Shaykh al-Islām, Tāj al-ʿUlamāʾ, Badr al-Fuqahāʾ, Mujaddid-e-Millat-e-Ḥāḍirah, al-Ālāḥazrat, ʿAẓīm al-Barakāt, Imām Aḥmad Razā al-Qādrī al-Barkātī al-Muḥaqqiq al-Bareilwī (raḍiyAllāhu ʿanhu).

Wie kan een Alim-e-Din zijn?

Vraag aan Alahazrat: Een persoon bezit geen certificaat van een madrassa en heeft ook niet aan een erkend instituut gestudeerd, maar vertaalt desondanks de verzen van de Heilige Qur’ān en de Hadith. Tevens beweert hij dat hij een moulvi (ʿālim) is. Wat is het oordeel over een dergelijke persoon?

Antwoord van Alahazrat: Een certificaat op zich betekent niets. Er zijn talloze personen die een certificaat bezitten en toch onwetend zijn. Daarentegen zijn er velen zonder certificaat die over meer kennis en kwalificaties beschikken dan degenen die wel een certificaat hebben, en die zelfs in staat zijn hen onderwijs te geven. Het criterium voor deskundigheid is niet het bezit van een certificaat, maar het bezit van daadwerkelijke kennis.
De kunst en kunde van het uitvaardigen van een fatwa wordt niet bereikt door louter het bestuderen van boeken; men dient zich te bevinden in het gezelschap van een vooraanstaande, erudiete mufti. Er zijn geleerden die geen formeel onderwijs aan instituten hebben gevolgd, maar die zich langdurig in het gezelschap bevonden van volmaakte mufti’s die zich toelegden op diepgaand onderzoek van islamitische vraagstukken (masā’il). Zij zijn vaak intelligenter en beter geïnformeerd dan veel afgestudeerde ʿulamāʾ en zogenaamde mufti’s.
Indien de betreffende persoon daadwerkelijk in het gezelschap van vooraanstaande ʿulamāʾ heeft gezeten, van hen kennis heeft opgedaan, en correcte toespraken houdt zonder fouten, dan is daar in beginsel geen bezwaar tegen. Ontbreekt het hem echter aan beide vormen van scholing — zowel formeel onderwijs als praktische leerschool bij geleerden — en heeft hij slechts enkele Urdu- en Perzische boeken zelfstandig gelezen, terwijl hij toch toespraken houdt en verzen van de Heilige Qur’ān en aḥādīth vertaalt, dan is dat zonder twijfel een kwalijke zaak en een grote zonde (kabīrah).
Het is dan ook niet toegestaan om zijn uitspraken over islamitische kwesties zomaar te accepteren of ernaar te handelen. De ḥadīth verbiedt het bijwonen van bijeenkomsten van dergelijke personen. De Profeet ﷺ zei: “Degene die zich roekeloos waagt aan het uitvaardigen van een fatwa, waagt zich roekelozer aan het vuur van de hel.” Sunan al-Dārimī, deel 1, p. 132

Taajush Shari’ah over wie een Alim is

Wie kan een mufti kan zijn?

Antwoord: Een mufti moet een meester zijn in tafsīr, ḥadīth, uṣūl al-fiqh, en literatuurwetenschap, inclusief alle literaire kunsten (al-funūn al-adabiyyah), zoals poëzie, proza en drama. Deze kunstvormen draaien om creativiteit, expressie en het vermogen om emoties en ideeën via taal over te brengen. Daarnaast moet hij bekwaam zijn in adāb, kennis hebben van tijdzones, geometrie en astronomie, beschikken over een alerte en diepgravende intellectuele vermogens, en meesterschap en ervaring bezitten in fiqh. Hij dient vrij te zijn van dagelijkse materiële beslommeringen en zich volledig te concentreren op Allāh Taʿālā, met een zuivere intentie die uitsluitend op Allāh Taʿālā gericht is. Alleen onder deze voorwaarden kan hij zich begeven in de diepe oceaan van iftāʾ — het uitvaardigen van islamitische rechtsgeleerde oordelen. Fatāwā Razviyya, deel 16, p. 354

Andere vereisten om als een Alīm te fungeren

Om als ʿālim te functioneren, worden doorgaans enkele algemene vereisten gehanteerd:

1. Islamitische kennis en opleiding: Een diepgaande studie van islamitische wetenschappen — zoals fiqh (jurisprudentie), tafsīr (exegese van de Heilige Qur’ān), ḥadīth (profetische overleveringen) en ʿaqīdah (geloofsleer) — is essentieel. Deze kennis wordt doorgaans verworven via een madrassa of een islamitische universiteit.

• Certificering of erkenning*: Hoewel niet altijd verplicht, wordt een ʿĀlim-e-Dīn-certificaat vaak beschouwd als een bewijs van bekwaamheid. Sommige islamitische instituten en gemeenschappen stellen formele erkenning zelfs als vereiste.

• Praktische ervaring en begeleiding: Veel ʿulamāʾ (geleerden) doorlopen een periode van mentorschap onder ervaren geleerden om hun theoretische kennis in praktijk te brengen en hun oordeelsvermogen te verfijnen.

• Ethiek en karakter: Een ʿālim wordt geacht een hoog moreel en ethisch karakter te bezitten, met kernwaarden zoals integriteit, geduld en respect voor de gemeenschap.

• Communicatievaardigheden: Omdat een ʿālim vaak lesgeeft, preekt en advies verstrekt, zijn sterke spreekvaardigheid en interpersoonlijke competenties van essentieel belang.

*Erkende Jamia en Madrassa

Een erkende madrassa is een islamitische onderwijsinstelling die officieel geregistreerd is en voldoet aan vastgestelde onderwijsnormen. De criteria voor erkenning kunnen variëren afhankelijk van het land waarin de madrassa opereert.

Kenmerkende eigenschappen van erkende madrassa’s zijn onder andere:

1. Accreditatie: In sommige landen zijn er onderwijsraden of islamitische organisaties die verantwoordelijk zijn voor de accreditatie van madrassa’s en de goedkeuring van hun curricula.
2. Gestructureerd onderwijsprogramma: Een erkende madrassa biedt een curriculum aan dat islamitische wetenschappen omvat, zoals Qurʾān-studies, ḥadīth, fiqh (islamitische jurisprudentie), en in sommige gevallen ook seculiere vakken.
3. Gekwalificeerde docenten: Het onderwijs wordt verzorgd door geleerden of gekwalificeerde docenten met een gedegen islamitische opleiding.
4. Regelgeving en toezicht: In sommige landen vallen erkende madrassa’s onder toezicht van het ministerie van Onderwijs of van religieuze autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor regelgeving en kwaliteitsborging.
5. Diplomawaardering: De certificaten en diploma’s die door erkende madrassa’s worden uitgegeven, kunnen zowel nationaal als internationaal erkend zijn, afhankelijk van de accrediterende instantie en het onderwijssysteem van het betreffende land.

AROQA

Prof. dr. maulana Mohamed Juzoef Tangali Qadri Razvi Noorani is een gecertificeerd kwaliteitsbeoordelaar en expert op het gebied van institutionele- en onderwijsontwikkeling …

… bij Al-Arab Organization for Quality Assurance in Education (AROQA) in Jordanië. Hij accrediteert jamia’s, madrassa’s, hogescholen, universiteiten, onderzoeksinstituten, Ulema en Mufti als professionals in opdracht van AROQA.

“Dr. Mohamed Juzoef Tangali is hoogleraar Business Management, Islamitische Studies en Hanafi Law. Hij is eveneens gecertificeerd kwaliteitsbeoordelaar en topdocent bij de Salta Group International in Nederland, hoogleraar aan de Pebble Hills University en California University FCE in de Verenigde Staten. Met meer dan 20 jaar ervaring is hij gespecialiseerd in institutionele kwaliteitsborging, strategisch management, corporate governance, auditing en onderwijsontwikkeling. Hij is officieel gecertificeerd door EP-Nuffic in Nederland voor het evalueren van internationale academische graden en kwalificaties. Dr. Tangali vervult ook prestigieuze adviesrollen, waaronder als ere-adviseur in de Global Advisory Board van de CIA-Global Commission en als genomineerd commissielid voor de Quality Assurance in Education Committee in India. Hij is de oprichter en voorzitter van de Noorani Islamic Research Institute Foundation in Nederland, en de oprichter en president van Mediena Business School en Raza Shari’ah & Sufi School. Hij heeft leiding gegeven aan tal van trainings- en adviesprogramma’s in Nederland en Suriname, waarbij hij onderwijsinstellingen, academische programma’s en ontwikkelingsprojecten voor overheids-, particuliere en non-profitorganisaties heeft geëvalueerd. Politiek gezien was Dr. Tangali gemeenteraadslid in Amsterdam als vertegenwoordiger van de Partij van de Arbeid en was hij voormalig DENK-kandidaat voor de Tweede Kamer. Ook werkte hij 15 jaar als programmamanager voor de Gemeente Amsterdam, waarbij hij zich richtte op beleidsontwikkeling en -evaluatie. Hij is internationaal geaccrediteerd door de International Accreditation Organization (IAO) als een uitzonderlijke professor die studenten inspireert en begeleidt in hun academische en professionele paden.” Bron: taq-eduqa

*In Nederland zijn jamia’s en madrassa’s privé-educatieve instellingen en worden niet officieel erkend door de overheid voor vervolgopleidingen (BA, MA, MSc, LLB, enzovoorts) in het regulier hoger onderwijs.