Tasawwuf (de mystieke leer)

Inhoudsopgave

Inleiding

Tegenwoordig zien wij in de huidige setting van de wereld dat er veel zogenaamde soefi’s de wereld bemensen en onwetende moslims strikken in hun materiele en aardse wensen. Deze fake soefi’s houden bijeenkomsten waarbij er geen onderscheid wordt gemaakt tussen mannen en vrouwen, terwijl de Shari’ah ons leert om vrouwen achter een sluier te houden. Er worden internationale conferenties georganiseerd met het motto “Soefi for peace”. De vraag is of dergelijke bijeenkomsten daadwerkelijk tot vrede in de werelds leiden.

Bekijk meer video’s over Jinn – zwarte magie en de islamitische medicijnen >>>

Tasawwuf is onderdeel van Shari’ah en niet omgekeerd. Daarom moeten de mensen eerst Shari’ah leren, Shari’ah begrijpen en vervolgens in hun leven toepassen. Pas hierna volgt tasawwuf. Alle grootmeesters hebben eerst Shari’ah geleerd en gepraktiseerd voordat zij in de wereld van mystiek terecht kwamen.

Een moslim is een eerlijke en serieus ingestelde persoon. Een ware moslim verricht altijd de Geboden van Allah Ta’ālā (‘amr-e-maruf wa nahi-e-munkar). Het is een zonde als we zelfs een van de Geboden van Allah Ta’ālā niet gehoorzaamden. Een moslim probeert te betalen wat de rechten van de mens op hem zijn, en zijn schulden aan de Staat. Hij trotseert nooit de wetgeving van de Staat. Het zou een misdaad zijn om de wetten van de Staat te schenden als zij niet indruisen tegen de Shari’ah. Moslims begaan zonden noch misdaden. De moslim houdt van zijn land, natie en zijn vlag. Hij doet goed en helpt iedereen. Hij geeft goed advies aan degenen die ten onrechte handelen. Dergelijke moslims zijn geliefd zowel door Allah Ta’ālā als Zijn geboren dienaren. Zij leiden een gelukkig en vreedzaam leven.

Vervolgens moeten moslims haya (verlegenheid, schaamte) naar Allah Ta’ālā voelen. Haya is onderdeel van Imān. De schuchterheid die specifiek zijn voor een moslim is onmisbaar noodzakelijk. Het is noodzakelijk te verafschuwen en geloven in verkeerde en schadelijke ongelovigen en ongeloof en alles buiten islam, ongeacht welke theorie of ideologie het is.

In elk land, vandaag de dag, worden jongeren lichamelijke opvoeding aangeleerd door te doen aan fysieke oefeningen om hun lichaam te versterken, verfraaien, en hun botten, spieren, handen, voeten te harmoniseren, kortom, al hun ledematen. Ze zijn gevormd om te onthouden de regels en oefeningen van de rekenkunde, meetkunde en psychologie voor de verbetering en opfrissing van hun geestelijke inspanningen en geestelijke activiteiten, en ze doen fysieke oefeningen om hun cellen te zuiveren door het activeren van hun bloed. Terwijl al deze activiteiten en de informatie die nodig zijn voor wereldlijke zaken goed worden georganiseerd zoals lessen en de plichten worden beoefend, dient er ook te worden opgelet dat het verkeerd, een agressie en een misdaad tegen het geweten om niet te onderwijzen en in praktijk te brengen van Imān, islam, de farz, de wājib, de sunnat en de kennis wat halāl en harām is, die de kinderen voor echt geluk in deze en de volgende wereld voorbereidt.

Voor ieders comfort en rust, voor verbetering en vooruitgang, voor het bereiken van Allāh’s liefde en toestemming, voor het begrijpen van harām en de zaken en dingen die leiden tot ongeloof tot zullen zodat iedereen zich van hen onthouden zal, het onderwijs islam volgen. Ongeletterden zoals Geert Wilders propageren dat islam een misdaad is. Hij is niet de eerste die deze uitspraak doet, maar ook mensen als Musailma kazzāb, Michael Nostradamus en Mirza Qadiyani waren ook dieven van Imān.

In alle christelijke landen, vandaag de dag, worden kinderen beïnvloed zodra ze geboren zijn dat hun godsdienst corrupt is. IJverig enten ze mensen van elke leeftijd met het jodendom en het christendom. Om het geloof van moslims te stelen en te vernietigen verzonden zij kisten vol boeken, brochures en bewegende beelden (video’s) naar islamitische landen. Bijvoorbeeld, christenen, vermoeden dat Hazrat Isa (Jezus) de zoon van Allah Ta’ālā is (nooit!), zeggen dat Allah hun “Vader” is. In hun romans en -films, zeggen ze zoiets als “Allah Ta’ālā, de vader zal redden ons.” Echter, degene die Allah Ta’ālā als “Vader” roept verliest zijn Imān en wordt een ongelovige.

Moslims moeten niet naar laster films kijken, noch moeten zij dergelijke romans lezen. Hier, met deze en diverse andere benaderingen stelen ze ongemerkt de overtuiging van jongeren. Terwijl ze deze inspanningen van hen als service voor de mensheid, een recht en vrijheid noemen, presenteren zij een zogenaamde democratisch regime, die gekoppeld is aan de vrijmetselaars. Op dit moment verschijnt Junoon (waanzin), dat het symbool van de liefde voor de islam en islamitische ijver is, in uw zuivere ziel. Dankzij Allah Ta’ālā, die deze zegen heeft gegeven!

Ongeletterde politici denken dat de Jihad gedaan wordt met prediken voor gebruik van een zwaard en kanon. Echter, de Schriftgeleerden weten dat de jihad die u door middel van woorden vandaag de dag uitvoert de grootste jihad is. Wij moslims gebruiken de handen om te schrijven en de tong om te spreken zodat wij niet worden beroofd van deze zegen.

Islam verbiedt echter behagen niet zelf. Het verbiedt de gevaarlijke effecten van bepaalde genoegens. Daarom, degene die wijsheid heeft krijgt plezier langs de weg van ibādat van Allah Ta’ālā. Zo’n moslim is versierd met de superieure moraal van de islam. Hij is nuttig voor iedereen. Hij vergeldt met goedheid aan degenen die zich met kwade bedoelingen jegens hem zijn. Als hij ten minste niet welwillend kan zijn, moet hij geduld betrachten (sabr is nafs-e-Imān). Hij mag niet destructief, maar constructief zijn. Daardoor zal hij zijn geneugten, comfort en gemoedsrust bereiken. Bovendien zal hij gespaard worden van de eeuwige kwellingen van de volgende wereld.

Over hedendaags tasawwuf

Na de politici is er een andere kracht die de islam probeert te slopen met boeken en tijdschriften die lijken te worden geschreven voor de verspreiding van islam en het zwijgen van de vijanden van de religie. Maar wanneer deze religieus onwetende mensen, die niets weet over Imān en de islam, en die de realiteit, de innerlijke geest, de delicatesse van tasawwuf (Soefisme) niet hebben begrepen, worden zij autoriteiten in wereldse zaken, doen zij zichzelf voorkomen als religieuze geleerden; en zij schrijven religieuze boeken voor het doorgeven van de tasawwuf op zo’n wijze dat het indruist tegen de Shari’ah van islam, of zij willen alleen geld daarmee verdienen.

Het wordt met volslagen verdriet in deze boeken van hen gezien, dat zij de woorden van de grote geleerden van de religie niet begrijpen, en dat dientengevolge zij allermeest naar de delicate informatie ten onrechte schrijven. Ze voeren sommige la-Mazahib mensen en religie hervormers, die zijn ontstaan in sommige landen, zoals de islamitische geleerden, Ulema. Hun boeken zijn vertaald en voorgelegd aan jongeren als een bron van religieuze kennis, maar in feite zijn deze boeken destructief en veroorzaken verdeeldheid door degenen die onwetend en ketterse ideeën hebben. Zij belasten onze onwetende broeders en zusters met laster om de publicatie en distributie van soennie boeken te voorkomen.

Zij zijn wereldwijd verspreid om geld te verdienen, en miljoenen mensen uit te buiten. We horen van degenen, de huichelaars, die godsdienst voor wereldlijke voordelen verkopen beweren dat zij tariqah hebben geoefend, dat is een lelijke laster tegen ons. Ze proberen ons schuldig te maken tegenover de Shari’ah zodat onze boeken officieel zal worden verboden. Deze valse soefi’s doen zikr in gemengde gezelschap van met man en vrouw.

Het is geen misdaad tasawwuf boeken te schrijven, of om de kennis van tasawwuf te verspreiden. De Ulema van tasawwuf verwerpt de eigenaars van valse tariqah en informeren mensen dat zij dieven van religie zijn en dat zij de islam verkeerd uitleggen. Een moslim moet niet de Shari’ah overtreden. Het is harām en leid tot fitnah. Het is verklaard in een hadīth overgenomen in Durr-ul-Mukhtar: “Leren of onderwijzen van kennis voor een uur is zegenvoller dan aanbidden (namāz) tot in de ochtendglorie.”

De auteur van het boek Hazrat-ul-Quds schrijft op pagina 99: “Ik heb gestudeerd de boeken Bukhārī, Mishkāt, Hidāyah en Sharh-e-Mawāqif onder toezicht van de Imam-e-Rabbāni. Hij moedigde de jongeren aan Shari’ah te verwerven. ‘Shari’ah eerst, dan tasawwuf als volgende. Een onwetende Soefi (die Shari’ah niet heeft geleerd) zal een speeltje in de handen van de duivel zijn, dat wil zeggen, hij zal vallen in dwaling.”

Het is geschreven in het boek Maraj-ul-Bahrayn, die Ahmad Zarruq zoals zeggend citeert dat Imam Malik (Rahamat Allah Ta’ālā ‘ Alaih) zei: “wie in tasawwuf duikt zonder fiqh te leren wordt een zindīq (afvallige); en iedereen die leert van fiqh en zich nog niet bewust is van tasawwuf, gaat dwalen; maar degenen die kennis van fiqh én tasawwuf leert bereikt de waarheid. Iemand die fiqh correct leert en die de zoetheid van tasawwuf smaakt wordt een perfect ‘kamīl.”

Alle vroege Sheikh van tasawwuf waren in de mazhab van een geleerde van fiqh voordat ze perfectie bereikten. Junaid Baghdādi was in de mazhab van Sufyan-e-Sawri; Abdul Qadīr Jilāni was een Hanbali; Abu Bakr Shibli was een Mālikī; Imam-e-Rabbāni en Jariri waren in de mazhab van Hanafi; Haris-e-Muhasibi was een Shafi’ī (Qaddas-Allāhu Ta’ālā Asrarahum/ kan Allah Ta’ālā maken hun geheimen zeer heilig.)

Breng je leven in kaart

Mensen weten vaak niet wat het doel van het leven op aarde is. Zij hebben ook geen vast doel voor ogen in geloof, spiritueel en materiële wereld. Door de eigen levenservaring en wensen in kaart te brengen kan de murid succes hebben op zijn weg naar verwezenlijking van de persoonlijke doelstellingen. Deze wordt in een levenskaart gebracht en kan gebruikt worden om het leven als geheel te overzien, of om een bepaald aspect daarvan te belichten. De levenskaart is als volgt onderverdeeld:

Wie ben ik?

Dit heeft betrekking op je identiteit. Hierin worden de verschillende facetten van het leven belicht en hoe je, je energie daarover verdeelt.

Waar kom ik vandaan?

Hiermee traceer je, je persoonlijke geschiedenis en onderzoek je de achtergrond van het leven dat je nu leidt.

Waar ga ik heen?

Je tracht in deze fase je potentieel te versterken, koers en bestemming te verduidelijken, doelstellingen te definiëren en een strategie te bepalen.

Wat houdt mij tegen?

Je kijkt in deze fase naar remmingen, obstakels en blokkades die het bereiken van bepaalde doelen in de weg staan.

Hoe kom ik daar?

Maak na je zelf-assessment een plan welke stappen je moet ondernemen/zetten om het beoogde doe te bereiken.

Welke hulp heb ik nodig?

Zoek indien nodig iemand die je kan coachen die behandelt de steun en de krachten die je op je reis nodig hebt. Hij benoemt samen met jou de vaardigheden die ontwikkeld moeten worden, de vereiste eigenschappen en de mensen die je (eventueel) kunnen assisteren.

Hoe zal het zijn als ik daar ben?

Dit is een fictieve constructie van hoe je leven aan het eind van deze reis uit zou kunnen zien. Dit kan je helpen om jezelf volledig te identificeren met het reisdoel. Het plaatst je ambities op een meer emotioneel niveau en wekt daardoor extra energie en motivatie op.

Krachtenveld-analyse

De sociaalpsycholoog Lewin heeft een methode ontwikkeld om in kaart te brengen hoe je komt waar je zijn wilt. Deze methode gaat ervan uit dat je, je in een zekere mate van evenwicht bevindt. Dit evenwicht ontstaat doordat krachten vanuit tegenovergestelde richtingen op elkaar inwerken. Deze zogenaamde krachtenveld-analyse is een hulpmiddel om de krachten die voor en tegen je plannen werken in kaart te brengen. Om het krachtenveld zo te kunnen manipuleren dat je in staat bent om je plannen uit te voeren, moet het volgende gebeuren:

De stimulerende krachten moeten versterkt worden.
De afremmende krachten moeten afnemen.
Er moeten nieuwe stimulerende krachten geactiveerd worden.
Als je acties om de plannen te realiseren te veel weerstanden oproepen, moet je een andere aanpak kiezen. (Er zijn namelijk meerdere wegen die naar Mediena leiden).

De eerste twee bovenstaande acties moeten gelijktijdig plaatsvinden.

Zelfrespect

Gevoel van eigenwaarde duidt op de mate waarin je in jezelf gelooft en jezelf accepteert. Het is een begrip dat uitdrukt hoe waardevol je jezelf vindt, hoe goed je, je voelt.

Gevoel van eigenwaarde zegt iets over hoe je naar jezelf kijkt, dus over je zelfbeeld, en dat heeft alles te maken met aanverwante begrippen als zelfrespect en zelfvertrouwen. Als je gevraagd wordt ‘hoe zie je jezelf?’ of wil je de lezing geven of een bijeenkomst leiden, zie je misschien helemaal niets in je die je moed in spreekt. Je zelfbeeld wordt meer bepaald door hoe je jezelf ziet dan door hoe anderen je zien, of hoe je zou willen zijn. Je gevoel van eigenwaarde wordt er sterk door beïnvloed. Je zelfbeeld is moeilijk te veranderen, omdat je het al vroeg in je leven hebt opgebouwd uit de positieve en negatieve boodschappen uit je omgeving.

Een negatief zelfbeeld kan een grote handicap zijn en het vermogen om met andere mensen te communiceren verstoren. Een positief zelfbeeld is daarentegen een waardevolle zaak. Mensen met een gezond zelfbeeld zien zichzelf als geliefd, kundig, waardevol, geaccepteerd; ze hebben het gevoel over keuzevrijheid te beschikken en kunnen begrip opbrengen voor anderen. Echter, het belangrijkste is dat ze zich er ook naar gedragen!

Sheikh Abdul Qadīr Jilāni (radi Allāhu anhu) zegt: “Treedt uit jezelf en kijk naar jezelf.” Ghunyat-e-Tālibin

Hoewel het moeilijk is om het zelfbeeld te veranderen, kan het op een aantal punten worden aangepast zodat het een meer gezonde weerspiegeling van je ware zelf wordt. Je hoeft niet altijd gevangen te blijven in een negatief zelfbeeld. De overtuiging dat veranderingen mogelijk zijn, aangevuld met een beetje doorzettingsvermogen, maakt het mogelijk om naar een positiever zelfbeeld toe te groeien.

Inleiding tasawwuf

Formule: tariqah + haqiqat = tasawwuf

Tasawwuf of soefisme is het onbaatzuchtig ervaren en verwezenlijken van de Haqq (absolute Waarheid, absolute werkelijkheid). Soefisme is in feite een school die opleidt tot de verwezenlijking van Devote Ethiek. Het is een school die streeft naar het bereiken van innerlijke verlichting, terwijl Shari’ah de uiterlijke kledij is. Het is geen filosofisch systeem waarbinnen naar een samenvatting gezocht wordt van zienswijzen en verzamelde kennis.

In tafsir Bahr-ul-Amwāj staat de uitleg van een hadīth Sharīf. Sheikh Baha’uddin Daulat Abādi vraagt aan Sheikh Shah Baha’uddin Madaran over de betekenis van de hadīth “al-Oelema wirāsat-ul-Anbiya” (Schriftgeleerden zijn de erfgenamen van de kennis van de Profeet ﷺ). Hij legde het als volgt uit. De Oelema moeten jarenlang veel inspanningen plegen om de boeken te bestuderen en de kennis eigen te maken, dus kunnen zij niet de erfgenamen zijn omdat voor het verkrijgen van een erfenis je geen moeite doet. In deze hadīth zijn Oelema de Awliya bedoeld omdat zij voor iedere vraagstelling het antwoord direct van Allah Ta’ālā in hun hart krijgen.

De mens heeft een innerlijk en een uiterlijk wezen, het innerlijk wezen is het hart en de ziel, dus het gevoel. Het uiterlijk wezen bestaat uit het lichaam, maar ook uit het verstandelijk vermogen, dus het logische denken. Nu kan de mens slechts met zijn innerlijk wezen de Volmaaktheid van de absolute Werkelijkheid waarnemen, maar dan alleen wanneer hij zijn gedeeltelijke bestaan heeft laten opgaan in het Geheel.

Wat is Soefisme?

De drang naar mystiek – de drang om te ervaren een dimensie buiten de materiële wereld, om te weten en terug te keren naar een spirituele essentie of waarheid – is inherent binnen elke persoon, ongeacht zijn of haar religie. Individuen zijn doordrenkt met deze tendens tot verschillende graden.

Sommige zijn begiftigd met het hoeveelheid; anderen, alleen in een kleine hoeveelheid. Sommige mensen hebben een kans om zich te ontwikkelen en het te vertalen naar hun dagelijks leven, terwijl anderen dat niet doen. Deze tendens is echter in ieder mens aanwezig. Soefisme (tasawwuf) is een natuurlijke reactie op deze zeer oude menselijke drang.

Wanneer Soefisme wordt gedefinieerd als mystiek of de manier van de mysticus, dan is haar boodschap om alle mensen te bereiken, niet alleen de aanhangers van een godsdienst. Elk geloof heeft zijn eigen soefisme. In elke natie en gemeenschap zijn er Soefi’s, hoewel zij verschillende namen en verschillende praktijken hebben.

De mens omvat niet alleen een lichaam van vlees, maar een ander aspect, meestal aangeduid als “ik” of het zelf (Soefi wordt omschreven als nafs). Mystieke ervaring activeert de “ik”. Net als een elektrische stroom loopt het door middel van een individu, het voortbrengen van onbenut potentieel. Met de activering van het zelf komt een zekere mate van bewustzijn en inzicht. Een persoon begint te voelen dat zijn of haar “ik” overeenkomt met een andere “ik” – de “ik” van een Opperwezen. Hij of zij wordt bewust van Allah Ta’ālā handelend in en door middel van de Schepping.

Veel mensen bereiken dit niveau van bewustzijn op een bepaald punt in hun leven. Een ontmoeting, gebeurtenis of realisatie opent ze naar een werkelijkheid groter zijn dan zijzelf. Voor de meesten is dit niveau van ontwaken genoeg, maar anderen verlangen naar iets meer: contact opnemen met Allah Ta’ālā om het goddelijke te zien en de Waarheid te ervaren. Als een louter onderdeel is het onvoldoende; ze verlangen zichzelf in het geheel, de eeuwige te laten opgaan. Ze willen hun Imān steeds weer spontaan en voortdurend verder laten groeien. Ze verlangen in een persoonlijke manier te realiseren ‘Allah is zo dichtbij als uw halsslagader’. Hoe kan aan dit verlangen worden voldaan? Allah Ta’ālā is de sublieme wezen; mensen zijn onzuiver in vergelijking. Hun zintuigen kunnen materiële dingen horen, aanraken, zien, proeven, en ruiken, maar het Opperwezen ontgaat hun langs deze weg. De mensen hebben vanaf het begin der tijden geprobeerd dit dilemma op te lossen.

Mondiale kwesties en Soefisme

De benadering Soefi is relevant zowel voor de hedendaagse samenleving en op vragen die de richting van de mensheid in de toekomst zullen bepalen. Kwesties met betrekking tot communicatie, culturele diversiteit, milieubescherming, economische rechtvaardigheid en conflictoplossing worden allemaal beschouwd als de leer van de islam.

Historisch gezien hebben verschillende soefi-meesters gezocht naar mogelijkheden om deze kwesties te behandelen.

Vandaag de dag kunnen degenen die zich bezighouden met Soefi praktijken hun kennis van Tasawwuf toepassen op velden net zo gevarieerd als duurzame ontwikkeling, onderwijs, therapie, wetenschap en technologie, ouderschap, en interculturele communicatie, maar het soefisme grootste tool voor de aanpak van mondiale kwesties is niet haar traditie van sociale actie. Discipelen van het soefisme bekijken deze dienst als een middel, en niet als een doel.

We moeten verder kijken dan externe uitingen in het hart van de mens overal en, meer in het bijzonder, in ons eigen hart. Als iemands hart nobel is, als zijn of haar gevoelens verfijnd en verlicht zijn, zal die persoon niet belastend zijn voor de wereld. Deze persoon zal geen deel van het probleem zijn, maar een deel van de oplossing. Als meer mensen zich bewust hun eigen hart verlichten, zouden zij elk deel uitmaken van het antwoord op de mondiale behoeften. Als conferenties, commissies en raden werden bemand door Soefi’s, zou de wereld niet in de toestand zijn waarin wij ons nu bevinden! Onze samenlevingen hebben mensen nodig die handelen vanuit hun hart, met een hart dat verfijnd en liefdevol is.

Niemand kan de wereld in z’n eentje veranderen. Elk persoon kan zichzelf veranderen, maar kan alleen in groepsdynamica invloed uitoefenen op anderen om hetzelfde te doen. Soefisme is niet van nu, noch is het ooit een massabeweging geweest. Het werkt op een individueel niveau. Het probeert de kaarsen te ontvlammen in de duisternis. Op deze manier levert Soefisme een bepaalde oogst in de samenleving. Vandaag, meer dan ooit tevoren moet de samenleving de vruchten van die oogst plukken.

Soefisme en de mensheid de toekomst

Om de richting waarin de mensheid wordt geleid aan te pakken, moeten we overwegen hoe we zijn en tot waar we zijn. Elke natie had in het verleden sommige concepten van een hogere macht of bevoegdheden tot wie personen voor hulp in het midden van de beproevingen van het leven konden wenden. De manieren waarmee samenlevingen hun relatie met de goddelijke uitdrukten werd geformaliseerd in religieuze instellingen en rituelen.

Vaak kwam voor dat de religieuze structuren de kern van de gemeenschap vormden. De wetenschappelijke revolutie veranderde de houding tegenover de religie. Nieuwe vormen van gedachte leidde vele individuen af om te concluderen, dat er geen hogere macht was voor het bestaan maar kon niet rationeel worden bewezen.

Samenlevingen werden tussen de devoot en de sceptisch, de gelovigen en de atheïstische gefragmenteerd. Culturen ontstonden en ontstaan nog steeds aan die goddeloze gedachtengoed, niet omdat ze waren verstoken van religieuze individuen, maar omdat hun centrale, eenmaking van focus materiële vooruitgang geworden zijn in plaats van spirituele welzijn.

De geloofsbelijdenis van religie en spirituele tradities hebben altijd gewezen op de fundamentele Waarheid. Elk soefi in zijn eigen tijd heeft een kijk op de wereld gehad en praktische richtsnoeren ontwikkeld waarmee de mensheid de meeste verlichting van Allah kon verkrijgen. Deze leringen blijven bronnen van wijsheid, maar we mogen niet toestaan dat hun interpretaties statisch (vast) blijft, want de tijden en omstandigheden veranderen voortdurend. Deze leringen werkten in hun tijdperken, omdat ze in hun tijdperken op die behoeften waren afgestemd. Om te werken in onze kindertijd-perk met high Tech, zullen ze nodig hebben om in de behoeften van onze kinderen te kunnen voorzien.

Morele en spirituele lessen van Mehboob-e-Ilāhi

In Siyar-ul-Awliya, p. 129, staat dat Mehboob-e-Ilāhi een spirituele verwezenlijking had van het feit, dat geen spirituele beoefening, geen berouw, geen gebed, geen nachtwake een grotere waarde had in de ogen van Allah Ta’ālā, dan het brengen van troost aan het hart van de verdrietige mensen en het helpen van de hulpeloze en vertrapten. Al zijn inspanningen waren gebaseerd op de verlichting van menselijke ellende. Het was meer dan de macht van elke mens om elk probleem bij hem gebracht op te lossen, maar wat belangrijker was om in de lijder een gevoel van veiligheid te creëren die de spanningen verminderd en innerlijke vrede en gelijkmoedigheid gaf. Deze heroriëntatie van de persoonlijkheid door het veranderen van de motivaties en impulsen was van groter belang dan het uitdelen van een paar munten in liefdadigheid. Met verandering in iemands vooruitzichten onderging zijn hoop en vrees en zijn ambities en aspiraties een complete metamorfose. Mehboob-e-Ilāhi streefde ernaar om dit doel te bereiken door middel van eindeloze inspanning in zijn leven.

De tweeënveertig lessen zijn:

Een murshid (spirituele mentor) mag zijn murid (leerling) niet in het openbaar instrueren, maar moet gebruik maken van hints en suggesties om te komen tot verandering in zijn denken en gedrag.
Iemand die oprecht berouw toont na het plegen van een zonde en iemand die geen zonde begaat, houdt gelijkwaardige positie aan in de mystieke discipline.
Heerschappij en slavernij zijn niet bekend in het mystiek leven. Een slaaf kan slagen in zijn streven en zijn meester voorbijgaan naar de spirituele gaddi (spirituele troon).
Hoewel Allāh’s Genade er altijd is, kan men status bereiken door middel van de genade van zijn eigen inspanning. In geen geval kan men iets bereiken zonder inspanning.
Wat men niet graag voor zichzelf doet, moet in geen geval voor anderen worden gedaan.
Men moet zijn ambitie hoog focussen en zich niet betrekken met materiële verlokkingen. Hij moet boven seks en lusten focussen, dus seks en genot ondergeschikt maken.
Men moet zorgvuldig omgaan met het openbaren van zijn geestelijke prestaties.
Spirituele beheersing en sahw (soberheid) is superieur aan sukr (geestelijke vergiftiging).
Voedsel moet worden gedistribueerd aan alles en iedereen, zonder enige discriminatie.
Vrouwen zijn net zo begiftigd met geestelijke kracht en talent. Ze zijn gelijk aan mannen in spirituele discipline.
Boeken van Mashā’ikh (spirituele mentoren) moeten regelmatig worden bestudeerd voor verlichting en cultuur.
Alleen intentie en motief tellen. Een voornemen moet goed zijn.
Ieder werk, spirituele of anderszins, blijkt in het begin moeilijk, maar doorzettingsvermogen maakt het gemakkelijk.
Geestelijke begeleiding en trainingen moeten worden ontvangen van een spirituele bron. Houd slechts één deur stevig vast, dit moet het leidend beginsel zijn.
Mirakel is als het scherm waarin de werkelijkheid uit het zicht vertroebelt.
Brood verdiend door middel van toegestane inspanning geeft meer geestelijke verlichting dan levensonderhoud verkregen door middel van dubieuze middelen.
Op de Dag des Oordeels zal worden gevraagd over zijn verdiende inkomsten middels toegestane middelen en zal worden gestraft voor de winst verkregen door middel van dubieuze methoden.
Echt plezier zit niet in de accumulatie, maar in de verdeling van de rijkdom.
Wanneer men bidt, moet gedacht worden aan Zijn Genade alleen. Hij moet niet broeden over zijn berouw noch over zijn vroegere zonden.
Voedsel moet niet alleen worden aangenomen.
Vasten is de helft van het gebed, de andere helft is geduld.
Liefde voor Allah en liefde voor Mammon (afgod, beheerst worden door geld) kan niet bestaan in één hart.
Afzondering van de menselijke samenleving is niet wenselijk. Men moet zich mengen onder de mensen en hun problemen en buffetten observeren.
Er mag geen uiting van woede zijn als punten van verschil worden besproken.
Kwaadaardigheid en kwade wil dienen te worden uitgeroeid uit de harten.
Iemand die dienstverlenend is wordt de meester.
Ontslag aan de Wil van Allah is de echte sleutel tot vrede en voldoening in het leven.
Het doel van het gebed is om zich te ontdoen van eigendunk. Iemand die egocentrisch (het eigen ik steeds het belangrijkst vinden) en baatzuchtig is, kan geestelijk niets bereiken.
Elke rijkdom heeft zijn zakāt (liefdadigheidsbedrag op opgepot inkomen). Zakāt van wetenschap en kennis is door ernaar te handelen. Dus praktiseren.
Allāh’s relatie met de mens is van ‘adl (gerechtigheid) en fazl (genade). Mensen hun relatie met de mens is van ‘adl, fazl en zulm (tirannie).
Oneerlijke handelingen leiden tot vernietiging van steden.
Zelfkritiek en ruzie met het eigen zelf (nafs) is beter dan zeventig jaar van het gebed. Dus Jihad-e-Akbar.
Elke bezoeker moet iets worden geserveerd, als er niets aan te bieden is, dan op zijn minst een kopje water aanbieden.
Men moet goedhartig zijn en met genade omgaan met mensen.
Gebeden moeten worden geïnspireerd noch door angst voor de hel noch uit liefde voor de hemel (paradijs). Liefde voor Allah moet het enige inspirerend motief zijn.
Men moet bidden voor de redding van allen. Er mag geen discriminatie daarin zijn.
Eerlijk handelen leidt tot eeuwige roem.
Poëzie en wetenschap zijn ijdel en waardeloos als het gebruikt wordt voor de lof en vleierij van anderen.
Iemand die niet van kinderen houdt, kan niet de volwassenen goed behandelen.
Men moet eerder verbergen in plaats van de slechte daden van anderen openbaar maken.
Emancipatie van de slaven is een daad van spirituele beloning.
Een man is in zijn ergste staat wanneer hij zichzelf beschouwt als goed en vroom.

Voorbereidingen voor betreden tariqah wereld

Tariqat wil zeggen geestelijk pad, het is de wijze waarop de soefi in harmonie komt met de Schepper. De soefi’s gaan ervan uit, dat het feit of men zich al dan niet aangetrokken voelt tot de tariqah, uitsluitend en alleen afhangt van de Wil van Allah Ta’ālā.

Allāh Ta’ālā openbaart:

لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَآءُ وَمَا تُنْفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ فَلأَنْفُسِكُمْ وَمَا تُنْفِقُونَ إِلاَّ ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ ٱللَّهِ وَمَا تُنْفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ

“Hen te leiden is niet uw plicht, maar Allah leidt wie Hij wil. En welke rijkdommen je ook weggeeft, het komt je ten goede en je geeft alleen om Allāh’s welbehagen te zoeken. En welke rijkdommen je ook besteedt, het zal je ten volle worden terugbetaald en je zal geen onrecht worden aangedaan.” Surah al-Baqarāh (de koe) H2, vers 272

Deze aantrekkingskracht die de zoeker (murid) tot de tariqah brengt wordt tālib genoemd. Dit woord tālib heeft een dubbele betekenis, namelijk:

De Roep van Allah Ta’ālā Die de zoeker tot de tariqah brengt.
De kracht die de zoeker bijstaat op zijn Weg en hem constant doet streven naar zijn einddoel (hizbAllāh).

Aan de grondslag van dit streven ligt een volmaakte droefheid, een onvrede met de afstand die dusver is afgelegd op de tariqah en een vurig verlangen om dichter bij het einddoel te komen. Deze droefheid en verlangen zullen de soefi sterken in het streven te ontkomen aan zijn beperkte staat, om daarmee een grotere mate van een geestelijke kalmte en rust te bereiken. Naast het onvoorwaardelijk opvolgen van een opdracht van de meester (murshid) moet een murid nooit iets van belang ondernemen, zonder hiervoor de toestemming van de meester te hebben gekregen.

Allah openbaart:

قَالَ فَإِنِ ٱتَّبَعْتَنِي فَلاَ تَسْأَلْني عَن شَيءٍ حَتَّىٰ أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْراً

“Hij zei: “Welaan dan, indien je mij wenst te volgen stel mij nergens vragen over eer ik zelf daaromtrent tot u spreek.” Surah al-Kahf (de spelonk), H18, vers 70

De murid mag nooit de geheimen openbaren die er tussen hem en de meester bestaan, ook mag hij nooit datgene openbaar maken wat hij aan ongewoons ziet terwijl hij wakker is of in de droom, wel moet hij het zijn meester toevertrouwen.

De murshid treedt middels een geestelijke methoden tot in het diepste van de ziel van de murid, en lost hij de onzuiverheden op die daarbinnen aanwezig zijn en die hun oorsprong hebben in de wereld van menigvuldigheid.

Zikr-e-Rabbāni

De murshid geeft aan de murid zikr als opdracht. Door middel van dit constante herinneren van Allah en Zijn Attributen wordt de murid geleidelijk verlost van zijn egoïstische (alleen aan jezelf denken) en egocentrische (gevoel dat je geweldig en boven anderen staat) eigenschappen, en wordt hij verlicht door de Almachtige Eigenschappen.

Tijdens de zikr moet de murid niet alleen de wereld, en het hiernamaals vergeten, maar hij moet zich ook niet langer van zichzelf bewust zijn, want doet hij dit wel dan staat het gelijk aan ontrouw. Voor de murid is de zikr een rivier die geleidelijk de egocentrische eigenschappen wegspoelt, en het hart verlicht met Allāh’s Eigenschappen.

Volgens de leer van de Heilige Qur’ān is zikr (herinnering) van Allah hoog aangeschreven. In de Heilige Qur’ān, alsook in ahadīth, is zikr aanbevolen op verschillende gelegenheden. Salāt wordt ook wel aangeduid als zikr en het gestelde doel is om de zikr van Allah te vestigen. De letterlijke betekenis van zikr is de handeling van het herinneren. Het kan ook betekenen het vermelden, omdat iemand noemen is om hem te herinneren. Als je iemand en zijn eigenschappen gaat vermelden, dan verbindt die handeling je mentaal met de persoon die u vermeld. Om iemand te onthouden of te vermelden heeft iemand zichzelf verbaal met elkaar verbonden.

In het dagelijks leven zijn er verschillende voorbeelden, bijvoorbeeld wanneer iemand verliefd is op een persoon dan manifesteert de liefde zich op een manier die niet alleen de naam van hun geliefde noemt, maar in hun hart prevaleren de gedachten van de geliefde ook.

Het centrum van godsdienstonderwijs is Allah Ta’ālā en het doel ervan is om een verband tussen het geschapene en de Schepper vast te stellen. Bovendien, het is om die relatie waar het hart tot een punt van getuige is om het Goddelijke Licht (Tajalli) te versterken. Daarom zijn alle functies, of ze nu fysiek of rationeel zijn verbonden met het Allah, zodat bewust en onbewust de gedachte van Allah de geest omringt.

De eerste fase van zikr is om continu te herhalen een Naam (ism-e-‘Ilāhi) of Attributen van Allah met de tong. Wanneer iemand betrokken is bij deze activiteit, dan is zijn geest ook gericht op die gedachte. Zelfs als tijdelijk de geest loskomt in zikr door de onbewuste bewegingen, zal het zich nooit uit de buurt van de zikr verplaatsen. Deze fase wordt in het soefisme aangeduid als zikr Lisāni (verbaal), wat betekent elke Naam van Allah verbaal herhalen met behoud van de focus op zikr.

Als je dezelfde Naam herhaaldelijk opzegt, dan nestelt het zich in de registers van de geest. Concentratie wordt versterkt en de geest is in staat om een focus op een enkele gedachte te houden. Wanneer dit gebeurt dan krijgt de murid last in het herhalen van de Naam met de tong. Hij voelt plezier in het herhalen van de Naam op het gebied van het denken (ālam khiyal). Daarom schakelt hij van zikr Lisāni over naar zikr khafi (verborgen, in stilte). Deze fase in het soefisme is bekend als zikr qalbi (uit het hoofd).

Dan komt er een moment dat de murid zelfs een last voelt van de zikr in stilte. Op dat punt omringt de gedachte van die Naam hem en hij wordt volledig ondergedompeld in de karakteristiek wereld van de verbeelding (ālam al-mithal). Dit is de zogenaamde zikr Roohi (geestelijk); de andere naam is murāqaba. Murāqaba in dit geval wordt gedefinieerd als een gedachte van Allah op een zodanige wijze vastgesteld, dat de murid zich richt op en nooit afwijkt van Hem.

Zikr methode

Zikr-e-Mehfil

De volgende methode is een beginnende en eenvoudig uit te voeren wijze van zikr:

Reciteer Surah Fātiha (1x) en Surah Ikhlās (3x) en smeek Allah Ta’ālā dat uw gebeden geaccepteerd worden in Zijn Hof met de zegen van de Heilige Profeet ﷺ en stuur de barakāh (zegen) ook naar de Heilige Profeet ﷺ, Zijn naasten en Awliya van de silsilah.

Reciteer (3x) met grote concentratie voor succes de astaghfār en reciteer de volgende kalimah Shahāda (3x): Ash’hadu lā-ilāha iellAllāhu wahdahu lā shariekalahu wa Ash’hadu anna Mohammeddan ‘abdahu wa Rasuluhu.

Houdt de vertaling in gedachte: “Ik getuig, dat er geen ander is dan Allah; Allah is alleen en heeft geen deelgenoten en ik getuig dat Mohammed ﷺ Zijn bijzondere Schepping en [laatste Profeet] Boodschapper is.”

Zit in jalsa (zoals in namāz tijdens het reciteren van attahiyāt) of zit met gekruiste benen waarbij de knieën niet opgetrokken zijn. Reciteer nu 1x de kalimah Tayyibah (1e kalma): Laa ilāha iellAllāhu Mohammeddoer Rasūlullāh ﷺ.

Vertaling: “Er is geen god dan Allah, Mohammed (ﷺ) is de [laatste Profeet] Boodschapper van Allah.”

Begin van zikr

Reciteer: Lā ilāha iellAllāhu in één adem

Uitleg van de methode in drie bewegingen: (1) Lā (richt uw ogen naar uw nafs-e-Ammāra –waar de duivel huisvest – en beweeg uw hoofd naar rechtsboven met in uw gedachten dat u duivelse gedachten van onder uw navel uittrekt en bij (2) ilāha beweegt u uw hoofd horizontaal naar het midden van uw borstkast, heft u uw hoofd op naar de hemel in gedachte houdend dat u uw seks lust en duivelse gedachten naar achteren wegsmijt. Vervolgens (3) beweegt u uw hoofd bij het reciteren van iellAllāhu van de hemel (Arsh-e-Ilāhi) naar uw hart; houdt u ingedachte dat Allah Ta’ālā Zijn Faiz-Ielāhie (het Licht van Allah Ta’ālā) via uw voorhoofd in uw hart transformeert.

Na het reciteren van deze zikr (400x, 200x of 100x) blijft u op z’n minst 7 minuten stil zitten in murāqaba. Conform Alahazrat Imam Ahmad Raza Khan radi Allāhu anhu: concentreer en visualiseer (tasawwur-e-Sheikh) nu op uw Murshid. Houdt geurende deze tijd in gedachte, dat de Noer van Allah Ta’ālā via de Heilige Profeet ﷺ op het hart van uw Murshid neerstrijkt en van daaruit naar uw hart wordt getransformeerd.

Reciteer na de murāqaba eenmaal de Kalma Tayyibah.

Reciteer nu alleen op: illAllāh in één adem

Uitleg: beweegt u uw hoofd bij het reciteren van iellAllāhu uitsluitend van uw hart naar de hemel (Arsh-e- Ilāhi); houdt daarbij u ingedachte dat Allah Ta’ālā Zijn Faiz-e- Ilāhi (het Licht van Allah Ta’ālā) via uw voorhoofd in uw hart transformeert.

Reciteer: Allahoe in één adem

Uitleg: beweeg het hoofd van uw hart naar uw rechterschouder waarbij u bij de articulatie van de Arabische letter Lām Alīf (Lā = er is geen god dan Allah) dit zodanig uit uw hart trekt dat uw hart gaat trillen. En breng uw hoofd met articulatie van Hoe (alleen Allah Ta’ālā is er) terug in uw hart. Met andere woorden, er is niets in uw hart dan Allah Ta’ālā.

Afsluiting van Zikr-e-Mehfil

Reciteer Khatm Sharīf, lees de shajrah Sharīf en doe du’ā (smeekbeden). Verdeel tabaruk (zoetigheid en hapjes) onder de aanwezigen. Spreek met elkaar af wie voor welke halqa zorg draagt voor de tabaruk.

Fanā en Baqā

Aan het einde van de tariqah bevindt zich maqām (stadium) dat fanā (opgaan in) wordt genoemd. Dit betekent het opgaan van het zelf in Allah Ta’ālā. Men kan zowel een uiterlijk als een innerlijk fanā onderscheiden, te weten:

Fana-ye-Af’āl: het uiterlijk opgaan van het individuele handelen waardoor het Allāh’s handelen kan manifesteren. Degene die deze maqām bereikt wordt opgenomen in de oceaan van Allāh’s Handelen en hij ziet in alles het handelen en de Wil van Allah Ta’ālā, waarbij hij noch zichzelf, noch een ander ziet als iemand die iets doet of wil. Hij is zo geheel en al zonder wil geworden, dat er geen spoor overblijft van de wens om individueel te handelen.

Fanā-ye-Zet en Fanā-ye-Sifāt: het innerlijk opgaan in Allah Ta’ālā van de essentie van het zelf (fanā-ye-zet) of van de eigenschappen van het zelf (Fanā-ye-Sifāt). Soms wanneer de murid de Allāh’s Attributen ontdekt, verdwijnen zijn eigenschappen, en een andere keer wanneer hij de effecten beleeft van Allāh’s Attributen zal zijn eigen essentie daarin opgaan. Aan het begin van de innerlijke fanā raakt de murid het bewustzijn kwijt, maar langzamerhand al naar gelang van zijn capaciteit zal er zo’n situatie op hem neerdalen, dat hij zowel aanwezig als afwezig is. Innerlijk verdrinkt hij in een oceaan van fanā en uiterlijk neemt hij deel aan het dagelijkse leven.

Wanneer de murid zijn eigen wil heeft opgegeven, geeft Allah Ta’ālā aan Zijn slaaf Zijn Wil zodat alles wat de slaaf doet nu Zijn Wil is. Dit is het begin van de reis in Allah Ta’ālā en wordt Baqā genoemd. Dit Baqā waarin Allah Zijn Wil aan Zijn slaaf geeft komt overeen met de uiterlijke fanā. Wanneer de sluier van de tijdelijke essentie en eigenschappen van de murid zijn weggevallen versluiert Allah Ta’ālā de schepping niet meer, en de schepping versluiert Allah niet meer. Zodra de sluier volledig is weggevallen is de dualiteit een eenheid geworden. In dit stadium zijn geen meesters meer, de enige gids is Absolute Liefde voor Allah Ta’ālā. Hier is de meester Liefde, de boeken Liefde en is het eigen wezen Liefde.

Afzonderen te midden van de samenleving tijdens de training

De murid beschouwt luiheid als een slechte eigenschap en hij verwerpt het niets doen, daarom houdt hij zich zoveel mogelijk bezig met zichzelf dienstbaar op te stellen in de samenleving waarbinnen hij leeft. Op deze wijze dient hij uiterlijk de schepping, en innerlijk houdt hij zich bezig met de Schepper.

De grootste leerschool voor een murid is het harmonieus kunnen samenleven met mensen. Dit te kunnen wordt gezien als een teken van volmaaktheid. Iemand die dan ook niet in staat is om in harmonie met anderen samen te leven is onvolmaakt.

Krachten en wonderen

On de tariqah af te kunnen leggen heeft de murid de kracht nodig die hij krijgt uit voldoende voeding; het wordt gezegd dat alles wat de murid eet omgezet wordt in geestelijke kwaliteiten en licht. De echte murid houden zich niet bezig met wonderen en geestelijke krachten. Hij zal nooit beweren de oorzaak van wonderen te zijn of krachten te bezitten die mensen gewoonlijk niet bezitten.

Murāqaba

De leden van de religieuze groepen verklaren murāqaba (meditatie) vaak als iets buiten de religie. Zij beweren ook dat het niet kon worden gevonden in het Heilige Boek. Dit hele argument kan iemand met een marginale geest imponeren, maar als wij met wijsheid en diepgang naar deze kwestie kijken, dan smelt het vroegere begrip weg. Wanneer we kijken naar de leer van het Heilige Boek, waaronder de Heilige Qur’ān, dan zien wij dat de belangrijkste boodschap voor ons is om te overdenken (iqra = leren).

Overdenking betekent verkennen met de geestelijke vermogens van de vele borden verspreid over het universum. De op een na belangrijkste orgaan van de religie is het gebed (salāt). Salāt is een zeer breed begrip wat letterlijk betekent, een verbinding vormen dus communicatie. Hier betekent dat door middel van beschouwing een persoon in staat is een verbinding te maken met Allah Ta’ālā.

Overdenking is murāqaba

Murāqaba kan niet worden beperkt tot een specifieke lichaamshouding, omdat murāqaba in essentie een mentale activiteit of toestand is. Het systeem van regelgeving, naar voren gebracht door religie, heeft ruimte voor zowel de uiterlijke als de innerlijke inspiraties. Elke pijler en activiteit heeft een vorm naar buiten (zāhir) als een innerlijke (bātin) of zinvol toestand. Beide kanten zijn even belangrijk.

Door middel van verplichte religieuze handelingen, de meest gewenste innerlijke toestand, is het station van ihsān (hogere bewustzijn). De profeet Mohammed ﷺ heeft ihsān gedefinieerd in deze woorden: “Als je salāt verricht, doe het op zo’n manier dat je Allah ziet, en als je Hem niet kan aanschouwen weet dat Hij je ziet.” Door de innerlijke toestand (contemplatie) van religie, wanneer iemand dat hoger niveau van Allah-bewustzijn (ihsān) bereikt, zal hij of zij in staat om de gnosis van Allah Ta’ālā te krijgen.

Gedurende de aardse tijd van de profeet Mohammed ﷺ hadden de gelovigen zijn glorieuze gezelschap. De geestvermogens van zijn metgezellen werden verlicht met zijn liefde. Het grootste deel van hun tijd werd doorgebracht in de aanschouwing van zijn persoonlijkheid en essentie. Ze waren altijd bezig met het vinden van de wijsheid door zijn acties. Door dit gerichte leven konden ze het spirituele bewustzijn krijgen. Bovendien is als gevolg van zijn gezelschap kregen zij de cognitieve en intuïtieve hoek van de waarneming zonder veel inspanning.

Hoe doe je murāqaba?

Om zelfbewustzijn te krijgen en geestelijke vermogens te wekken, moet murāqaba consequent worden beoefend. Door murāqaba kan onze verborgen kwaliteiten langzaam ontwaken waardoor uiteindelijk zelfbewustzijn ontstaat. Het is onze dagelijkse waarneming dat wanneer wij proberen om een nieuwe vaardigheid of enige vorm van kunst aan te leren of voor een latent het vermogen te ontwaken, wij moeten oefenen op een bedachte methode. Vervolgens zal deze praktijkoefening leidt tot een geleidelijke verbetering van het vermogen en uiteindelijk verwerven wij die vaardigheid. Bijvoorbeeld, als wij proberen om schilderen te leren, zal in eerste instantie de begeleiding van een gekwalificeerde docent onontbeerlijk zijn voordat wij zelfstandig kunnen tekenen en lijnen trekken op een papier, dat eindigt in een soort van een schets. In het begin heeft het potlood niet teken laten zien wat wij van plan zijn om te tekenen. Echter, met de praktijk zijn we uiteindelijk in staat om te tekenen wat we geacht hadden.

Slaperigheid

Slaperigheid is het vroegste stadium van murāqaba. Wanneer iemand voor de eerste keer begint met de uitoefening van murāqaba, zal hij of zij wordt vaak suf worden en slapen. Na enkele dagen oefenen conform de voorwaarden krijgt de murid status over de geest dat noch slapen noch wakker genoemd kan worden. Dit is allemaal interim-etappe tussen waken en slapen. Na de murāqaba voelt de murid alsof hij of zij iets zag, maar niet in staat is om het te herinneren.

Kleurrijke droombeelden

Na een bepaalde periode van het starten van murāqaba gaat de student meestal duidelijker droombeelden zien. Soms begint het direct na het slapen gaan en blijft de hele nacht aanwezig. Verschillende scènes komen en gaan in die droom zoals bomen, bloemen, groen, bergen, groene valleien, meren, rivieren, gebouwen, vogels. Deze dromen hebben meestal meer diepte en details. Zelfs na het ontwaken van hun effect duurt een tijdje.

De murid ziet ook kleurrijke dromen. In deze dromen is de visie kleurrijker in vergelijking met andere dromen. Na het zien van gekleurde dromen voelt de murid blijdschap, vreugde en sereniteit. De reden achter het zien van meer en duidelijker dromen komt door het verder beoefenen van murāqaba. De koppeling van een murid met zijn onderbewustzijn neemt toe en is hij in staat om meer en meer van de stroming van de onderbewuste informatie te ontvangen. Wanneer dromen dieper zijn geworden, dan begint de murid meer en meer te zien van ‘waarheidsdromen’, waarin de uitkomst van de toekomst in werkelijkheid eerder dan symbolisch wordt weergegeven. Wat die persoon ziet in zijn droom manifesteert zich meestal na het ontwaken of wat hij ziet is bewezen, nadat hij wakker wordt. De dromen worden zo duidelijk dat tolken (vertaler van dromen) niet meer langer nodig is. De murid kan conclusies trekken over zijn of haar eigen dromen. Wat een murid in zijn of haar dromen ziet, de geestelijk leraar (murshid) geeft zijn murid lessen op basis van dat die ontwikkelingsfase. Veel spirituele gebaseerde kennis wordt overgedragen aan de Soefi meester door de murid door middel van dromen.

Stadia van de murāqaba

Idrāk (awareness)

Ik bleef de praktijk van murāqaba uiteindelijk overwinnen van slaperigheid. De reden achter het krijgen van slaperig is dat in het begin, het bewustzijn overweldigd is door de toestroom van innerlijke verlichting.

Warud (esoterische visie)

Wanneer bewustzijn (idrāk) dieper wordt veranderd het in visie en esoterische informatie die manifesteert in picturale vorm voor het gezicht. Deze staat wordt in het soefisme warud genoemd. Het begint bij een hogere concentratie, sufheid gaat weg en de esoterische visie begint zich te ontwikkelen. Als gevolg gaat elke scène vóór de aanblik verschijnen. Aangezien het bewustzijn niet wordt gebruikt om op deze manier te zien, fluctueert de mentale concentratie. Het geheugen is in staat om een deel van de visie die voor de ogen kijkt te behouden, terwijl de rest in de vergetelheid raakt. Na verloop van tijd raakt de murid in een status van dit proces van observatie dat tijdens de murāqaba blijft. De waarneming wordt zo diep dat de murid zichzelf begint te beschouwen als een deel van de visie. Waarnemingen worden meer ordelijk en de geest is in staat om te begrijpen wat het ziet.

Ilhām (openbaring)

Bij sommige murid is het esoterische gehoor geactiveerd voordat de activering van esoterische visie heeft plaatsgevonden. Als het eenmaal is geactiveerd, wordt de persoon in staat om stemmen en geluiden van ver weg te horen. Aanvankelijke gedachten komen in de vorm van stemmen. Uiteindelijk zal het bewustzijn van die murid sterk genoeg zijn geworden, dat wanneer hij zich op iets richt de verborgen zaken en futuristisch gegevens in de vorm van geluiden gehoord worden. Wanneer hij deze blijft beoefenen gaat de aanblik worden geactiveerd. Op het einde gaan de verborgen en futuristische informatie zich manifesteren in de picturale vorm. Deze status staat bekend als kashf. In het begin gebeurt de kashf onvrijwillig. Plotseling door een gedachte, geluid of het beeld, iets wordt geopenbaard en later bewezen.

Voordelen van murāqaba

Door fysieke en praktische oefeningen zoals goede voeding en dergelijke, kan de fysieke conditie van het lichaam verbeteren, op dezelfde manier kan door murāqaba de mentale activiteiten ook worden verbeterd. Ons lichaam voelt aan als een gewichtloze massa.

We zijn ons bewust van het feit dat de gedachten en voorwaarden een sterke invloed op ons hebben. Als wij erg bang zijn, dan beven wij. Aan de andere kant, vulgair en immorele gedachten laat een persoon zijn capaciteiten en de kracht niet ontwikkelen als gevolg van een gebrek aan concentratie. Dan wordt liggen gezien als een activiteit waarin geen energie wordt gebruikt of benut. Echter, deze beschrijving is verre van de waarheid.

Veel mensen lijken tevreden te zijn en hebben rust al zijn ze intern bezorgd en depressief. Door een aanhoudende non-stop stroom van gedachten vermindert onze energie enorm. Niet overdreven bevestigt het lichaam dat de hersenen moe worden van gedachten waardoor de verspilling van opgeslagen energie het gevolg is.

We weten allemaal dat mentale concentratie een sleutel is tot een goede gezondheid en te veel zorgen verzwakt het immuunsysteem wat resulteert in ziekte. Dit gebeurt omdat de energieverspilling het immuunsysteem verzwakt en verschillende ziekten die persoon aanvallen. Wanneer een nerveuze kracht aanwezig is wordt de hersenen langzamer zwakker, wordt het geheugen aangetast en verzwakt.

Door zwakke wilskracht kan succes in het leven niet worden bereikt. Ervaringen hebben aangetoond dat mentale stress uiteindelijk leidt tot ziekten en lichamelijke kwalen. Mentale complicaties, direct of indirect, leiden tot hart- en vaatziekten, galblaas en nierstenen. Langdurige stress kan leiden tot een afbraak van het zenuwstelsel. Negatief denken leidt tot maagzweren, hyperaciditeit (zure reflux) en constipatie.

Om mentale rust te krijgen proberen de meeste mensen methoden die vaak het bewustzijn tijdelijk opschorten zoals alcohol, drugs en medicijnen. Deze middelen doen niets anders dan het creëren van een gevoel van tijdelijke zelfontkenning. Deze bronnen zijn niet alleen schadelijk voor de gezondheid, maar ook het zenuwstelselsysteem wordt aangetast en versnellen daardoor het verouderingsproces.

In psychische stoornissen zoals psychose, wordt het leven stagneert. In elke actie zit een negatieve kant. De patiënt voelt zich comfortabel in een afgesloten ruimte. Hij eindigt alle relaties en communicatie met familieleden. Hij vermijdt elk contact met andere mensen en wordt onzeker. Zelfs in extreem warm weer heeft de patiënt de neiging om te slapen met een dikke deken. De belangstelling voor het consumeren van voedsel daalt ook, en als het gevolg wordt het lichaam zwak en uitgehongerd.

Schizofrenie

In deze toestand is de invloed van de onbewuste op het bewustzijn van de patiënt toenemende, zodanig dat de patiënt dingen begint te zien die anders verborgen zijn voor het blote oog. Soms ziet hij schaduwen en andere keren ziet hij zichzelf vrij van fysieke beperkingen in de vorm van een vliegende schaduw. De druk, getrokken uit deze denkbeeldige losse kabels bij sommige patiënten, leiden ertoe dat ze springen van hoge gebouwen. Zij horen ook stemmen. De patiënt beperkt zich tot een denkbeeldige wereld waarin hij prachtige tuinen ziet en zichzelf ziet als het middelpunt van de aandacht van alle inwoners van de denkbeeldige tuin. Echter, soms nemen deze negatieve gevoelens overmacht op de patiënt en hij begint te huilen op een vreselijke scène. Met andere woorden, zijn zintuigen fluctueren snel. Soms wordt hij een zeer intelligent, getalenteerd, welbespraakt persoon, terwijl op andere momenten hij zinloos is en zijn toespraak wordt onsamenhangend of een wartaal.

Door murāqaba kan het parasympatische systeem worden geconcentreerd op wil. Murāqaba brengt goede veranderingen in het systeem. Het gevoel van murāqaba neemt ons mee in de richting van diepere rust en stilte. Deze toestand zal anders niet bij ons blijven, omdat de geest nooit op een situatie te lang blijft. Murāqaba verhoogt niet alleen de wilskracht, maar fysiek en mentaal, en tal van voordelen worden ook bereikt. Ervaringen en observaties hebben aangetoond dat de fysieke en psychologische voordelen worden bereikt door het beoefenen van murāqaba.

Ziel en de bijbehorende kenmerken

Het is door middel van de ziel te weten, dat Allah Ta’ālā de Schepper van de mens, en het is door middel van de ziel dat de mens de kennis van Allah Ta’ālā en Zijn Attributen verwerft, en niet door andere organen van het lichaam. Het is door middel van de ziel dat de mens kan gaan naar de nabijheid van Allah Ta’ālā. Dus is de ziel de koning van het lichaam en de verschillende organen zijn dienstknechten die zijn orders en opdrachten uitvoeren. Het is door Allah Ta’ālā geaccepteerd wanneer de ziel vrij blijft van dingen anders dan Allah Ta’ālā. Wanneer de ziel wordt gekoppeld aan andere dingen dan Allah Ta’ālā, drijft het de mens weg van Allah Ta’ālā. Het is de ziel die zal worden gevraagd en berispt. De ziel wordt gelukkig als het gezuiverd en gereinigd is, en het wordt ongelukkig als het onzuiver wordt gehouden. Het is de kennis van de ziel die de wortel is van de Kennis van Allah Ta’ālā. Als de mens zichzelf niet kent, kent hij Allah Ta’ālā niet. De meerderheid van de mensen zijn onwetend van de ziel en de bijbehorende kenmerken.

Allah Ta’ālā zegt: “Allah beweegt zich tussen een mens en zijn ziel en beheerst de bijbehorende kenmerken. Het is tussen de twee vingers van de genadige. Het bereikt soms de laagste limiet van de duivel en stijgt soms zo hoog tot aan de troon van de Almachtige. Degene die zich niet over zijn ziel bekommert, daarover openbaart Allah Ta’ālā in het volgende vers:

أَوَلاَ يَذْكُرُ ٱلإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئاً

“Herinnert de mens zich dan niet dat Wij hem voorheen hebben geschapen toen hij nog niets was?” Surah Maryam, H19, vers 67

Zij zijn de overtreders. Daarom is het essentieel om te weten over de ziel en de bijbehorende kenmerken die de wortel is van religie. Nu gaan wij de kenmerken en de kwaden van de ziel bespreken die het voorwerp is van kwestie van geheime kennis.

Nafs, Rooh, Qalb, Aql

Nafs heeft ook twee betekenissen voor ons doel. De eerste betekenis is passie en het lagere zelf. Passie is een uitbreiend woord bestaande uit hebzucht, woede en andere kenmerken van het kwaad. De profeet ﷺ zei: je grootste vijand is jouw passie (ligt tussen je twee benen). De tweede betekenis van nafs is de ziel zoals eerder beschreven. Wanneer de nafs tot rust komt (beheerst) en passie heeft verwijderd, heet het nafs-Mutma’inna (tevreden ziel). Allah Ta’ālā openbaart:

يٰأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ

“Maar gij, o ziel in vrede!” Surah al-Fajr (dageraad), H89, vers 27

In de eerste betekenis is nafs de partij van de duivel. Wanneer de kalme aard van nafs niet perfect wordt heet het nafs-e-Lawwamah (ziel zelf beschuldigen), en zal de ziel zodanig bestraft worden wegens verwaarlozen van goddelijke plichten. Als de ziel protesteren opgeeft en zichzelf aan de duivel overgeeft heet het nafs-e-Ammāra (passie verslaafd aan kwalen). Allah Ta’ālā openbaart:

وَمَآ أُبَرِّىءُ نَفْسِيۤ إِنَّ ٱلنَّفْسَ لأَمَّارَةٌ بِٱلسُّوۤءِ إِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّيۤ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ

“En ik verklaar mijzelf niet vrij (van zwakheid) te zijn, want het menselijke, ik’ spoort tot het kwade aan, uitgezonderd dat waarover mijn Heer barmhartigheid betoont. Voorzeker, mijn Heer is Vergevensgezind, Genadevol.” Surah Yusuf, H12, vers 53

Rooh heeft ook twee betekenissen. Het betekent ten eerste een materieel ding binnen het hart die het hele lichaam trilt net als de stroom van elektriciteit, en het loopt door de aders van het lichaam. Het heet ‘leven’. Het heeft de kracht van aanraking, gehoor, zicht, geur en de kracht van de andere ledematen van het lichaam. Het is net als de straling van het licht van een brandende lamp die in een hoek van het huis staat. Het is een subtiel gas of stoom die de hitte van het hart veroorzaakt. Dit is ons doel niet. De tweede betekenis van Rooh is een immateriële subtiele ding die ziel heet en niet leven. Allah Ta’ālā openbaart:

وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ ٱلرُّوحِ قُلِ ٱلرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَآ أُوتِيتُم مِّنَ ٱلْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً

“En zij stellen u vragen betreffende de Geest. Zeg: “De Geest is op bevel van mijn Heer: en er is u slechts een weinig kennis van gegeven.” Surah al-Isrā (nachtelijke reis), H17, vers 85

Qalb heeft twee betekenissen. Het betekent eerst een stukje vlees in de linkerborst genoemd hart dat hol in het interieur is, die is gevuld met zwart bloed en die is weer een bron van Rooh (leven) is. Het hart is het centrum voor de circulatie van het bloed. De gedetailleerde beschrijving van het hart is te vinden in de anatomie. Het bestaat uit borsten, lagere dierlijke instincten en behoort tot de materiële wereld. De tweede betekenis van Qalb is de ziel waar wij het hier hebben. Het is een niet-materiële zaak of de vormloze Latifa (subtiele basiselement die verbinding met het materiële hart heeft). Het is net als onzichtbare elektriciteit. Het is het belangrijkste orgaan in een mens. Het vangt kennis van Allah Ta’ālā en de spirituele wereld op, en wordt bestraft of beloond. De aansluiting van de ziel met het hart is net als de aansluiting van kenmerken met de lichamelijke ledematen, of van een machine met de mens, of een huis met haar medebewoners. Deze verbinding is van twee soorten. Een soort verbinding is met Uloom-e-Mokashafa (spirituele kennis), maar wij gaan het in deze les hebben over Uloom-e-Mu’amalāt (kennis van wereldse betrekkingen). De tweede verbinding vereist de kennis van de geheimen van de ziel. De profeet ﷺ heeft geen licht geworpen op dit object, dus moeten we ons onthouden. We zullen het woord Qalb in deze les als ziel of een immateriële ding Latifa bespreken met bijbehorende kenmerken.

Aql heeft vele betekenissen, doch wij gaan in deze les twee behandelen. De eerste betekenis van Aql is verstand waarmee de ware aard van de dingen van deze materiële wereld is bekend en zijn zetel is in de ziel. De tweede betekenis van Aql is de macht om de geheimen van verschillende onderwijs-vakken te begrijpen. Het is een subtiele essentie kennis die een attribuut wordt genoemd. Attribuut en de ding (hersenen) waarin deze twee verschillende dingen zijn wordt intellect genoemd. Dit wordt ondersteund door de volgende Hadith:

“Het eerste ding dat door Allah geschapen is, is verstand. Het kenmerk van intellect is een immateriële ding maar het kenmerk kan niet bestaan zonder een materieel ding. Dus de plaats van het intellect moet eerst of daarmee samen worden gemaakt. Kennis is de inhoud van intellect en dus is het eerst gemaakt.”

Leger van de ziel

Er zijn gewapende soldaten in de ziel. Hun ware aard niet is bekend en niemand weet hun numeriek behalve Hij. De ziel heeft twee legers. Een leger kan worden gezien door het externe oog en een ander leger kan alleen door het interne oog worden gezien. Deze twee legers zijn nodig voor onderhoud van de heerschappij van de koning. Hovelingen, ambtenaren, helpers, etc. zijn de legers van de koning die gezien worden door de ogen van het externe oog. Evenzo, handen, voeten, ogen, oren, tong en andere uiterlijke en innerlijke organen zijn de legers der ziel. Raadpleeg het Excelbestand tazkiyah-e-nafs van 7 organen.

Ze zijn alle dienaren van ziel welke regels over hen regeert. Ze zijn gemaakt om hem (ziel) te gehoorzamen. Ze gaan niet tegen de ziel in. Als de ziel de ogen commandeert te openen, openen ze. Wanneer het de voeten commandeert te lopen, dan lopen ze. Hun indiening is zoals die van engelen van Allah. De engelen zijn gemaakt om Allah Ta’ālā te gehoorzamen en ze kunnen niet in weerstand komen. Deze legers zijn nodig voor de ziel voor haar reis naar Allah Ta’ālā, ze zijn als vervoer en voedsel nodig voor het lichaam. De ziel heeft te veel stations voorbij te gaan om Hem te bereiken.

Allah Ta’ālā openbaart:

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلإِنسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ

“En ik heb de djinn en de mensen slechts tot Mijn aanbidding geschapen.” Surah Adh-Dhiyarat (de verspreidende winden) H51, vers 56

Lichaam is het overbrengen of drager van de ziel en het eten is kennis. Opdat het zijn voedsel verwerven kan, zijn de ingrediënten die nodig zijn goederen daden. Allah Ta’ālā bereiken is onmogelijk, totdat het lichaam niet goed blijft. Deze wereld is de grond van het zaad voor de volgende en een station van de begeleiding. Het heet Dunya (in de buurt van de planeet), een station, het dichtstbijzijnde uit veel stations. Zo verwerven wij voedsel in de wereld dat noodzakelijk is.

Beginselen van tasawwuf in Qādri Razvi noorani silsilah

Shari’ah (Heilige Qur’ān en Sunnah) naleven en reiniging van de organen van het lichaam is het begin van de tasawwuf groei. Dit wordt in de soefisme Tazkiyah-e-Nafs genoemd. Het is in fasen opgebouwd. Deze staan hieronder.

Fase 1: Imān (geloofsovertuiging), ṭahāra (reinheid) en tauba (vergeving).

Fase 2: Vasthoudend in de namāz (vijf dagelijkse gebeden), saum (vasten), zakāt (aalmoezen), hadj (pelgrimstocht) en tahajjud (nachtgebed).

Fase 3: Reinigen van de organen (uitleg staat in het Excelbestand) zijn spraak, ogen, oren, handen, voeten, maag en nafs (ego).

Tasawwur Shaykh

Dit universum is een verzameling van planeten, sterren, mensen, dieren en alle andere levende wezens. Er is een verband tussen alle schepselen in deze kosmos. Of de fysieke ogen dit kunnen zien of niet, de Heilige Qur’ān getuigt het bestaan ervan.

Wanneer we kijken naar iets, dan is het eerste wat wij doen zien. Door aanschouwen krijgen wij het idee van de essentie en de kenmerken ervan. Op dezelfde manier, als we denken, zien of horen over een bepaald ding dan zijn essentie en attributen stromen in ons. Als wij vuur zien, dan stromen de attributen van vuur binnen ons in de vorm van waarneming. Of dit proces zeer laag of hoog om het punt van het gevoel is, is een andere zaak, maar het gebeurt. Met de verbeelding van het vuur voelen we warmte en licht. Op dezelfde manier, alleen door het horen over een weelderig groene plek krijgen wij een gevoel van rust en sereniteit overwint ons.

Op basis van deze regel als wij een Sheikh zien of over hem horen, dan ontstaat in onze geest niet iets door zijn naam, maar wat lijkt op zijn beeld en persoonlijkheid, dat is een verzameling van onbegrensde attributen.

Er zijn twee manieren waarop kennis of vaardigheden kunnen worden overgedragen op de mens.

Ten eerste, hij moet leren om geleidelijk een tak van kennis of vaardigheden eigen te maken, één stap tegelijk. De docent ’s ervaring, zijn woorden, geschreven handleidingen of demonstratie wekt die bepaalde vaardigheid of kennis in de murid. De murid daarentegen absorbeert geleidelijk de inhoud van wat wordt geleerd in een bepaalde periode. Afhankelijk van de diepte van de kennis, het leervermogen en het enthousiasme van de murid kan het hele proces uitlopen tot weken, maanden of zelfs jaren.

In de tweede manier zijn leren, woorden, schrijven of demonstratie niet nodig. Kennis of vaardigheden wordt eenvoudig overgebracht gebaseerd op de concentratie en mentale samenhang zelf. Het beste voorbeeld van dit type van leren is het leren van de taal. Het kind heeft geen geschreven of gesproken lessen van zijn moeder of die andere mensen uit zijn omgeving te nemen. Alleen door de creatieve samenhang, geestelijke nabijheid en koppeling begint hij de taal van zijn moeder of van de mensen in zijn omgeving te spreken. Hij tekent dezelfde betekenis van de woorden en zinnen van de taal en de manier waarop andere mensen doen. Niet alleen de taal, maar ook vele andere vaardigheden en gewoonten worden overgebracht op het kind van zijn omgeving. Het kind hoeft niet te leren door middel van de gebruikelijke rol van een murid.

In de geestelijke wetenschappen, is de overdracht van kennis uitgevoerd met behulp van de latere methode. Via deze spirituele verbinding tussen de meester (Sheikh) en de murid zal de hoek van de waarneming en het licht van de kennis geleidelijk overgedragen worden aan de murid, totdat hij in staat is om de ware betekenis van het onderwerp te begrijpen. Secundair, de geestelijk meester leert de geestelijke kennis door middel van verschillende rangen, lessen en demonstraties als goed, dus het bewustzijn van de murid is in staat om het op een ordelijke manier te behouden.

De liefde (ishq) voor de spirituele meester dient ook als de grondtoon voor de geest van de murid te zijn. Als de murid zich voegt bij het gezelschap van de meester, stelt hij vragen en leert van de richtingen (irshād) van de meester, dan op basis van de hierboven vermelde creatieve wijze, de persoonlijkheid en kwaliteiten van de meester begint in het innerlijk van de murid te stromen. Dat is de reden waarom hij vaak in het gezelschap van de geestelijk meester zich altijd sterk aangemoedigd voelt.

Het andere aspect van deze regel is voor de murid om de kracht van de verbeelding te gebruiken om de kwaliteiten van de meester te absorberen. Om het uit te voeren dient in de murāqaba de verbeelding van de Sheikh te wordt gegeven, zodat door de verbeelding een mentale koppeling kan floreren met de meester. Daarom, wanneer een murid zijn of haar spirituele meester verbeelden, pas dan kunnen zijn kwaliteiten en vaardigheden gaan stromen in de ziel van de murid. Hoe langer de nadruk gelegd wordt op de verbeelding, hoe meer de attributen en het licht van kennis over het mentale scherm van de murid valt. Vervolgen van de oefening van de verbeelding van de meester creëert een toestand waarin de spirituele band met de meester permanent is gevestigd. Via deze link wordt de capaciteit van de Goddelijke Kennis tot een punt bereikt wanneer de murid de reflectie van zijn meester is geworden. In het soefisme, wordt dit station aangeduid als Fanā-fil-Sheikh en de verbeelding van de meester zelf als Tasawwur-e-Sheikh.

De murid stelt zich tijdens de murāqaba voor dat de meester voor hem zit. De murid stelt zich voor dat de meester naar hem kijkt en op hem de Lichten (Anwār) uitstroomt en zegeningen (barakāh) in hem neerdalen. De essentie van de meester wordt op gegeven ogenblik hem omhult. Hij ziet zichzelf dan als de personificatie van zijn meester alsof zijn essentie hetzelfde is als van zijn meester. Dit is het beste van alle methoden, omdat de murid zijn eigen zelf of ego ontkent.

Tasawwur-e-Rasool ﷺ

Het is absoluut noodzakelijk voor een gekwalificeerde Soefi meester de nisbat (geestelijke link) met de profeet Mohammed ﷺ en tart-e-fikr (waarnemingsvermogen) te hebben opgedaan.

Wanneer een student de fanā fiel Shaykh station bereikt heeft, dan is zijn waarnemingsvermogen en de eigenschappen van de persoonlijkheid de spiegel van zijn geestelijk leraar (Shaykh) en begint hij aan de essentie van de profeet Mohammed ﷺ te assimileren. Om deze link te verbeteren krijgt de student de murāqaba van tasawwur Rasool’ (visualisatie van de Profeet ﷺ), zodat zijn spirituele verbinding kan verbeteren en de zegeningen van het Noor Nabuwat (Licht van de Profeet ﷺ) kan ontvangen. Afhankelijk van de voorspraak van de profeet Mohammed ﷺ zien de studenten het Licht van Profeet ﷺ op basis van hun vermogen, die onderworpen is aan zijn ﷺ goedkeuring. Wanneer het licht van het Profeet ﷺ het innerlijk van de studenten vult bereikt de student het station van fanā fiel Rasool.

Methoden tasawwur Rasool

In de murāqaba verbeeldt de student zich de moskee van Medina (Masjid Nabwi) of de groene koepel. De studenten beelden zich in, dat de lichten van de stad Medina worden geabsorbeerd in hun innerlijk. In het hart van de student wordt het woord Mohammed ﷺ geschreven in verlichte vorm en daardoor verlicht zijn hart. De profeet Mohammed ﷺ zit in de kroon van het Profeet ﷺ en vanuit zijn hart vallen de lichtbundels in het hart van de student. De student stelt zich voor dat hij zit met de profeet ﷺ en dat zij naar elkaar kijken.

Gezichtsbedrog

In tasawwuf kan je met zowel open ogen, gesloten ogen als in dromen veel dingen zien die je niet goed kunt plaatsen. Je zult door de satan ook bedrogen kunnen worden en zodoende denken dat je iets vrooms hebt gedroomd of meegemaakt. Ook in mensen zijn er in overvloed die misbruik van je willen maken of willen bedriegen, of je ziet iets en geeft een andere betekenis eraan. Hiervoor is een korte training in de volgende plaatjes.

Ilm-e-Reiki

Reiki wil zeggen dat de murid de aandacht geconcentreerd vasthoudt op een bepaald onderwerp. Reiki is een Japans woord, dat de energie (ki) aanduidt die alle leven in stand houdt. Reiki wordt in verschillende streken van de wereld met verschillende namen gekend zoals puran en ithar Noor. Het is de benaming voor een alternatieve geneeswijze waarbij via handoplegging universele levensenergie wordt overgebracht van de hulpverlener naar de patiënt. Deze energie herstelt de harmonie in het lichaam en versnelt het natuurlijk genezingsproces. De inwijding wordt gedaan door een Reiki-meester.

Het effect dat met reiki wordt bereikt kan ook met murāqaba worden bereikt. Naarmate de murid vordert in de beoefening van murāqaba neemt ook de spirituele kracht toe. Hierdoor kan de murid zelfs op afstand met smeekbede en persoon helpen om van bijvoorbeeld lichaamspijn, stress of duivelse invloed verlost te worden. De murid kan met ilm-e-Adād ook te weten komen wat aan een persoon schort.

Ilm-E-Adād

Ilm-e-Adād wordt ook ilm-e-ramal genoemd. In westerse termen heet dit valgebied numerologie. Alle Arabische letters hebben een bepaald vaste waarde. De murid die iets wil weten over een bepaalde situatie heeft de naam van de persoon nodig. Soms ook van de moeder en de geboortedatum.

Sterrenkunde

Het veld van de menselijke relatie is altijd een van de meest fascinerende toepassing van de astrologie ook wel ilm-e-zaicha genoemd. “Zal ik geluk te vinden met deze persoon?” is de meest gestelde vraag van een soefi-astroloog. Het onderzoek kan verwijzen naar het huwelijk of een andere vorm van persoonlijke relatie, maar in ieder geval is de kwestie in principe het verlangen naar geluk, dat ieder mens in het hart heeft. We weten instinctief dat dit verlangen kan worden voldaan alleen door een soort van relatie. Echter, kunnen er vele soorten relaties en het verlangen naar relatie-en-geluk werken op meerdere niveaus.

Astrologie ziet de mens als zijnde niet alleen beïnvloed door erfelijke factoren en het milieu, maar ook door de staat van ons zonnestelsel op het moment van de geboorte. De planeten worden beschouwd als basic life-krachten, de instrumenten die we leven, evenals de basis van onze kern. Deze planetaire krachten nemen verschillende vormen aan, afhankelijk van hun dierenriem positie en op de manier waarop ze zich tot elkaar verhouden.

Het zonne-systeem, met grote aspecten gevormd tussen de planeten, beschrijven deze relaties, de posities van de planeten ten opzichte van de plaats van geboorte en vertellen ons over hun expressie in de sferen van het leven afgebeeld door de astrologische huizen.

Door het interpreteren van de rollen van deze spelers (de planeten) en hun kwaliteiten (de elementen, tekens en huizen) en het creëren van een synthese, is astrologie in staat om een complete en volledig beeld van de persoon en zijn potentieel, op basis van de geboortehoroscoop te presenteren. Echter, dit is onbetrouwbaar omdat alleen Allah de exacte informatie heeft.

Tāwiz

Een tāwiz (talisman) is een hulpmiddel om u te beschermen tegen ziekten, problemen, zwarte magie, enzovoorts. Ook dient het als gelukbrenger. Niet iedereen kan en mag een tāwiz schrijven. Het schrijven van een tāwiz is gebonden aan vroomheid, eerlijkheid, oprechtheid en van de schrijver verkregen toestemming. Hoe vromer, hoe sterker de werking van de tāwiz zal zijn. Echter, wat zien wij, in deze materiële wereld hebben veel Oelema en zogenaamde soefi’s van het schrijven van tāwiz een beroep gemaakt. Deze gaat niet zondermeer vanzelf, nee de meeste vragen behoorlijk veel geld voor een tāwiz. Sommige beweren dat geld vragen mag.

Alahazrat Imam-e-Ahle Sunnat Mujaddid-e-Azam Faqīh-e-Azam Sheikh al-Kamīl Shah Ahmad Raza Khan Fāzil-e-Bareilly Qādri Afghani (radi Allāhu anhu) zegt dat het vragen van geld voor tāwiz verboden is. Ook Allāma Qaid-e-Ahle Sunnat Muballigh-e-Islam Hāfiz-o-Qāri Shah Ahmad Noorani Siddiqui (Alayhir Rahmah) zei in een taqrier in Taibah Masjid te Amsterdam ter gelegenheid van Urs-e-Mubārak Gharib Nawāz Sultan-ul-Hind Moïnuddin Hasan Chisthi Sanjeri (radi Allāhu anhu) dat het vragen van geld voor tāwiz niet mag. Maulana Noorani (Alayhir Rahmah) vertelde dat Gharib Nawāz ontelbare tāwiz heeft geschreven maar nooit een cent heeft gevraagd of aangenomen voor de tāwiz. Hij vertelde verder dat de mensen tegenwoordig een business van hebben gemaakt.

Alahazrat (radi Allāhu anhu) zegt: “hamāre yahā tāwiz biekte nahi” (bij ons worden geen tāwiz verkocht). Alahazrat vertelde ook dat tegenwoordig mensen winkels hebben geopend om tāwiz te verkopen voor hun wereldse belang. Alahazrat zegt dat tāwiz verkopen geen werk is. De mensen moeten werken of een handel drijven om aan hun wereldse behagen te kunnen voldoen. Een tāwiz is een khidmat (dienstverlening) van islam, en dat is een kenmerk van een soefi.

Soorten tāwiz

De mens is geschapen uit vier elementen, namelijk aarde, water, lucht en vuur. Daarom zijn er ook vier soorten tāwiz te weten:

Naqs Bādī (lucht): voor o.a. overwinning.
Naqs Khakī (aarde): voor o.a. iemand je huis, winkel of stad te laten verlaten.
Naqs Abie (water): voor o.a. liefde tussen personen.
Naqs Aaties (vuur)

Du’ā (smeekbeden), Wazā’if en Azkār

Smeekbeden zijn zeer geliefd bij Allah Ta’ālā. Het getuigt je nederigheid tegenover de Schepper, omdat je Zijn hulp nodig hebt.

Azkār is meervoud van zikr, ook bekend als en tazkier, is de wetenschap van de aanroeping en vermaning. Allah Ta’ālā openbaart:

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ

“Maar ga door met het vermanen want de vermaning helpt degenen die willen geloven.” Surah (de verspreidende winden), H51, vers 55.

Er zijn vele ahadīth (overleveringen) over de verdiensten van de bijeenkomsten van zikr. De Profeet ﷺ zei: “Als je langs de tuin van het Paradijs komt, geniet van jezelf.” Hij werd gevraagd: “Wat zijn de tuinen van het Paradijs? Hij antwoordde: “Zikr bijeenkomsten (gedenken van Allah Ta’ālā).” De Profeet ﷺ zei: “De engelen van Allah zwerven aan de horizon, behalve de engelen van de schepping. Als ze zikr bijeenkomsten zien, spreken zij elkaar aan en zeggen: “Komt tot uw doel. Zij komen dan naar de zikr plaats, omringen de mensen en zeggen, herinner Allah en neem lessen.” Dit wil zeggen, dat in de zikr bijeenkomst ook lezingen georganiseerd worden waarin de sprekers, vrome verhalen vertellen, gedichten en poëzie voordragen.

Hazrat Ata radi Allāhu anhu zei: “Een Zikr bijeenkomst compenseert de zonden van zeventig bijeenkomsten van nutteloze gesprekken. De Profeet ﷺ en zei: “O Abu Rawaha, houd je ver van siergesprekken.”

De Profeet ﷺ heeft gezegd dat Allah Ta’ālā zei: “Een man blijft proberen om dicht bij Mij te komen met optionele gebedsdiensten tot Ik van hem hou. Zodra Ik van hem houd, word Ik zijn oren waarmee hij hoort, enz. Zoveel zijn de subtiele betekenissen van de mysteries van de Qur’ān die in de harten van degenen zijn die zich hebben gewijd aan Zikr en meditatiën van Allah.”

Allah Ta’ālā zegt: “Gedenk Mij, ik zal u herinneren.” Hij beval zijn dienaren om te bidden en zich te beroepen op dit vers: “Roep mij, ik zal op jou reageren.” Dus de religieuze, zondaars, nabije en verre degenen moeten tot Allah Ta’ālā bidden voor vervulling van hun wensen. Hij zegt: “Ik ben in de buurt. Ik reageer op de oproep van iemand die Mij aanroept.” Dus, er is niets beter dan Allāh’s Zikr en aanroepingen aan Hem.

Tasbīh

Iedere donderdagavond dienen de spirituele volgelingen zich te verzamelen op een (rustige) plaats waarbij de aangewezen Sheikh-ul-Tariqat van de halqa gezamenlijk de Khatm-e-Khwājghān uitvoert. Iedereen dient de Ṭahāra (reinheid) in acht te nemen inclusief de woezoe. De volgende methode is van de Rashidīn (vier Khalifah van de islam), de Sahābiyyin (metgezellen van de Heilige Profeet ﷺ, Awliya ‘Azam en Khwājghān-e-Tariqat ‘Aaliyah.

Bronnen

Allah Ta’ālā, Heilige Qur’ān
Ahadīth-e-Rasool ﷺ
Kahfs-ul-Mahjoob van Usman al-Hujwiri,
Majmu’ah ‘Amāl-e-Raza van Qāzi Muhammad Abdoelrahim
Sajrah Tayyibah van Alahazrat
Sajrah Noorani van Imam Shah Ahmad Noorani
Sirah van Mehboob-e-Ilahi
Tohfah Jilāni van Allāma Mannan Raza Khan
Wazā’if en du’ā van Alahazrat