Dara-El-Qubah An-Dark-E-Waqt-Al-Subha door Shaykh al-Islām, Tāj al-ʿUlamāʾ, Badr al-Fuqahāʾ, Mujaddid-e-Millat-e-Ḥāḍirah, al-Ālāḥazrat, ʿAẓīm al-Barakāt, Imām Aḥmad Razā al-Qādrī al-Barkātī al-Muḥaqqiq al-Bareilwī (raḍiyAllāhu ʿanhu).

Fatāwa-E-Razwiyah, deel 4

Mujaddid-e-Azam Imām Ahmad Raza Khan Qādri (radi Allāhu anhu)

Kwestie

Van                 : Bazaar Lal Kurti, Camp Meruth.
Afzender         : Shaikh Mohammad Ahsanul Haque Hanafi Qādri
Datum             : 14 Ramadan, 1326 Hijra

Vraagstelling

Wat zeggen de respectabele theologen en deskundigen van de Sharīʿah (Heilige Qurʾān en Soennah) over de kwestie dat de Sharīʿah geen expliciete theorie of fundamentele basis heeft aangetoond waarmee ondubbelzinnig kan worden vastgesteld dat de ochtend is aangebroken?
Is het daarom niet noodzakelijk om het begin van de ochtend met het blote oog waar te nemen?
Of: waarom bestaat er geen berekeningsmethode op basis van een absolute Sharʿī grondslag, zoals vermeld in Miftāḥ al-Ṣalāh met verwijzing naar Khazānah al-Riwāyāt, waarin staat dat het zevende deel van de nacht het begin van de ochtendtijd markeert?

Beantwoording

De heilige islamitische Sharīʿah verdient de allerbeste zegeningen en goede wensen, want zij heeft de tijden vastgesteld voor Ṣalāḥ (gebeden), Ramaḍān (vasten), ḥajj (pelgrimstocht), zakāh (armenbelasting), evenals de overgangsperiode van ʿiddah (wachtperiode na het overlijden van de echtgenoot of na echtscheiding), de periode van conceptie, geboorte, uitstel van het bewijs van puberteit, het verstrijken van de menstruatiecyclus en de bevalling — en meer.

Deze bepalingen zijn verbonden aan natuurlijke verschijnselen zoals het aanbreken van de dageraad, het opkomen en ondergaan van de zon, de schemering, het middaguur, en andere tijdseenheden zoals dagen, maanden en jaren.

De basis voor het begrijpen van al deze zaken is visuele waarneming. Geen enkel van deze onderwerpen kan worden begrepen zonder observatie met het oog. Het is volstrekt ontoereikend om deze te bepalen via berekening of louter rationele wetten. Integendeel: inzicht en waarneming vormen een voldoende en betrouwbare basis voor begrip, zelfs wanneer berekening en rationele methoden worden toegepast.

De verheven Sharīʿah is het hoogtepunt van zowel visuele waarneming als rationele wet, en zij is neergedaald tot de gehele mensheid. Onder hen zijn velen die niet in staat zijn om zich te begeven in de toetsing van astronomische berekeningen en efemeriden (dagelijkse hemellichamen).

Uitroepend: “Ik ben ongeletterd; wij schrijven en rekenen niet. Hij (Muḥammad ﷺ) heeft een gemakkelijke en eenvoudige weg ontsloten voor zijn volgelingen.”

En Allāh Taʿālā — de Genadevolle, de Machtige en de Glorieuze — heeft twee duidelijke tekenen (hemellichamen) aangewezen, bekend als de zon en de maan. Door middel van observatie, dat wil zeggen door het volgen van hun veranderende posities en verschijningsvormen, kan iedereen — zowel de elite als het gewone volk — de gewenste Sharʿī tijdstippen herkennen en berekenen, zoals Allāh Taʿālā heeft geopenbaard.