā RasoolAllāh” en het zoeken van hulp via wasila. Deze respons is niet slechts een persoonlijke opinie, maar een onderbouwde juridische analyse die zich baseert op authentieke ḥadīth en de consensus van de vrome voorgangers (salaf). De onderstaande tekst biedt een samenvatting van zijn standpunt, inclusief verwijzingen naar primaire bronnen.

Vragen gesteld op 3 Rabi-ul-Akhir 1320 Hijri aan Ālāḥazrat: Is het toegestaan om in tijden van nood te zeggen: “Yā RasoolAllāh, Yā Walī Allāh, Yā Ali Mushkil Khushā”? Is het toegestaan of niet om hulp te zoeken bij profeten en heiligen?

Beantwoording in Aḥkām-e-Sharīʿah door Imām-e-Ahle Sunnah Ālāḥazrat Imām Aḥmad Raza Khan al-Qādrī (raḍiyAllāhu ‘ʿanhu)

Het is toegestaan, zolang men hen erkent als dienaren van Allāh Ta’ālā en als wasila (middel) in het Hof van Allāh. Men moet volledig aanvaarden dat zij deze uitmuntendheid slechts bezitten door de toestemming en Wil van Allāh. Men dient het vaste geloof te hebben dat zonder de Wil van Allāh zelfs één atoom niet kan bewegen. Zonder twijfel is dit het geloof van elke moslim. Wie moslims op basis van dit geloof valselijk beschuldigt, begaat een zonde, want dergelijke beschuldigingen zijn ḥarām. Zonder de Wil van Allāh kan niemand zelfs een korrel geven, geen enkel alfabet horen, en niet eens één keer met de ogen knipperen. Daarom is het zonder twijfel toegestaan om de heiligen oprecht aan te roepen en dit oprecht te geloven.

Dit blijkt duidelijk uit de ḥadīth van Jāmiʿ Tirmīzī, waarin de Heilige Profeet ﷺ een blinde man de volgende duʿāʾ onderwees. Hij zei dat de blinde na het gebed moest zeggen: “Yā RasoolAllāh ﷺ, ik richt mijn aandacht op mijn Schepper door de wasila van Huzoor ﷺ in het zoeken naar wat ik wens, zodat deze behoefte van mij wordt vervuld.” In sommige overleveringen is dit als volgt verwoord: “Zodat de Profeet ﷺ deze behoefte van mij kan vervullen.” De blinde sprak deze duʿāʾ uit en kon onmiddellijk weer zien.

Ook in de ḥadīth van Ṭabarānī wordt vermeld dat in de tijd van Ḥazrat Usmān-e-Ghanī (raḍiyAllāhu ‘ʿanhu), een metgezel genaamd Ḥazrat Usmān bin Hanīf (raḍiyAllāhu ‘ʿanhu) deze duʿāʾ doorgaf aan een Ṣaḥābī of Tābiʿīn. Na het gebed zei hij: “Yā RasoolAllāh ﷺ, ik richt mijn aandacht op Allāh, terwijl ik de Profeet ﷺ als mijn wasila neem.” Ook zijn behoefte werd vervuld. De ʿUlamāʾ-e-Kirām hebben verklaard dat deze praktijk effectief is bij het vervullen van menselijke behoeften.

Verder staat in een ḥadīth: “Wanneer u wilt oproepen en hulp wilt vragen, zegt dan: ‘Help mij, dienaren van Allāh.’”

In Fatāwā Khairiah staat een oproep als volgt: “Yā Sheikh Abdul Qādir Jilāni, Shai’an-Lil’lāh.”

Welke reden zou er zijn om dit te verbieden?

Deze nederige dienaar, Ālāḥazrat, heeft hierover een boekje geschreven met de titel: Anwār-ul-Intibā fī Hāli Nidā Yā RasoolAllāh ﷺ. Lees dit boekje, en u zult duidelijk zien dat de ʿUlamāʾ en vromen in elk tijdperk altijd hulp hebben gezocht bij de geliefden van Allāh in tijden van moeilijkheden. Volgens de Wahhābī zouden zelfs de vrome dienaren van Allāh uit de tijd van de Ṣaḥābah als mushrik worden bestempeld — Allāh Verbiedt.

Wa Lā Ḥawla wa Lā Quwwata illā biʾLlāh ‘Aliyyil ‘ʿAẓīm.

Bronnen

• Khan, A. R. (z.j.). Aḥkām-e-Sharīʿah. Bareilly Sharīf: Maktaba Riḍāwiyyah.
• Khan, A. R. (z.j.). Anwār-ul-Intibā fī Hāli Nidā Yā RasoolAllāh ﷺ. Bareilly Sharīf: Maktaba Riḍāwiyyah.
• Tirmidhī, M. ʿĪsā ibn S. (n.d.). Jāmiʿ al-Tirmidhī. Dār al-Kutub al-ʿIlmiyya.
• Ṭabarānī, S. ibn A. (n.d.). Al-Muʿjam al-Kabīr. Dār Iḥyāʾ al-Turāth al-ʿArabī.