Voorwoord Tangali

Ik heb de Engelse vertaling van Maulānā Aqib Farid Qadri Ridawi gebruikt om naar het Nederlands te vertalen. Maulānā Aqib Farid Qadri Ridawi heeft ook Kanzul Iman naar het Engels vertaald. In mijn Nederlandse vertaling heb ik de verwijzingen van Ālāḥazrat naar bronnen in APA 7-stijl opgenomen. De Heilige Qur’ān heb ik ingevoegd in het Arabisch met de daarbij behorende Nederlandse vertaling. Daarnaast heb ik daar waar uitleg nodig is een context en betekenis als theologische toelichting gegeven.

Vraag gesteld aan Ālāḥazrat

Wat zeggen de geleerden van de islam over deze kwestie: Is er enig bewijs in de Hadith dat bewijst dat de Heilige Profeet Mohammed ﷺ de Voorbede is (op de Dag des Oordeels)? Geef alstublieft een gedetailleerde uitleg – moge u beloond worden.

Het antwoord van Ālāḥazrat

Zuiverheid is aan Allāh! Het luisteren naar zulke vragen schokt en verrast echt – want om moslim genoemd te worden en te beweren een volgeling van de Sunnah te zijn, terwijl je wordt getroffen door de ziekte van het twijfelen aan zulke duidelijke geloofszaken – is weer een teken dat het einde nabij is!

Zijn de Aḥadīth (2) met betrekking tot voorbede zodanig dat ze voor iedereen verborgen kunnen blijven? Tientallen Sahāba, honderden Tabīʿīn en duizenden Muḥaddithīn hebben ze verteld – alle boeken van Hadīth – de Ṣaḥīḥ, de Musnad, de Maʿājim, de Jawāmiʿ en de Muṣannaf – staan er allemaal vol mee. Iedere levende persoon van de Ahle-Sunnah, zelfs de vrouwen en kinderen – voor zover ongeletterde dorpelingen de basisovertuigingen kennen – de visie van Allāh, de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ – zijn op de tong van elk kind. (Lof zij Allāh, en vrede en zegeningen zij met de Profeet).

Deze nederige dienaar heeft zulke Aḥadīth verzameld in het gedetailleerde traktaat genaamd Samaʿa wa Ṭāʿah li Aḥadīth al-Shafāʿah (Het horen en aanvaarden van de Aḥadīth betreffende voorspraak).

Hier geef ik een zeer kort en beknopt antwoord op 40 Aḥadīth, en daarvoor enkele verzen uit de Heilige Qur’ān.

Bewijzen uit de Heilige Qur’ān

Vers #1: عسٰی أن يبعثك ربّك مقاماً محموداً
“Blijf gedurende een deel van de nacht vrijwillig wakker (voor het gebed). Waarschijnlijk zal uw Heer u een verheven rang verschaffen.” (Surah Banī Isrāʾīl 17:79). In de Hadīth wordt gemeld dat de Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de voorspraak van de zondaars, werd gevraagd: “Wat is de Maqām Maḥmūd (Plaats van Lofprijzing)?” Hij zei: “Dat is voorspraak.” (Tirmidhī, Abwāb Tafsīr Surah Banī Isrāʾīl, Amin Co. Delhi, deel 2, p. 142)

Context en betekenis van Maqām Maḥmūd

• De term Maqām Maḥmūd betekent letterlijk “de geprezen positie”.
• Volgens de overleveringen (Hadīth) wordt dit uitgelegd als de voorspraak (shafāʿah) die de Profeet Mohammed ﷺ op de Dag des Oordeels zal verrichten.
• Ibn ʿUmar rapporteerde dat op de Dag des Oordeels de mensen hun profeten zullen vragen om voorspraak, totdat deze uiteindelijk aan de Profeet Mohammed ﷺ wordt gegeven. Dat is het moment waarop Allāh hem verheft tot de Maqām Maḥmūd

Vers #2:

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ

“En inderdaad, uw Heer zal u spoedig zoveel geven dat u tevreden zult zijn.” (Surah Al-Duhā 93:5).

Dāʾilamī heeft van Ḥazrat Maulā ʿAlī, de Commandant van de Gelovigen, gerapporteerd dat toen dit vers werd geopenbaard, de voorspraak van de zondaars zei:

إذًا لا أَرضى وواحد من أمتي في النار. اللَّهُمَّ صلِّ وسلِّم وبارِك عليه

“Wanneer Allāh, de Opperste, heeft beloofd dat Hij mij tevreden zal stellen, zal ik niet tevreden zijn, zelfs niet als slechts één van mijn volgelingen in de Hel overblijft.” (Tafsīr al-Kabīr, deel 31, p. 213) (O Allāh – zegeningen, vrede en overvloed zij met hem).

Ṭabarānī in al-Muʿjam al-Awsaṭ en al-Bazzāz in Musnad vertellen van Ḥazrat Maulā ʿAlī dat de voorspraak van de zondaars zegt:

أشفع أمتي حتى يناديني ربي قد رضيت يا محمد فأقول أي رب قد رضيت

“Ik zal blijven pleiten voor mijn Ummah totdat mijn Heer zal uitroepen: ‘O Mohammed! Ben je nu tevreden?’ Ik zal zeggen: ‘O mijn Heer! Ja, ik ben tevreden.’” (al-Suyūṭī in al-Durr al-Manthūr fī Tafsīr al-Maʾthūr, deel 6, p. 361)

Vers #3:

وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ

“En zoek vergiffenis voor uw eigen zonden en voor de gelovige mannen en vrouwen.” (Surah Muḥammad 47:19). In dit vers beveelt Allāh, de Allerhoogste, zijn Edele Profeet om vergeving te zoeken voor de zonden van de moslimmannen en moslimvrouwen bij Hem – dus wat wordt voorspraak anders gedefinieerd?

Context en betekenis als theologische toelichting

• Het vers maakt duidelijk dat de Profeet ﷺ niet alleen voor zichzelf, maar ook voor de gelovigen vergeving moet vragen.
• Dit wordt door de geleerden gezien als een bewijs van shafāʿah (voorspraak): de Profeet Mohammed ﷺ treedt op als bemiddelaar bij Allāh Ta’ālā voor de Ummah.
• De Qur’ān koppelt hier dus direct de rol van de Profeet Mohammed ﷺ aan het verkrijgen van vergiffenis voor anderen.

Vers #4

وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا

“Wij zenden geen boodschapper of hij moet worden gehoorzaamd volgens Allāh’s gebod. Als zij tot u waren gekomen, toen zij hun ziel onrecht hadden aangedaan en Allāh om vergiffenis hadden gevraagd en de boodschapper ook om vergiffenis voor hen had gevraagd, zouden zij Allāh voorzeker Berouw aanvaardend, Genadevol hebben bevonden.” (Surah al-Nisāʾ 4:64). In dit vers beveelt Allāh, de Allerhoogste, de moslims dat zij, nadat zij gezondigd hebben, nederig naar het hooggeplaatste hof van de Edele Profeet moeten komen en hem moeten smeken om te bemiddelen – zodat wanneer de geliefde voorspraak doet, Hij hen zeker zal vergeven.

Context en betekenis als theologische toelichting

• Dit vers wordt door de geleerden gezien als een bewijs voor shafāʿah (voorspraak).
• Het benadrukt dat de Profeet ﷺ een rol heeft in het bemiddelen voor de gelovigen bij Allāh.
• Klassieke tafsīr-werken (zoals Tafsīr al-Ṭabarī en Tafsīr al-Qurṭubī) leggen uit dat dit vers de gelovigen oproept om hun berouw te koppelen aan de voorspraak van de Profeet ﷺ.

Vers #5

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ

“En wanneer er tot hen wordt gezegd: “Komt, de boodschapper van Allah zal voor u om vergiffenis vragen,” dan wenden zij hun hoofd af en gij ziet hen zich hoogmoedig terugtrekken.” (Surah al-Munāfiqūn 63:5). Dit vers benadrukt de ellendige toestand van de huichelaars: zij zoeken niet de voorspraak van de Heilige Profeet – de voorspraak van de zondaars. Als zij het nu niet zoeken, zullen zij het niet krijgen in het hiernamaals. En degenen die het dan niet krijgen, zullen nooit verlichting vinden. Moge Allāh ons ten goede komen met zijn voorspraak in deze wereld en in het hiernamaals. (Āmīn)

Context en betekenis als theologische toelichting

• Het vers beschrijft de huichelaars (munāfiqūn) die weigeren de voorspraak van de Profeet ﷺ te zoeken.
• Hun afwijzing van de bemiddeling van de Profeet wordt gezien als een teken van ongeloof en hoogmoed.
• Klassieke tafsīr-werken leggen uit dat dit vers de gelovigen aanspoort om juist wél de voorspraak van de Profeet te zoeken, omdat dit een weg is naar vergeving en barmhartigheid.

De bekendste Aḥadīth over Voorbidding (4)

De Aḥadīth over de grote voorspraak maken het beeld van de Dag van de Opstanding heel duidelijk – wanneer de dag zo lang zal zijn alsof hij nooit zal eindigen, de zon boven hen en de hel dichtbij. Op die dag zal de zon in vuur en vlam worden gezet met haar hitte van tien jaar, en dicht boven de hoofden worden gebracht. De dorst zal zo intens zijn dat Allāh hem ertegen beschermt, de hitte zo hevig dat Allāh ons ervan mag redden. Zweet zal diep in de grond ophopen en erboven opzwellen, hoger reikend dan de nekken van mensen – als boten zouden worden geïntroduceerd, zouden ze varen. Mensen worden ondergedompeld in hun eigen zweet, en harten zullen van angst tot in de keel stijgen.

Tussen deze grote rampen zullen mensen zich zorgen maken over zichzelf en hier en daar rondzwerven, op zoek naar een voorspraak. Zij gaan naar Adam, Nūḥ, Ibrāhīm, Mūsā en ʿĪsā – en krijgen hetzelfde negatieve antwoord. Alle Profeten zullen op dezelfde manier antwoorden als volgt: “Deze hoge rang past mij niet” – “Ik ben daartoe niet in staat” – “Ik kan dit niet volbrengen” – “Aan ieder zijn eigen ding, aan ieder zijn eigen ding” – “Ga naar iemand anders.” (Vrede en zegeningen zij met alle profeten).

Dus uiteindelijk, nadat zij alle Profeten hebben bezocht, zullen mensen zich wenden tot de Heilige Profeet – het Zegel van de Profeten, de Leider van de hele mensheid, de Voorspraak van de zondaars, de Barmhartigheid voor de hele schepping – en hij zal antwoorden: “Ik ben voor de voorspraak – ik ben voor de voorspraak.”

Hij zal zich dan buigen in neerwerping voor zijn Heer, en zijn Heer, de Allerhoogste, zal verkondigen…

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze beschrijving komt uit de bekende Hadīth over al-Shafāʿah al-ʿUẓmā (de Grote Voorspraak), die in meerdere verzamelingen voorkomt, waaronder Ṣaḥīḥ al-Bukhārī en Ṣaḥīḥ Muslim.
• Het benadrukt dat alle Profeten hun gemeenschap zullen afwijzen op die dag, behalve de Profeet Mohammed ﷺ, die door Allāh de unieke positie van voorspraak krijgt.
• Dit wordt gezien als een van de sterkste bewijzen voor zijn rol als Maqām Maḥmūd (de Geprezen Positie).

Hadīth over het Lof station (Maqām Maḥmūd)

يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ

“O Mohammed! Hef je hoofd op en spreek, het zal gehoord worden! Vraag, en het zal worden vervuld! Bemiddel, want uw voorspraak is aanvaardbaar!” (Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, Kitāb al-Anbiyāʾ, deel 1, p. 470)

Dit is het Lof station (Maqām Maḥmūd) – waar zijn lof door alle eerste en laatste wezens zal worden gezongen en voor iedereen duidelijk zal worden, zowel voorstanders als tegenstanders.

De eer en rang van onze Meester in het aangezicht van Allāh zijn ongeëvenaard en behoren aan niemand behalve hem. Evenzo is zijn grootheid in het oog van Allāh door niemand geëvenaard. Alle lof is aan Allāh, de Heer der werelden. Daarom zal Allāh, in Zijn oneindige wijsheid, in de harten van mensen de gedachte inprenten om eerst andere Profeten te benaderen, en dan, nadat zij daaruit zijn afgewezen, nederig in zijn verheven aanwezigheid te komen – zodat het voor allen heel duidelijk wordt dat de hoge rang van voorspraak alleen aan hem toebehoort, en niemand anders durft de poorten van voorspraak te openen. Alle lof is aan Allāh, de Heer der werelden.

De bovenstaande Aḥadīth zijn te vinden in Ṣaḥīḥ al-Bukhārī en Ṣaḥīḥ Muslim, evenals in andere boeken van Hadīth. Deze Aḥadīth zijn goed bekend en populair onder moslims – een lange lijst van boeken hoeft hier niet genoemd te worden. Wie twijfelt, kan Mishkāt al-Maṣābīḥ (of de vertaling ervan) raadplegen of door een geleerde moslim worden voorgelezen. Bovendien wordt in deze Aḥadīth vermeld dat na de eerste voorspraak de Heilige Profeet ﷺ, de voorspraak van de zondaars, de voorspraak meerdere keren zal herhalen; en elke keer zal Allāh, de Allerhoogste, dezelfde woorden verkondigen en elke keer zal de Heilige Profeet ﷺ een ontelbaar aantal dienaren vergeven.

Context en betekenis als theologische toelichting

• Dit is een van de centrale Aḥadīth over voorspraak (shafāʿah), waarin de Profeet Mohammed ﷺ door Allāh wordt verheven tot het Maqām Maḥmūd.
• Het benadrukt dat de Profeet ﷺ de enige is die de poorten van voorspraak mag openen, en dat zijn voorspraak herhaaldelijk zal plaatsvinden op de Dag der Opstanding.
• Deze Hadīth vormt een directe uitleg van Qur’ān 17:79 (“Blijf gedurende een deel van de nacht vrijwillig wakker (voor het gebed). Waarschijnlijk zal uw Heer u een verheven rang verschaffen”).

Aanvullende Aḥadīth over Voorspraak (Shafāʿah)

Afgezien van de hierboven bekende Aḥadīth presenteer ik een verzameling van veertig Aḥadīth die normaal gesproken het gewone volk niet bereiken, zodat het geloof van moslims door hen versterkt kan worden en de ontkenners in jaloezie kunnen branden – vooral die Aḥadīth die de gewetenloze, afwijkende en slechte daders weerleggen, die in hun geschriften hebben geprobeerd de betekenis van voorspraak te veranderen en hun afwijzing van voorspraak te verbergen door het veranderen van de definitie.

Deze Aḥadīth zullen duidelijk maken dat onze Meester de uitverkorene en aangestelde is voor voorspraak – hij is alleen het toevluchtsoord van de zondaars, van hem alleen de steun voor de vriendeloze – in tegenstelling tot wat een afwijkende beweert: “Wie Allāh wil, Hij zal tot voorspraak bevelen.”

Deze Aḥadīth brengen het blije nieuws dat de voorspraak van onze Geliefde Profeet ﷺ niet alleen is voor hen die per ongeluk hebben gezondigd en zich schamen en voortdurend bang zijn voor hun daden – zoals een slechte overtreder heeft beweerd: “De diefstal is aan de dief bewezen, maar hij is geen gewoontedief en heeft diefstal niet als zijn beroep aangenomen – de diefstal is per ongeluk gepleegd door zijn eigen ongeluk – dus hij is berouwvol en huilt dag en nacht (zo is de voorspraak voor zo’n persoon).”

Nee, zeker niet! Ik zweer bij Allāh, de Allerhoogste, die de Heilige Profeet ﷺ heeft aangesteld als Voorspraak van de zondaars, dat zijn voorspraak is voor de volstrekt zondige, goddeloze en onderdrukkende moslims zoals wij, die zo doordrenkt zijn van zonden dat zelfs de zonden zich ervoor schamen.

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze passage benadrukt dat de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ universeel is voor zijn Ummah, inclusief de zwaarste zondaars.
• Het corrigeert afwijkende interpretaties die de voorspraak beperken tot slechts berouwvolle of incidentele overtreders.
• Klassieke geleerden zoals al-Suyūṭī, Ibn Kathīr en al-Rāzī hebben in hun tafsīr en compilaties van Aḥadīth bevestigd dat de voorspraak van de Profeet ﷺ een goddelijke aanstelling is, niet afhankelijk van menselijke definities.

Aḥadīth #1 & 2

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

خُيِّرتُ بين الشفاعة وبين أن يدخل نصف أمتي الجنة فاخترتُ الشفاعة لأنها أعمُّ وأكفَى، ترونها للمتقين؟ لا، ولكنها للمذنبين الخطّائين المتلوثين

“Allāh gaf mij de keuze tussen de kracht van voorspraak of het toelaten van de helft van mijn Ummah tot het Paradijs zonder enige afrekening. Ik koos voor de kracht van voorspraak omdat dat belangrijker is en nuttiger zal zijn. Denkt u dat mijn voorspraak voor de vrome moslims is? Nee, integendeel, het is voor die zondaars die doordrenkt zijn van zonden en ernstige misdaden hebben begaan.” (Imām Aḥmad in zijn Musnad van Ḥazrat ʿAbdullāh ibn ʿUmar; Ibn Mājah uit Ḥazrat Abū Mūsā al-Ashʿarī)

Ref:

1. Sunan Ibn Mājah, Bāb Dhikr al-Shafāʿah, deel 1, p. 3292.
2. Musnad Aḥmad ibn Ḥanbal, deel 2, p. 75.

O Allāh – vrede en overvloedige zegeningen zij met de Heilige Profeet! En alle lof is aan Allāh, de Heer der werelden.

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Aḥadīth benadrukken dat de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ niet beperkt is tot de vromen, maar juist bedoeld is voor de zwaarste zondaars binnen de Ummah.
• Het toont de universele barmhartigheid van de Profeet ﷺ en zijn rol als toevluchtsoord voor degenen die anders geen hoop zouden hebben.
• Klassieke geleerden zoals Ibn Ḥanbal en Ibn Mājah hebben deze overleveringen opgenomen om te benadrukken dat shafāʿah een goddelijke aanstelling is en niet afhankelijk van menselijke verdiensten.

Hadīth #3

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

شفاعتي للهالكين من أمتي

“Mijn voorspraak is voor degenen onder mijn Ummah die door zonden zijn vernietigd!” (Ibn ʿAdī in al-Kāmil fī al-Ḍuʿafāʾ, overgeleverd van Ḥazrat Umm al-Muʾminīn Umm Salamah)

Ref:

• al-Kāmil li Ibn ʿAdī, deel 5, p. 1801
• Kanz al-ʿUmmāl, Hadīth 39073, deel 14, p. 401

Dat is zeker de waarheid – O mijn voorbidder, moge ik voor u geofferd worden!

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt dat de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ niet beperkt is tot lichte zonden of incidentele fouten, maar juist bedoeld is voor de zwaarste zondaars van de Ummah.
• Het toont de unieke barmhartigheid en rol van de Profeet ﷺ als toevluchtsoord voor degenen die anders geen hoop zouden hebben.
• Geleerden zoals al-Muttaqī al-Hindī (Kanz al-ʿUmmāl) en Ibn ʿAdī hebben deze overlevering opgenomen om te benadrukken dat shafāʿah een goddelijke aanstelling is en niet afhankelijk van menselijke verdiensten.

Aḥadīth #4 tot 8

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

شفاعتي يوم القيامة لأهل الكبائر من أمتي

“Mijn voorspraak is voor degenen onder mijn Ummah die grote zonden hebben begaan.” (Overgeleverd door Abū Dāwūd, al-Tirmidhī, Ibn Ḥibbān, al-Ḥākim en al-Baihāqi van Ḥazrat Anas ibn Mālik. Al-Tirmidhī, Ibn Mājah, Ibn Ḥibbān en al-Ḥākim van Ḥazrat Jābir ibn ʿAbdullāh. Al-Ṭabarānī in al-Muʿjam al-Kabīr van Ḥazrat ʿAbdullāh ibn ʿAbbās. Al-Khaṭīb al-Baghdādī van Ḥazrat ʿAbdullāh ibn ʿUmar al-Fārūq en van Ḥazrat Kaʿb ibn ʿUjrah.)

Ref:

• Sunan Ibn Mājah, deel 1, p. 329
• Sunan Abī Dāwūd, deel 2, p. 296
• Sunan al-Tirmidhī, deel 2, p. 66
• al-Mustadrak ʿalā al-Ṣaḥīḥayn van al-Ḥākim, deel 1, p. 69
• Sunan al-Kubrā van al-Bayhaqī, deel 10, p. 190
• al-Muʿjam al-Kabīr, ḥadīth 11454, deel 10, p. 189
• Mawārid al-Zamān, ḥadīth 2596, p. 345
• Kanz al-ʿUmmāl, ḥadīth 39055, deel 14, p. 398

O Allāh – vrede en overvloedige zegeningen zij met de Heilige Profeet! En alle lof is aan Allāh, de Heer der werelden.

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze reeks Aḥadīth behoort tot de meest geciteerde bewijzen voor shafāʿah (voorspraak).
• Ze maken duidelijk dat de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ niet beperkt is tot kleine zonden, maar juist geldt voor de kabāʾir (grote zonden).
• De overleveringen zijn breed verspreid in de klassieke Hadīth-collecties (Sunan, Musnad, Muʿjam, Mustadrak), wat de authenticiteit en bekendheid onder de geleerden versterkt.
• Het benadrukt de unieke rol van de Profeet ﷺ als toevluchtsoord voor de zwaarste zondaars van zijn Ummah.

Aḥadīth #4 tot 8

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

شفاعتي يوم القيامة لأهل الكبائر من أمتي

“Mijn voorspraak is voor degenen onder mijn Ummah die grote zonden hebben begaan.” (Overgeleverd door Abū Dāwūd, al-Tirmidhī, Ibn Ḥibbān, al-Ḥākim en al-Bayhaqī van Ḥazrat Anas ibn Mālik. Al-Tirmidhī, Ibn Mājah, Ibn Ḥibbān en al-Ḥākim van Ḥazrat Jābir ibn ʿAbdullāh. Al-Ṭabarānī in al-Muʿjam al-Kabīr van Ḥazrat ʿAbdullāh ibn ʿAbbās. Al-Khaṭīb al-Baghdādī van Ḥazrat ʿAbdullāh ibn ʿUmar al-Fārūq en van Ḥazrat Kaʿb ibn ʿUjrah.)

Ref:

• Sunan Ibn Mājah, deel 1, p. 329
• Sunan Abī Dāwūd, deel 2, p. 296
• Sunan al-Tirmidhī, deel 2, p. 66
• al-Mustadrak ʿalā al-Ṣaḥīḥayn van al-Ḥākim, deel 1, p. 69
• Sunan al-Kubrā van al-Bayhaqī, deel 10, p. 190
• al-Muʿjam al-Kabīr, ḥadīth 11454, deel 10, p. 189
• Mawārid al-Zamān, ḥadīth 2596, p. 345
• Kanz al-ʿUmmāl, ḥadīth 39055, deel 14, p. 398

O Allāh – vrede en overvloedige zegeningen zij met de Heilige Profeet! En alle lof is aan Allāh, de Heer der werelden.

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze reeks Aḥadīth behoort tot de meest geciteerde bewijzen voor shafāʿah (voorspraak).
• Ze maken duidelijk dat de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ niet beperkt is tot kleine zonden, maar juist geldt voor de kabāʾir (grote zonden).
• De overleveringen zijn breed verspreid in de klassieke Hadīth-collecties (Sunan, Musnad, Muʿjam, Mustadrak), wat de authenticiteit en bekendheid onder de geleerden versterkt.
• Het benadrukt de unieke rol van de Profeet ﷺ als toevluchtsoord voor de zwaarste zondaars van zijn Ummah.

Hadīth #9

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

شفاعتي لأهل الذنوب من أمتي

“Mijn voorspraak is voor de zondigen onder mijn Ummah.” Hierop stelde Abū Dardāʾ:

وإن زنى وإن سرق

“Zelfs als hij een overspelige of een dief is?” Hij antwoordde:

وإن زنى وإن سرق على رغم أنفِ أبي الدرداء

“Ja – zelfs als hij een overspelige is, zelfs als hij een dief is – tegen de wensen van Abū Dardāʾ in!” (Overgeleverd door Abū Bakr Aḥmad ibn ʿAlī al-Baghdādī uit Ḥazrat Abū Dardāʾ)

Ref: Tārīkh Bagdad, deel 1, p. 416

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt dat de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ zelfs geldt voor de zwaarste zondaars van zijn Ummah.
• Het gesprek met Abū Dardāʾ laat zien dat de voorspraak niet beperkt is tot lichte overtredingen, maar ook de ernstigste zonden omvat.
• Dit benadrukt de unieke barmhartigheid en rol van de Profeet ﷺ als toevluchtsoord voor de gehele Ummah, ongeacht de zwaarte van hun zonden.

Aḥadīth #10 & 11

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraakmaker van de zondaars, zei:

إن أشفع يوم القيامة لأكثر مما على وجه الأرض من شجر وحجر ومدر

“Ik zal op de Dag des Oordeels voor meer mensen pleiten dan het totale aantal bomen, stenen en kiezelstenen op deze aarde.” (Overgeleverd door al-Ṭabarānī en al-Bayhaqī uit Ḥazrat Buraydah; al-Ṭabarānī in al-Muʿjam al-Awsaṭ uit Ḥazrat Anas.)

Ref:

• Musnad Aḥmad, deel 5, p. 347
• al-Muʿjam al-Awsaṭ, ḥadīth 5356, deel 2, p. 172
• Kanz al-ʿUmmāl, ḥadīth 39062, deel 14, p. 399

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt de universele omvang van de voorspraak (shafāʿah) van de Profeet Mohammed ﷺ.
• Het beeld van bomen, stenen en kiezelstenen symboliseert een ontelbare hoeveelheid, waarmee duidelijk wordt dat zijn voorspraak niet beperkt is tot een kleine groep, maar een enorme menigte omvat.
• Geleerden zoals al-Ṭabarānī, al-Bayhaqī en al-Muttaqī al-Hindī hebben deze overlevering opgenomen om te benadrukken dat de voorspraak van de Profeet ﷺ een kosmische schaal heeft en de barmhartigheid van Allāh weerspiegelt.

Hadīth #12

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

شفاعتي لمن شهد أن لا إله إلا الله مخلصاً يصدق قلبه لسانه

“Mijn voorspraak is voor ieder van wie oprecht getuigt dat ‘Niemand waardig is om aanbeden te worden behalve Allāh’ – terwijl zijn hart bevestigt wat zijn tong uitspreekt.” (Overgeleverd door al-Bukhārī, Muslim, al-Ḥākim en al-Bayhaqī van Ḥazrat Abū Hurayrah.)

Ref:

• al-Mustadrak ʿalā al-Ṣaḥīḥayn van al-Ḥākim, deel 1, p. 270
• Musnad Aḥmad, deel 4, p. 414
• Kanz al-ʿUmmāl, ḥadīth 39079/80, deel 10, p. 378–379
• Majmaʿ al-Zawāʾid, deel 10, p. 379

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt dat de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ verbonden is aan de kern van het geloof: de oprechte getuigenis van lā ilāha illā Allāh.
• Het gaat niet om een loutere uitspraak met de tong, maar om een getuigenis die door het hart wordt bevestigd.
• Geleerden hebben dit uitgelegd als een bewijs dat de voorspraak van de Profeet ﷺ een genade voor alle gelovigen is, mits hun geloof oprecht is.

Hadīth #12

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

شفاعتي لمن شهد أن لا إله إلا الله مخلصاً يصدق قلبه لسانه

“Mijn voorspraak is voor ieder van wie oprecht getuigt dat ‘Niemand waardig is om aanbeden te worden behalve Allāh’ – terwijl zijn hart bevestigt wat zijn tong uitspreekt.” (Overgeleverd door al-Bukhārī, Muslim, al-Ḥākim en al-Bayhaqī van Ḥazrat Abū Hurayrah.)

Ref:

• al-Mustadrak ʿalā al-Ṣaḥīḥayn van al-Ḥākim, deel 1, p. 270
• Musnad Aḥmad, deel 4, p. 414
• Kanz al-ʿUmmāl, ḥadīth 39079/80, deel 10, p. 378–379
• Majmaʿ al-Zawāʾid, deel 10, p. 379

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt dat de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ verbonden is aan de kern van het geloof: de oprechte getuigenis van lā ilāha illā Allāh.
• Het gaat niet om een loutere uitspraak met de tong, maar om een getuigenis die door het hart wordt bevestigd.
• Geleerden hebben dit uitgelegd als een bewijs dat de voorspraak van de Profeet ﷺ een genade voor alle gelovigen is, mits hun geloof oprecht is.

Hadīth #12

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

شفاعتي لمن شهد أن لا إله إلا الله مخلصاً يصدق قلبه لسانه

“Mijn voorspraak is voor ieder van wie oprecht getuigt dat ‘Niemand waardig is om aanbeden te worden behalve Allāh’ – terwijl zijn hart bevestigt wat zijn tong uitspreekt.” (Overgeleverd door al-Bukhārī, Muslim, al-Ḥākim en al-Bayhaqī van Ḥazrat Abū Hurayrah.)

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth legt de nadruk op de kern van het geloof (īmān): de oprechte getuigenis van lā ilāha illā Allāh.
• Het gaat niet om een loutere uitspraak met de tong, maar om een getuigenis die door het hart wordt bevestigd.
• De voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ is dus een genade voor alle gelovigen die deze getuigenis oprecht dragen.

Hadīth #13

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

إنها أوسع لهم وهي لمن مات ولا يشرك بالله شيئاً

“Voorspraak heeft veel meer ruimte voor de Ummah, want het geldt voor ieder van die mensen die sterft in geloof en niets met Allāh vereenzelvigt.” (Overgeleverd door Aḥmad, al-Ṭabarānī en al-Bazzāz van Ḥazrat Muʿādh ibn Jabal.)

Ref: Musnad Aḥmad, ḥadīth 19739, deel 4, p. 415

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt dat de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ een brede en omvattende genade is.
• Het criterium dat hier wordt genoemd is tawḥīd (eenheid van Allāh): wie sterft zonder shirk (afgoderij of associatie met Allāh), valt onder de voorspraak.
• Dit toont dat de voorspraak niet beperkt is tot een kleine groep, maar een universele barmhartigheid is voor de gehele Ummah die in geloof sterft.

Hadīth #13

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

إنها أوسع لهم وهي لمن مات ولا يشرك بالله شيئاً

“Voorspraak heeft veel meer ruimte voor de Ummah, want het geldt voor ieder van die mensen die sterft in geloof en niets met Allāh vereenzelvigt.” (Overgeleverd door Aḥmad, al-Ṭabarānī en al-Bazzāz van Ḥazrat Muʿādh ibn Jabal.)

Ref: Musnad Aḥmad, ḥadīth 19739, deel 4, p. 415

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt dat de voorspraak van de Profeet Mohammed ﷺ een brede en omvattende genade is.
• Het criterium dat hier wordt genoemd is tawḥīd (eenheid van Allāh): wie sterft zonder shirk (afgoderij of associatie met Allāh), valt onder de voorspraak.
• Dit toont dat de voorspraak niet beperkt is tot een kleine groep, maar een universele barmhartigheid is voor de gehele Ummah die in geloof sterft.

Hadīth #14

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

آتي جهنم فأضرب بابها فيفتح لي فأدخلها فأحمد الله محامد ما حمده أحد قبلي مثلها ولا يحمده أحد بعدي ثم أخرج منها من قال لا إله إلا الله

“Ik zal naar de hel gaan en op haar deur kloppen, zodat die voor mij geopend zal worden. Ik zal binnengaan – en Allāh prijzen met zo’n lof die nog nooit door iemand voor mij is gedaan, en die nooit door iemand na mij zal worden gedaan – en ik zal er ieder iemand uit verwijderen die met een oprecht hart heeft gezegd: ‘Niemand is het waard om aanbeden te worden behalve Allāh’.” (Overgeleverd door al-Ṭabarānī in al-Muʿjam al-Awsaṭ van Ḥazrat Abū Hurayrah.)

Ref: al-Muʿjam al-Awsaṭ, ḥadīth 3857, deel 4, p. 503

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt de unieke rol van de Profeet Mohammed ﷺ als voorspraakmaker, zelfs voor degenen die zich in de hel bevinden.
• Het beeld van het kloppen op de deur van Jahannam en het prijzen van Allāh met een lof die niemand anders heeft uitgesproken, toont zijn exclusieve status en rang bij Allāh.
• De kernvoorwaarde voor redding is de oprechte getuigenis van lā ilāha illā Allāh, bevestigd door het hart.
• Dit benadrukt dat de voorspraak van de Profeet ﷺ een laatste reddingslijn is voor gelovigen die in zonden zijn gevallen, maar toch in hun geloof zijn gestorven.

Hadīth #15

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

يوضع للأنبياء منابر من ذهب فيجلسون عليها ويبقى منبري لا أجلس عليه أو لا أقعد عليه، قائماً بين يدي ربي مخافة أن يُبعث بي إلى الجنة وتبقى أمتي بعدي، فأقول: يا رب أمتي أمتي، فيقول الله عز وجل: يا محمد ما تريد أن أصنع بأمتك؟ فأقول: يا رب عجّل حسابهم، فما أزال أشفع حتى أُعطى صكوكاً برجال قد بُعث بهم إلى النار، حتى إن مالكاً خازن النار يقول: يا محمد ما تركت لغضب ربك في أمتك من نقمة.

“Preekstoelen van goud zullen worden geregeld voor de Profeten en zij zullen erop zitten, en mijn preekstoel zal leeg blijven omdat ik er niet op zal zitten – maar ik zal nederig voor mijn Heer staan uit angst dat ik naar het Paradijs zal worden gestuurd terwijl mijn Ummah achter mij blijft. Ik zal dan bidden: ‘O mijn Heer! Mijn Ummah! Mijn Ummah!’ Allāh de Allerhoogste zal verkondigen: ‘O Mohammed! Wat is uw wens over wat ik met uw Ummah moet doen?’ Ik zal smeken: ‘O mijn Heer! Versnel hun afrekening!’ Dus ik zal blijven voorspraak doen totdat ik brieven krijg om degenen vrij te laten die al naar de hel zijn gestuurd – zodanig dat Mālik, de bewaarder van de hel, zal uitroepen: ‘O Mohammed! Je hebt niet eens een greintje van de toorn van de Heer onder je Ummah achtergelaten!’” (Overgeleverd door al-Ḥākim met geluidskettingen, en door al-Ṭabarānī & al-Bayhaqī van Ḥazrat ʿAbdullāh ibn ʿAbbās.)

Ref:

• al-Mustadrak ʿalā al-Ṣaḥīḥayn van al-Ḥākim, deel 1, p. 65–66
• al-Muʿjam al-Awsaṭ, ḥadīth 2958, deel 3, p. 446
• al-Targhīb wa al-Tarhīb, deel 4, p. 446

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt de intense zorg van de Profeet Mohammed ﷺ voor zijn Ummah op de Dag des Oordeels.
• Terwijl andere Profeten op hun gouden preekstoelen zitten, weigert hij zijn plaats in te nemen en kiest ervoor staande te blijven voor zijn Heer uit nederigheid en bezorgdheid voor zijn gemeenschap.
• Het toont dat zijn voorspraak niet alleen gaat over het redden van gelovigen uit de hel, maar ook over het versnellen van hun afrekening zodat zij niet langer hoeven te lijden.
• Mālik, de bewaarder van de hel, bevestigt uiteindelijk dat de voorspraak van de Profeet ﷺ de toorn van Allāh volledig heeft weggenomen voor zijn Ummah.

Aḥadīth #16 tot 21

Al deze zes Aḥadīth melden dat de Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraakmaker van de zondaars, zei:

واللفظ لجابر قال قال رسول الله صلى الله تعالى عليه وسلم أوعطيت ما لم يعط أحد قبلي إلى قوله صلى الله تعالى عليه وسلم وأعطيت الشفاعة

“Ik ben benoemd tot Voorspraakmaker, en voorspraak is uitsluitend aan mij geschonken. Behalve ik heeft niemand anders deze rang gekregen.” (Overgeleverd door al-Bukhārī, Muslim en al-Nasā’ī van Ḥazrat Jābir ibn ʿAbdullāh. Ook door Aḥmad, al-Bukhārī in al-Tārīkh, al-Bazzār, al-Ṭabarānī, al-Bayhaqī en Abū Nuʿaym van ʿAbdullāh ibn ʿAbbās. Verder door Aḥmad en al-Bazzār, al-Dārimī, Ibn Shaybah, Abū Yaʿlā, Abū Nuʿaym en al-Bayhaqī van Abū Dharr. Al-Ṭabarānī in al-Muʿjam al-Awsaṭ van Saʿīd al-Khuḍrī. Al-Ṭabarānī in al-Muʿjam al-Kabīr van Sāʾib ibn Yazīd. Aḥmad met geluidskettingen en Ibn Abī Shaybah & al-Ṭabarānī van Mūsā al-Ashʿarī. De woorden zijn die van Jābir.)

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze reeks Aḥadīth bevestigt dat voorspraak (shafāʿah) een exclusieve rang is die uitsluitend aan de Profeet Mohammed ﷺ is gegeven.
• Geen enkele andere Profeet of boodschapper heeft deze positie gekregen.
• Het benadrukt zijn unieke status als Zegel der Profeten en Voorspraakmaker van de gehele Ummah, waarmee zijn rol op de Dag des Oordeels wordt onderscheiden van alle anderen.
• De overleveringen zijn wijd verspreid in de belangrijkste Hadīth-collecties (Ṣaḥīḥ, Sunan, Musnad, Muʿjam), wat de authenticiteit en consensus onder de geleerden versterkt.

Aḥadīth #22 & 23

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

إن لكل نبي دعوة قد دعا بها في أمته واستجيب له … وإنّي اختبأت دعوتي شفاعة لأمتي يوم القيامة (زاد موسى) جعلتها لمن مات من أمتي لا يشرك بالله شيئاً

“Hoewel duizenden gebeden van de Profeten worden aanvaard, krijgen zij ook één speciaal gebed van Allāh – dat zij mogen vragen wat zij wensen en dat het zeker zal worden vervuld. Alle Profeten tot aan Profeet ʿĪsā hebben hun bevoorrechte gebeden in deze wereld gebruikt, terwijl ik ze heb bewaard voor het hiernamaals – en dat is mijn voorspraak voor mijn Ummah op de Dag des Oordeels. Mijn voorspraak is voor alle personen van mijn Ummah die deze wereld met geloof hebben verlaten.” (Overgeleverd in de vertellingen van ʿAbdullāh ibn ʿAbbās, Abū Saʿīd al-Khuḍrī en Mūsā al-Ashʿarī; hetzelfde onderwerp als genoemd in de vertellingen van Aḥmad, al-Bukhārī & Muslim uit Anas ibn Mālik; en door al-Bukhārī & Muslim van Abū Hurayrah.)

Ref:

• Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, deel 2, p. 932
• Ṣaḥīḥ Muslim, deel 1, p. 113
• Musnad Aḥmad, deel 3, p. 307
• Musnad Aḥmad, deel 3, p. 220
• Sunan al-Kubrā, deel 2, p. 433

Context en betekenis als theologische toelichting

• Elke Profeet kreeg van Allāh een speciaal gebed dat gegarandeerd verhoord zou worden.
• Alle Profeten vóór Mohammed ﷺ gebruikten dit gebed in de wereld, voor hun volk.
• De Profeet Mohammed ﷺ echter bewaar­de zijn gebed voor de Dag des Oordeels, en maakte het tot voorspraak voor zijn Ummah.
• Dit toont zijn onvergelijkbare barmhartigheid en zorg voor zijn gemeenschap: hij vroeg niets voor zichzelf, maar alles voor zijn volgelingen.
• Qur’ān 9:128 bevestigt dit: “Er is tot u een boodschapper uit uw midden gekomen; zwaar valt hem wat u treft, hij is bezorgd om u, en voor de gelovigen is hij vol mededogen en barmhartigheid.”

O Allāh – schenk ons de voorspraak door de eer van de Profeet bij U! Āmīn.

Allāhu Akbar! O zondaars van deze Ummah, zien jullie niet de extreme mededogen en barmhartigheid van onze Meester, de Heilige Profeet ﷺ, voor jullie? Hij kreeg drie van zulke gebeden van Allāh de Allerhoogste – om te vragen wat hij wenste – en hij vroeg niets voor zichzelf, maar gaf ze alleen voor jullie. Twee van deze gebeden gebruikte hij in deze wereld – ook die waren voor jullie – en één heeft hij gereserveerd voor het hiernamaals, voor jullie dringende nood op die dag, wanneer er behalve onze barmhartige Meester niemand zal zijn die hulpverleent en niemand die jullie rampen wegneemt.

Allāh de Almachtige heeft terecht gezegd: “Er is tot u een boodschapper uit uw midden gekomen; zwaar valt hem wat u treft, hij is bezorgd om u, en voor de gelovigen is hij vol mededogen en barmhartigheid.” (Surah al-Tawba 9:128)

Bij Allāh! Bij de eed van Degene die onze Meester zo barmhartig voor ons heeft gemaakt: geen enkele moeder kan zoveel liefde en genegenheid voor haar enige zoon hebben als hij voor ieder van zijn Ummah! O Allāh – U kent inderdaad onze beperkingen en zwaktes, en U kent de verheven rechten van zijn grootheid op ons – dus o Allāh, de Almachtige, het Opperwezen, de Grote! Schenk hem en zijn nakomelingen Uw uitverkiezende, overvloedige en gunstige zegeningen die zijn rechten passen en die zijn barmhartigheid volstaan!

Lof zij Allāh! En wat heeft de Ummah gedaan in plaats van zijn genade? Sommigen uiten twijfels over zijn hoge status, sommigen zijn sceptisch over zijn voorspraak, sommigen stellen zich gelijk aan zijn rang, sommigen raken boos wanneer hij wordt verheerlijkt – terwijl sommigen daden van liefde als innovaties beschouwen en handelingen van respect en eer als polytheïsme bestempelen. Moge Allāh ons redden en beschermen! Āmīn.

Hadīth #24

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei: “Allāh de Allerhoogste heeft mij drie gebeden gegeven. Dus heb ik tweemaal gebeden: ‘O Allāh, vergeef mijn Ummah! O Allāh, vergeef mijn Ummah!’ En ik heb het laatste bewaard voor de dag dat de hele schepping mij zal benaderen met hun behoeften – zelfs Profeet Ibrāhīm!” (Overgeleverd door Muslim in Ṣaḥīḥ Muslim van Ḥazrat Ubayy ibn Kaʿb.)

Ref:

• Musnad Aḥmad, deel 5, p. 127
• Ṣaḥīḥ Muslim, deel 1, p. 273

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth bevestigt opnieuw dat de Profeet Mohammed ﷺ zijn bevoorrechte gebeden niet voor zichzelf gebruikte, maar volledig voor zijn Ummah.
• Twee keer vroeg hij om vergeving voor zijn gemeenschap in deze wereld.
• Het derde gebed heeft hij bewaard voor de Dag des Oordeels, wanneer zelfs de grote Profeet Ibrāhīm عليه السلام de Profeet Mohammed ﷺ zal benaderen vanwege zijn unieke rang als Voorspraakmaker.
• Dit toont de unieke status van de Profeet ﷺ en zijn onvergelijkbare zorg en barmhartigheid voor zijn volgelingen.

Hadīth #24

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei: “Allāh de Allerhoogste heeft mij drie gebeden gegeven. Dus heb ik tweemaal gebeden: ‘O Allāh, vergeef mijn Ummah! O Allāh, vergeef mijn Ummah!’ En ik heb het laatste bewaard voor de dag dat de hele schepping mij zal benaderen met hun behoeften – zelfs Profeet Ibrāhīm!” (Overgeleverd door Muslim in Ṣaḥīḥ Muslim van Ḥazrat Ubayy ibn Kaʿb.)

Ref:

• Musnad Aḥmad, deel 5, p. 127
• Ṣaḥīḥ Muslim, deel 1, p. 273

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth bevestigt dat de Profeet Mohammed ﷺ zijn drie bevoorrechte gebeden volledig voor zijn Ummah gebruikte.
• Twee keer vroeg hij om vergeving voor zijn gemeenschap in deze wereld.
• Het derde gebed heeft hij bewaard voor de Dag des Oordeels, wanneer zelfs de grote Profeet Ibrāhīm عليه السلام hem zal benaderen vanwege zijn unieke rang als Voorspraakmaker.
• Dit toont de onvergelijkbare barmhartigheid en zorg van de Profeet ﷺ voor zijn volgelingen en zijn exclusieve status bij Allāh.

Hadīth #25

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, onderwierp zich aan zijn Heer:

أعطيتك خيراً من ذلك … خبأت شفاعتك ولم أخبأها لنبي غيرك

“Je hebt zulke gunsten verleend aan de andere Profeten!” Dus verkondigde Allāh de Allerhoogste: “Wat Ik u heb gegeven, is beter dan dat allemaal – Ik heb de Voorspraak voor u bewaard en dit aan niemand anders dan u gegeven.” (Overgeleverd door al-Bayhaqī van Ḥazrat Abū Hurayrah.)

Ref:

• al-Qāḍī ʿIyāḍ. (n.d.). al-Shifāʾ bi-Taʿrīf Ḥuqūq al-Muṣṭafā (deel 1, p. 134). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt dat de voorspraak (shafāʿah) een exclusieve gave is die Allāh alleen aan de Profeet Mohammed ﷺ heeft geschonken.
• Waar andere Profeten bijzondere gunsten ontvingen, werd de Profeet ﷺ verheven met een unieke rang: de Voorspraakmaker voor de gehele Ummah.
• Dit bevestigt zijn onderscheidende status boven alle Profeten en zijn rol als barmhartige bemiddelaar op de Dag des Oordeels.

Hadīth #26

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ, de Voorspraak van de zondaars, zei:

إذا كان يوم القيامة كنت إمام النبيين وخطيبهم وصاحب شفاعتهم غير فخر

“Op de Dag des Oordeels zal ik de Leider van de Profeten zijn, hun redenaar en de eigenaar van hun voorspraak – en ik zeg dit niet met trots.” (Overgeleverd door Ibn Abī Shaybah, al-Tirmidhī, Ibn Mājah en al-Ḥākim – van Ḥazrat Ubayy ibn Kaʿb.)

Ref:

• Sunan al-Tirmidhī, deel 2, p. 201
• Sunan Ibn Mājah, p. 330
• al-Mustadrak ʿalā al-Ṣaḥīḥayn van al-Ḥākim, deel 1, p. 71

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze Hadīth benadrukt de unieke status van de Profeet Mohammed ﷺ op de Dag des Oordeels.
• Hij zal niet alleen de leider van alle Profeten zijn, maar ook hun redenaar en de bezitter van voorspraak.
• De toevoeging “zonder trots” toont zijn nederigheid: ondanks deze verheven rang blijft hij bescheiden en volledig gericht op de zorg voor zijn Ummah.
• Dit bevestigt dat zijn rol als Voorspraakmaker niet beperkt is tot zijn eigen gemeenschap, maar een kosmische dimensie heeft, waarin zelfs de andere Profeten hem volgen.

Aḥadīth #27–40

De Heilige Profeet, de Voorspraak van de zondaars, zei:

شفاعتي يوم القيامة حق فمن لم يؤمن بها لم يكن من أهلها

“Mijn voorspraak op de Dag des Oordeels is een realiteit – dus wie er niet in gelooft, zal het niet verdienen.” (Overgeleverd door Ibn Manīʿ uit veertien Ṣaḥābah, waaronder Ḥazrat Anas, Ḥazrat Jābir, Ḥazrat Ibn ʿAbbās, Ḥazrat Ibn ʿUmar, Ḥazrat Kaʿb, Ḥazrat Abū al-Dardāʾ, Ḥazrat Abū Mūsā, enzovoort.)

Ref: Kanz al-ʿUmmāl, ḥadīth 39059, deel 14, p. 399

Context en betekenis als theologische toelichting

• Deze reeks Aḥadīth (#27–40) bevestigt dat de voorspraak (shafāʿah) van de Profeet Mohammed ﷺ een zekere en onbetwistbare realiteit is.
• Het geloof in deze voorspraak is een onderdeel van het geloof zelf: wie het ontkent, sluit zichzelf uit van de genade die eraan verbonden is.
• Het feit dat dit door veertien verschillende Ṣaḥābah is overgeleverd, versterkt de authenticiteit en consensus onder de vroege gemeenschap.
• De boodschap is duidelijk: de voorspraak van de Profeet ﷺ is een goddelijke belofte en een fundamenteel onderdeel van de islamitische leer.

De ongelukkige ziel die de voorspraak ontkent, moet nadenken over de hierboven beschreven Hadīth – en medelijden met zichzelf hebben door te geloven in de voorspraak van onze Meester, de Heilige Profeet ﷺ.

O Allāh! Maak ons waardig aan zijn voorspraak in deze wereld en in het hiernamaals. O Allāh, de Allerhoogste! Schenk uw meest uitmuntende en overvloedige gelukszegeningen over onze Meester, zijn nakomelingen en al zijn volgelingen tot de Dag des Oordeels!

Vrede en zegeningen zij met alle Profeten, en moge Allāh tevreden zijn met de Metgezellen. Āmīn.

Uitleg en definities

1. Voorspraak (Shafāʿah): Pleiten ten gunste van een ander, vooral een gebed of verzoek aan Allāh namens iemand anders. Synoniemen: interventie, bemiddeling. Belangrijk: Allāh is de hoogste autoriteit en de Enige die toestemming geeft om te bemiddelen. Tot Hem wordt alle voorspraak gericht. Dit is wat bedoeld wordt met het vers:
   “Verkondig: ‘Aan Allāh behoort alle voorspraak!’” (Surah al-Zumar 39:44).
2. Hadīth: Profetische vertellingen of tradities. Meervoud: Aḥadīth.
3. Ummah: Betekent volgelingen of natie.
4. Bronnen: Woorden uit Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, Sunan Ibn Mājah, Majmaʿ al-Zawāʾid. Vergelijkbare boodschap in Ṣaḥīḥ Muslim en een reeks andere boeken.

Bronnen

• Abū Dāwūd, S. ibn A. (n.d.). Sunan Abī Dāwūd (deel 2, p. 296). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• Aḥmad ibn Ḥanbal. (n.d.). Musnad Aḥmad ibn Ḥanbal (delen 1–5). Cairo: Dār al-Ḥadīth.
• Ālāḥazrat, A. A. (n.d.). Samāʿa wa Ṭāʿah li Aḥadīth al-Shafāʿah. Ridawi Publications.
• al-Baghdādī, A. ibn ʿA. (n.d.). Tārīkh Baghdād (deel 1, p. 416). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• al-Bayhaqī, A. ibn H. (n.d.). Sunan al-Kubrā (delen 2 & 10). Beirut: Dār al-Fikr.
• al-Bazzāz, A. ibn A. (n.d.). Musnad al-Bazzāz. Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• al-Bukhārī, M. ibn Ismāʿīl. (n.d.). Ṣaḥīḥ al-Bukhārī (diverse delen en hoofdstukken). Riyadh: Dār al-Salām.
• al-Ḥākim, M. ibn ʿA. (n.d.). al-Mustadrak ʿalā al-Ṣaḥīḥayn (deel 1, pp. 65–71, 270). Cairo: Dār al-Ḥadīth.
• al-Haythamī, N. ibn Y. (n.d.). Majmaʿ al-Zawāʾid (deel 10, p. 379). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• al-Khaṭīb al-Tabrīzī, W. (n.d.). Mishkāt al-Maṣābīḥ. Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• al-Mundhirī, A. ibn K. (n.d.). al-Targhīb wa al-Tarhīb (deel 4, pp. 433–446). Beirut: Dār al-Fikr.
• al-Muttaqī al-Hindī, A. ibn H. (n.d.). Kanz al-ʿUmmāl fī Sunan al-Aqwāl wa al-Afʿāl (ḥadīth 39055, 39059, 39062, 39073, 39079/80; delen 10 & 14). Beirut: Dār al-Fikr.
• al-Qāḍī ʿIyāḍ. (n.d.). al-Shifāʾ bi-Taʿrīf Ḥuqūq al-Muṣṭafā (deel 1, p. 134). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• al-Qur’ān. (n.d.). Kanzul Iman: Translation of the Holy Qur’ān (Eng. vert. M. A. F. Qadri Ridawi). Ridawi Press.
• al-Qur’ān. (n.d.). Heilige Qur’ān (Arabische tekst met Nederlandse vertaling).
• al-Qurṭubī, A. ibn A. (n.d.). al-Jāmiʿ li-Aḥkām al-Qurʾān. Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• al-Rāzī, F. (n.d.). Tafsīr al-Kabīr (deel 31, p. 213). Cairo: Dār al-Kutub.
• al-Suyūṭī, J. (n.d.). al-Durr al-Manthūr fī Tafsīr al-Maʾthūr (deel 6, p. 361). Beirut: Dār al-Fikr.
• al-Ṭabarī, M. ibn J. (n.d.). Jāmiʿ al-Bayān ʿan Taʾwīl Āy al-Qurʾān (Tafsīr al-Ṭabarī). Cairo: Dār al-Maʿārif.
• al-Ṭabarānī, S. ibn A. (n.d.). al-Muʿjam al-Kabīr (delen 10 & 11). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• al-Ṭabarānī, S. ibn A. (n.d.). al-Muʿjam al-Awsaṭ (ḥadīth 2958, 3857, 5356; delen 2–4, 8). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• al-Nasāʾī, A. ibn S. (n.d.). Sunan al-Nasāʾī (deel 1, p. 74). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• Ibn ʿAdī, A. ibn ʿU. (n.d.). al-Kāmil fī al-Ḍuʿafāʾ (deel 5, p. 1801). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• Ibn Mājah, M. ibn Y. (n.d.). Sunan Ibn Mājah (deel 1, p. 329–330; Bāb Dhikr al-Shafāʿah). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• Muslim, I. ibn al-Ḥajjāj. (n.d.). Ṣaḥīḥ Muslim (delen 1, diverse hoofdstukken). Cairo: Dār al-Ḥadīth.
• Tirmidhī, M. ibn ʿĪsā. (n.d.). Jāmiʿ al-Tirmidhī (deel 2, p. 142). Delhi: Amin Co.
• al-Tirmidhī, M. ibn ʿĪsā. (n.d.). Sunan al-Tirmidhī (deel 2, pp. 66, 201). Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.

Het begrip ‘belediging’ in juridisch-theologische en maatschappelijk perspectief (soennitisch kader)

Belediging vormt een complex en gelaagd fenomeen binnen zowel juridische als maatschappelijke contexten. Binnen de islamitische rechtsorde, zoals geformuleerd door de soennitische rechtsscholen (madhāhib), betreft het een uiting die de ‘ʿird’ (eer), ‘karāmah’ (waardigheid) of ‘sharaf’ (goede naam) van een persoon of gemeenschap aantast, vaak met een opzettelijk kwetsende intentie (qaṣd al-ihāna).

In de soennitische traditie wordt belediging van de profeet Mohammed ﷺ beschouwd als een ernstige schending van de morele en spirituele orde. Volgens de Mālikī- en Ḥanbali-scholen kan het beledigen van de profeet Mohammed ﷺ leiden tot ḥadd-straffen of taʿzīr, afhankelijk van de intentie en context. De Ḥanafī-school erkent eveneens de ernst van belediging, maar benadrukt de rol van de overheid in het bepalen van de strafmaat, met ruimte voor ijtihād en maatschappelijke afwegingen. In sommige landen leidt dit tot strenge sancties, variërend van geldboetes tot de doodstraf, hetgeen internationale mensenrechtenverdragen onder druk zet.

Allāh Ta’ālā openbaart

إِنَّٱلَّذِينَيُؤْذُونَٱللَّهَوَرَسُولَهُلَعَنَهُمُٱللَّهُفِيٱلدُّنْيَاوَٱلآخِرَةِوَأَعَدَّلَهُمْعَذَاباًمُّهِيناً

“Betreffende hen, die Allāh en Zijn boodschapper lastigvallen, Allāh heeft hen in deze wereld en in het Hiernamaals vervloekt en heeft een vernederende straf voor hen bereid.” Surah al-Aḥzāb (de confrères) H33, vers 57

Deze vers wordt in de tafsīr van al-Ṭabarī en Ibn Kathīr geïnterpreteerd als een basis voor juridische sancties tegen belediging van heilige symbolen. De Hadith-literatuur, zoals overgeleverd door al-Bukhārī en Muslim, bevat meerdere gevallen waarin belediging van de profeet leidde tot juridische repercussies, mits bewezen en in context geplaatst. Tegelijkertijd kent het begrip belediging een uitgesproken culturele dimensie: wat in een seculiere context als satire wordt beschouwd, kan binnen islamitische gemeenschappen als grievend en destabiliserend worden ervaren. Dit spanningsveld tussen ḥuqūq al-ʿibād (rechten van mensen), ḥuqūq Allāh (rechten van Allāh Ta’ālā), en maatschappelijke stabiliteit maakt belediging tot een urgent onderwerp in het publieke en academische debat.

Wat is belediging? (juridisch en islamitisch perspectief)

Belediging is een uiting die de eer of goede naam van een persoon aantast, vaak met de bedoeling om te kwetsen. In juridische zin is belediging in Nederland strafbaar gesteld in artikel 266 van het Wetboek van Strafrecht. Het betreft het opzettelijk aantasten van iemands waardigheid binnen het maatschappelijk verkeer (Wetboek van Strafrecht, art. 266).

Ook binnen de islamitische traditie wordt belediging beschouwd als een ernstige zonde, vooral wanneer deze gericht is op de Profeet Mohammed ﷺ, andere profeten, of heilige zaken zoals de Kaʿbah Sharīf. Volgens de soennitische rechtsgeleerden geldt belediging van de Profeet Mohammed ﷺ als een schending van de morele en spirituele orde, waarvoor in klassieke fiqh-werken sancties zijn beschreven. Tegelijkertijd benadrukken islamitische bronnen het belang van vergeving (ʿafw) en zachtmoedigheid (ḥilm) als aanbevolen reactie, in navolging van de profetische gedragslijn (al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ; Muslim, Ṣaḥīḥ).

Theologische analyse: Wat zijn de consequenties voor het beledigen van de Profeet Mohammed ﷺ?

De Heilige Qurʾān veroordeelt het beledigen van de Profeet Mohammed ﷺ niet altijd expliciet, maar benadrukt indirect het belang van respect, gehoorzaamheid en eerbied voor hem. Dit gebeurt onder meer door het gedrag van zijn tegenstanders te bekritiseren en de gevolgen daarvan te schetsen.

Allāh Ta’ālā openbaart

 وَلَئِنسَأَلْتَهُمْلَيَقُولُنَّإِنَّمَاكُنَّانَخُوضُوَنَلْعَبُقُلْأَبِٱللَّهِوَآيَاتِهِوَرَسُولِهِكُنتُمْتَسْتَهْزِءُونَ

“En indien je hen ondervraagt, zullen zij zeker zeggen: ‘Wij waren slechts aan het praten en ons aan het vermaken.’ Zeg: ‘Was het dan Allah, Zijn verzen en Zijn Boodschapper waarover jullie de spot dreven?” Surah at-Taubah (berouw) H9, vers 65

لاَتَعْتَذِرُواْقَدْكَفَرْتُمْبَعْدَإِيمَانِكُمْإِننَّعْفُعَنطَآئِفَةٍمِّنْكُمْنُعَذِّبْطَآئِفَةًبِأَنَّهُمْكَانُواْمُجْرِمِينَ

“Bied geen verontschuldigingen aan. Jullie zijn ongelovig geworden na jullie geloof. Als Wij een deel van jullie vergeven, zullen Wij een ander deel straffen, omdat zij misdadigers waren.” Surah at-Taubah (berouw) H9, vers 66

Volgens de tafsīr van Ibn Kathīr, al-Qurṭubī en al-Ṭabarī tonen deze verzen aan dat zelfs het maken van grappen ten koste van de Profeet ﷺ als een daad van kufr (ongeloof) kan worden beschouwd, omdat het zijn eer en status aantast (Ibn Kathīr, z.d.; al-Qurṭubī, z.d.; al-Ṭabarī, z.d.).

Overleveringen uit de Sunnah

De overleveringen van de Profeet Mohammed ﷺ bevestigen de ernst van belediging:

• De Profeet ﷺ zei: “Wie mij beledigt, beledigt Allāh.” (al-Bukhārī, al-Adāb al-Mufrad, nr. 1186; Aḥmad ibn Ḥanbal, Musnad, nr. 19997)
• Ook zei hij: “Niemand van jullie gelooft (volledig) totdat ik hem liever ben dan zijn vader, zijn kind en alle mensen tezamen.” (al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ, nr. 15; Muslim, Ṣaḥīḥ, nr. 44)

Deze uitspraken benadrukken dat liefde, eerbied en bescherming van de profetische waardigheid fundamenteel zijn voor het islamitische geloof.

Wat zeggen grote Schriftgeleerden?

In aanvulling op de Qurʾānische āyah (al-Anʿām, 6:108) over het verbod op het beledigen van afgoden, hebben gezaghebbende ʿulamāʾ de passage uit Surah al-Baqarah (2:104) geciteerd als bewijs voor het beginsel van sadd al-dharāʾiʿ (het blokkeren van middelen tot kwaad). Hierin staat:

 يَٰأَيُّهَاٱلَّذِينَآمَنُواْلاَتَقُولُواْرَاعِنَاوَقُولُواْٱنْظُرْنَاوَٱسْمَعُواْوَلِلكَافِرِينَعَذَابٌأَلِيمٌ

“O, jij die gelooft, zegt niet: “ Rāʾinā “, maar zegt: “Onzurnaa” en luister. Er is voor de ongelovigen een pijnlijke straf.” Surah al-Baqarah (de koe), H2, vers 104

De reden voor dit verbod was dat het woord raʾinā een homoniem is met meerdere betekenissen. Eén betekenis is “let alstublieft op ons”, terwijl een alternatieve uitspraak ervan “onze herder” betekent. De Joden gebruikten dit woord op dubbelzinnige wijze om de Profeet ﷺ te bespotten. Om misbruik te voorkomen, werd het de moslims verboden om deze term te gebruiken, ondanks hun goede intenties en het feit dat het woord op zichzelf niet inherent beledigend was (Jamali, z.d.; Abu Zahrah, 1984; Ismāʿīl, 1992).

Sommige Joden onderbraken de Profeet ﷺ tijdens zijn toespraken door het dubbelzinnige woord raʾinā te gebruiken. Allah Ta’ālā wist dat zij uiterlijk respect toonden, maar innerlijk disrespect uitten. Wanneer het woord beleefd werd uitgesproken, betekende het “luister naar ons”; in een andere uitspraakvorm kon het betekenen “luister voor ons, alsof u niet hoort”; en bij verlenging van de middelste klinker (ra-īnā) kon het “onze herder” betekenen. Volgens Ālāḥazrat leidt het gebruik van deze laatste betekenis tot kufr (ongeloof), vanwege de impliciete belediging van de Profeet ﷺ. (Ālāḥazrat, z.d.).

Een andere vorm van belediging is het verheffen van de positie van Iblīs boven die van de Profeet Mohammed ﷺ, of het toeschrijven aan Iblīs van een eigenschap van Allah Ta’ālā die, indien aan de Profeet ﷺ toegeschreven, hem tot een partner van Allah zou maken. Ook dit wordt door Ālāḥazrat beschouwd als een ernstige vorm van belediging en kufr. (Ālāḥazrat, z.d.).

Juridisch-theologische uitspraken van klassieke Schriftgeleerden over belediging van de Profeet Mohammed ﷺ.

Diverse gezaghebbende Schriftgeleerden binnen de soennitische traditie hebben expliciet uitspraken gedaan over de juridische en geloofsmatige consequenties van het beledigen van de Profeet Mohammed ﷺ. Deze uitspraken zijn gebaseerd op consensus (ijmāʿ) en verankerd in de klassieke fiqh-literatuur, deze zijn:

Qāḍī ʿIyāḍ al-Yaḥṣubī stelt in zijn werk Ash-Shifāʾ dat: “Wie de Profeet Mohammed ﷺ uitscheldt of hem minacht — of iets negatiefs zegt over hem — moet gedood worden zonder mogelijkheid tot taubah.” (Qāḍī ʿIyāḍ, 2013, p. 512)

Volgens al-Kāsānī geldt binnen de Ḥanafī-school: “Als een moslim de Profeet Mohammed ﷺ beledigt, wordt hij afvallig (murtad). Er is consensus onder de fuqahāʾ hierover. Als hij taubah doet, is dat tussen hem en Allah, maar in de wereldse rechtspraak is het een misdaad.” (al-Kāsānī, 1982, Vol. 7, p. 135)

In Al-Fatāwā al-Hindiyyah wordt gesteld: “Wie de Profeet ﷺ beledigt of hem kleiner maakt, is een murtad en moet volgens de wet behandeld worden als een afvallige.” (Niẓām al-Dīn et al., 2000, deel 2, pp. 264–265)

Al-Nawāwī bevestigt in zijn commentaar op Ṣaḥīḥ Muslim: “Wie de Profeet ﷺ beledigt of minacht, is ongelovig. Er is hierover consensus (ijmāʿ) onder de moslims.” (al-Nawāwī, z.d., Deel 2, p. 71)

Deze uitspraak wordt ook herhaald in zijn werk Rawḍat al-Ṭālibīn: “Wie de Profeet ﷺ minacht, valt buiten de islamitische geloofsgemeenschap.” (al-Nawāwī, z.d., deel. 10, p. 70)

Noot: De toepassing van wereldse straffen behoort in de islamitische wetgeving uitsluitend toe aan een bevoegde rechterlijke autoriteit (ḥākim Sharʿī), niet aan individuen. Het geloofsoordeel (ḥukm Sharʿī) over belediging van de Profeet Mohammed ﷺ is in deze bronnen echter ondubbelzinnig omschreven.

Juridische dimensie

In sommige islamitische landen is belediging van religieuze symbolen of profeten strafbaar, vaak onder blasfemiewetten.

In westerse landen, zoals Nederland, geldt vrijheid van meningsuiting, waardoor religieuze belediging niet automatisch strafbaar is. Dit kan leiden tot spanningen tussen wettelijke vrijheid en religieuze gevoeligheid.

Culturele context speelt een grote rol: in eer-gebaseerde samenlevingen kan belediging leiden tot groepsreacties, terwijl in individualistische culturen men eerder tolerant is voor kritiek.

Onderstaand een compacte vergelijking tussen de Nederlandse juridische visie op belediging en de islamitische ethische en religieuze benadering van belediging.

Juridisch versus Islamitisch: vergelijking van het begrip ‘belediging’

Juridische voorbeelden strafmaat

Bronnen: Human Rights Watch (2023); Amnesty International (2022)

Besluit

Ware geloof impliceert liefde, eerbied en respect voor de Profeet Mohammed ﷺ. Belediging vormt daarom een ontkenning van deze kernwaarde van Īmān (geloof).

Binnen de kaders van Maqāṣid al-Sharīʿah valt het beschermen van de eer van de Profeet ﷺ onder ḥifẓ al-Dīn — de bescherming van de religie als fundamenteel rechtsdoel. Eveneens vereist adāb al-khiṭāb (de etiquette van het spreken over profeten) uiterste precisie, eerbied en helderheid, zoals benadrukt in de klassieke tafsīr en uṣūl al-fiqh-literatuur (al-Ghazālī, z.d.; al-Shāṭibī, 1997).

In de islamitische theologie geldt het beledigen van de Profeet Mohammed ﷺ — in de vorm van vloeken, bespotten, ontkennen of opzettelijk disrespect tonen — als een ernstige zonde. Volgens de meerderheid van de klassieke fuqahāʾ wordt dit beschouwd als kufr (ongeloof), hetgeen iemand buiten de islamitische geloofsgemeenschap kan plaatsen, mits het bewust en met opzet gebeurt (Qāḍī ʿIyāḍ, 2013; al-Kāsānī, 1982; al-Nawāwī, z.d.).

Bronnen

• Abu Zahrah, M. (1984). Uṣūl al-Fiqh. Cairo: Dār al-Fikr al-ʿArabī.
• Aḥmad ibn Ḥanbal. (z.d.). Musnad Aḥmad. Beiroet: Dār al-Fikr.
• Ālāḥazrat Aḥmad Raza Khan. (z.d.). Tamḥīd al-Īmān. Stichting NIRI.
• Al-Bukhārī. (z.d.). Ṣaḥīḥ al-Bukhārī & al-Adāb al-Mufrad. Beiroet: Dār Ṭawq al-Najāh.
• Al-Ghazālī, Abū Ḥāmid. (z.d.). Al-Mustaṣfā min ʿIlm al-Uṣūl. Beiroet: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyya.
• Al-Kāsānī, Abū Bakr ibn Masʿūd. (1982). Badāʾiʿ al-Ṣanāʾiʿ fī Tartīb al-Sharāʾiʿ (Vol. 7, p. 135). Beiroet: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyya.
• Al-Nawāwī, Yaḥyā ibn Sharaf. (z.d.). Rawḍat al-Ṭālibīn wa ʿUmdat al-Muftīn (Vol. 10, p. 70). Beiroet: Dār al-Maʿrifah.
• Al-Nawāwī, Yaḥyā ibn Sharaf. (z.d.). Sharḥ Ṣaḥīḥ Muslim (Deel 2, p. 71). Beiroet: Dār al-Maʿrifah.
• Al-Qurṭubī. (z.d.). Al-Jāmiʿ li-Aḥkām al-Qurʾān. Beiroet: Dār al-Kutub al-Miṣriyyah.
• Al-Shāṭibī, Ibrāhīm ibn Mūsā. (1997). Al-Muwāfaqāt fī Uṣūl al-Sharīʿah. Beiroet: Dār al-Maʿrifah.
• Al-Ṭabarī. (z.d.). Tafsīr al-Ṭabarī. Beiroet: Dār al-Fikr.
• Ibn Kathīr. (z.d.). Tafsīr al-Qurʾān al-ʿAẓīm. Beiroet: Dār al-Maʿrifah.
• Ismāʿīl, M. (1992). Adillah al-Aḥkām. Lahore: Dār al-Ishāʿah.
• Jamali, H. (z.d.). Principles of Islamic Jurisprudence. Overgenomen uit Abu Zahrah, Uṣūl al-Fiqh, p. 228.
• Muslim. (z.d.). Ṣaḥīḥ Muslim. Beiroet: Dār al-Jīl.
• Niẓām al-Dīn et al. (2000). Al-Fatāwā al-Hindiyyah (Deel 2, pp. 264–265). Beiroet: Dār al-Fikr.
• Qāḍī ʿIyāḍ al-Yaḥṣubī. (2013). Ash-Shifāʾ bi Taʿrīf Ḥuqūq al-Muṣṭafā (2e ed.). Beiroet: Dār Ibn Ḥazm.
• Wetboek van Strafrecht. (z.d.). Artikel 266. https://wetten.overheid.nl

Bait-ul-Ma’mur is volgens islamitische theologie het hemelse equivalent van de Kaʿbah, gelegen in de zevende hemel. Het wordt dagelijks bezocht door 70.000 engelen die er aanbidding verrichten en daarna nooit meer terugkeren. Deze continue cyclus symboliseert de eeuwige aanbidding van Allāh in de hemelen.

Qurʾānische basis, Allāh Ta’ālā openbaart

 وَٱلْبَيْتِ ٱلْمَعْمُورِ

De term wordt expliciet genoemd in de Qur’ān: ““En bij het veel bezochte Huis (al-Bayt al-Maʿmūr)” Surah at-Toor (de berg), H52, vers 4. Volgens klassieke exegese verwijst dit naar een hemels huis dat zich recht boven de aardse Kaʿbah bevindt (Ibn Kathīr, 2003).

Theologische betekenis

• Locatie: In de zevende hemel, direct boven de Kaʿbah (al-Ṭabarī, 1992).
• Functie: Hemels centrum van tawāf en ṣalāh door engelen.
• Dagelijkse cyclus: 70.000 engelen bezoeken het dagelijks en keren nooit terug (Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 3207).
• Symboliek: Verbindt de aardse en hemelse aanbidding; weerspiegelt de centrale rol van tawḥīd in het universum.

De spirituele betekenis van Bait-ul-Ma’mur

De spirituele betekenis van Bait-ul-Ma’mur is diepgaand en essentieel binnen de islamitische traditie. Het wordt beschouwd als een symbool van de eeuwige aanbidding van Allāh Ta’ālā en vertegenwoordigt de harmonie tussen de hemelse en aardse dimensies van het geloof (Ibn Kathīr, 2003; al-Ṭabarī, 1992).

Volgens Ḥazrat Mālik bin Saʿsāʿah (raḍiyAllāhu ʿanhu) vertelde de Profeet ﷺ: “Terwijl ik in het Huis was, in een toestand tussen slapen en waken, herkende een engel mij als de man die tussen twee mannen lag. Een gouden dienblad vol wijsheid en geloof werd naar mij gebracht. Mijn lichaam werd opengesneden van de keel tot het onderste deel van mijn buik, waarna mijn buik werd gewassen met Zamzam-water en mijn hart werd gevuld met wijsheid en geloof. Al-Burāq, een wit dier, kleiner dan een muilezel en groter dan een ezel, werd naar mij gebracht. Ik vertrok met Jibrāʾīl (Gabriël).” (al-Bukhārī, ḥadīth 3207)

Bij het bereiken van de dichtstbijzijnde hemel zei Jibrāʾīl tegen de hemelwachter: “Open de poort.” De poortwachter vroeg: “Wie is het?” Hij antwoordde: “Jibrāʾīl.” Vervolgens vroeg de poortwachter: “Wie vergezelt je?” Hij antwoordde: “Mohammed.” Toen werd gevraagd: “Is hij geroepen?” Jibrāʾīl bevestigde dit, waarop de poortwachter zei: “Hij is welkom. Wat een prachtig bezoek is hij!” (Muslim, ḥadīth 164)

In de opeenvolgende hemelen ontmoette de Profeet ﷺ:

• Eerste hemel: Ādam (Adam), die zei: “Welkom, o zoon en profeet.”
• Tweede hemel: ʿĪsā (Jezus) en Yaḥyā (Johannes), die zeiden: “Welkom, o broeder en profeet.”
• Derde hemel: Yūsuf (Jozef), die zei: “Welkom, o broeder en profeet.”
• Vierde hemel: Idrīs, die zei: “Welkom, o broeder en profeet.”
• Vijfde hemel: Hārūn (Aäron), die zei: “Welkom, o broeder en profeet.”
• Zesde hemel: Mūsā (Mozes), die zei: “Welkom, o broeder en profeet.” Hij begon te huilen en zei: “O Heer! De volgelingen van deze jongeling, die na mij werd gezonden, zullen in grotere aantallen het Paradijs binnengaan dan mijn volgelingen.”
• Zevende hemel: Ibrāhīm (Abraham), die zei: “Welkom, o zoon en profeet.”

Miʿrāj (Hemelreis)

Tijdens de hemelreis (al-Isrāʾ wa-l-Miʿrāj) zag de Profeet Mohammed ﷺ Bait-ul-Ma’mur in de zevende hemel, begeleid door de engel Jibrīl. Deze ervaring bevestigde de spirituele continuïteit tussen hemel en aarde (Muslim, 164). Deze hemelreis (al-Isrāʾ wa-l-Miʿrāj) bevestigt de spirituele verbondenheid tussen de hemelen en de aarde, en de centrale rol van de Profeet ﷺ in de goddelijke openbaring.

Hemelse waarnemingen tijdens de Miʿrāj: Bait-ul-Ma’mur, Sidrat-ul-Muntahā en de gebedsplicht

Tijdens de hemelreis (al-Isrāʾ wa-l-Miʿrāj) werd de Profeet Mohammed ﷺ verschillende hemelse tekenen getoond. Een van de meest indrukwekkende was al-Bait-ul-Maʿmūr, het hemelse Huis van Allāh. De Profeet ﷺ vertelt: “Toen werd mij al-Bait-ul-Maʿmūr (d.w.z. het Huis van Allāh) getoond. Ik vroeg Jibrāʾīl ernaar en hij zei: ‘Dit is al-Bait-ul-Maʿmūr, waar dagelijks 70.000 engelen bidden. Wanneer zij vertrekken, keren zij er nooit meer naar terug, maar elke dag komt een nieuwe groep.’” (al-Bukhārī, ḥadīth 3207)

Daarna werd hem Sidrat-ul-Muntahā getoond, een boom in de zevende hemel. Hij beschreef: “Ik zag zijn nabk-vruchten die leken op de kruiken van klei uit Hajr (een stad in Arabië), en zijn bladeren waren als de oren van olifanten. Bij de wortel ontstonden vier rivieren: twee zichtbaar en twee verborgen. Ik vroeg Jibrāʾīl naar deze rivieren, en hij zei: ‘De twee verborgen rivieren liggen in het Paradijs, en de zichtbare zijn de Nijl en de Eufraat.’” (al-Bukhārī, ḥadīth 3207)

Vervolgens werd de Profeet ﷺ vijftig dagelijkse gebeden opgelegd. Tijdens zijn afdaling ontmoette hij Mūsā (Mozes), die hem adviseerde terug te keren naar Allāh om vermindering te vragen: “Je volgelingen kunnen zo’n verplichting niet verdragen. Keer terug naar jouw Heer en verzoek Hem om vermindering.” (al-Bukhārī, ḥadīth 3207)

De Profeet ﷺ keerde herhaaldelijk terug naar Allāh, en het aantal gebeden werd stapsgewijs verminderd: van vijftig naar veertig, vervolgens dertig, twintig, tien, en uiteindelijk vijf. Toen hij dit aan Mūsā meldde, herhaalde deze zijn advies, maar de Profeet ﷺ antwoordde: “Ik geef mij over aan Allāhs laatste bevel.” (al-Bukhārī, ḥadīth 3207). Allāh sprak toen: “Ik heb Mijn verplichting vastgesteld en de last voor Mijn dienaren verlicht. Ik zal één goede daad belonen alsof het tien goede daden zijn.” (al-Bukhārī, ḥadīth 3207)

Spirituele dimensies van Bait-ul-Maʿmūr en de Kaʿbah

Enkele belangwekkende spirituele aspecten van Bait-ul-Maʿmūr zijn:

Eindeloze aanbidding: De voortdurende aanwezigheid van 70.000 engelen die dagelijks Bait-ul-Maʿmūr bezoeken en er nooit naar terugkeren, symboliseert de majesteit van Allāh Ta’ālā en de oneindige toewijding die Hem toekomt (al-Bukhārī, n.d., ḥadīth 3207).

Hemelse verbinding: Omdat Bait-ul-Maʿmūr zich recht boven de Kaʿbah in Mekka bevindt, benadrukt het de spirituele verbondenheid tussen de hemelse en aardse plaatsen van aanbidding. Het herinnert moslims eraan dat hun gebeden reiken tot in de hemelen (Ibn Kathīr, 2003).

Leiding en inspiratie: Bait-ul-Maʿmūr fungeert als een spirituele herinnering aan het belang van aanbidding en gehoorzaamheid aan Allāh Ta’ālā. Het inspireert gelovigen om dichter tot Hem te komen door middel van ṣalāh en goede daden.

Kosmische eenheid: Het benadrukt de eenheid van de schepping, waarin zowel engelen als mensen gericht zijn op de aanbidding van de Ene Schepper. Dit weerspiegelt de universele oriëntatie op tawḥīd (al-Ṭabarī, 1992).

Bait-ul-Maʿmūr is daarmee een krachtig spiritueel symbool dat moslims aanmoedigt om bewust te leven, zich over te geven aan Allāh Ta’ālā en te streven naar een diepere spirituele verbinding.

De relatie tussen Bait-ul-Maʿmūr en de Kaʿbah

Bait-ul-Maʿmūr en de Kaʿbah zijn nauw met elkaar verbonden in spirituele en symbolische zin. Hun relatie kan als volgt worden samengevat:

Hemelse en aardse tegenhangers: Bait-ul-Maʿmūr wordt beschouwd als de hemelse tegenhanger van de Kaʿbah. Het bevindt zich in de zevende hemel, direct boven de Kaʿbah in Mekka. Deze perfecte uitlijning symboliseert de verticale verbinding tussen hemel en aarde in de aanbidding van Allāh Ta’ālā (Ibn Kathīr, 2003).

Focus van aanbidding: Beide zijn centrale plaatsen van aanbidding. Terwijl moslims zich op aarde richten tot de Kaʿbah als Qiblah, verrichten engelen in de hemelen tawāf rond Bait-ul-Maʿmūr. Dit benadrukt de universele dimensie van toewijding aan Allāh Ta’ālā.

Eenheid van schepping: De relatie tussen beide heilige plaatsen benadrukt de samenhang binnen de schepping, waarin alles gericht is op het verheerlijken van Allāh Ta’ālā. Het herinnert moslims eraan dat hun aanbidding deel uitmaakt van een groter kosmisch geheel.

Nachtelijke hemelreis: Tijdens de Isrāʾ en Miʿrāj zag de Profeet Mohammed ﷺ zowel de Kaʿbah als Bait-ul-Maʿmūr, wat de bijzondere spirituele status van beide plaatsen bevestigt (Muslim, n.d., ḥadīth 164).

Conclusie

Bait-ul-Maʿmūr en de Kaʿbah zijn verbonden door een gedeelde spirituele essentie. Samen vormen zij een symbool van kosmische harmonie en aanbidding, en benadrukken zij het belang van toewijding aan Allāh Ta’ālā — ongeacht waar in het universum die plaatsvindt.

Bronnen

• Al-Bukhārī, M. I. (z.j.). Ṣaḥīḥ al-Bukhārī (ḥadīth 3207).
• Al-Ṭabarī, M. J. (1992). Jāmiʿ al-bayān ʿan taʾwīl āy al-Qurʾān (Vol. 27). Dār al-Fikr.
• Ibn Kathīr. (2003). Tafsīr al-Qur’ān al-ʿAẓīm (Vol. 4). Dār Ṭayyibah.
• Muslim, I. H. (z.j.). Ṣaḥīḥ Muslim (ḥadīth 164).
• Qur’ān. (z.j.). Surah al-Ṭūr [52:4].

De droomvisioenen waarin de Profeet Mohammed ﷺ verschijnt, vormen een diep spiritueel fenomeen dat door talloze geleerden is erkend als een teken van goddelijke nabijheid en profetische liefde. Imām Yūsuf al-Nabhānī (ʿAlayhi al-Raḥmah), een van de meest invloedrijke geleerden van de veertiende islamitische eeuw, wijdde een aanzienlijk deel van zijn oeuvre aan het bevestigen en documenteren van deze spirituele realiteit. Zijn werken, waaronder Shawāhid al-Ḥaqq, al-Fatḥ al-Kabīr en Jāmiʿu Karāmāt al-Awliyāʾ, getuigen van een diepgaande juridische, mystieke en poëtische benadering van de profetische erfenis. In zijn beschrijvingen benadrukt hij de zegeningen die verbonden zijn aan het aanschouwen van de Profeet ﷺ in een droom — een ervaring die volgens hem leidt tot vergeving, voorspraak en spirituele verheffing. Deze inleiding biedt een toegangspoort tot de rijke nalatenschap van al-Nabhānī en zijn gnostische visie op dromen als kanaal van goddelijke genade.

Dromen als spirituele blijde tijding volgens de Profeet Mohammed ﷺ

Over slaap vertelt de Profeet ﷺ ons dat zij de tweelingbroer van de dood is. Tevens deelt hij ﷺ mee dat in de laatste dagen de droom van een gelovige nauwelijks vals zal blijken te zijn, en dat goede dromen de vroege blijde tijding vormen voor de gelovige in dit leven (al-Bukhārī, Ḥadīth nr. 7017; Muslim, Ḥadīth nr. 2263). Welke blijde tijding is dan verheffender dan het aanschouwen van de Profeet Mohammed ﷺ in een droom?

Veertig methoden om de Profeet ﷺ in een droom te zien

Deze unieke collectie, afkomstig uit Imām Yūsuf al-Nabhānī’s (ʿAlayhi al-Raḥmah) monumentale werk Saʿādat al-Dārayn fī al-Ṣalāt ʿalā Sayyid al-Kawnayn (Gelukzaligheid in de Twee Verblijfplaatsen door Gebeden op de Meester van de Twee Rijken), beschrijft veertig beproefde methoden om de Profeet Mohammed ﷺ in een droom te zien. Ontleend aan de werken van vroege en latere spirituele meesters, vormt deze verzameling een ware schatkamer van gnostische uitingen van profetische liefde en verlangen (al-Nabhānī, z.j.).

Biografisch profiel van Imām Yūsuf al-Nabhānī

Imām Yūsuf bin Ismāʿīl al-Nabhānī (ʿAlayhi al-Raḥmah), geboren in Beiroet, Libanon, leefde van 1265 tot 1350 Hijri (1849–1932 n. Chr.). Hij was een ḥadīthgeleerde, Sufi, jurist, rechter en biograaf. Al-Nabhānī, een productief auteur, liet een indrukwekkende verzameling werken na op het gebied van ḥadīth, fiqh, theologie en, het meest bekend, poëzie en proza ter ere van de Profeet ﷺ (al-Nabhānī, z.j.).

Imām Yūsuf al-Nabhānī: Een monument van profetische liefde en spirituele erfenis

Imām Yūsuf al-Nabhānī (ʿAlayhi al-Raḥmah) wordt beschouwd als een van de grootste geleerden van de veertiende islamitische eeuw. Hij verbleef vele jaren in Medina al-Munawwarah, waar hij de gelegenheid kreeg om het Wahhābisme van dichtbij te observeren. In zijn werk Shawāhid al-Ḥaqq, weerlegt hij de opvattingen van Ibn Taymiyyah en de Wahhābī beweging met behulp van sterke documentatie en argumentatie (al-Nabhānī, z.j.-a).

Om de verzamelde kennis en inzichten te verspreiden, schreef al-Nabhānī maar liefst zevenenveertig waardevolle boeken. In al-Fatḥ al-Kabīr, een driedelige verzameling, rangschikte hij 14.450 aḥādīth Sharīf in alfabetische volgorde (al-Nabhānī, z.j.-b). Zijn werk Jāmiʿu Karāmāt al-Awliyāʾ, bestaande uit twee delen, vormt een krachtig bewijs voor het bestaan van karāmāt (spirituele wonderen) onder de vromen (al-Nabhānī, z.j.-c).

Al-Nabhānī was een toonbeeld van profetische ʿishq (liefde), en zijn werken blijven tot op heden een diepgaande invloed uitoefenen op de populaire islamitische spiritualiteit. Zijn poëtische en juridische nalatenschap weerspiegelt een harmonieuze integratie van Sharīʿah, mystiek en devotie.

De Imām schreef: “Degene die de Uitverkorene (al-Muṣṭafā ﷺ) in een droom aanschouwt, zal een goed einde ontvangen bij de dood (ḥusn al-khātima); hij zal de voorspraak voor het Paradijs van de Profeet ﷺ verkrijgen; Allāh Ta’ālā zal hem en zijn ouders (indien zij moslims waren) vergeven; het zal zijn alsof hij de Heilige Qurʾān twaalf keer heeft voltooid; de weeën van de dood zullen hem gemakkelijk te dragen zijn; de bestraffing van het graf zal van hem worden weggenomen; hij zal zich geborgen voelen tegen de verschrikkingen van de Dag des Oordeels; en met Allāhs vriendelijkheid en vrijgevigheid zullen al zijn behoeften in dit leven en het volgende worden vervuld.” (al-Nabhānī, z.j.-d)

Bronnen

• Al-Bukhārī. (z.j.). Ṣaḥīḥ al-Bukhārī (Ḥadīth nr. 7017).
• Muslim. (z.j.). Ṣaḥīḥ Muslim (Ḥadīth nr. 2263).
• Al-Nabhānī, Y. B. I. (z.j.-a). Shawāhid al-Ḥaqq fī al-Istighāthah bi-Sayyid al-Khalq.
• Al-Nabhānī, Y. B. I. (z.j.-b). Al-Fatḥ al-Kabīr.
• Al-Nabhānī, Y. B. I. (z.j.-c). Jāmiʿu Karāmāt al-Awliyāʾ.
• Al-Nabhānī, Y. B. I. (z.j.-d). Saʿādat al-Dārayn fī al-Ṣalāt ʿalā Sayyid al-Kawnayn.

Inleiding van Murīd-e-Noorani

Transcriptie van de toesprak op de tweede internationale Milād-un-Nabī ﷺ conferentie in Toronto, Canada, 1994. In deze transcriptie heb ik juridisch-theologische toelichting opgenomen en de bronnen opgezocht.

Khuṭbah

‘Auzubillaahi minash Shaytānir rajīm, Bismillāhir Raḥmānīr Raḥīm.

Alhamdulillāh, nahmaduhu wa nasta’eenuhu wa nastaghfiruhu wa nu’minubihi wa natawakkalu ‘alayh, wa na’oodhubillaahi min shuroori anfusinaa wa min sayyiaati a’maalina man-yahdihillaahu falaa mud-hillalah, wa man yudhlilhu falaa haadiyalah, wa nash hadu an laa ilaa-ha illAllāhu wahdahu laa shareekalah, wa nash hadu anna Sayyidena wa Nabiyyinna wa Habībina wa Maulana Muhammad, Sallallāhu Ta’ālā alayhi wa sallama ‘abdahu wa Rasooluh.  Alladhee ursila ilal khaliqi kāffatan basheerawn wa nazeera, wa daa’iyan illAllāhi bi idhnihi wa siraajan muneerah.

Wa bash-shiril Mu’minina bi-anna lahum minallaahi fadlan kabeera. Fa Huwal Habeebulladhi turjaa shafātuhu likulli hawlim minal ahwaali muqtahimi.  Yā ‘adli da’wati ashjaaru saajidatan tamshee Ilāhi ‘alaa saaquin bilaa quadamee.  Yā Rab! Yā rabbi salli wa sallim daamiman sarmada ‘alaa Habībika Khayril Khalqui kullihimi. Allāhumma salli ‘alaa Habeebika Sayyidena wa Maulana Muhammad Saahibil wajhil Anwar wal Jabeenil Azhar, salaatan wa salaaman ‘alayka Yā Sayyidi Yā RasoolAllāh.

Qalallaahu ‘Azzawajal lā feeshaani Habeebihi Mukhbiranw wa aami-rah. Innallaaha wa Malaika tahu yusalloona ‘alan-Nabi. Yā Ayyuhallazīna ‘amanu sallu ‘alayhi wa sallimu tasleema.  Allāhumma saalli ‘alaa Sayyidena wa Maulana Muhammad wa ‘alaa Aalihi wa Sahbihi wa sallam. Salaatan wa Salaaman ‘alayka Yā Sayyidi Yā RasoolAllāh.

Opening toespraak

Assalāmu alaikum wa Rahmatullāhi wa Barakātuhu.

Zeer onderscheiden Ulamā-e-Kirām, weledelgeboren Schriftgeleerden, onze eminente geleerden van de heilige stad, dr. Sayyid Alawi al-Mālikī, waarde broeders en zusters in de islam,

Allereerst wil ik World Islamic Mission Canada feliciteren met het organiseren van de Eid Milād-un-Nabī ﷺ Conferentie, hun tweede conferentie met deze verheven naam. Ik hoop, Inshā’Allāh Ta’ālā, dat zij zullen voortgaan met het organiseren van dergelijke devote bijeenkomsten ter gelegenheid van de geboortedag van onze Heilige Profeet Mohammed ﷺ.

Ik feliciteer u allen—het geëerde publiek, alsook de broeders en zusters in de islam—voor uw opoffering van kostbare tijd om deze conferentie bij te wonen en tot een succes te maken. Uw aanwezigheid hier vandaag bewijst dat, ondanks de grote afstand tot het heilige land en de stad Medina, uw liefde voor de Heilige Profeet ﷺ onbetwistbaar is. Ondanks de fysieke afstand van meer dan 16.000 kilometer, bent u spiritueel zeer nabij de Heilige Profeet ﷺ. Dit indiceert voor mij dat Medina leeft in de harten van de moslims van dit land. Uw aanwezigheid op deze Milād-un-Nabī ﷺ-conferentie ter ere van de Geliefde Profeet ﷺ getuigt van de kracht van uw Īmān en uw diepe geloof in de Geliefde Profeet Muṣṭafā ﷺ.

U bent reeds meer dan zeven uur aanwezig op deze bijeenkomst en hebt diverse toespraken aangehoord van uiteenlopende Schriftgeleerden. Sommigen onder u zijn zich wellicht niet bewust van het feit dat onze Heilige Profeet Sayyid-ul-‘ʿĀlamīn Muḥammadur Rasūlullāh ﷺ zeer zeker op de hoogte is van uw aanwezigheid hier. Hoewel u hem niet kunt zien, ziet hij u wel. Hierover bestaat geen enkele twijfel.

Juridisch-theologische toelichting Tangali

• Aanspreekvormen zoals “Zeer onderscheiden Ulamā-e-Kirām” en “weledelgeboren Schriftgeleerden” zijn in overeenstemming met de adāb al-khiṭāb (islamitische etiquette van aanspreken), waarbij eerbied voor kennisdragers (ʿulamāʾ) verplicht is (al-Nawawī, 1996).
• De uitdrukking “Inshā’Allāh Ta’ālā” is niet slechts stilistisch, maar theologisch noodzakelijk om de menselijke afhankelijkheid van Allāhs Wil te erkennen (Qurʾān 18:23–24).
• De bewering dat de Profeet ﷺ de aanwezigen ziet is gebaseerd op overleveringen binnen de Ahl al-Sunnah wal-Jamāʿah, waarin gesteld wordt dat de Profeet ﷺ in zijn graf leeft (ḥayāt al-Barzakh) en op de hoogte is van de daden van zijn Ummah (al-Suyūṭī, Sharḥ al-Ṣudūr, p. 277).
• De spirituele nabijheid ondanks fysieke afstand is een concept dat geworteld is in de islamitische spiritualiteit (tasawwuf), waarin de liefde voor de Profeet ﷺ een brug vormt tussen harten en heilige plaatsen (al-Ghazālī, Iḥyāʾ, vol. 2).

Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā openbaart in de Heilige Qurʾān:

ٱلنَّبِيُّ أَوْلَىٰ بِٱلْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ وَأُوْلُواْ ٱلأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ ٱللَّهِ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُهَاجِرِينَ إِلَّا أَن تَفْعَلُواْ إِلَىٰ أَوْلِيَآئِكُمْ مَّعْرُوفًا كَانَ ذَٰلِكَ فِي ٱلْكِتَابِ مَسْطُورًا

“De Profeet is dichter bij de gelovigen dan zijzelf, en zijn vrouwen zijn hun moeders; en bloedverwanten zijn nader tot elkaar volgens het Boek van Allāh dan de gelovigen en de Muhājirīn, tenzij gij uw vrienden een gunst bewijst; dit is in het Boek neergeschreven.” (Surah al-Aḥzāb, 33:6)

Dit vers is van groot belang, vooral voor moslims die ver van de heilige stad Medina leven en zich afvragen of de Heilige Profeet ﷺ weet heeft van hun leven, liefde en gehechtheid aan hem. Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā heeft deze vraag Zelf beantwoord in de Heilige Qurʾān: “De Profeet is dichter bij de gelovigen dan zijzelf.”

Dit is een fundamenteel punt. Wij weten dat onze ziel en ons fysieke bestaan deel uitmaken van onze aanwezigheid, en dus zijn wij onszelf het meest nabij. Maar Rasūlullāh ﷺ is, zoals dit vers bevestigt, nog dichter bij de gelovigen dan hun eigen zelven.

Een Urdu dichter heeft deze diepe spirituele waarheid poëtisch verwoord:

سنا ہے، رہتے آقا فقط مدینے میں
غلط ہے، رہتے وہ عاشقوں کے سینے میں

Men zegt dat de Meester slechts in Medina verblijft —
maar dat is onjuist: hij woont in de harten van zijn geliefden.

Juridisch-theologische toelichting Tangali

• Vers H33:6 bevestigt de spirituele en juridische autoriteit van de Profeet ﷺ boven de gelovigen, wat in de uṣūl al-fiqh wordt geïnterpreteerd als een vorm van wilāyah (beschermend leiderschap) en qurb (nabijheid). Deze nabijheid is niet slechts symbolisch, maar reëel en transcendent.
• “Zijn vrouwen zijn hun moeders” is een juridische bepaling die de status van de Ummahāt al-Muʾminīn vastlegt, met implicaties voor sociale omgang en erfelijkheid (zie: al-Qurṭubī, Tafsīr, ad loc.).
• De spirituele nabijheid van de Profeet ﷺ wordt in de klassieke werken van tasawwuf en ʿaqīdah uitgelegd als een levende verbinding in de ʿĀlam al-Barzakh, waarin de Profeet ﷺ de daden van zijn Ummah waarneemt (al-Suyūṭī, Sharḥ al-Ṣudūr; al-Ghazālī, Iḥyāʾ).
• De poëtische interpretatie is conform de traditie van Urdu-naat en ʿishq-e-Rasūl, waarin spirituele liefde en innerlijke aanwezigheid van de Profeet ﷺ centraal staan.

De eerste Milād-un-Nabī ﷺ conferentie

Vandaag zijn wij allen hier bijeen op de conferentie die is georganiseerd door World Islamic Mission Canada. Maar wie organiseerde als eerste een dergelijke bijeenkomst? De eerste Milād-un-Nabī ﷺ-conferentie werd niet door mensen, maar door Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā Zelf georganiseerd, waarbij alle Profeten aanwezig waren. Deze bijeenkomst, waarin de zielen van de Profeten (al-Arwāḥ al-Anbiyāʾ wa al-Mursalīn) het publiek vormden, was een goddelijke vergadering waarin de komst van de Heilige Profeet Muḥammad ﷺ werd aangekondigd.

Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā openbaart in de Heilige Qurʾān:

وَإِذْ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَاقَ ٱلنَّبِيِّيْنَ … قَالَ فَٱشْهَدُواْ وَأَنَاْ مَعَكُمْ مِّنَ ٱلشَّاهِدِينَ

“En toen Allāh met de Profeten een verbond sloot, zeide Hij: ‘Voorwaar, Ik heb u het Boek en de Wijsheid geschonken, en daarna zal een Boodschapper tot u komen, vervullend hetgeen bij u is; in hem zult gij geloven en hem zult gij helpen.’ … Hij zeide: ‘Getuigt dan, en Ik ben met u onder de getuigen.’” (Surah Āl ʿImrān 3:81)

Deze bijeenkomst was een divine covenantal assembly, waarin alle Profeten werd opgedragen om de komst van de laatste Boodschapper ﷺ te erkennen en te steunen. Dit vormt de spirituele oorsprong van de Milād-un-Nabī ﷺ-viering: een goddelijke introductie van de Profeet Muḥammad ﷺ aan alle 124.000 Profeten.

Sayyidunā Ibrāhīm ʿalayhis salām: Duʿāʾ na de Kaʿbah-renovatie

Een tweede vorm van Milād-herinnering vond plaats toen Sayyidunā Ibrāhīm Khalīlullāh ʿalayhis salām de renovatie van de Heilige Kaʿbah voltooide en smeekte:

رَبَّنَا وَٱبْعَثْ فِيهِمْ رَسُولاً مِّنْهُمْ …

“Heer, doe onder hen een Boodschapper opstaan, die hun Uw tekenen zal verkondigen, hen het Boek en de Wijsheid zal onderwijzen, en hen zal louteren; voorzeker, Gij zijt de Almachtige, de Alwijze.” (Surah al-Baqarah 2:129)

Deze duʿāʾ is een zikr-handeling waarin de naam en missie van de Profeet Muḥammad ﷺ wordt verheven. Het is een profetische aankondiging en gebed om zijn komst, uitgesproken in een heilige context: de Kaʿbah.

Sayyidunā ʿĪsā ibn Maryam ʿalayhis salām: Aankondiging aan Banī Isrāʾīl

Ook Sayyidunā ʿĪsā ibn Maryam ʿalayhis salām organiseerde een bijeenkomst waarin hij de komst van de Profeet Muḥammad ﷺ aankondigde:

وَإِذْ قَالَ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ … اسْمُهُ أَحْمَدُ

“En toen Jezus, zoon van Maria, zeide: ‘O kinderen van Israël, ik ben Allāhs Boodschapper voor u … en ik geef u een blijde tijding van een Boodschapper die na mij komen zal, zijn naam zal Aḥmad zijn.’” (Surah al-Ṣaff 61:6)

Deze aankondiging is een mehfil-e-mawlūd avant la lettre, waarin de geboorte en komst van de Profeet Muḥammad ﷺ werd besproken met Banī Isrāʾīl als publiek.

Juridisch-theologische toelichting Tangali

• Vers H3:81 vormt de basis voor het concept van ʿahd al-Anbiyāʾ (het verbond der Profeten), waarin de erkenning van de Profeet Muḥammad ﷺ verplicht werd gesteld (al-Rāzī, Tafsīr, ad loc.).
• Vers H2:129 toont de duʿāʾ al-istikhārah van Ibrāhīm ʿalayhis salām voor een spirituele leider uit zijn nageslacht, wat door de exegeten als een directe verwijzing naar Muḥammad ﷺ wordt beschouwd (Ibn Kathīr, Tafsīr, ad loc.).
• Vers H61:6 bevestigt de naam Aḥmad als een van de namen van de Profeet ﷺ, en wordt door de ʿulamāʾ gezien als een aankondiging van zijn Risālah (boodschap) en wilāyah (spirituele autoriteit).

Zikr-e-Rasūl ﷺ – De eeuwige herdenking van de Profeet Mohammed ﷺ

Kortom, in al deze gebeurtenissen vond Zikr-e-Muṣṭafā ﷺ plaats: de herdenking van de naam en missie van de Heilige Profeet Muḥammad ﷺ. Allereerst was het Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā Zelf die alle Profeten bijeenriep om hem ﷺ te verheerlijken. De laatste van deze profetische bijeenkomsten werd georganiseerd door Sayyidunā ʿĪsā ibn Maryam ʿalayhis salām. Dergelijke conferenties werden gehouden door alle 124.000 Profeten, en hun centrale thema was de aankondiging en lofprijzing van de laatste Boodschapper ﷺ.

Zikr vóór de schepping

Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā openbaart in de Heilige Qurʾān:

أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ
وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ
ٱلَّذِيۤ أَنقَضَ ظَهْرَكَ
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ

“Hebben Wij uw borst niet voor u verruimd? En uw last niet van u weggenomen? Die uw rug bezwaarde? En uw roem niet verheven?” (Surah al-Sharḥ 94:1–4)

Deze verzen bevestigen dat Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā de naam van de Profeet ﷺ heeft verheven. Volgens klassieke exegeten zoals al-Rāzī en al-Qurṭubī betekent “verheffing van de roem” dat de naam van de Profeet ﷺ onafscheidelijk verbonden is met de naam van Allāh, zoals in de shahādah en de Azān. Dit verheffen begon vóór de schepping van aarde en maan, en is een voortdurende goddelijke daad.

Eeuwige lofprijzing door Allāh en Zijn engelen

إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِيِّ …

“Voorwaar, Allāh en Zijn engelen zenden zegeningen over de Profeet; O gij die gelooft, zendt zegeningen over hem en wens hem vrede met eerbied toe.” (Surah al-Aḥzāb 33:56)

Dit vers toont dat ṣalāh ʿalā al-Nabī ﷺ een constante activiteit is van Allāh Zelf. Terwijl gelovigen vijfmaal daags bidden en vasten in Ramaḍān, is de lofprijzing van de Profeet ﷺ een goddelijke handeling die niet gebonden is aan tijd of verplichting. Het is een Ṣifāt al-Ilāhiyyah (goddelijke eigenschap) die eeuwig voortduurt.

Reflectie: Wat als niemand Zikr verricht?

Als er op een dag geen Eid Milād-un-Nabī ﷺ wordt gevierd in Canada, Pakistan of elders, betekent dat niet dat Zikr-e-Rasūl ﷺ ophoudt. Want zelfs als geen mens hem herdenkt, blijft Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā hem verheerlijken. De zikr van de Profeet ﷺ is niet afhankelijk van menselijke handelingen, maar is geworteld in de goddelijke wil en kosmische orde.

Juridisch-theologische toelichting Tangali

• “Wa rafaʿnā laka dhikrak” (94:4) wordt door al-Suyūṭī en al-Qurṭubī geïnterpreteerd als een verheffing van de naam van de Profeet ﷺ in alle dimensies: spiritueel, juridisch en kosmisch.
• “Yusallūna ʿala al-Nabī” (33:56) impliceert een voortdurende ṣalāh van Allāh en Zijn engelen, waarbij ṣalāh in dit geval betekent: verheffing, genade en vermelding in de hoogste sferen (Ibn Kathīr, Tafsīr).
• Zikr-e-Rasūl ﷺ is dus niet slechts een menselijke praktijk, maar een goddelijke realiteit die begon vóór de schepping en voortduurt tot in de eeuwigheid.

Zikr-e-Rasūl ﷺ – Een handeling van aanbidding

Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā heeft de naam van de Heilige Profeet Muḥammad ﷺ verheven door deze met Zijn Eigen Naam te verbinden. Vijfmaal daags roept de muʾadhdhin in de adhān uit: “Ash’hadu an lā ilāha illā Allāh, wa Ash’hadu anna Muḥammadan Rasūlullāh.” Deze oproep tot het gebed is een handeling van aanbidding (ʿibādah), en de vermelding van de naam van de Profeet ﷺ daarin maakt Zikr-e-Rasūl ﷺ tot een vorm van aanbidding.

Hetzelfde geldt voor de iqāmah, waarin opnieuw de naam van de Profeet ﷺ wordt genoemd. De ṣalāh zelf—die bestaat uit rukūʿ, sujūd, tilāwah en duʿāʾ—is niet volledig zonder het zenden van salawāt (zegeningen) en salām over de Profeet ﷺ. Dit bevestigt dat Zikr-e-Rasūl ﷺ een integraal onderdeel is van de meest fundamentele vorm van aanbidding in de islam.

Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā zegt: “Hebben Wij uw borst niet voor u verruimd? En uw last niet van u weggenomen? Die uw rug bezwaarde? En uw roem niet verheven?” (Surah al-Sharḥ 94:1–4)

Deze verheffing (rafʿ dhikrik) wordt door de exegeten geïnterpreteerd als het koppelen van de naam van de Profeet ﷺ aan de Naam van Allāh in de shahādah, adhān, iqāmah, en ṣalāh (al-Qurṭubī, Tafsīr, ad loc.).

Salām aan de Profeten – Een hemelse praktijk

Volgens de overleveringen geciteerd door Imām Zurqānī en Imām Jalāl al-Dīn al-Suyūṭī (raḥimahumAllāh), zendt Allāh Subḥānahu wa Ta’ālā Zijn salām aan de Profeten via de aartsengel Jibrāʾīl ʿalayhis salām. De engel daalt neer met de boodschap: “Inna Rabbuka yusallim ʿalaykum … Assalāmu ʿalayka yā NabiyyAllāh.”

Volgens Imām Zurqānī (ʿAlayhi al-Raḥmah):

• Sayyidunā Ādam ʿalayhis salām ontving 12 keer salām
• Sayyidunā Idrīs: 4 keer
• Sayyidunā Nūḥ: 50 keer
• Sayyidunā Ibrāhīm: 42 keer
• Sayyidunā ʿĪsā: 10 keer
• Sayyidunā Yaʿqūb: 4 keer
• Sayyidunā Ayyūb: 3 keer

Maar onze Geliefde Profeet Sayyid al-ʿĀlamīn Muḥammadur Rasūlullāh ﷺ ontving volgens dezelfde overlevering 24.000 keer salām van Allāh via Jibrāʾīl ʿalayhis salām. SubḥānAllāh!

 “Verheven is uw Heer, de Heer van Roem en Macht, boven hetgeen zij zeggen! En vrede zij de Boodschappers! En alle roem behoort aan Allāh, de Heer der Werelden.” (Surah al-Sāffāt 37:180–182)

Juridisch-theologische toelichting Tangali

De betekenis van Surah al-Aḥzāb 33:56: “Voorwaar, Allāh en Zijn engelen zenden zegeningen over de Profeet; O gij die gelooft, zendt zegeningen over hem en wens hem vrede met eerbied toe.” Dit vers toont dat salawāt ʿala al-Nabī ﷺ een voortdurende goddelijke handeling is. Allāh verricht geen ṣalāh of ṣawm zoals de gelovigen, maar Hij zendt voortdurend zegeningen over Zijn Geliefde Profeet ﷺ. En Hij draagt de gelovigen op om hetzelfde te doen. Dit is waarom Zikr-e-Rasūl ﷺ een handeling van aanbidding is, en waarom wij Darood Sharīf reciteren.

Viering van Eid Milād-un-Nabī ﷺ

Door Eid Milād-un-Nabī ﷺ te vieren, herdenken wij deze verheven zikr en ontvangen wij zegeningen van de Profeet ﷺ. Moge Allāh ons in staat stellen deze lofprijzing voort te zetten tot de Dag van de Opstanding (Yawm al-Qiyāmah), Inshā’Allāh.

Wa ākhiru daʿwānā an al-ḥamdu lillāhi Rabb al-ʿĀlamīn.

Bronnen

• Al-Ghazālī, A. Ḥ. M. (2005). Iḥyāʾ ʿUloom al-Dīn (Vol. 2). Dār al-Maʿrifah.
• Al-Nawawī, Y. (1996). Al-Adhkār. Dār Ibn Kathīr.
• Al-Qurṭubī, M. A. (2006). Al-Jāmiʿ li-Aḥkām al-Qurʾān (Vol. 14). Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• Al-Rāzī, F. (2004). Tafsīr al-Kabīr. Dār al-Fikr.
• Al-Suyūṭī, J. D. (1996). Sharḥ al-Ṣudūr fī Aḥwāl al-Mawtā wa al-Qubūr. Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• Ibn Kathīr, I. (2000). Tafsīr al-Qurʾān al-ʿAẓīm. Dār Ibn Ḥazm.
• Zurqānī, M. A. (2002). Sharḥ al-Mawāhib al-Ladunniyyah. Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• Qurʾān al-Karīm. Surah al-Aḥzāb 33:6, 33:56; Āl ʿImrān 3:81; al-Baqarah 2:129; al-Ṣaff 61:6; al-Sharḥ 94:1–4; al-Sāffāt 37:180–182.

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ bezat een uitzonderlijke combinatie van innerlijke en uiterlijke eigenschappen die hem tot het volmaakte voorbeeld voor de mensheid maken. Zijn karakter, gedrag en fysieke verschijning zijn uitvoerig beschreven in authentieke islamitische bronnen en vormen een leidraad voor ethiek, spiritualiteit en sociale omgang.

Beschrijving van de uiterlijke en innerlijke kenmerken van de Profeet Mohammed ﷺ

Allāh Ta’ālā, Die het vermogen tot zien in het oog heeft geschapen, is ook machtig genoeg om kwaliteiten in andere organen te creëren. Wanneer de Profeet ﷺ naar een bepaalde richting keek, draaide hij zijn gehele lichaam mee alvorens te kijken. Hij richtte zijn blik vaker naar de aarde dan naar de hemel. Zijn gezegende ogen waren groot, met lange wimpers. Er bevond zich een subtiele rode gloed in zijn ogen, terwijl de iris diepzwart was (Tirmidhī, Ash-Shamā’il al-Muḥammadiyyah, Hadith 7).

Fakhr-e-ʿĀlam Mawjūdāt ﷺ had een breed voorhoofd. Zijn wenkbrauwen waren dun en stonden uit elkaar. De ader tussen zijn wenkbrauwen zwol op wanneer hij boos werd. Zijn neus was sierlijk gevormd, met een lichte verhevenheid in het midden. Zijn hoofd was indrukwekkend, zijn mond niet klein, en zijn tanden wit en licht gespreid. Wanneer hij sprak, straalde er Nūr (licht) tussen zijn voortanden door. Niemand onder de schepselen van Allāh Ta’ālā heeft ooit een welsprekender of zoetere spraak gehoord dan die van de Profeet ﷺ (Tirmidhī, Ash-Shamā’il, Hadith 8).

Zijn woorden waren helder, eenvoudig te begrijpen, aangenaam voor het hart en aantrekkelijk voor de ziel. Zijn zinnen sloten naadloos op elkaar aan, als parels geregen aan een ketting. Wie wilde, kon zijn woorden tellen, en hij herhaalde ze soms driemaal om de boodschap te verduidelijken (Tirmidhī, Ash-Shamā’il, Hadith 9).

In het Paradijs zal iedereen spreken zoals de Profeet Mohammed ﷺ. Zijn stem kon afstanden bereiken die niemand kon voorspellen. Fakhr-e-ʿĀlam ﷺ was zachtaardig en zijn lach was aangenaam. Wanneer hij glimlachte, werden zijn gezegende tanden zichtbaar en straalde er Nūr uit, dat zelfs muren kon verlichten. Hij barstte nooit uit in luidruchtig lachen, noch in hard huilen. Wel traanden zijn ogen soms. Hij weende bij het denken aan de zonden van zijn Ummah, uit vrees voor Allāh, bij het horen van de recitatie van de Heilige Qurʾān, en soms tijdens het verrichten van ṣalāh (ritueel gebed) (Tirmidhī, Ash-Shamā’il, Hadith 10).

Bron Tirmidhī, al-. (n.d.). Ash-Shamā’il al-Muḥammadiyyah. Hadith 7–10.

Inleiding

Allereerst over het begrip Milād of Mauloed in het Arabisch Mawlid afgeleid van wilādat, dit wil zeggen geboorte. Met Milād-un-Nabi ﷺ doelen wij op de geboortedag van de Profeet Mohammed ﷺ. ‘Mawlid’ betekent ‘de tijd van geboorte.’ ‘Rabi’ul-Awwal’ betekent ‘de lente’. Hazrat Adam (‘alayhi’s-salam), toen hij op het punt stond te sterven, zei tegen zijn zoon Hazrat Shies (‘ alayhi’ salām): “O mijn zoon! Deze Noor die op je voorhoofd schijnt, is de Noor van Hazrat Mohammed ﷺ, de laatste profeet. Bezorg deze Noor aan pure en kuise dames, die geloven in Allāh Ta’ala, en vertel je zoon om dit te doen in je laatste verzoek!” Tot aan de Profeet Mohammed ﷺ zeiden alle vaders ditzelfde aan hun zonen wat zij moesten doen. Elk van hen vervulde deze laatste wil van hun vader door te trouwen met de edelste, het kuiste meisje.

De Profeet Mohammed ﷺ werd geboren in Mekka, 52 jaar voor de Hijri op 12 Rabi’ul-Awwal, op een maandagnacht die samenviel met 20 april 571, tegen de ochtend aan, dus vóór de fajr namāz.

Toen de Profeet Mohammed ﷺ geboren was stuurde Allāh Ta’ala Hazrat Jibra’il (alaihissalām) met een leger engelen naar de aarde met de opdracht om drie vlagen te vestigen, één in de tuin of op het dak van het geboortehuis van de Profeet Mohammed ﷺ, één op de Ka’aba en één op Masjid Aqsa. Deze vlagen zijn er nog en zullen wapperen tot de Dag des Oordeels. Wij kunnen ze niet zien, omdat zij in één van de 70.000 dimensies staan. Dus, Allāh Ta’ala vierde als eerste de verjaardag samen met de engelen.

Onze Profeet Mohammed ﷺ, nadat hij zich als de Profeet bekend had gemaakt legde deze avond elk jaar met veel nadruk op. Daden van aanbidding uitgevoerd op speciale avonden, zoals de nachten genaamd Juma, ‘Arafat’, Ied, Qadr, Barā’at, Mirāj, ‘Ashura, Mawlid en Raghaib, brengen veel zegeningen voort.

Mogen wij de Milād-un-Nabi ﷺ vieren?

(Wat kunt u onze trouwe luisteraars vertellen over het ontstaan en de viering van Eid Milād Un Nabi?)

Ja, het vers dat ik in de inleiding (khutbah) heb gereciteerd verteld ons, “En uw roem niet verheven?” Surah al-Sharh (de expansie, opbloeien, ontplooien), H94, vers 4

Bovenstaand vers is een retorische vraag.

Tafsir ibn Kathīr: “En hebben Wij uw roem niet verheven?” Hazrat Mujāhid (radi Allāhu anhu) verhaalde dat de Profeet Mohammed ﷺ over dit vers uitlegde: “Het betekent dat wanneer Ik (Allāh Ta’ala) wordt herinnerd, je ook herinnerd zult worden.” Hazrat Qatadah (radi Allāhu anhu) verhaalde dat de Profeet Mohammed ﷺ zei: “Allāh verhoogde de herinnering  aan de Profeet Mohammed ﷺ zowel in deze wereld als in het Hiernamaals.” [dus door viering van zijn geboortedag, door zijn sirah te vertellen, enz.]

Het volgende is geschreven in de 186^ste memo van de Arabische en Perzische versies van het boek Maktubāt over de uitleg van bidat: “De meeste islamitische geleerden classificeerden de bidat van daden in twee groepen: die vernieuwingen en hervormingen die niet tegen de Sunnah waren, d.w.z. die een oorsprong hadden in de 1^e eeuw van de islam. Deze werden bidat-e-hasana genoemd. En dat wat geen oorsprong had in de 1^e eeuw van de islam werd bidat-e-sayyia genoemd.

De tegenstanders, o.a. Wahhābi (Ibn Wahhāb 1703–1792), zeggen dat de Milād viering een slechte bidat is. Laten wij nu eens luisteren naar wat hun Imāms Ibn Taymiyya en Ibn Kathīr schrijven in hun boeken over de Milād viering.

Imām Ibn Taymiyya schrijft over Mawlid in zijn boek Majma ‘Fatāwi Ibn Taymiyya (de Verzamelde Fatwa’s van Ibn Taymiyya) deel. 23, p. 163: “Fa-t’aziem al-Mawlid wat-tigāsuhu mawsiman qad yaf’alahu ba’ad annāsi wa yakunu lahu fihi ajra ‘Azīm li-Husni Qasdihit ‘aziemihi li-Rasulillāhi ﷺ

(vertaling: om de geboorte van de Profeet Mohammed ﷺ te vieren, en te eren en het als een geëerd seizoen te beschouwen zoals sommige mensen aan het doen is goed en daarin zit een grote beloning vanwege hun goede intenties bij het eren van de Profeet Mohammed ﷺ.”

Wie is Ibn Kathīr?

Ibn Kathīr looft de nacht van Mawlid, hij is een van de meest bekende geleerden, een Muhaddith van de volgelingen van Ibn Taymiyya.

Ibn Kathīr schreef in de laatste dagen van zijn leven een boek met de titel “Mawlid RasoolAllāh ﷺ dat wijd en zijd werd verspreid. In dit boek op blz. 19 noemde hij de toelaatbaarheid en aanbevelenswaardig van het vieren van de Mawlid.

Hij schreef: “De nacht van de geboorte van de Profeet Mohammed ﷺ is een prachtige, nobele, gezegende en heilige nacht, een nacht van gelukzaligheid voor de gelovigen, puur, stralend met licht en van onschatbare waarde.”

Ibn Kathīr noemt de naat (poëzie) van de Profeet Mohammed ﷺ aanvaardbaar ter ere van hem. Hij schrijft: “In de tijd van de Profeet Mohammed ﷺ is het bekend dat dichters bij hem kwamen met allerlei werken die hem roemden, schreven over zijn campagnes en veldslagen en over de Sahāba. Dit wordt bewezen door de talrijke gedichten die worden geciteerd in de Sirās van Ibn Hishām, al-Wāqidi en anderen. De Profeet Mohammed ﷺ was blij met goede poëzie.

Ibn Kathīr zei dat het wordt gerapporteerd in Bukhārī ‘s “al-Adāb al-Mufrad” dat hij zei:” Er is wijsheid in naat (poëzie).”

Ibn Kathīr schrijft verder in zijn boek “Mawlid” op blz. 30: “De oom Ibn Abbās (radi Allāhu anhu) van de Profeet Mohammed ﷺ componeerde naat (poëzie), prees de geboorte van de Profeet Mohammed ﷺ aan.”

Ibn Kathīr vermeldt het feit dat volgens de Sahāba de Profeet Mohammed ﷺ zijn eigen naam prees en naat (poëzie) over zichzelf reciteerde in de midden in de slag bij Hunayn om de metgezellen aan te moedigen en de vijanden bang te maken. Die dag zei hij ﷺ: “Ana an-Nabi, lā kazib, Ana ibn ʻAbd al-Muttalib” (“Ik ben de Profeet! Dit is geen leugen. Ik ben de zoon van ‘Abd al-Muttalib!’)

Hazrat Imām-e-Rabbāni Mujaddid Al-Fishāni al-Farooqi al-Sirhindi (1564–1624, radi Allāhu anhu) noemde ze Sunnah-e-​​hasana. Voorbeelden hiervan zijn het uitvoeren van de Mawlid en het bouwen van minaretten en graven. Hij gaf de naam bidat alleen aan die zonder oorsprong. Wahhābis noemden deze bidat-e-hasana’s ook bidat-e-sayyia. Ze zeggen die sunnat-e-​​hasana’s waren ook shirk (polytheïsme). Aan de andere kant, onwetende mannen van de Dīn noemde de meeste bidat-e-sayyia bidat-e-hasana, en veroorzaakte zo deze afschuwelijke bidat wijdverspreid worden. Bij het afkeuren van bidat is Hazrat Imam-i Rabbāni niet tegen de islamitische geleerden, maar hij is tegen de onwetende mannen van het kabaal.”

Sommige mensen zeggen ook dat het bidat is om de Mawlid te vieren. Hazrat al-Farooqi al-Sirhindi (radi Allāhu anhu) schrijft in zijn 37ste brief van zijn Maktubāt-e-Ahmad dat het toegestaan is om de Mawlid te vieren.

Dit wordt ook bewezen op blz. 233 van het boek Yusuf-e-Nabhani’s Hujjatullahi al’Alamin fi mujizat-e-Sayyid-il-Mursalīn, aan het einde van het boek Al-Basair li-munkirit-tawassuli bi-ahl-il-Maqabir, en in het boek An-ni’mat-ul-Kubra al-Ālam fi Mawlid-e-Sayyid-e-Walad-e-Adam.

In het boek Atta’akkub-ul-Mufid van Abu Hāmid bin Marzuq (radi Allāhu anhu), een heilige van Damascus, en in At-Tawassul bin Nabi wa bis-Sālihīn, wat een verkorte versie van twee delen van Al-Barā’at-ul-Ashariyyin, zijn de gedachteflitsen van Ibn Taymiyya, Ibn Qayyim en de zoon van Abdul Wahhāb verworpen.

Het boek Al-fajr-us-Sadiq fi-Radd-e-Alal-munkiri tawassul wal-Hawariq, van Jamil Sidqi Effendi, een heilige van Bagdad, beschaamt de Wahābis.

Het boek Nur-ul-Yaqīn van Hazrat Mustafa bin Ibrahim Siyami, een heilige in Thailand, werd gepubliceerd in 1345, vermeld dat Mawlid toegestaan is.

Hazrat Muhammad Abdur Rahmān Silhati, een heilige in India, bewijst met documenten in zijn boek Sayf-ul-Abrār-il-Maslul dat Wahhābis op een ketterse manier bezig zijn.

Wat zegt de Islamitische literatuur over het vieren van de Eid Milād un Nabi?

Met name ook de vraag, wat is de mening van de 4 Imāms (Hanafi, Hanbalī, Mālikī en Shafi’ī) over de viering?

Elk jaar vieren moslims over de hele wereld deze nacht als de Mawlid Kandil. Overal wordt de Profeet Mohammed ﷺ herinnerd door in de Milād de Heilige Qur’ān, hamd, naat te reciteren.

De sultan van Erbil, Abu Said Muzaffar-ud-Din Kukburi bin Zayn-ud-Din Ali (radi Allāhu anhu), een schoonbroer van Salāh ad-Dīn al-Ayyubi (radi Allāhu anhu), organiseerde festivals op de Milād avonden en gaf geschenken en cadeautjes. Het mooie karakter, de welwillendheid en de goede daden van de sultan wordt vermeld in detail in een geschiedenisboek van Ibn-e-Khilligan, op blz. 234 van Hujjatullahi ‘al-al’Alamin en in een pamflet getiteld Mawlid-e-Sharīf door Sayyid ‘Abdul Hākim-e-Arwasi (radi Allāhu anhu).

Sibt Ibn al-Jawzi (radi Allāhu anhu) schreef in het boek Mir’at al-Zamān, dat in het Milād Sharīf georganiseerd door Sultan Muzaffar de eettafels waren gedekt met de volgende eetwaren:

1. vijfhonderd gebrade geiten,
2. tienduizend kippen,
3. 100.000 tuimelaars (duiven)
4. 30.000 manden vol met zoete vruchten
5. Elk jaar waren zijn uitgaven voor de Milād Sharīf 300.000 dinars. 
6. Voor degenen die afkomstig waren van buiten (de stad) had hij een gasthuis laten bouwen voor allen zonder enig onderscheid van status. De uitgaven van dat gasthuis waren 100.000 dinars.
7. Vooraanstaande vrome Ulema en illustere soefi van heinde en verre de Milād Sharīf ceremonie door de Sultan bijwoonden. 
8. Voor de soefi organiseerde de Sultan Mehfil-e-Sama van Zohr tot Fajr, waarin de Sultan ook participeerde en in ecstasy kwam, samen met de soefi’s. 
9. Hij gaf met Milād Sharīf jaarlijks 200.000 dinars uit als losgeld voor moslims die gevangen waren genomen door de Europeanen. 
10. Ook voor het onderhoud van de twee Harams en voor het verstrekken van water langs de routes in Hidjaz (voor pelgrims) gaf hij jaarlijks 300.000 dinars uit. Deze vormen, als een aanvulling op de Sadaqāh en liefdadigheid, gaf hij in het geheim uit. 

Zijn vrouw, Rabīʿah Khatoon Bint Ayyub, de zus van Sultan Nasir Salahuddin vertelde dat haar man gebruikelijk als kledingstuk een Qamis droeg van grof katoen die niet meer dan vijf dirhams koste. Ze zei dat ze op een keer aan de Sultan, haar man, vroeg waarom hij zo goedkoop aankleedde waarop hij antwoordde: belangrijk is bedekken van je lichaam, 5 dirham kledingstuk is daarvoor voldoende en de rest van het geld besteed ik in liefdadigheid dat veel beter is dan een dure kleding dragen, en het geven van geld aan noodlijdende personen die mogen verworden tot goede wensen.

Door Mawlid (toespraak, naat) te reciteren vertellen moslims over de geboorte van de Profeet Mohammed ﷺ, de Mirāj en zijn leven, en gedenk en prijs hem. Elke moslim moet de Profeet Mohammed ﷺ liefhebben. Hij die de Profeet Mohammed ﷺ liefheeft, herinnert zich hem veel, herhaalt zijn naam en looft hem heel vaak. De hadīth overgeleverd door ad-Dailami en geciteerd in Kunuz ad-Daqā’iq verklaart: “Degene die heel veel liefheeft, herinnert zich de geliefde heel erg vaak.” Alle ‘ulema’ van de islam hebben in detail geschreven dat het noodzakelijk is de Profeet Mohammed ﷺ lief te hebben, en heel veel.

Zelfs het Wahhābi boek vermeldt dit feit op blz. 336: “Er wordt verklaard in een hadīth Sharīf: ‘Iemands Imān is onvolledig tenzij hij meer van mij (Profeet Mohammed ﷺ) houdt dan van zijn kinderen, zijn ouders en iedereen.’ Dat wil zeggen: ‘Zijn overtuiging is niet perfect’, bedoelde hij. Het is wājib voor hem die van Allāh houdt om ook van zijn Profeet Mohammed ﷺ te houden. En hij moet ook van de vrome (Awliya) van Allāh houden.”

De Profeet Mohammed ﷺ gaf vroeger een feest aan de Sahāba-e-Kirām (radi Allāhu anhum) op de Mawlid-nachten en vertelde de gebeurtenissen die waren gebeurd toen hij de wereld eerde en tijdens zijn jeugd. Hazrat Abu Bakr (radi Allāhu anhu), toen hij de kalief was, riep de Sahāba-e-Kirām bijeen om samen te komen op de Mawlid-avonden, en ze spraken over het wonderbaarlijke gebeurtenissen die plaatsvonden toen de Profeet Mohammed ﷺ de wereld eerde. Christenen leerden en adopteerden het vieren van verjaardagen van de moslims. Moslims over de hele wereld hebben de boeken erover gelezen Rasūlullāh, voelde zich gelukkig en vierde die eervolle avond waarop hij de wereld eerde hij en Sahāba-e-Kirām deden die nacht. De ‘ulema’ van de islam hebben veel aandacht besteed tot vanavond. Alle wezens, engelen, geesten, dieren en niet-levende substanties voelen zich vrolijk en geef elkaar het goede nieuws van de komst van deze nacht waarop Fakhr al- ‘Ālam eerden de wereld.

Maulana Jalāluddin Rumi (radi Allāhu anhu) onthulde dat de plaatsen waar een Mawlid werd gelezen, zou veilig zijn voor rampen en moeilijkheden. Het is effectiever en nuttig om een ​​Mawlid in vers te reciteren. De ‘ulema’ van de islam hebben boeken in elke taal geschreven om de zegeningen ervan uit te leggen het reciteren van een Mawlid, de manier om het te reciteren en dat reciteren is een ‘ibādah. Zoals vermeld in Mustafa Katib Chelabi’s (rahmat-Allahi ‘Alaih) boek Kashf az-Zunun en in de appendix heeft hij tien van deze boeken als referentie opgegeven:

1) De Turkse Mawlid-lofrede van Sulaimān Chelabi van Bursa heeft grote bekendheid verworven. Hij was de imam [bij rituele gebeden] van de Ottomaanse sultan Yildirim Bāyazid Khan (rahmat-Allahi ‘Alaih) en stierf in 800 A.H. (1398). Het is overal in Turkije geliefd en gereciteerd zoals het was gedurende het Ottomaanse rijk. De oorspronkelijke titel was Wasilat an-najat.

2) De Mawlid-lofrede geschreven door Hamdullah Effendi (rahmat-Allahi ‘Alaih), die de zoon van Al-Shams ad-Dīn Effendi.

3) Een andere Mawlid is geschreven door Molla Hasan al-Basrī (rahmat-Allahi ‘Alaih), die stierf in 994 A.H. (1586).

4) Dat is geschreven door Waiz Muhammad ibn Hamza.

5) Een ander is geschreven door Shams ad-Dīn as-Swazi (rahmat-Allahi ‘Alaih), in 1006 A.H. (1598).

6) Jami ‘al-asar fi mawlidi’ l-mukhtar door Hāfiz ibn Nasir ad-Dīn ad-Dimashqi (rahmat-Allahi ‘Alaih).

7) At-ta’rif bi ‘l-mawlidi’ sh-Sharīf door Ibn Asir Muhammad al-Jazri, die stierf in 833 A.H. (1430).

8) Durr al-munzam fi mawlidi ‘n-Nabi’i l-Muazzam door Abu ‘l-Qāsim Muhammad al- Luluwi (rahmat-Allahi ‘Alaih), die stierf in Damascus in 867 A.H. (1463).

9) Mawlidi ‘n-Nabi door’ Afif ad-Dīn Muhammad at-Tabrizi, overleden in al-Medinat al-Munawwarah in 855 A.H. (1451).

10) Mawlidi ‘n-Nabi door Sayyid Muhammad Kawukju al-Hanafi, die stierf in 1305 A.H. (1887).

Bovendien, dat het reciteren van een Mawlid een ‘ibādah is, wordt bewezen met documenten in het boek An-ni’mat al-Kubra ‘alā’ l-‘ālam fi Mawlid as-Sayyid al-walad al-Adam door Ibn Hajar al-Haythamī, in Ar-raddu ‘alā man ankara qirāt al-mawlidi’ n-Nabi van Imām Jalal ad-Dīn as-Suyuti, in Jawāhir al-Bihar (deel drie) en Hujjat-Allahi ‘alā’ l-‘alamin (pagina’s 233-239) door Yusuf an-Nibhāni, in Ithbat al-Mawlid door Ahmad Said al-Mujaddid en in Sharh al-Mawāhib al-Ladduniya (deel 1, pagina’s 136-40) door ‘Allāma Muhammad az-Zarqani.

“Hāfiz (geleerde van hadīth) Shams ad-Dīn Muhammad as-Shāwi [d. Al-Medinat al-Munawwarah, 902 A.H. (1496)] zei: ‘Over [samenkomen voor] een Mawlid is er geen rapport van de Salaf. Het verscheen na de derde eeuw. Elk jaar geven moslims aalmoezen en verheugen ze zich op de Mawlid-nacht. Ze doen liefdadige en vrome daden. Ze komen samen en luisteren naar de Mawlid lofrede gereciteerd. ‘

Hāfiz ‘Izz ad-Dīn’ Ali ibn Asir al-Jazri [d. Musul, 630 A.H. (1234)] zei: ‘Het reciteren van een Mawlid biedt bescherming tegen schade en gevaren voor een heel jaar. Zegeningen en een overvloed aan regen vallen op plaatsen waar een Mawlid wordt gereciteerd gedurende de jaar.’

Hāfiz ‘Imad ad-Dīn Ismail ibn Kathīr [d. 774 A.H. (1372)] meldde dat de Amir van Arbil verzamelde in de maand Rabī ‘alawwal enorme gemeenten voor een Mawlid.

Abu ‘l-Khattāb’ Umar ibn Dihya [d. 633 A.H. (1236)] gaf lange details van Mawlid georganiseerd door de Amir van Arbil in zijn boek At-Tanwīr fi mawlidi ‘l-Bashir. Veel ‘ulema’, voor bijvoorbeeld Hāfiz Abu Shama [d. 655 A.H. (1266)], die de meester was van al-Imam an-Nawāwi, prees vol lof dit boek. ‘

Abd ar-Rahmān Abu Shama’s werk Al-bais’ alā inkari ‘l-bidat’ wal-hawadith zit vol met dergelijke lofprijzingen. ‘

Allāma Saif ad-Dīn ibn Tughrul Beg [d.670 A.H. (1271)] schreef in zijn werk Durr an-nazim fi mawlidi ‘n-Nabii’ l-Karīm: ‘die van Rasūlullāh (sallallāhu ‘alayhi wa sallam) houden, vergaderingen van Mawlid houden op de nachten van Mawlid. Onder hen zijn de grote bijeenkomst van Mawlid in Egypte door Abu ‘l-Hasan, die is beroemd met de titel “Ibn Afdaal”; die gehouden door Abu ‘Abdullah ibn Muhammad ibn Numan, wie was de meester van onze meester; en twee andere in handen van Jamal ad-Dīn al-‘Ajami al-Hamadani en Yusuf ibn ‘Ali Hajjar al-Misri. Deze ‘ulema’ hebben opgemerkt dat ze droomde van Rasūlullāh (sallallāhu ‘alayhi wa sallam) die zei dat degenen die zich voor hem verheugden maakte hem ook blij. ‘

De Ummah van elke Profeet hadden van de verjaardag van hun profeet een feestdag gemaakt. En deze dag de Milād is de feestdag van de moslims. Het is een dag van plezier en geluk.

Toen Hazrat Adam alaihissalām tussen ziel en lichaam was, was Hazrat Mohammed ﷺ al profeet. Hazrat Adam en alles zijn gemaakt voor zijn eer.

Zijn gezegende naam staat in islamitische letters op de Arsh, in de lucht en in de hemelen. Zijn naam Mohammed werd hem gegeven door zijn grootvader, Abdulmuttalib. Dat had hij gedroomd (Mohammeds) naam zou over de hele wereld worden verspreid en die iedereen zou prijzen en loof hem. ‘Mohammed’ betekent ‘hij die veel wordt geprezen’.

Hazrat Jibra’îl’s eerste komst was om hem informeren over zijn Profeet ambt, zijn vertrek uit de stad Mekka voor een Hegira, zijn voet zetten in het dorp Kuba van Medina-e-Munawwarah, zijn vertrek uit Medina voor de verovering van Mekka, en zijn dood. Deze vonden allemaal op maandag plaats. Toen hij werd geboren, werd het ontdekt dat zijn navelstreng was doorgesneden en dat hij was besneden.

In een hadīth in Sahīh Bukhārī Sharīf, het meest waardevolle en het meest correcte boek na de Heilige Qur’ān, verklaart onze Profeet Mohammed ﷺ: “Ik ben geboren uit de vooraanstaande, de beste mensen die in elke eeuw, in elk tijdperk leven.”

In een hadīth in Sahīh Musli verklaart de Profeet Mohammed ﷺ: “Van de afstammelingen van Hazrat Ismail ‘alaihissalām’, koos Allāh Ta’ala een persoon genaamd Quraysh. En van de nakomelingen van Quraysh, koos Hij de Hashim-familie. En onder hen plaatste Hij mij.”

In een hadīth gecommuniceerd door Imām Tirmīzī verklaart de Profeet Mohammed ﷺ: “Allāh Ta’ala heeft iedereen geschapen. Hij schiep mij uit de beste groep mensen. Vervolgens schiep Hij de beste van deze groepen in Arabië. Hij heeft mij van hen gemaakt. Vervolgens koos Hij het beste gezin, het beste gezin schiep mij uit hen. Dan zijn mijn ziel en lichaam de beste schepsels. Mijn voorouders zijn de beste mensen.”

In een hadīth in Tabrānī staat dat de Profeet Mohammed ﷺ verklaart: “Allāh Ta’ala schiep alles uit het niets. Van alle dingen hield Hij van de mens  en maakte ze waardevol. Van de mensheid zorgde Hij ervoor dat degenen die Hij uitkoos zich vestigden Arabië. En van de voornaamste in Arabië koos Hij mij. Hij plaatste mij onder de onderscheiden, de beste van de mensen in elke leeftijd. Dan, degenen die houden van degenen [al-Salaf al-Sālih, dit zijn de eerste drie generatie in de islam] in Arabië die mij gehoorzamen, heb ze lief omwille van mij. Degenen die vijandigheid jegens hen voelen, voelen vijandigheid jegens mij.” Deze hadīth staat ook aan het begin van Mawāhib-e-Ladduniya.

Wat zijn de voorwaarden om Milād-un-Nabi ﷺ te vieren?

Er zijn geen voorwaarden dan dat er geen shirk (alles wat indruist tegen de Shari’ah) in de voorbereiding van/en de viering mag voorkomen. Je kunt elke dag de geboortedag van de Profeet Mohammed ﷺ vieren, er zijn geen belemmerende factoren hiervoor.

Zelfs u kunt uw geboortedag elke vieren, want dat is dankbaarheid getuigen aan Allāh Ta’ala dat Hij u nog in leven heeft gehouden om hem aan te bidden.

Sinds medio 2012 waait er een ongewenste flatus door het Europese grondgebied met name over Nederland en is verder overgewaaid naar Suriname. Deze wind die een vooraankondiging is van de nabijheid van Yaum al-Qiyāmah (Dag des Oordeels) is niet zonder slag of stoot. Deze flatus (wind) is van de salafieten (aftakking van de Wahhābi sekte) die mij persoon hebben geprobeerd via het email meerdere keren te overtuigen, dat de superieure ‘Aliem-e-Dien Imam-e-Ahle Sunnat Mujaddid Dien-o-Millat Mujaddid-e-‘Ālam Azīm -ul-Barkat as-Sayyidena Mohammed Ahmad Raza Khan Fāzil-e-Bareilvi (radi Allāhu anhu) en in de wereldvolksmond bekend als ‘Ala Hazrat vele fouten heeft gemaakt in zijn geschriften.

Twee simpele uitleg als bewijs, dat de Profeet ﷺ uit het Licht van Allāh Ta’ālā is geschapen.

Uitleg 1

In de Heilige Qur’ān zijn uitsluitend Woorden van Allāh Ta’ālā geschreven en aangezien deze Woorden van Allāh Ta’ālā zijn, zijn ze van Noor (Licht). Daarom kan zelfs het vuur de Qur’ān niet verbranden. Deze gebeurtenis is vaak voorgekomen en daarvan zijn de moslims op de hoogte. Verder is in de authentieke geschriften geschreven, dat wanneer de Woorden van Allāh Ta’ālā zouden neerdalen op zelfs de bergen, deze bergen riza (vergruist) zouden worden tot poederbergsteen. Dat wil zeggen, dat wanneer zo’n steengebergte de faiz (zegen) hitte van de Woorden niet zou kunnen verdragen en het vuur het papier waarop de Woorden zijn geschreven niet kan verbranden, hoe zou dan ooit een ordinaire mens de Woorden van Allāh Ta’ālā kunnen ontvangen? Dit kan alleen door het Licht van Allāh Ta’ālā, omdat het Licht van Allāh Ta’ālā het enige is dat de Woorden van de Heilige Qur’ān heeft kunnen ontvangen. Hiermee is bevestigd, dat de Profeet ﷺ dus geschapen is uit het Licht van Allāh Ta’ālā, want een ander soort licht zou ook verbranden.

Uitleg 2

Uit veel ahadīth (meervoud van hadīth = overleveringen van de Sahābiyyin (radi Allāhu anhum) blijkt dat de aartsengel Jibra’il (alayhis salām) nimmer op aarde is geweest in zijn Noor (Licht) gedaante waarmee hij geschapen is. Wij weten uit de authentieke boeken ook, dat alles geschapen is uit het Licht van de Profeet ﷺ. Op Mirāj Sharief (Hemelreis) van de Profeet ﷺ. In de hemel vroeg de Profeet aan de aartsengel waarom hij nooit met zijn Noor op aarde is geweest. Hij antwoordde: “O Profeet (ﷺ), als ik zelfs een puntje van het licht (waarmee hij geschapen is) van één van mijn veren op aarde laat zien, dan zal de hele schepping verbranden.” Hiermee is gezegd, dat de aartsengel ook uit het Licht van Allāh Ta’ālā via de Heilige Profeet ﷺ is geschapen, want er is absoluut geen enkele licht dat de aarde kan doen verbranden. Kortom, dit is een bewijs dat de Heilige Profeet ﷺ uit het Licht van Allāh Ta’ālā is geschapen en ook nimmer zijn Noor op aarde heeft doen schijnen.

Noor-un Ala Noor

In het vervolg van deze uitgave gaan wij eerst lezen wat Imān is en de Qur’ān verzen en enkele woorden van Akābir Oelama (Grootschriftgeleerden) voor een nadere uitleg van de Schepping van de Profeet uit het licht van Allāh Ta’ālā).

Wat is Imān?

Hazrat Abdul Haqq Muhaddith Dehlvi (radi Allāhu anhu, 1551-1642) schrijft in zijn boek over perfecte Imān “al-Imān Tasdīq bil-Qalb wa Iqraar billiesaani” (Imān is geloven in het hart en erkennen met de tong).  Imān (geloofsovertuiging) is het ware geloof in Allāh en Zijn Profeet ﷺ en indiening en goedkeuring van beide met hart, maar erkent met de tong en het geven van getuigenis van dat alles. Eigenlijk is Imān niet meer dan geloven met het hart, de erkenning is gewoon een manier om aan te geven dat geloof in het hart (innerlijk) zit, zodat aan het uiterlijke aspect van de godsdienst, de Shari’ah, uitvoering kan worden gegeven om zodoende nadruk te geven van geloofsovertuiging. Met andere woorden, de tong is de transformator van het hart. Volgens de Muhaddithīn (traditionisten) is Imān het geloven met het hart, met de tong en dit besluit, geloofsovertuiging, samen met de ledematen te erkennen. Dat wil zeggen de handelingen van toewijding uitvoeren. In werkelijkheid is er geen verschil tussen de twee definities. Volmaakt Imān is datgene wat de Muhaddithīn hebben gedefinieerd, omdat Imān zonder uitvoeren van geloofsactiviteiten duidelijk onvolledig is.

Imān neemt nimmer toe noch neemt het af.

Het is reeds vastgesteld, dat in wezen Imān de innerlijke overtuiging is. Als het duidelijk is, dat er slechts één hart is en niet kan vermenigvuldigen, dan moet het net zo duidelijk zijn dat Imān ook niet kan toenemen noch afnemen. Als geloofsdaden ook waren opgenomen in de definitie tijd van Imān, dan zou door overtollige goede daden of deficiëntie door slechte daden Imān worden verhoogd of verlaagd. Aangezien Imān  een innerlijke overtuiging is en niet de geloofsdaden, is de mening van de imam-e-Kubra, Hazrat Imam Abu Hanīfa (radi Allāhu anhu), dat Imān noch toeneemt noch afneemt, en dus niemand mag twijfelen of moeilijkheden voor iemand presenteren. Eigenlijk is het niet meer dan een manier van aangeven, dat Imān en geloofsdaden twee verschillende zaken zijn. Dit is de leer van de soennitisch moslims en Allāh is de Heer van succes. (blz. 55-59)

Een uitspraak van ongeloof is kufr (ongeloof)

Volgens Muhaddith Dehlvi (radi Allāhu anhu) is iemand die voor de grap woorden van ongeloof zegt, zonder het te menen of zelf te geloven wat hij zegt, een ongelovige. Dit heeft als gevolg, door een grapje over een dergelijke kwestie  te maken geeft hij aan geen belang te hechten aan het geloof en wanneer hij het zelfs als een kleine zonde behandelt begaat hij een daad van ongeloof. Dit geldt zelfs wanneer de spreker zich niet realiseert dat wat hij zegt een kufr is, omdat onwetendheid geen excuus is in deze zaak. Echter, volgens sommige geleerden, kan hij worden vrijgesteld op grond van zijn onwetendheid. Dit is te veronderstellen dat hij een van de woorden niet opzettelijk sprak (zoals in een grap). Echter, als de woorden ontsnapten als een vergissing, vergeetachtigheid of impulsief gedrag, dan kan hij niet worden beschouwd als een daad van ongeloof te hebben gepleegd. (blz. 155-156)

AlaHazrat indexeert vijf Qur’ān verzen

Nu wij gelezen hebben wat Imān is zoals uitgelegd door Muhaddith Dehlvi, kunnen wij overgaan tot het onderwerp van deze publicatie, namelijk de Heilige Profeet ﷺ die het Noor (Licht) is van Allāh Ta’ālā.

De Ahle Sunnah wa’l Jamā’ah geloven, dat het inderdaad is toegestaan ​ om de Profeet ﷺ als het Noor van Allāh Ta’ālā te noemen. Zoals ‘Ala Hazrat delen van vijf verzen indexeert, heeft de Heilige Qur’ān zelf toepasselijk deze beschrijving naar de Profeet ﷺ gegeven en daarnaast hebben wij overweldigend ahadīth. Echter, vaak zijn er op dit punt mensen van besmette Imān die zich verzetten tegen deze visie en graag willen geloven in sommige foutieve overtuiging dat wij de Profeet ﷺ achten als een niet-menselijk wezen. Dit is inderdaad een vreemde en überhaupt valse beschuldiging. Voor degenen die beweren dat hij geen mens is geldt, dat zij buiten de grenzen van de islam zijn getreden door kufr gedachte en uitspraak, en zijn ongelovigen geworden. Het geloof van de Ahle Sunnah wa’l Jamā’ah is, dat onze Edele Profeet Mohammed ﷺ zowel Noor-ul-Bashr (Licht als een mens) is. Hierbij dient absoluut in gedachte gehouden te worden, dat de Profeet ﷺ in zijn schepping niet gelijk is aan de schepping van de ordinaire mens. Neen, want geen enkele schepping is gelijk aan de Heilige Profeet ﷺ, omdat niemand en niets datgene kan doen wat de Profeet ﷺ heeft mogen doen en kunnen doen van Allāh Ta’ālā. Laat u zich dus niet verleiden en misleiden door de gedachte van afvallige helbewoners, zoals de Qadiyani. Deze volgelingen van de Kazzāb (leugenaar) op wiens graf zelfs honden niet willen urineren zeggen dat de Profeet net als zij zijn, een oudere broer. Ma’āzAllāh, tauba, tauba.

Allāh Ta’ālā openbaart

 يُرِيدُونَ أَن يُطْفِئُواْ نُورَ ٱللَّهِ بِأَفْوَٰهِهِمْ وَيَأْبَىٰ ٱللَّهُ إِلاَّ أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ ٱلْكَٰفِرُونَ 

“Zij wensen het licht van Allāh door hun mond te doven, maar Allāh belet dit. Hij zal Zijn licht vervolmaken, zelfs al mogen de ongelovigen er een afkeer van hebben.” Surah Tawbah (berouw) H9, vers 32

Exegese Imam Suyuti (radi Allāhu anhu): zij verlangen naar het Licht van Allāh, Zijn Wet en Zijn bewijzen, blussen met hun tongen, met wat ze zeggen over Hem, en Allāh weigert, maar om te perfectioneren, te openbaren, Zijn Licht, ook al zijn de ongelovigen afkerig, om deze.

Met bovenstaande wordt bedoeld, dat er mensen zullen komen die de gelovigen (gaan) willen misleiden.

Allāh openbaart verder

 يَا أَهْلَ ٱلْكِتَابِ قَدْ جَآءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيراً مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ ٱلْكِتَابِ وَيَعْفُواْ عَن كَثِيرٍ قَدْ جَآءَكُمْ مِّنَ ٱللَّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُّبِينٌ

“O, mensen van het Boek[1], Onze Boodschapper is tot u gekomen, die veel van hetgeen voor u verborgen bleef van het Boek heeft ontsluierd en veel overgeslagen. Er is van Allāh inderdaad een licht* en een duidelijk Boek tot u gekomen.” Surah Mā’idah (de Tafel) H5, vers 15

Imam Jalāluddin Suyuti schrijft in Al-Jalālayn de exegese van dit vers als volgt: “O, mensen van het Boek, joden en christenen, er is nu naar u toegekomen Onze Boodschapper Mohammed (ﷺ) om duidelijk te maken dat u veel van wat u gebruikt van de Schrift, de Torah en het Evangelie, verbergt zoals het stenigingen vers en de beschrijving [van de Profeet Mohammed], en veel toestaan wat Hij niet heeft geopenbaard, omdat dit niet van enig voordeel zou zijn, te schande u dienstbaar te zijn. En voorwaar tot u is gekomen van Allāh een Licht, namelijk de Profeet (Mohammed), en een boek de Qur’ān, helder, duidelijk en manifesterend,..”.

Imam-ul-Mufassir Ibn Abbās (radi Allāhu anhu), is een Sahābi en oom van de Profeet, geeft zijn exegese als volgt: “[O, mensen van het Boek, Onze Boodschapper] Mohammed [ﷺ] is nu tot u komen, om bloot te leggen een groot deel van hetgeen gij gebruikt door te verbergen van de Schrift met betrekking tot de kenmerken en de beschrijving van de profeet Mohammed (ﷺ) en de juridische uitspraak over steniging [van getrouwde hoeren] evenals andere dingen, (en veel vergevingsgezind ) en laat veel andere dingen toe, die niet aan u is geopenbaard (in eerdere Geschriften). (Nu is tot u gekomen het Licht) een Boodschapper, dat wil zeggen Mohammed (van Allāh) en een duidelijke Schrift (Qur’ān) om het uit te leggen over de wettige en de onwettige,…”.

Mufassir Al-Lusi (radi Allāhu anhu) schrijft in zijn exegese over dit vers: “Hij is het grote Licht op Licht (Noor al-Anwār) en Nabi Al-Mukhtar (dat wil zeggen macht gegeven door Allāh om wetten te maken) Al-Lusi in Rooh al Ma’ani onder 5:15

Op een dag vroeg Sayyidena Jābir (radi Allāhu anhu) aan de Heilige Profeet ﷺ wie/wat Allāh Ta’ālā allereerst geschapen had. De Heilige Profeet Mohammed ﷺ zei: “O Jābir! Voorwaar, vóór de schepping van iets anders, heeft de Almachtige Allāh de Noor van uw Nabi uit Zijn Noor geschapen.” Muwāhid ul Ladduniya; Zurqani Sharief

We weten intussen, dat Sayyidena Jibra’il alayhis salām is geschapen van Noor, maar toen hij voor Sayyidah Maryam (radi Allāhu anha) verscheen, was dat in de vorm van een mens.

Het wezen en het bestaan ​van de Heilige Profeet ﷺ is zelfs voordat de eerste mens op aarde kwam, maar toen hij in deze wereld kwam, kwam hij (de Profeet) in het gewaad van een menselijk wezen. Abu Bashr Hazrat Adam (alayhis salām) is de eerste (geschapen) mens. De Profeet ﷺ zegt: “Het allereerste dat door Allāh Ta’ālā geschapen was is mijn Noor.” Tafsir Roohul Bayaan; Madarijun Nabuwat

Verder openbaart Allāh Ta’ālā

 ٱللَّهُ نُورُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ ٱلْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ ٱلزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُّبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لاَّ شَرْقِيَّةٍ وَلاَ غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيۤءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَىٰ نُورٍ يَهْدِي ٱللَّهُ لِنُورِهِ مَن يَشَآءُ وَيَضْرِبُ ٱللَّهُ ٱلأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلَيِمٌ

“Allāh is het Licht van de hemelen en de aarde. De gelijkenis van Zijn Licht is als een nis waarin een lamp staat. De lamp is door een glas omsloten; het glas is als een schitterende ster. Het wordt, aangestoken met olie van een gezegende boom, een olijfboom, die van het Oosten noch van het Westen is, welks olie bijna zou lichten, zelfs al raakte vuur haar niet. Licht op Licht. Allāh leidt tot Zijn Licht wie Hij wil. – Allāh geeft gelijkenissen voor de mensen; Allāh heeft kennis van alle dingen.” Surah Noor (het Licht) H24, vers 35

Imam Suyuti schrijft in zijn tafsir Al-Jalālayn over dit vers: “Allāh is het Licht van de hemelen en de aarde, met andere woorden, Hij verlicht beiden met de zon en de maan. De gelijkenis van Zijn Licht, dat wil zeggen, de beschrijving ervan [als deze zich bevindt] in het hart van een gelovige, is als een nis waarin een lamp is. De lamp is in een glas – dit [glas] is [in geval voor de] lantaarn en de Misbah is de toorts, dat wil zeggen de pit die brandt; al-Mishkāt is een uitsparing [die niet doordringt tot de andere zijde], met andere woorden, de buis in de lantaarn, glas, met het licht erin [is] als het ware een schitterende ster, dat is een lichtgevende [ster] (lees: dirrīʹun of durrī’un, omdat het duisternis verstoot, of durriyyun, afgeleid van al-Durr, door te lezen’ parels’) ontstoken, is deze lamp (lees: verleden tijd tawaqqada, een variant in het lezen heeft de onvoltooide tijd van awqada, in de lijdende vorm: yūqadu andere lezing heeft tūqadu, in welk geval de verwijzing naar al-zujāja, ‘het glas’) uit, de olie van een gezegende boom, een olijfboom noch van het Oosten noch van het Westen, maar tussen de twee, zodat er geen schadelijke kou of hitte het treft; welks olie bijna zou doorgloeien [van zichzelf], hoewel door geen vuur aangeraakt, vanwege [de omvang van] zijn zuiverheid. Licht, door Hem op Licht, door het vuur, het licht van Allāh is Zijn leiding van de gelovige, Licht op het Licht van het geloof. Allāh leidt tot Zijn Licht, dat wil zeggen, [voor] de religie van de islam, wie Hij wil. En Allāh trekt, Hij illustreert, gelijkenissen voor mannen, door de onderlinge aanpassing [dergelijke gelijkenissen] om hun begrip, opdat zij luisteren en geloven en Allāh heeft kennis van alles, met inbegrip van [kennis van] hoe gelijkenissen te trekken.

Sayyidah Halima Sa’diyah (radi Allāhu anha), de voedster van de Heilige Profeet ﷺ geloofde, dat de Heilige Profeet ﷺ van Noor was. Ze zei dat als ze de Heilige Profeet ﷺ met melk voedde, ze nooit de behoefte had aan licht in haar huis, omdat de Profeet met zijn licht het hele huis verlichtte. Bayān ul Milād un Nabwi, Tafsir Mazhari

Sayyidah Safiyah (radi Allāhu anha), de tante van de Profeet Mohammed ﷺ, stelt dat aan de vooravond van de geboorte van de Heilige Profeet Mohammed ze aanwezig was in zijn huis. Ze zei dat ze zag hoe zijn Noor krachtiger werd dan het licht van de lamp. Shawaahid un Nabuwat

Sayyidena Ali Murtaza (radi Allāhu anhu) heeft gezegd dat wanneer de Geliefde van Allāh sprak, Noor (licht) gezien werd ​tussen zijn gezegende tanden. Muwāhid-ul Ladduniya en Anwar-ul Muhammadiyya

Uit bovenstaande vers, exegesen en overleveringen kunnen wij duidelijk afleiden, dat de Heilige Profeet Mohammed ﷺ uit het Licht van Allāh Ta’ālā is geschapen. Je zult een gat in je hoofd hebben om het nog steeds niet te willen accepteren.

Allāh Ta’ālā openbaart ook

 يٰأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِنَّآ أَرْسَلْنَٰكَ شَٰهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً

وَدَاعِياً إِلَى ٱللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجاً مُّنِيراً 

“O profeet, ongetwijfeld Wij hebben u als getuige, drager van blijde tijdingen en waar-schuwer gezonden. En als een roeper tot Allāh door Zijn gebod, en als een stralende zon.” Surah al-Ahzāb (de confrères) H33, verzen 45-46

Mufassir wal Imam Jalāluddin Suyuti (radi Allāhu anhu) schrijft in zijn Jalālayn over deze twee verzen: “O Profeet! Inderdaad Wij hebben u als getuige, tegen degenen naar wie u bent gezonden, en als drager van goede tijding, voor degenen die uw oprechtheid bevestigen, van het Paradijs, en als een waarschuwer voor degenen die ontkennen, dat u van de [straf van het] vuur, en als een dagvaarder tot Allāh, tot gehoorzaamheid aan Hem door Zijn Gebod, en als een verlichtende lamp, met andere woorden, het equivalent daarvan, in termen van iemands wezen die daarmee (het Licht) begeleiding kunnen vinden.”

Imam-ul-Mufassir Hazrat Ibn Abbās (radi Allāhu anhu) schrijft in zijn exegese het volgende over de twee boven aangehaalde verzen: “O Profeet! [Hij bedoelt Mohammed ﷺ] Kijk! Wij hebben u als getuige, dat u de boodschap naar uw land (en een brenger van blijde tijdingen) brengt, dat wil zeggen het Paradijs aan degene die gelooft in Allāh (en als waarschuwer) tegen het Vuur voor hen die niet geloven in Hem. (En als dagvaarder tot Allāh) tot de godsdienst en de gehoorzaamheid van Allāh (door Zijn toestemming) door Zijn Gebod (en als een lamp [Licht] die schijnt voor) en als voorbeeld om te volgen.”

Sayyidena Abu Huraira (radi Allāhu anhu) rapporteerde, dat wanneer de geliefde Profeet ﷺ glimlachte, de muren begonnen te schitteren door zijn Noor. Muwāhid-ul Ladduniya en Shifa Sharief Sayyidena Anas (radi Allāhu anhu) rapporteerde, dat de dag waarop de Profeet ﷺ in Medinat-ul-Munawwarah aankwam, alles in Medinat-ul-Munawwarah fel verlicht werd door zijn Noor. Tirmizi Sharief en Ibn Majāh

Umm ul Mu’minin Hazrat Sayyidah Aisha Siddiqāh (radi Allāhu anha) rapporteerde: “In volkomen donkere nachten, kon ik de draad door het gat van een naald rijgen met de Noor van de Heilige Profeet ﷺ.” Sharah Shifa Bar Hāshiya Nasim ur Riaz

Sayyidena Imam-e-Azam Abu Hanīfa (radi Allāhu anhu) prijst de Heilige Profeet ﷺ in het volgende gedicht: “Gij zijt dat Noor waardoor de volle maan is verlicht door uw Noor en u bent met uw schoonheid en elegantie een stralende zon.” Qasida-ul-Nu’man

Sayyidena Jābir bin Abdullah Ansāri (radi Allāhu anhu) rapporteerde: “Ik vroeg: “O Profeet van Allāh, Wat heeft de Almachtige Allāh eerst geschapen?” De Profeet antwoordde: ‘Allāh heeft allereerst mijn Noor (Licht) van Zijn Noor gemaakt. Dit Noor reisde conform de Wil van Allāh. Op dat moment was er geen hemel, hel, Lawh (Goddelijke  Tablet), Pen, Aarde, Hemelen, Zon, Maan, Jinn of mensen. Toen Hij besloot om te creëren (de Schepping), verdeelde Hij dat Noor (van de Profeet) in vier delen. Van het ene deel heeft Hij de Pen geschapen, uit het tweede deel de Lawh en met het derde deel maakte hij de Arsh (Troon).

Hij verdeelde het vierde deel verder in vier delen. Van één deel heeft Hij die engelen geschapen die de dragers zijn van de Arsh, uit het tweede deel is de Kursi (Goddelijke voorzittersstoel) geschapen en met het derde deel schiep Hij schiep engelen.

Het vierde deel verdeelde Hij wederom in vier delen. Van een deel schiep Hij de hemelen. Het tweede deel werd gebruikt in het creëren van de planeten. Van het derde deel zijn Hemel en aarde  gemaakt.

Nogmaals verdeelde Hij het vierde deel in vier delen. Van het ene deel schiep Hij de kracht (ooglicht) waarmee de gelovigen kunnen zien. Van het tweede deel schiep Hij schiep hij het Noor van Mārifat in de harten van de gelovigen. Met het derde deel schiep Hij in de tongen van de gelovigen Noor, zodat ze de Kalima van Tauhid kunnen opzeggen.” Dalā’il-un-Nubuwwah, Imam Baihāqi

Deze verbazingwekkende Hadith Sharief bewijst dat de Heilige Sayyidena Rasūlullāh ﷺ het leven is van deze wereld en alles wat erin staat. Wanneer hij het ​leven van deze wereld is, dan is alles wat  zich daarin bevindt duidelijk voor hem en niets is verborgen voor hem. Wie kan dan ontkennen dat hij niet van Noor (Licht) is? Alleen de afvalligen kunnen proberen dit te beweren.

Allāh Ta’ālā openbaart

يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُواْ نُورَ ٱللَّهِ بِأَفْوَٰهِهِمْ وَٱللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ ٱلْكَٰفِرُونَ 

“Zij wensen Allāh’s Licht door hun mond te doven, maar Allāh zal Zijn Licht vervolmaken, hoewel de ongelovigen er afkerig van zijn.” Surah as-Saff (de strijdplaats) H61, vers 8

Imam Jalāluddin Suyuti (radi Allāhu anhu) schrijft zijn exegese in Jalālayn: “Zij verlangen om te blussen (li‑yutfiʹū is in de aanvoegende wijsvorm als gevolg van een impliciet [yutfiʹū], de letter ‘laam’ wordt extra) het Licht van Allāh, Zijn Wet en Zijn bewijzen, met hun mond, met hun woorden, dat dit tovenarij is, of poëzie of waarzeggerij, maar Allāh’s  volmaakte Wil, zal Hij openbaren, Zijn Licht (mutimmun nūrahu: sommige hebben dit gelezen in de vorm van een genitief annexatie, mutimmu nūrihi), hoewel de ongelovigen  afkerig zijn, om deze.” Imam-ul-Mufassir Ibn Abbās (radi Allāhu anhu) schrijft zijn exegese: “(Graag zouden ze), dat wil zegen de joden en de christenen (het licht van Allāh doven) om de godsdienst van Allāh uit te roeien, en er wordt gezegd dat dit betekent: afbreken van het Boek van Allāh: de Qur’ān, (met hun mond) met hun tong en leugens, (maar Allāh zal Zijn licht vervolmaken), maar Allāh zal manifesteren zijn religie en Boek (hoewel de ongelovigen afkerig zijn), hoewel de joden, christenen en heidense Arabieren het gebeurde niet bevalt.”

Hazrat Ghaus-ul-Azam Shaikh `Abd al-Qādir (radi Allāhu anhu) schrijft in zijn boek Sirr-ul-Asrār fie maa yahtaaju ilayhil-abraar (blz. 12-14 van de Lahore editie): “Weet dat Allāh allereerst de ziel van Mohammed ﷺ uit het Licht van Zijn Schoonheid heeft geschapen, zoals Hij zei: ‘Ik heb Mohammed uit het licht van Mijn Gezicht (geschapen)’, en de Profeet ﷺ zei: ‘Het eerste wat Allāh schiep is mijn ziel’ en ‘het eerste wat Allāh schiep is de Pen’, en ‘het eerste wat Allāh schiep is het intellect’; wat bedoeld wordt met al dit geschrevene is een en hetzelfde ding, en dat is de Haqiqat Muhammadiyya. Echter, werd het genoemd een Licht, omdat het volledig gezuiverd is van de duisternis, zoals Allāh zei: “Er is tot u gekomen van Allāh een Licht en een duidelijke Boek.” (Qur’ān vers). Het was ook de naam van een intellect, omdat het de oorzaak is voor de overdracht van kennis en de Pen is het medium in de wereld van letters. De Muhammadiyya ziel (ar-Rooh al-Muhammadiyya) is dan ook de kern van alle geschapen dingen en de eerste van hen en hun oorsprong, zoals de Profeet heeft gezegd: ‘Ik ben van Allāh en de gelovigen zijn van mij’ en Allāh heeft alle zielen geschapen van mij in de geestelijke wereld en Hij deed dat in de beste vorm. Het is de naam van de totaliteit van de mensheid in de pre mondiale wereld, en na zijn oprichting na vierduizend jaar, heeft Allāh de Troon van het Licht van Mohammed geschapen en de rest van de schepping.”

Dit is nog een citaat op deze gezegende onderwerp: “De Profeet is uit het Licht van Allāh Ta’ālā geschapen”. Door een andere Grootschriftgeleerde Shaikh al-Islam, Mujaddid wa Mufassir, al-Imam Fakhruddin ar-Rāzi (radi Allāhu anhu) is geschreven: “innal malaa’ikata umiru bissajoodi li Aadama li’ajli anna Noora Muhammadin` alayhis-Salāmu fie jabhati Aadama.” (De engelen werden bevolen te knielen voor Adam om de reden dat het Licht van Mohammed` alayhis-salām was in het voorhoofd van Adam was). Ar-Rāzi, Tafsir Al-Kabir, deel 2, blz. 302. Imām Yusuf een-Nibhāni (Rahmatullāhi `Alay) heeft ook geciteerd in zijn boek,” Jawāhir ul-Bihar, blz. 455 “

Imam Mohammed ibn `Abdul-Bāqi az-Zurqani (radi Allāhu anhu) schreef een van de meest beroemde commentaren op Imam Sahābuddin Ahmad al-Qasṭallānī ‘s zeer beroemde boek over de Heilige Profeet” al-Mawāhib-ul-Ladduniya “. Hij schreef over het Licht van onze Profeet Sayyidena Muhammad ﷺ: “’Aynan-Nooril-Ahmadiyya limushaarin liyuhi biqawlihie `alayhis-Salātu was-Salāmu awwalu maakhalaqallaahu Noorie kamaa fie Hadith Jaabirin` inda `AbdirRazzaaqi marfuh` an Yā Jābiru innallaaha Ta’ālā qad khalaqa qablal ash-yaa’i Noora Nabiyyika min -Noorihie. (Het Muhammadiyya Licht zelf is de persoon van de profeet volgens zijn zeggen: ‘Het eerste wat Allāh geschapen heeft was mijn Licht” in de hadīth van Jābir verteld door `Abd ar-Razzaq en teruggaat naar de Profeet [marfuh`]: ‘O Jābir, Allah de Verhevene schiep vóór alles het Licht van uw Profeet van [de spirituele Verlichting van] Zijn zeer [Goddelijke] Licht)’.” az-Zurqani, Sharh al Mawāhib. (Zeefdruk: Egypte), deel 1, blz. 27

[1] * Wie heeft het Boek, de Heilige Qur’ān, naar ons gebracht? Dat is de Profeet ﷺ, dus is hier met het Licht de Boodschapper bedoeld.

Alle vormen van Duroed Sharīf zijn gelijkwaardig en geven volledige voordelen, maar sommige geselecteerde Duroed worden zeer snel geaccepteerd. Een selectie van 30 Duroed zijn opgenomen inclusief de Nederlandse vertaling en transcriptie met toelichting. Dit wil niet zeggen, dat alleen deze 30 Duroed snel geaccepteerd worden.

Vraag over Duroed Sharīf

Deze vraag werd gesteld aan Huzoor Taajush Shari’ah Mufti Mohammad Akhtar Raza Khan Azhari al-Qādri al-Barellwī (radi Allāhu anhu). Kunt u met ons vertellen welke wazifa of Amal kan bijdragen ter bescherming van onze Imān en een middel om spirituele vrede te bereiken?

Beantwoording door Taajush Shari’ah

Het reciteren van Duroed (en Salawāt) is de meest superieure van wazā’if, reciteer overvloedig Duroed Sharīf.

Duroed-e-Ibrahimi

Allāhumma Salli Alā Mohammediw Wa Alā Aali Mohammedin Kamaa Sallaita Alā (Sayyidena) Ibrāhīma Wa Alā Aali (Sayyidena) Ibrāhīma Innaka Hamidum Majīd. Allāhumma Bārik Alā Mohammediw Wa Alā Āle Mohammedin Kamā Bārakta Alā (Sayyidena) Ibrāhīma Wa Alā Āle (Sayyidena) Ibrāhīma Innaka Hamidum Majīd.

“O Allāh, laat Uw Zegeningen neerdalen op Profeet Mohammed ﷺ en de familie van Profeet Mohammed ﷺ, zoals u Sayyidena Ibrahim (alayhis salām) en zijn familie heeft gezegend. Waarlijk, U bent Geprezen en Glorieus. Allāh, zegen Profeet Mohammed ﷺ en de familie van Profeet Mohammed ﷺ, zoals u Sayyidena Ibrahim (alayhis salām) en zijn familie heeft gezegend. Waarlijk, U bent Prijzenswaardig en Glorieus. “

Toelichting: De beroemde metgezel van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ Hazrat Ka’ab bin Ujrah (radi Allāhu anhu) vertelt, dat op een dag aan Sayyidena Rasūlullāh ﷺ gevraagd werd hoe zegeningen aan hem gericht moet worden. De Profeet ﷺ antwoordde dat de zegeningen worden opgezegd op de wijze (zoals) hierboven, dat wil zeggen Duroed-e-Ibrahimi.

Duroed-e-Nahariya

Allāhumma Salli Alā Salawatan Kamilataw Wa Sallim Salāman Tāman Alā Sayyidena Mohammedinil Lazi Tanhallu Bihil Uqadu Watan Fariju Bihil Kurabu Wa Tuqda Bihil Hawa Iju Wa Tunaalu Bihir Raghā’ibu Wahusnul Khawatimi Wa Ustasqāyal Ghamamu Biwajhihil Karīmi Wa Alā A’lihi Wasahbihi Fi Kulli Lamhatiw Wa Nafsin Bi Adada Kulli Ma’lumil Laka Yā Allāhu Yā Allāhu Yā Allāhu.

“O Allāh! Elk moment en in elke ademtocht, stuur compleet de beste zegeningen en volmaakte vrede die eindeloos is op Profeet Mohammed ﷺ, onze Meester, en op zijn nakomelingen en zijn metgezellen (radi Allāhu anhum), en laat vanwege hem (ﷺ) al onze problemen en martelingen voorbij zijn, calamiteiten afgelopen zijn, en al onze behoeften vervuld worden, al onze gekoesterde verlangens bereikt worden, en goede doeleinden opgeslagen instaan​​, en de wolken zijn beladen met water door het glorieuze gelaat van de Profeet ﷺ. De perfecte zegeningen en vrede op het Huis van de Profeet, zijn familie en zijn metgezellen (radi Allāhu anhum) elke instantie in aantal gelijk aan het totaal van alle dingen in Uw Kennis.”

Toelichting: Duroed-e-Nahariyya is een grote kracht. Als het dagelijks wordt gereciteerd, zal het zo’n kracht en macht aan de voordrager teweegbrengen, dat niemand op aarde hem zal kunnen onderwerpen. Het is een groot succes in alle zaken van de wereld. Als dit Duroed Sharīf wordt gereciteerd tijdens dagen van calamiteiten, zal Allāh Ta’ālā de voordrager helpen tegen de kwalen die onbekend zijn voor de mens. De voordrager zal in staat zijn om elke barrière van handicap veilig en degelijk te passeren. In elke wereldse aangelegenheid, in iedere beproeving en verdrukking zal succes zijn netto inkomen zijn.

Duroed-E-Fath

Allāhumma Salli Wa Sallim Wa Bārik Alā Sayyidena Mohammedinil Fātihi Lima Ughliqa Wal Khātimi Lima Sabaka Wan Nāsiril Haqqa Bil Haqqi Wal Hādi Ilā Sirātikal Mustaqīmi Sallallāhu Alayhi Wa Alā Āle Wa Ashabihi Haqqa Qādrihi Miqdārihil Azīm.

“O Allāh! Moge Uw genade, vrede en zegeningen rusten op Profeet Mohammed ﷺ, onze Meester, die opent wat gesloten is, en sluit wat vooraf is gegaan, die de waarheid helpt met de waarheid, en die de mensheid begeleid naar Uw Rechte Pad. Moge de zegeningen van Allāh zijn met hem en zijn familie en metgezellen (radi Allāhu anhum) als ook naar zijn verheven positie die past bij zijn verdienste en zijn hoge rang.”

Toelichting: Eigenlijk is dit Duroed Sharīf in de Heilige Qur’ān, maar toen was het geheim gehouden. Hazrat Abu-Bakr Siddiqui (radi Allāhu anhu), de eerste kalief van de islam, reciteerde het dagelijks zonder falen. Sommige verhalen zeggen, dat het is vanwege deze Duroed dat hij de titel van “Siddiqui” (Getuige van de Waarheid) kreeg.

• Hazrat Abul Muqqarab (radi Allāhu anhu) zegt, dat alle zonden van iemand worden weggewassen (vergeven) als hij gedurende veertig dagen continu Duroed-e-Fath reciteert.
• Hazrat Sheikh Mohammed Bakari (radi Allāhu anhu) zegt, dat de recitatie van Duroed-e-Fath een keer per dag de reciteur ontlast van het vuur van de Hel.
• Hazrat Sayyed Ahmed Hillam (radi Allāhu anhu) zegt, dat Duroed-e-Fath de meest favoriete routine was van Hazrat Ghaus-e-Azam Sheikh Abdul Qādir Jilāni (radi Allāhu anhu).
• De grote heiligen zeggen ook, dat Duroed-e-Fath de werkelijke en echte licht is.
  Hazrat Sheikh Yusuf bin Ismail (radi Allāhu anhu) zegt, dat dit Duroed Sharīf het grootste mysterie van Allāh is. Het brengt 100% succes en geluk aan de voordrager. In feite brengt dit Duroed Sharīf welvaart en plezier en lost alle complexe problemen op door de genade van Allāh. Wanneer een mens dit Duroed Sharīf reciteert, omringen de Engelen van Allāh hem, barmhartigheid dekt hem en vrede begint op hem neer te dalen.

Duroed-E-Shafi’ī

Allāhumma Salli Alā Mohammedin Kullama Zakarahuz Zākiruna Wa Kullama Ghafala Un Zikrihil Ghāfilun.

“O Allāh! Stuur zegeningen over Profeet Mohammed ﷺ en zijn kinderen (radi Allāhu anhum) als hij wordt herinnerd door degenen die hem herinneren, en stuur zegeningen op Mohammed ﷺ en familie (radi Allāhu anhum) wanneer hij niet wordt herinnerd door de nalatige, en geef hem voortdurend vrede in overvloed.”

Toelichting: Dit Duroed Sharīf heet Duroed-e-Shafi’ī, omdat Hazrat Imam Shafi’ī (radi Allāhu anhu) gebruikelijk dit voortdurend reciteerde en hij blijde tijding van Jannah ontving in deze wereld. Dit Duroed Sharīf is van zeer grote betekenis. Het brengt een enorme welvaart, gezondheid, geluk en succes in deze en de volgende wereld.

Hazrat Allāma Sakhāwi (radi Allāhu anhu) schreef in zijn boek dat Abdullah bin Abdul Hakam Hazrat Imam Shafi’ī (radi Allāhu anhum) na zijn dood in een droom zag en hem informeerde over het leven na de dood. Imam Shafi’ī (radi Allāhu anhu) vertelde hem dat als gevolg van de continue recitatie van de bovenstaande Duroed Sharīf Allāh Ta’ālā hem de meest verheven positie van de hoogste rang in de hemel gaf en hem vergaf. Hazrat Imam Muzni (radi Allāhu anhu) heeft ook precies hetzelfde verhaal overgeleverd.

Dit Duroed Sharīf is van een zeer grote betekenis. Het brengt een enorme welvaart, gezondheid en geluk en succes in deze wereld en de Ākhira.

Duroed-E-Dawāmi

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Mohammediw Wa Alā Aali Sayyidena Mohammedin Adada Ma Fi Ilmil Lāhi Salawātan Dā’imatan Bidawāmi Mulkillah.

“O Allāh! Stuur zegeningen op Profeet Mohammed ﷺ, onze Meester, van het aantal dat in Uw Kennis is, zulke zegeningen eeuwig continueren uit Uw Koninkrijk.”

Toelichting: Dit Duroed Sharīf is van een zeer grote waarde. Als het slechts een keer gereciteerd wordt, komt het overeen met alle beloningen van alle Duroed. Door het reciteren van deze Duroed krijgt men gemoedsrust en succes in zowel deze wereld als in de volgende. Na het reciteren van deze Duroed Sharīf kan de reciteur beweren dat hij bijna alle Duroed heeft gereciteerd die in deze wereld bij de mensen bekend is. Tijdens de dagen van onrust brengt deze Duroed Sharīf verlichting, succes en het ware geluk. Het zijn vooral de heiligen en zeer vrome mensen die dit Duroed na elk gebed reciteren. Tevens wordt aanbevolen deze Duroed Sharīf om alle behoeftigen te voorzien.

Duroed-E-Tunajjina

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Wa Maulana Mohammediw Wa Alā Aali Sayyidena Wa Maulana Mohammedin Salātan Tunajjina Biha Min Jami’il Ahwāle Wal ’Af Āti Wa Taqdilana Biha Min Jami’il Hājāti Watu Tahiruna Biha Min Jami’is Sayyi-Āti Watar Fa ’Una Bihā A’lad Darajāti Watu Bal Lighuna Biha Aqsal Ghāyāti Min Jami’il Khayrāti Fil Hayāti Wa Ba’dal Mamāti Innaka Alā Kulli Shayīn Qadīr.

“O Allāh! Stuur zegeningen op Profeet Mohammed ﷺ, onze Meester, en zijn familie (radi Allāhu anhum) zulke zegeningen door middel waarvan Gij ons kan bevrijden van alle angsten en calamiteiten. Gij kunt voldoen aan al onze behoeften. Gij ons kan reinigen van alle kwaad en bedankt Gij voor het aan ons verlenen hoge positie en een hoge rang en status in Uw aanwezigheid, en Gij kunt ons leiden tot de uiterste grens van onze ambities en capaciteit in wat het beste is in deze wereld, alsook in de wereld Hiernamaals zoals Gij de volledige macht heeft over alles.”

Toelichting: Dit Duroed Sharīf is altijd een remedie voor alle calamiteiten in de wereld van wereldse zaken. Het werd onderwezen door Sayyidena Rasūlullāh ﷺ zelf. Het 70 keer reciteren van dit Duroed Sharīf tijdens de dagen van de calamiteit, onrust en problemen is een must. Het doet wonderen.

De grote Schriftgeleerde, Walī, Faqīh en auteur Imam ibn Faikihani (radi Allāhu anhu) zegt dat er ooit een vrome man was genaamd Sheikh Musā Zarīr (radi Allāhu anhu). Hij begon aan een reis per schip. Als gevolg van een zware storm begon het schip te zinken. Alle passagiers aan boord begonnen te huilen en te schreeuwen, maar Sheikh Musa Zarīr (radi Allāhu anhu) ging slapen. Hij zag de Heilige Profeet Mohammed ﷺ in zijn droom en de Profeet ﷺ adresseerde hem en de passagiers om Duroed-e-Tunajjina 1.000 keer te reciteren. Sheikh Musa Zarīr (radi Allāhu anhu) stond op en begon het te reciteren. Toen hij 300 Duroed Sharīf voltooid had ging de storm liggen en het schip werd gered. Het andere schip op volle zee zonk, maar dit schip bereikte zijn bestemming veilig en deugdelijk. Dit wonder was een voldoende eyeopener voor de leden van het schip. Het was door de genade van Allāh Ta’ālā en Duroed-e-Tunajjina waardoor allen zijn gered.

Alle Heiligen hebben unaniem uitspraak gedaan, dat Duroed-e-Tunajjina de beste remedie is voor alle kwalen en alle rampen van deze wereld.

Duroed-E-Qur’āni

Allāhumma Salli Wa Sallim Alā Sayyidena Mohammediw Wa Alā Aali Wa Ashābi Bi Adada Ma Fi Jami’il Qur’āni Harfan Harfan Wa Bi-Adadi Kulli Harfin Alfan Alfan.

“O Allāh! Stuur uw zegeningen en vrede op Profeet Mohammed ﷺ, onze Meester, en op zijn nageslacht en zijn metgezellen (radi Allāhu anhum) op basis van (gelijk) het aantal letter in de Qur’ān en laat elke letter duizenden zegeningen en begroetingen in zich dragen.”

Toelichting: Dit Duroed Sharīf is zeer heilig is. Als het na elk gebed wordt gereciteerd, wordt er gezegd dat de voordrager de Sawāb krijgt gelijk aan de overweging van de hele Heilige Qur’ān. Na het lezen van de verzen van de Heilige Qur’ān moet dit Duroed Sharīf 3 keer worden gereciteerd.

Duroed-E-Sadaqah

Allāhumma Salli Alā Mohammedin Abdika Wa Rasoolika Wa Salli Alal Mu’minīna Wal Mu’mināti Wal Muslimīna Wal Muslimāti.

“O Allāh! Stuur Uw zegeningen en weldaden op Mohammed, Uw schepsel en Uw Profeet Mohammed ﷺ en stuur weldadigheid aan alle mensen van geloof en vrouwen van geloof, en moslims en moslima’s.”

Toelichting: Dit Duroed Sharīf is een speciale. Hazrat Abu Saeed Khudri (radi Allāhu anhu) een nauwe metgezel van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ zegt dat Sayyidena Rasūlullāh ﷺ zei: “Wie geen rijkdom bezit om in liefdadigheid te geven moet deze Duroed in zijn smeekbede reciteren. Het zal een bron van (geestelijke) reinheid voor hem worden.”

Hazrat Abu Huraira (radi Allāhu anhu) zegt dat de Profeet Mohammed ﷺ zei: “Allāh heeft gezegd: ‘Als u besteed zal ik aan u besteden’.” Dit betekent, dat als u uw geld uitgeeft aan anderen zoals de armen, zieken, behoeftigen en de wees Allāh u in overvloed zal geven, maar als een mens niets in liefdadigheid te geven heeft, dan volstaat het reciteren van Duroed-e-Sadaqāh ​​.

Duroed-E-Walī

Allāhumma Salli Alā Mohammedin Nabiyyil Ummiyī Wa Aalihi Wa Bārik Wa Sallim.

“O Allāh! Stuur zegeningen op Mohammed, onze Chef de ongeletterde apostel ﷺ en op zijn familie (radi Allāhu anhum) Uw gunsten en uw vrede.”

Toelichting: Hazrat Shah Wali’ullah Dehlvi (radi Allāhu anhu) zei dat zijn vader hem bevolen had om de bovenstaande Duroed Sharīf te reciteren, omdat het de beste was. Hazrat Abu Huraira (radi Allāhu anhu) een naaste metgezel van Sayyidena Rasūlullāh ﷺ heeft gezegd, als een persoon dit Duroed tachtig keer op vrijdagavond (na het avondgebed) reciteert, dan worden zijn zonden gelijk aan 80 jaar vergeven.

Dit is een zeer belangrijke Duroed Sharīf welke uitgaat van onmiddellijk succes en die voldoening brengt naar het hart en de geest.

Hazrat Zarar bin Auzar (radi Allāhu anhu) een andere metgezel van de Profeet Mohammed ﷺ zegt dat hij gebruikelijk dit Duroed Sharīf reciteerde om de niet-gelovigen te bestrijden. In elk gevecht zag hij dat het succes zijn voeten kuste en hij verloor nooit een gevecht.

Duroed-E-Ali

Allāhummaj Al-Salawātika Wa Barakātika Alā Mohammedin Nabiyi Wa Azwājihi Ummahātil Mu’minīna Wa Zurriyatihi Wa Ahle Baytihi Kama Sallayta Alā Ibrāhīma Innaka Hamīdum Majīd.

“O Allāh! Schenk zegen en genade van onze Profeet Mohammed ﷺ en zijn vrouwen (radi Allāhu anhunna), die de moeders zijn van de gelovigen, en op zijn nakomelingen en op de leden van zijn huishouden (radi Allāhu anhum) op de wijze zoals U zegeningen verleent aan Profeet Ibrahim (alayhis salām). Voorwaar, gij zijt de Geprezene en de Glorieuze.”

Toelichting: Hazrat Ali (radi Allāhu anhu) heeft gezegd, indien iemand de maximale beloning wil krijgen voor één Duroed, dan moet hij de bovenstaande Duroed Sharīf reciteren.

Duroed-E-Ghausiya

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Mohammedinis Sābiqi Lilkhalqi Nuruhu Wa Rahmatullil Aalimīna Zuhuruhu Adada Mamada Min Khalqika Wamam Baqiya Waman Sayyida Minhum Waman Shaqiya Salawātan Tastaghriqul Adda Watuhītu Bil Haddi Salātan Lā Ghāyata Laha Wala Muntaha Walan Qadā’a Salawātan Dā’imatan Bidawāmika Wa Alā Aalihi Wa Sahbihi Wa Sallima Taslīmam Misla Zālika.

“O Allāh! Stuur uw zegeningen op onze Meester Mohammed ﷺ wiens Licht is gemaakt voordat er iets anders in deze wereld (was geschapen) en wiens verschijning barmhartigheid werd en signaalzegen voor alle wezens, die overeenkomt met al die eerder en hierna gelijk geschapen zijn in aantal met de gelukkige en ongelukkige; en stuur uw zegen en gaven op hem van het aantal dat onmogelijk is om te tellen, en die overal kunnen worden verspreid, en ook dat vriendelijkheid en barmhartigheid, die begin noch einde kent, en die altijd update is en fijn met Uw vriendelijkheid, en dezelfde zegeningen permanent op zijn familie en metgezellen (radi Allāhu anhum).”

Toelichting: Dit Duroed Sharīf was zeer dierbaar bij Ghaus-e-Azam Sheikh Abdul Qādir Jilāni (radi Allāhu anhu). Al zijn lezingen, voordrachten en geschriften eindigde met deze Duroed. Het is om deze reden dat het Duroed-e-Ghausiya heet. Het is zeer heilig, heel belangrijk, zeer effectief en voor 100% succes.

De heiligen zeggen, als iemand dit Duroed Sharīf 10 keer in de ochtend en 10 keer in de avond reciteert, Allāh Ta’ālā hem steeds dichterbij haalt en veel van hem houdt. De voordrager wordt zelf een heilige. Afgezien van dit, is hij veilig voor alle rampen van de wereld. De barmhartigheid van Allāh zal beginnen eindeloos op hem neer te dalen.

Duroed-E-Akbar

Allāhumma Salli Wa Sallim Alā Sayyidena Mohammedin Nabiyil Ummiyīl Arabiyil Qurashiyil Aashimiyil Makkiyyil Madaniyi Sāhibat Tāji Wal Mi’rāji Sahibis Sarāya Wal Atāya Sāhibil Makāmil Mahmoodi Walhawdil Mawrudi Sāhibas Sujudi Lirrabbil Ma’bud.

“O Allāh! Moge Uw genade en vrede rusten op Profeet Mohammed ﷺ onze Meester, de Profeet van Arabië van de Quraysh Stam, van Hashmi familie van Mekka en van Medina, die de drager van de Heilige Muts, degene die de Hemelen besteeg en in heilige oorlogen vocht en de zegen en overvloed behaalde, degene die de plaats van lof en die tevens verantwoordelijk is voor Kausar Fontein en een steeds gebogen is in smeekbede tot Allāh (en Allāh alleen).”

Toelichting: Hazrat Sheikh Mohi’uddin Ibn-e-Arabī (radi Allāhu anhu), in de volksmond bekend als Sheikh-e-Akbar, heeft een aantal voordelen van deze Duroed onthuld. Het is de meest heilige, geaccepteerde en gewaardeerde van Duroed Sharīf.

Duroed-E-Noor

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Mohammedin Nooril Anwāre Wa Sirril Asrāre Wa Sayyidil Abrār.

“O Allāh! Stuur Uw zegeningen op onze Hazrat Profeet Mohammed ﷺ die Licht is, werkelijke Licht en mysterie onder de mysteries, en de leider van excellents.”

Toelichting: Dit is een van de beste Salawāt in deze wereld, en meestal reciteren heiligen en vrome religieuze leiders dit dagelijks zonder falen.

Duroed-E-Nabi ﷺ

Allāhumma Salli Wa Sallim Wa Bārik Alā Sayyidena Mohammediw Wa Adama Wa Noohhiw Wa Ibrāhīma Wa Musā Wa ‘Isā Wa Ma Baynahum Minan Nabiyyinna Wal Mursalīna Salawātullahi Wa Salāmuhu Alayhim Ajma’in.

“O Allāh! Garandeer Uw zegeningen en Uw vrede en Uw genade op onze Hazrat Profeet Mohammed ﷺ en op Adam en op Nooh en op Ibrahim en op Musa en op ‘Isa (alayhis salām) en op die profeten die zijn verzonden in de periode tussen elk van hen. Zegeningen van Allāh en Zijn vrede zij met hen allen.”

Daroed-E-Taiyab

Allāhumma Salli Alā Mohammedin Abdika Wa Rasoolikan Nabbiyil Ummiyīl Wa Alā Aali Mohammedin. Allāhumma Salli Alā Mohammedin Wa Alā Aali Mohammedin Salawātan Takunu Laka Ridaw Wallāhu Jazā’aw Wa Lihaqqihi Dā Aw Wa’atihil Wasilata Wal Fadilata Wal Maqāmal Mahmoodal-Lazi Wa ’Ad-Tahu Wa ’Ajzihi Afdala Ma Jazaita Nabiyan An Qawmihi Wa Rasoolan An Ummatihi Wa Salli Alā Jami’i Ikhwānihi Minan Nabiyyinna Was Saaliheena Yā Ar Hamar Rahimīn.

“O Allāh! Stuur Uw weldadigheid op Hazrat Mohammed, Uw dienaar en Uw Boodschapper ﷺ, de profeet die kon lezen noch schrijven, en op het huis van Profeet Mohammed ﷺ. O Allāh! Stuur Uw zegeningen op Profeet Mohammed ﷺ en op zijn huis zoals zegeningen die U kunnen Behagen en geef keer op keer compensatie aan hem zijnde flinke verdiensten, en wijs hem de weg van de aanpak aan en verhef hem tot de meest glorieuze posities die Gij beschikkend heeft beloofd, en geef hem namens ons de mooiste vergelding en beloning meer dan een uitstekende door U verleend aan een profeet namens het volk, en stuur zegeningen op zijn broeders van onder de profeten en rechtvaardigen. O Barmhartige!”

Toelichting: Hazrat Ibn Abi Assim (radi Allāhu anhu) rapporteerde, dat Sayyidena Rasūlullāh ﷺ zei, als een persoon de bovenstaande Duroed Sharīf op zeven vrijdagavonden zeven keer reciteert, dan is de voorspraak van de Profeet ﷺ verzekerd voor de voordrager op de Dag des Oordeels.

Daroed-E-Alfi

Allāhumma Salli Alā Mohammediw Wa Alā Aali Mohammedin Bi Adadi Kulli Zarratim Mā’ata Alfin Alfa Marratiw Wa Bārik Wa Sallim.

“O Allāh! Moge Uw weldadigheid op Profeet Mohammed ﷺ en op het Huis van Profeet Mohammed ﷺ in een aantal gelijk aan miljoen maal elk atoom (die door U is gemaakt) en Uw zegeningen, Uw vrede zijt met hem.”

Dit Duroed Sharīf brengt meteen een groot succes voor de voordrager met zich mee en voor zijn hele familie. Het is een kuur tegen alle wereldse kwalen.

Duroed-E-Roohi

Allāhumma Salli Alā Mohammedim Ma Dāmatis Salawātu Wassalli Alā Mohammedim Madāmatir Rahamati Wa Salli Alā Mohammedim Madāmatil Barakātuhu Wa Salli Alā Ruhi Mohammedin Fil Arwāhi Wa Salli Alā Surati Mohammedin Fis Suwari Wa Salli Alā Ismi Mohammedin Fil Asmā’i Wa Salli Alā Nafsi Mohammedin Fil Nufusi Wa Salli Alā Qalbi Mohammedin Fil Qulubi Wa Salli Alā Qabri Mohammedin Fil Quburi Wa Salli Alā Rawdati Mohammedin Fir Riyādi Wa Salli Alā Jasadi Mohammedin Fil Ajsādi Wa Salli Alā Turbati Mohammedin Fit Turabi Wa Salli Alā Khairi Khalqihi Sayyidena Mohammediw Wa Alā Alihi Wa Ashabihi Wa Azwājihi Wa Zuriyātihi Wa Ahli Baytihi Wa Ahbabihi Ajma’ina Birahmatika Yā Ar Hamar Rahimīn.

“O Allāh! Stuur Uw zegeningen op Hazrat Profeet Mohammed ﷺ altijd en eeuwig tot Uw zegeningen moeten worden gestuurd. Garandeer Uw genade en barmhartigheid op Profeet Mohammed ﷺ tot Uw genade wordt verleend en barmhartigheid wordt gestuurd. De meeste geselecteerde gunsten op de Geest van Profeet Mohammed ﷺ onder alle personen, op de naam van Profeet Mohammed ﷺ onder alle namen, op het hart van Profeet Mohammed ﷺ onder alle harten. Uw meest overvloedige gunsten op het graf van Profeet Mohammed ﷺ onder alle graven, op het graf van Profeet Mohammed ﷺ tussen alle lichamen, op de klei (graf) van Profeet Mohammed ﷺ onder alle klei. Moge Allāh Zijn zegeningen sturen op Profeet Mohammed ﷺ het beste van alles wat en op de nakomelingen (radi Allāhu anhum) van Profeet Mohammed ﷺ, aan de metgezellen (radi Allāhu anhum) van Profeet Mohammed ﷺ, aan de vrienden van Profeet Mohammed ﷺ en op al zijn familieleden (radi Allāhu anhum).” O Barmhartige, Almachtige Allāh en Groot-Barmhartig.”

Toelichting: Dit Salawāt wordt meestal gereciteerd op het kerkhof, als eerbetoon aan de overledene. Als het wordt gereciteerd stuurt Allāh Zijn zegeningen op de overledene. Als de zonen naar het kerkhof gaan moeten ze de bovenstaande Duroed Sharīf reciteren op de graven van hun vader en moeder en alle ouders die zijn overleden.

Duroed-E-Shifa

Allāhumma Salli Wa Sallim Wa Bārik Alā Ruhi Sayyidena Mohammedin Fi Arwāhi Wa Salli Wa Sallim Alā Qalbi Sayyidena Mohammedin Fil Qulubi Wa Salli Wa Sallim Alā Jasadi Mohammedin Fil Ajsādi Wa Salli Wa Sallim Alā Qabri Sayyidena Mohammedin Fi Qubur.

“O Allāh! Stuur Uw zegeningen op de ziel van Profeet Mohammed ﷺ onder alle zielen, op het hart van Profeet Mohammed ﷺ onder alle harten, en op het lichaam van Profeet Mohammed ﷺ onder alle lichamen, en op het graf van Profeet Mohammed ﷺ onder alle graven.”

Toelichting: Een arme man een klacht ingediend bij Hazrat Ibn Sahābuddin Arslan (radi Allāhu anhu) over zijn ziekte. De ziekte was ongeneeslijk. Geen arts of specialist kon zelfs een geneesmiddel voor zijn ziekte suggereren. Hazrat Sahābuddin (radi Allāhu anhu) die een zeer grote heilige was, luisterde geduldig naar deze arme man en zei toen tegen hem om de bovenstaande Duroed Sharīf reciteren. De arme man deed het onmiddellijk en zijn ziekte verdween zo snel als of het nooit aanwezig was. De arme man ging blij terug naar zijn huis.

DUROED-E-INAAM

Allāhumma Salli Wa Sallim Alā Sayyidena Mohammediw Wa Alā Aalihi Adada In’āmil Lāhi Wa Ifdā Lihi.

“O Allāh! Stuur Uw zegeningen en vrede op Profeet Mohammed ﷺ onze Meester en op zijn nakomelingen volgens het aantal van Uw beloningen en Uw gunsten.”

Toelichting: Degenen die Medina Sharīf willen bezoeken en eer bewijzen aan de Profeet Mohammed ﷺ moet 313 keer voor het slapen gaan deze Salawāt lezen. Dit Duroed is de parel van alle Duroed. De beloning is onvoorstelbaar.

Duroed-E-Awwal

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Mohammedin Afdali Anbiyā’ika Wa Akrami As Fiyā’ika Man Fā Dat Min Noorihi Jami’il Anwāri Wa Saahibil Mu’jizaati Wa Sāhibil Maqāmil Mahmoodi Wa Sayyidil Awwalina Wal Akhirīn.

“O Allāh! Stuur Uw weldadigheid op onze Meester Mohammed ﷺ, de meest begunstigde van Uw Profeten en de meest geëerde van Uw gekozen personen, wier stralende leven de bron is van alle licht en die de confereer is van besprekingen van wonderen en confereer van besprekingen van de meest glorieuze plaats (Maqām-e -Mahmood), en wie de leider is van de vorige en de later.”

Toelichting: Degenen die dit Duroed Sharīf reciteren bereiken de eerste plaats voor Allāh Ta’ālā. Het is om deze reden dat deze Duroed ook Duroed-e-Awwal (eerste) heet. Degenen die deze Duroed Sharīf dagelijks lezen worden overvloedig beloond en al hun slechte gewoonten verdampen. Dit Salawāt haalt de voordrager dichter en dichter bij Allāh Ta’ālā en brengt alle soorten genot met zich mee.

Duroed-E-Taaj

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Wa Maulana Mohammedin Sāhibit Taaji Wal Mi’rāji Wal Burāqi Wal Alam. Dāfi’il Balā’i Wal Wabā’i Wal Qahti Wal Maradi Wal Alam. Ismuhu Maktubun Marfu’un Mashfu’un Manqushun Fil Lawhi Wal Qalam. Sayyidil Arabī Wal Ajam. Jismuhu Muqaddasun Mu’attarun Mutahharun Munawwarun Fil Bayti Wal Haram. Shamsud Duhā Badrit Tujaa Sadril Ula Noorril Hudā Khafil Wara Misbāhiz Zulm. Jamilish Shiyami Shafi’il Umam. Saahibil Judi Wal Karam. Wallāhu Aasimuhu Wa Jibrīlu Khādimuhu Wal Burāqu Markabuhu Wal Mi’rāju Safaruhu Wa SidratulMuntaha Maqāmuhu Wa Qāba Qawsayni Matlubuhu Wal Matlubu Maqsuduhu Wal Maqsudu Mawjuduhu Sayyidil Mursalīna Khatamin Nabiyyinna Shafi’il Muznabina Anīsil Gharibīna Rahmatil Lil Aalamīna Rāhatil Aashiqīna Murādil Mushtāqīna Shamsil Aarifīna Sirājis Sāliqīna Misbahil Muqar Rabina Muhibbil Fuqarā’i Wal Ghurabā’i Wal Masākina Sayyidis Saqalaini Nabbiyil Haramaini Imām Al-Qiblatayni Wa Silatina Fiddāraini Sāhibi Qabā Qawsayni Mahboobi Rabbil Mashriqayni Wa Rabbil Maghribayni Jaddil Hassani Wal Hussaini Maulana Wa Maulas Saqalayni Abil Qāsimi Mohammedin Ibni Abdilāhi Noorum Min Noorillaahi Yā Ayyuhal Mushtāquna Bi Noori Jamālihi Sallu Alayhi Wa Aalihi Wa Ashabihi Wa Sallimu Tasliman.

“O Allāh! Moge Uw genade en vrede rusten op Hazrat Profeet Mohammed ﷺ onze Meester en onze beschermheer, de drager van de Heilige Mantel, degene die de Hemelen besteeg, de ruiter van het hemelse paard en houder van de vlag van Goddelijke Eenheid, de verhuizer van calamiteit, epidemie, hongersnood, ziekte en pijn. Zijn naam is geschreven in Goddelijke edict, verheven toegelaten voor voorbede en ingeschreven op de tablet en pen. Hij is de leider van de Arabieren en niet-Arabieren. Zijn lichaam is de meest heilige, zuivere, geurige, volle geperfectioneerd in zuiverheid en licht in het heiligdom van Ka’aba en zijn terrein. Hij is de zon van de glorieuze ochtend licht, en de (volle mooie) maan van de donkere nacht, de belangrijkste bewoner van de hoogste zetel in de hemel, licht van leiding, toevluchtsoord voor de wezens, en de lamp in de duisternis. Van voortreffelijke wijze, is de bemiddelaar voor de mensheid, een begaafd met vrijgevigheid en edelmoedigheid. Allāh is zijn beschermer en Angel Jibra’il woont op hem vaak. Het hemelse paard is zijn vervoermiddel en de glorieuze hemelvaart naar Hemelen (om zijn Allāh te ontmoeten) is zijn laatste station in zijn mars verder, zijn doel is om te komen in het dichtstbijzijnde gezelschap van zijn Allāh, en dit object is met succes de plaats van bestemming bereikt en het doel waarvoor. Hij is de meest prominente onder alle apostelen, en de laatste in de lijn van de profeten (geen Profeet zal komen na hem. ‘Isa (alayhis salām) zal komen in de hoedanigheid van zijn ambassadeur, de bemiddelaar van de zondaars, Genade inderdaad voor alle domeinen van het bestaan, comfort voor de liefhebbers en het gewenste object voor de verlangende zielen, de zon van de gnostici, en de stralende lamp voor mensen die reizen op de weg die leidt naar Allāh, de minnaar van de armen en behoeftigen, de leider van de Jinn en de gehele mensheid, Profeet van de twee heilige centra (Mekka en Medina), de leider van de twee verheven posities (Qiblah, de Ka’aba van Mekka en Jeruzalem), onze supporter in beide werelden, gehonoreerd met Ka’aba Kausaini, de geliefde van de twee oosten en het westen, de grootvader van Hazrat Hassan en Hussain ((radi Allāhu anhu)ma), onze beschermheer en de patroon van de Jinn en de mensheid, de vader van Hazrat Qāsim (zijn zoon (radi Allāhu anhu)) Mohammed, zoon van Abdullah (radi Allāhu anhu), die het licht van het Licht van Allāh is. Daarom, o liefhebbers van licht en schoonheid van Hazrat Profeet Mohammed ﷺ, beroep zegeningen over hem en wenst hem vrede met waardige begroetingen.”

Toelichting: Als iemand Sayyidena Rasūlullāh ﷺ in zijn droom wil zien, dan moet hij Duroed-e-Taaj reciteren op elf vrijdagavonden onafgebroken en dat ook op de oprukkende fasen van de maan.

De eerste vereisten van de herziening van de Duroed zijn als volgt:

1. Maak Woezoe.
2. Trek schone zoetgeurende kleren aan.
3. Gezicht naar de Qiblah kant richten en 170 keer deze Duroed reciteren, ga dan naar bed.

Voor de heiligheid van de ziel, moet men deze Duroed elke dag reciteren: zeven keer na Salāt Fajr, drie keer na Salāt Asr en Ishā.

En voor het overwinnen van de wrede heersers en vijanden, en om verlost te worden van de ellende van de armoede, moet men deze Duroed gedurende 40 dagen en 41 keer per dag reciteren.

Iemand die in overvloed wil profiteren van de mogelijkheden van de economie, moet het een routine maken om deze Duroed zeven keer per dag te reciteren na salāt Fajr.

Naast dit alles is Duroed-e-Taaj een wondermiddel tegen alle hedendaagse kwalen en zal de voordrager in staat stellen om een ​​gelukkig en vredig leven voor eeuwig te hebben.

Duroed-E-Muqadddas

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Mohammedin Hatta Tarda Wa Salli Alā Sayyidena Mohammedin Ba’dar Ri Da Wa Salli Alā Sayyidena Mohammedin Abadan Abadan.

“O Allāh! Stuur Uw zegeningen op onze Meester Profeet Mohammed ﷺ in een dergelijke maatregel dat Uw plezier verdient en stuur Uw zegeningen op onze Meester Profeet Mohammed ﷺ meer dan dat maatregel die Uw plezier heeft verdiend, en stuur Uw zegeningen op onze Meester Profeet Mohammed ﷺ voor altijd en eeuwig.”

Toelichting: Dit is de beste Salawāt, en als het regelmatig wordt gereciteerd brengt het u dichter en dichter bij Sayyidena Rasūlullāh ﷺ in deze wereld als in de volgende.

Duroed-E-Da’im

Allāhumma Salli Alā Mohammediw Wa Alā Aali Mohammedin Salātan Takunu Laka Ridaw Wa Lihaqqihi Adā’aw Wa A’tihil Wa Silata Wal Maqām Al-Mahmood Allazi Wa Ad Tahu Waj Zihi Anna Ma Huwa Ahlahu Wa Ajzihi Anna Min Afdali Ma Jazaita Nabiyyan An Ummatihi Wa Salli Alā Jami’i Ikhwaanihi Minan Nabiyyinna Was Sālihīn.

“O Allāh! Stuur zegeningen op Profeet Mohammed ﷺ en op zijn familie de genade wat voor U een plezier zal zijn voor vervulling van U rechtens en garandeer hem Wasila en de hoogste positie die U hem beloofde, en beloon hem van ons wat volgens zijn status is en beloon hem van ons de hoogste wat U elke Profeet en elke Boodschapper beloond uit zijn Ummah en stuur Uw zegeningen voor al zijn broers uit de Boodschappers en vrome mensen.”

Toelichting: De Hadith van de Profeet Mohammed ﷺ zegt, als een man de bovengenoemde Duroed Sharīf 7 keer gedurende 7 vrijdagen reciteert, dan zal de genade van Sayyidena Rasūlullāh ﷺ hem bereiken. (De naam “Da’im” betekent permanent. Dus, dit Duroed Sharīf moet permanent gereciteerd worden door elke moslim.

Duroed-E-Haqq

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Mohammediw Wa Ablighul Wa Silata Ad-Darajatar Rafi’atal Jannah.

“O Allāh! Stuur vrede op onze Profeet Mohammed ﷺ en begiftig hem met de middelen en hoge status in de hemel.”

Toelichting: Dit is de hoogste Duroed Sharīf en als het gereciteerd wordt na elk gebed en in elk gebed, brengt het een groot deel van de beloning met zich mee.

Duroed-E-Razawiyya

Sallallāhu Alan Nabbiyil Ummiyīl Wa Aalihi Sallallāhu Alayhi Wa Sallam. Salātaw Was Salāman Alaika Yā RasoolAllāh.

De bovenstaande Duroed Sharīf wordt indien mogelijk 100 keer na elke Salāh gelezen. Vooral na Jumu’ah namāz moet de mannen ​​samen staan en richting Medina Sharīf dit Duroed Sharīf met absoluut respect reciteren.

De volgende voordelen zijn afgeleid van het reciteren van Duroed-e-Razwiyah:

• De voordrager is gezegend met 300 barmhartigheden van Allāh Ta’ālā.
• Allāh de Almachtige stuurt op hem 2.000 keer vrede.
• 5.000 goede daden wordt geschreven in zijn Nama-e-Amāl.
• 5.000 van zijn zonden worden vergeven.
• Zijn status wordt 5.000 keer verhoogd.
• Het zal worden geschreven op zijn voorhoofd, dat hij geen hypocriet is.
• Het zal worden geschreven op zijn voorhoofd, dat hij vrij is van het Vuur van Jahannam.
• Op de Dag van de Qiyāmah zal hij onder de Shuhadā (martelaren) zijn.
• Hij krijgt Barakāh in zijn rijkdom.
• Er zal Barakāh in zijn kinderen te zijn.
• Hij zal sterk zijn over zijn vijanden.
• Mensen zullen liefde in hun hart voor hem hebben.
• Hij zal de Heilige Profeet Mohammed ﷺ in zijn droom zien.
• Hij zal deze wereld met Iman verlaten.
• Op de Dag des Oordeels zal Sayyidena Rasūlullāh ﷺ hem de hand schudden.
• De voorspraak van Rasūlullāh ﷺ zal verplicht zijn op hem.
• Allāh Ta’ālā zal met hem tevreden zijn op een zodanige wijze, dat hij nooit ontevreden zal worden.

Duroed Didaar-E-Mustafa ﷺ

Allāhumma Salli Wa Sallim Wa Bārik Alā Sayyidena Wa Maulana Mohammedinin Nabiyyil Ummiyil Habībil Aalil Qadril Azīmil Jāhi Wa Alā Ahlihi Wa Sahbihi Wasallim.

“O Allāh! Stuur uw genade en zegeningen op onze Meester Profeet Mohammed ﷺ die de geliefde en meest verheven is, en op zijn metgezellen en familie (radi Allāhu anhum). “

Toelichting: De vrome mensen en de Awliya Allāh zeiden, wie dit Duroed Sharīf ​​regelmatig elke donderdagavond, ten minste een keer voordraagt, dan zal hij/zij op het moment van overlijden het gezegende gezicht van Rasūlullāh ﷺ zien en wanneer hij/zij in het ​​graf komt, zal die persoon maakt de Ziyārah van Rasūlullāh ﷺ doen. Ze zullen Rasool-e-Paak ﷺ zien met zijn eigen gezegende handen de overleden persoon naar hun Qabr brengen.

Duroed Salātul Sa’ādat

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Wa Maulana Mohammedin Adada Mā Fi ‘Ilmi Lāhi Salātan Dā Imatam Bi Dawami Mulkillah.

“O Allāh! Stuur Uw Genade en Zegeningen op onze meester Profeet Mohammed ﷺ het aantal dat in de Kennis van Allāh en barmhartigheid voor eeuwig is.”

Toelichting: Hazrat Sayyid Ali bin Yusuf Madani (radi Allāhu anhu) Sheik-ul-Dalā’il, overgeleverd door Imam Suyuti (radi Allāhu anhu) zei, hij die dit Duroed Sharīf reciteert zal de Sawāb van 600.000 Duroed Sharīf krijgen. Hij die dit Duroed Sharīf dagelijks duizend keer reciteert, zal worden gezegend in beide werelden, deze wereld en de Ākhira.

Duroed-E-Isme Azam

Allāhu Rabbu Mohammedin Salla Alayhi Wa Sallama, Nahnu Ibbadu Mohammedin Salla Alayhi Wa Sallama.

“Allāh is de Heer van Profeet Mohammed ﷺ genade en zegeningen zij met hem. Wij zijn de slaven van Profeet Mohammed ﷺ genade en zegeningen zij met hem en Salāms.”

Toelichting: Men moet er een gewoonte van maken om deze Duroed Sharīf te reciteren voor minstens honderd keer per dag, zodat men in staat zal zijn om de resultaten van de recitatie te zien in deze wereld en in het Hiernamaals. U zult welvarend worden en je zult nooit worden overtroffen door je vijanden.

Duroed: Deugden voor 1000 dagen

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Wa Maulana Mohammediw Wa Alā Aali Sayyidena Wa Maulana Mohammedin Kama Tuhibbu Wa Tardalahu.

“O Allāh! Stuur Uw Genade en Zegeningen op onze meester Profeet Mohammed ﷺ en op de familie van onze Meester als liefde voor hem.”

Toelichting: Die persoon die de bovenstaande Duroed Sharīf één keer reciteert zal gelukkig zijn om te worden beloond met deugdzame daden voor 1.000 dagen. Verschillende Engelen van Allāh Ta’ālā blijven goede daden opschrijven voor 1.000 dagen in teken van de persoon.

Duroed-E-Malwān

Allāhumma Salli Alā Sayyidena Mohammedim Makhtalafal Malwaani Wa Ta ‘Aaqabal Asrāni Wa Karral Jadidāni Wa Taqallal Farqadāni Wa Baligh Ruhahu Wa Arwāha Ahle Baytihi Minnat Tahiyata Was Salāma Wa Bārik Wa Sallim Alayhi Kasīran.

“O Allāh! Stuur zegeningen onze leider Profeet Mohammed ﷺ zolang er uitwisseling van dag en nacht is, zolang de ochtend en de avond achter elkaar volgt, zolang de dag en nacht zich samen herhalen, en zolang de twee heldere sterren (van Ursa Minor) vast blijven op hun plaats, verzend vanuit ons onze gave en vrede op zijn ziel en de zielen van zijn familieleden en vrede en zegeningen met hem overvloedig te sturen.”

Toelichting: Door één keer reciteren van deze Duroed Sharīf krijgt men de Sawāb van het reciteren van 10.000 Duroed Sharīf. Het zal slechts 30 seconden duren om deze Duroed Sharīf te lezen en je krijgt de Sawāb voor 10.000 Duroed Sharīf. Door het reciteren van deze Duroed Sharīf op een Tasbīh: 100 X 10.000 = 1 miljoen Duroed! In de Ramadan X 10 = 10 miljoen Duroed!

Voorwoord van murid Tangali

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

(Allāhs Naam is het Begin, de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle).
Alle lof behoort toe aan Allāh Ta’ālā, Heer der werelden, Die Zijn Genade en leiding heeft geschonken door de zending van de Geliefde Profeet, Sayyidul ‘ʿĀlamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ. Zegeningen en vrede zij met hem, zijn familie en zijn metgezellen.

Dit werk heb ik transcript aan de hand van de video ter gelegenheid van de herdenking van Milād‑un‑Nabī ﷺ, het geboortefeest van de Heilige Profeet ﷺ. Het doel van deze bundel is niet slechts het vieren van een historische gebeurtenis, maar het verdiepen van ons inzicht in de blijvende boodschap van de Profeet ﷺ: liefde, gehoorzaamheid, bescherming van de islam en het besef dat onze ware identiteit ligt in de moslim‑zijn. Ik heb ook de bronnen vermeld ter onderbouwing van wat mijn murshid vertelde. Ook heb ik de toesprak in hoofdstukken ingedeeld.

In een tijd waarin verdeeldheid en nationalistische begrenzingen de Ummah verzwakken, herinnert dit voorwoord ons eraan dat de ware kracht van de moslimgemeenschap ligt in haar eenheid onder de vlag van islam. De Qur’ān en de Aḥādīth tonen ons dat de Profeet ﷺ dichter bij de gelovigen is dan zijzelf, en dat zijn deur altijd openstaat voor wie vergiffenis zoekt.

Het voorwoord wil de lezer voorbereiden op de inhoud die volgt: een oproep tot bescherming van de islam, tot liefde voor de Profeet ﷺ, en tot het leven en sterven met de identiteit van een moslim. Het is een uitnodiging om de boodschap van Milād‑un‑Nabī ﷺ niet slechts te horen, maar te beleven en door te geven aan komende generaties.

Moge Allāh Ta’ālā dit werk zegenen, het nuttig maken voor de Ummah, en ons allen leiden tot het pad van gehoorzaamheid en liefde voor Zijn Geliefde Profeet ﷺ. Wa ākhiru da‘wānā an al‑ḥamdu lillāhi Rabbīl ‘ʿĀlamīn.

Start transcriptie

Khuṭbah

‘Auzubillaahi minash shaytaan-ir-rajeem, Bismillaah-ir-Raḥmān-ir-Raḥīm.

Alhamdulillāh, nahmaduhu wa nasta’eenuhu wa nastaghfiruhu wa nu’minubihi wanatawakkalu ʿalayh, wa na’oodhubillaahi min shuroori anfusinaa wa min sayyiaati a’maalina man-yahdihillaahu falaa mud-hillalah, wa man yudhlilhu falaa haadiyalah, wa nash hadu an laa ilāha-illAllāhu wahdahu laa shareekalah, wa nash hadu anna Sayyidena wa Nabiyyinna wa Habībina wa Maulana Muhammad, Sallallāhu Ta’ālā ʿAlayhi wa sallama ‘abdahu wa Rasooluh.  Alladhee ursila ilal khaliqi kāffatan basheerawn wa nazeera, wa daa’iyan illallaahi bi idhnihi wa siraajan muneerah.

Wa bash-shiril mumineena bi-anna lahum minallaahi fadlan kabeera. Fahuwal habeebulladhi turjaa shafāʿah ‘atuhu likulli hawlim minal aḥwāli muqtahimi.  Yā ‘adli da’wati ashjaaru saajidatan tamshee ilāhī ‘alaa saaquim bilaa quadamee.  Yā Rab! Yā rabbi saalli wa sallīm daamiman sarmada ‘alaa Habeebika Khayril Khalqui kullihimi. Allāhumma salli ‘alaa Habeebika Sayyidena wa Maulana Muhammad Saahibil wajhil Anwar wal Jabeenil Azhar, Ṣalātan wa salaaman ‘alayka yā sayyidee yaa RasoolAllāh.

Qalallaahu ‘Azzawajalla feeshaani Habeebihi Mukhbiranw Wa aami-rah. Innallaaha wa Malaa ikatahu yusalloona ‘alan-Nabī. Yā ayyuhal ladheena ‘āmanū sallu ‘alahyi wa sallimu taslīma.  Allāhumma saalli ‘alaa Sayyidena wa Maulana Muhammad wa ‘alaa Aalihi wa Sahbihi wa sallam. Ṣalātan wa Salāman ‘alayka Yā Sayyidī Yā RasoolAllāh.

Inleiding

Zijne Excellentie, gerespecteerde ‘ulamā (islamitische Schriftgeleerden), mijn waarde broeders en zusters in islam,

Assalāmu ‘alaikum wa Raḥmatullāhi wa Barakātuhu.
Allereerst wil ik World Islamic Mission Canada feliciteren met het organiseren van de Derde Internationale Milād‑Un‑Nabī Conferentie, [Milād‑e‑Mustafa Conferentie]. Mijn felicitaties aan de organisatoren van World Islamic Mission en andere organisaties die geparticipeerd hebben met hand‑ en spandiensten van de World Islamic Mission. Ik feliciteer alle organisaties van Canada voor hun deelname in de Milād‑un‑Nabī Conferentie en het organiseren van andere evenementen in Canada.

Tegelijkertijd dienen wij te denken over de plicht van moslims in Canada jegens islam en de plicht van islam op u. Ik zou een paar woorden aan u willen richten met betrekking tot dit punt. Als een moslim, volgeling van de Geliefde Profeet Sayyidul ‘Aalamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ (Sallallāhu ‘alayhi wa Sallam) nemen wij deel in deze veelbelovende gelegenheid van de Eid‑e‑Milād‑Un‑Nabī Conferentie (Qur’ān 33:21, Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Kitāb al‑Adāb, ḥadīth nr. 6130). Doch, tegelijkertijd is het onze plicht om hem lief te hebben, hem te respecteren en onze kinderen te leren hoe zij de Geliefde Profeet ﷺ kunnen liefhebben (Ṣaḥīḥ Muslim, Kitāb al‑Īmān, ḥadīth nr. 70). Dat is hoe islam in praktijk te brengen in dit deel van de wereld.

De blijvende aanwezigheid van de Geliefde Profeet ﷺ en Allāh’s bescherming

Mijn beste broeders en zusters in islam, uw plicht jegens de islam is om te participeren in dit evenement. Tegelijkertijd wil ik u herinneren dat islam een godsdienst is, niet slechts uw godsdienst. Als gelovigen (soennieten) moeten wij herinneren dat deze godsdienst meer dan 1.400 jaar geleden in deze wereld is geïntroduceerd en dat wij onze Geliefde Profeet ﷺ moeten gedenken. Hij is de enige Profeet die Medina al‑Munawwarah stichtte en de gehele moslimgemeenschap wereldwijd leidt. Dit betekent dat hij hier is, maar hoe is hij dan hier?

Allāh Ta’ālā openbaart:

وَمَاكَانَٱللَّهُلِيُعَذِّبَهُمْوَأَنتَفِيهِمْوَمَاكَانَٱللَّهُمُعَذِّبَهُمْوَهُمْيَسْتَغْفِرُونَ

“En Allāh zal hen niet straffen zolang gij onder hen zijt, noch zal Allāh hen straffen indien zij om vergiffenis vragen.” (Qur’ān, Surah al‑Anfāl, 8:33).

Dit betekent dat zij (de heidenen) niet gestraft zullen worden, omdat de Heilige Profeet ﷺ daar aanwezig is, hij is onder hen.

Deze woorden van de Heilige Qur’ān werden geopenbaard in de tijd van de Geliefde Profeet Sayyidul ‘Aalamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ. Er was geen straf, omdat hij daar aanwezig was. Daarna kwam er wel straf, maar die werd gegeven aan de Ummah van Banī Isrāʾīl, de kinderen van Israël. Allāh Ta’ālā veranderde hun gezichten en zij werden gestraft door Allāh. De kinderen van Israël, zij die Jezus volgden en zij die Mozes volgden. Maar Allāh heeft in de Heilige Qur’ān beloofd: “Wij gaan geen straf geven aan u,” zelfs niet aan de heidenen van Makkah vanwege uw aanwezigheid daar, Yā RasūlAllāh ﷺ. De Geliefde Profeet ﷺ is in de stad van Madīnah; meer dan 1.400 jaar zijn voorbijgegaan en nog steeds is hij daar.

De unieke aanwezigheid van de Geliefde Profeet ﷺ bij zijn Ummah

Broeders en zusters, kunt u een stichter van een godsdienst vinden die nog steeds met zijn Ummah (volgelingen) is?

Ik heb getracht de (zogenaamde) heilige tombe van meneer Boeddha te lokaliseren. Deze kan in de hele wereld nergens worden gevonden. Geen twijfel: ‘Gautham Budh’, zijn overlijdensplaats en zijn graf kan niemand aanwijzen. Hetzelfde geldt voor Jezus of Ḥazrat ‘Īsā ‘alā Nabiyyinna wa ‘Alayhis‑ṣalātu wa‑Salām. Jezus, de stichter van het christendom, is niet hier; hij is niet met zijn volgelingen. Lichamelijk en geestelijk is Jezus niet hier. Meneer Boeddha is niet hier.

En wat betreft Mozes, de stichter van het jodendom? Vader van de joden, Mūsā ‘Alayhis‑ṣalātu wa‑Salām, en Dāwūd ‘Alayhis‑ṣalātu wa‑Salām? U zult hun graven nergens in de wereld vinden. Als u iemand vraagt naar de vindplaats van de heilige tombe van Ḥazrat Mūsā ‘Alayhis‑ṣalātu wa‑Salām en Ḥazrat Yaʿqūb ‘Alayhis‑ṣalātu wa‑Salām, zult u geen bevredigend antwoord krijgen. Sommigen zullen zeggen: misschien hier, anderen zullen zeggen: misschien daar. Maar er zal geen enkele begraafplaats of graf van Sayyidena Mūsā of Dāwūd ‘Alayhis‑ṣalātu wa‑Salām gevonden worden.

Geen enkele stichter van een godsdienst is in deze wereld aanwezig, behalve de Geliefde Profeet Sayyidul ‘ʿĀlamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ. Hij is nog steeds met zijn Ummah. Dat is wat Allāh Ta’ālā openbaart:

وَمَاكَانَٱللَّهُلِيُعَذِّبَهُمْوَأَنتَفِيهِمْوَمَاكَانَٱللَّهُمُعَذِّبَهُمْوَهُمْيَسْتَغْفِرُونَ

“En Allāh zal hen niet straffen zolang gij onder hen zijt, noch zal Allāh hen straffen indien zij om vergiffenis vragen.” (Qur’ān, Surah al‑Anfāl, 8:33).

Dit betekent dat de Geliefde Profeet ﷺ altijd met zijn Ummah verbonden is en altijd hier aanwezig. Iedere moslim, uit welk werelddeel ook, kan zich verbinden met de Heilige Profeet ﷺ wanneer hij dat wil.

De deur van de Geliefde Profeet ﷺ: Nabijheid, Genade en Liefde

Allāh Ta’ālā openbaart in de Heilige Qur’ān:

وَمَآأَرْسَلْنَامِنرَّسُولٍإِلاَّلِيُطَاعَبِإِذْنِٱللَّهِوَلَوْأَنَّهُمْإِذظَّلَمُوۤاْأَنْفُسَهُمْجَآءُوكَفَٱسْتَغْفَرُواْٱللَّهَوَٱسْتَغْفَرَلَهُمُٱلرَّسُولُلَوَجَدُواْٱللَّهَتَوَّاباًرَّحِيماً

“Wij zenden geen Boodschapper of hij moet worden gehoorzaamd volgens Allāhs Gebod; als zij tot u waren gekomen, toen zij hun ziel onrecht hadden aangedaan en Allāh om vergiffenis hadden gevraagd en de Boodschapper ook om vergiffenis voor hen had gevraagd, zouden zij Allāh voorzeker Berouw aanvaardend, Genadevol hebben bevonden.” (Qur’ān, Surah al‑Nisāʾ’, 4:64).

Dit vers betekent: als een moslim een fout of een zonde begaat, “Walaw annahum izzalamu anfusahum”, dan dient hij aan de deur van de Heilige Profeet ﷺ te komen. Dit betekent dat de deur van de Heilige Profeet ﷺ voor altijd open is. Mijn deur en uw deur kunnen ieder moment gesloten worden naar uw believen. De deur van overheidsgebouwen kan gesloten zijn, maar de deur van Zijn Geliefde Profeet ﷺ is voor zijn Ummah ieder moment open. Een moslim kan op ieder moment via zijn verbeelding, zijn visioen de Heilige Profeet Sayyidul ‘ʿĀlamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ bereiken.

Allāh Ta’ālā openbaart in de Heilige Qur’ān:

ٱلنَّبِيُّأَوْلَىٰبِٱلْمُؤْمِنِينَمِنْأَنْفُسِهِمْوَأَزْوَاجُهُأُمَّهَاتُهُمْ…

“De Profeet is dichter bij de gelovigen dan zij zelven, en zijn vrouwen zijn hun moeders. En bloedverwanten zijn nader bij elkander volgens het Boek van Allāh, dan de gelovigen en de Muhājirīn tenzij gij uw vrienden een gunst bewijst. Dit is in het Boek neergeschreven.” (Qur’ān, Surah al‑Aḥzāb, 33:6).

De vertaling van “An‑Nabiyyu” (eerste woord van het vers) is: de Profeet Muhammadur Rasūlullāh ﷺ is dichterbij awlā, de Profeet is dichter bij de gelovige. Wat is de afstand tussen de Ummah en de Geliefde Profeet ﷺ? Allāh openbaart: “De Profeet is dichter bij de gelovigen dan zij zelven.” Profeet Sayyidul ‘ʿĀlamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ is dichter bij alle gelovigen, ongeacht waar zij zijn, in welk werelddeel dan ook, Oost of West, Noord of Zuid. Voor alle moslims, volgelingen van Rasūlullāh ﷺ, de Profeet is dichter bij hen dan hun eigen ik. Dit is de status van de Profeet: hij is erg dichtbij u en daar hij erg dichtbij is, bent u ook dicht bij hem.

Allāh Ta’ālā openbaart in de Heilige Qur’ān:

إِنَّٱللَّهَوَمَلاَئِكَـتَهُيُصَلُّونَعَلَىٱلنَّبِيِّيٰأَيُّهَاٱلَّذِينَآمَنُواْصَلُّواْعَلَيْهِوَسَلِّمُواْتَسْلِيماً

“Allāh en Zijn engelen zenden zegeningen over de Profeet; O gij die gelooft, zendt zegeningen over hem en wenst hem vrede met die eerbied toe.” (Qur’ān, Surah al‑Aḥzāb, 33:56).

[Allāhumma ṣalli ‘alā ālihi wa ṣaḥbihi wa Sallīm]

Als u dichterbij, zeer dicht bij hem wilt zijn dan uw eigen ik, hoe kan dat? Alleen door de recitatie van Darood Sharīf. Door Darood te reciteren wanneer u ṣalāt verricht, staat u toe Rasūlullāh ﷺ lief te hebben. Dus onze plicht is hem lief te hebben.

Waarom zouden wij hem liefhebben? Omdat hij onze Meester is. Waarom zouden wij van hem houden? Omdat via hem wij weten over het bestaan van Allāh en dat wij alleen Allāh Ta’ālā dienen te aanbidden. Zonder de Heilige Profeet ﷺ zouden wij van Hem niets kunnen weten.

Toen wij de deur van de Heilige Profeet ﷺ bereikten, wisten wij van het bestaan van Allāh. Wij kwamen te weten dat ṣalāt verplicht is, vijf keer per etmaal. Toen wij de deur bereikten, kwamen wij te weten over de verplichting in de maand Ramaḍān. Toen wij de deur bereikten, kwamen wij te weten dat ḥajj eens in het leven verplicht is, als een moslim het zich kan veroorloven. Toen wij de deur bereikten, kwamen wij te weten over de openbaring van Allāh Ta’ālā in de vorm van de Heilige Qur’ān die aan hem was gegeven. Toen wij de deur bereikten, kwamen wij te weten over de zegeningen van Allāh Ta’ālā in de vorm van de Heilige Qur’ān, Kalāmullāhi ‘Azzawajal. Toen wij de deur bereikten, kwamen wij te weten over de ṣalāt, de verdiensten van ṣalāt, de verdiensten van ḥajj, zakāt, vasten in Ramaḍān. Toen wij de deur bereikten, ontvingen wij zegeningen van Allāh Ta’ālā, omdat Hij de Genade is voor de mensheid. Hij is het centrum van de Genade van Allāh Ta’ālā. De Genade van Allāh Ta’ālā kwam via de persoonlijkheid van de Heilige Profeet Muhammadur Rasūlullāh ﷺ. Door de Genade van Allāh Ta’ālā verkregen wij zegeningen van Allāh Ta’ālā. Dat is toen wij de deur van de Heilige Profeet ﷺ bereikten.

Op dit moment moeten wij de Geliefde Profeet Sayyidul ‘ʿĀlamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ gedenken. Wij dienen meer van hem te houden dan van onze kinderen, meer dan van onze echtgenoten, meer dan van onze familieleden. Wij moeten hem liefhebben, omdat alles wat wij hebben en in het bijzonder de gunsten en zegeningen van Allāh Ta’ālā komen door de Heilige Profeet ﷺ. Dus dienen wij hem lief te hebben.

De nachtelijke smeekbeden van de Geliefde Profeet ﷺ voor zijn Ummah

Ummul Muʾminīn Sayyidah ‘ʿĀishah Ṣiddīqah (raḍiyAllāhu ʿanhā), de echtgenote van de Geliefde Profeet ﷺ, verhaalde dat toen de Geliefde Profeet ﷺ na middernacht ṣalāt al‑Layl (ṣalāt Tahajjud) verrichtte, Allāh Ta’ālā dit gebed in de Heilige Qur’ān noemde als een bijzonder gebed. Dit gebed was verplicht voor de Heilige Profeet ﷺ. Wij moeten de vijf verplichte ṣalāt per etmaal verrichten, maar de Heilige Profeet ﷺ had zes gebeden te verrichten, waarvan de zesde de Tahajjud ṣalāt was. Daarom stond hij daarvoor op.

Ummul Muʾminīn Sayyidah ‘ʿĀishah Ṣiddīqah (raḍiyAllāhu ‘anhā) verhaalde dat toen de Heilige Profeet ﷺ opstond voor ṣalāt, hij urenlang in sajdah (prosternatie) bleef, zodat zij soms dacht dat hij overleden was. Maar wanneer hij daarna zijn hoofd optilde in de vroege ochtend (nadat hij middernacht in sajdah was gegaan), deed hij du‘ā (smeekbede) voor zijn Ummah:

“Yā Rabb irḥam Ummatī, YāRabb ighfir Ummatī”

(O Allāh, heb genade met mijn Ummah, vergeef mijn Ummah)【Ṣaḥīḥ Muslim, Kitāb al‑Ṣalāt, ḥadīth nr. 746】.

Gedurende de nachten deed hij geen smeekbede voor zichzelf. Voor zichzelf vragen was geen noodzaak, omdat hij door Allāh Ta’ālā was gekozen: “Ijtabaahu Allāh” – Allāh Ta’ālā heeft hem gekozen als superieur boven alle Profeten. Na hem als superieur gekozen te hebben, heeft Allāh Ta’ālā hem gezegend. Er is geen superieur boven hem onder de scheppingen van Allāh Ta’ālā. Allāh Ta’ālā heeft hem aangewezen voor dit doel.

Toen hij vergiffenis vroeg voor zijn Ummah, werd zijn smeekbede zonder enige twijfel geaccepteerd. Overeenkomstig, zoals hij smeekbede deed voor zijn Ummah, zo is het de plicht van de Ummah om hem lief te hebben en tegelijkertijd hun leven toe te wijden aan wat de Heilige Profeet ﷺ heeft gezegd. U dient uw leven aan hem toe te wijden.

Theologische toelichting Tangali

• Via de deur van de Profeet ﷺ leerden wij over het bestaan van Allāh.
• Wij leerden dat ṣalāt vijf keer per dag verplicht is.
• Wij leerden over Ramaḍān, Ḥajj, zakāt en de openbaring van de Qur’ān.
• Alle zegeningen kwamen via de persoonlijkheid van de Heilige Profeet ﷺ.

De plicht tot bescherming van Islam en haar fundamenten

Als een moslim is het onze plicht de islam te beschermen en te verdedigen. Dit zijn twee belangrijke woorden. Broeders en zusters in islam, u zult nu het bericht horen van deze conferentie. De Geliefde Profeet ﷺ houdt van u; zie hoe hij in de nacht opstond en smeekbede deed bij Allāh voor uw vergiffenis. En wat is uw plicht?

Uw plicht is om de godsdienst islam te beschermen, welke gegeven is aan de Geliefde Profeet Sayyidul ‘ʿĀlamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ. En herinner, mijn waarde broeders en zusters: als u islam in dit land beschermt, niet alleen in dit land maar overal ter wereld waar u ook heen gaat om u te vestigen of niet – Allāh weet beter – dan blijft uw plicht om islam te beschermen, om de Dīn (godsdienst) te beschermen, om de Heilige Qur’ān te beschermen, om de wetenschappen van Allāh Ta’ālā te beschermen, en om de leerstellingen van de Geliefde Profeet Sayyidul ‘ʿĀlamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ te beschermen.

Een waargebeurde gebeurtenis: er was een dame die een maaltijd bereidde met haar baby in haar arm, dicht bij het vuur. Op het moment dat de dame de mu’adhin de adhān hoorde roepen vanuit de masjid (moskee), liet zij onmiddellijk haar baby daar en stond voor ṣalāt (namāz = gebed). Toen zij haar ṣalāt verrichtte, hoorde zij een stem zeggen: “U let niet op uw baby.” Shayṭān (de duivel) probeerde haar te onderbreken. Nadat zij haar ṣalāt had verricht, kon zij haar baby nergens zien en werd zij gechoqueerd. De baby speelde met het vuur. Zij was verbaasd. Een stem kwam van de engelen die zeiden: “U beschermde uw ṣalāt, u beschermde wat verplicht is, u kwam uw plicht jegens Allāh Ta’ālā na, en Allāh Ta’ālā beschermde uw kind.”

Allāh Ta’ālā openbaart in de Heilige Qur’ān:

إِنتَنصُرُواْٱللَّهَيَنصُرْكُمْوَيُثَبِّتْأَقْدَامَكُمْ

“Als u verdediger wordt van uw ware godsdienst islam, dan zal Allāh u beschermen.” (Qur’ān, Surah Muḥammad, 47:7).

Islam dient dus verdedigd te worden.

Wel broeders en zusters, als u frequent de moskee begint te bezoeken, zullen de gewone mensen zeggen: “Daar gaat een fundamentalist.” Als onze zuster in islam haar hoofd bedekt en naar de moskee gaat, wordt zij gezien als een fundamentalist. U ziet, en ik heb gezien, dat joden en christenen naar de kerk gaan met hun hoofd ook bedekt, maar niemand noemt hen fundamentalisten. Wanneer moslimjongens een hoofddeksel opzetten, worden zij meteen gezien als fundamentalisten. Onze zusters zijn fundamentalisten genoemd en nu worden onze broeders ook fundamentalisten genoemd. Wanneer de joodse man, vrouw en kinderen naar de synagoge gaan en kleine hoofddeksels hebben opgezet, noemt niemand hen fundamentalisten. Waarom worden moslims fundamentalisten genoemd?

Wij hebben in onze godsdienst een fundering en wij geloven in de fundamenten van islam. Wij geloven in de Ash’hadu an lā ilāha illAllāh wa Ash’hadu anna Muḥammadan ‘abduhu wa Rasūluh. Dit is ons fundament. Wij geloven in vijf gebedstijden, wij geloven in vasten gedurende de heilige maand Ramaḍān – dit is onze fundering.

De Geliefde Profeet Sayyidul ‘ʿĀlamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ heeft gezegd:

بُنِيَٱلْإِسْلَامُعَلَىٰخَمْسٍ

“Islam is gebouwd op vijf (zuilen).” (Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Kitāb al‑Īmān, ḥadīth nr. 8; Ṣaḥīḥ Muslim, Kitāb al‑Īmān, ḥadīth nr. 16).

Het fundament van islam zijn de vijf zuilen: shahādah, ṣalāt, ṣawm, zakāt en ḥajj. Dit zijn de fundamentele beginselen van islam. Dus, als een moslim zegt: “Ik ben geen fundamentalist,” wat bedoelt hij dan eigenlijk? U moet vol trots zeggen: “Ja, sinds mijn geloof een fundering heeft, ben ik een fundamentalist. U (niet‑moslims) hebben geen fundering, dus kunnen jullie niet zeggen fundamentalisten te zijn.” Zij (niet‑moslims) hebben geen fundering.

“Mijn Profeet, de stichter van de godsdienst islam, is daar in Medina al‑Munawwarah. En geen andere Profeet is in deze wereld aanwezig. Dus, Alhamdulillāh, mijn godsdienst, mijn geloof is perfect. Daarom ben ik blij een moslim te zijn.”

De boodschap van Milād‑un‑Nabī ﷺ: Uw ware identiteit Moslim boven nationaliteit

Waar komt het door dat u bang bent voor de vijanden van de islam? De belangrijkste reden is dat u, Ummah al‑Islāmiyyah, uzelf hebt gesplitst. Er zijn sommigen onder u die blij zijn Pakistanen te zijn, er zijn enkelen die blij zijn Arabieren te zijn, er zijn sommigen die trots zijn Somaliërs te zijn, er zijn ook enkelen die trots zijn Indiërs te zijn. Maar ik ben trots dat ik een moslim ben. Dit is mijn identiteit.

Als u in dit land woont, dient u te leven met de identiteit van islam. Als u islam beschermt, zal Allāh Ta’ālā u beschermen.

De kleur van onze huid maakt geen verschil. U ziet dat er moslims zijn, sommigen zijn blank en leven in Europese landen. Wat is met hen gebeurd? U weet het heel goed. Onze moslimbroeders in Bosnië, onze moslimbroeders in Albanië – zij zijn blank, maar wat is met hen gebeurd, u weet het bliksems goed. Het is nodig om de massamoorden die plaatsvonden in Bosnië te memoreren. Het is niet nodig te herinneren hoe moslimvrouwen werden verkracht. Het is niet nodig dit allemaal voor de geest te halen, maar het punt is: als u uzelf en uw kinderen beschermt, zal Allāh Ta’ālā u beschermen. Hoe kan dat gedaan worden?

Allāh Ta’ālā openbaart in de Heilige Qur’ān:

وَمَنْأَحْسَنُقَوْلاًمِّمَّندَعَآإِلَىٱللَّهِوَعَمِلَصَالِحاًوَقَالَإِنَّنِيمِنَٱلْمُسْلِمِينَ

“En wie spreekt beter woord dan hij die mensen tot Allāh uitnodigt en goede werken doet en zegt: ‘Waarlijk, ik behoor tot de moslims’.” (Qur’ān, Surah Fuṣṣilat, 41:33).

Dit is mijn identiteit: ik ben een moslim. Ik ben trots dat ik een moslim ben. Uit bovenstaand vers leiden wij af dat u trots moet zijn een moslim te zijn. Uw nationaliteit is op de tweede plaats. U kunt een moslim zijn van Pakistan of een moslim van India. Het is niet nodig de nationaliteit van Pakistan of India groot aanzien te geven. Het is niet nodig de Arabische nationaliteit te verheffen. Deze zijn alleen voor introductiedoeleinden. Uw identiteit is dat u een volgeling bent van Rasūlullāh ﷺ en behoort tot zijn Ummah. Dit is de boodschap van Milād‑un‑Nabī ﷺ.

U kent het verhaal van Ḥazrat Bilāl Ḥabashī (raḍiyAllāhu ‘anhu). Ook Abū Jahl was daar. Maar wie was dichter bij de Geliefde Profeet Sayyidul ‘ʿĀlamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ? Bilāl uit Ḥabash, van de kop van Afrika, was een zwarte persoon maar heel dicht bij de Heilige Profeet ﷺ. En wat was de afstand tussen Abū Jahl en Abū Lahab tot de Heilige Profeet ﷺ? Abū Jahl was Arabier, Abū Lahab was ook een Arabier, beiden spraken de Arabische taal en waren geboren in de stad van de Geliefde Profeet ﷺ. Maar Bilāl Ḥabashī (raḍiyAllāhu ‘anhu) was heel dicht bij de Heilige Profeet ﷺ, en wij weten achteraf ook wat met Abū Jahl is gebeurd.

Dus, het zeggen dat alleen mensen die onze taal spreken onze broeders zijn, is een onjuist concept in islam. Denken dat een bepaalde persoon van het Arabische schiereiland of van Pakistan een vroom persoon is, is onjuist. Een vroom persoon is een moslim die, ongeacht taal of land van afkomst, angst heeft voor Allāh Ta’ālā in zijn hart.

Sayyidena Bilāl (raḍiyAllāhu ‘anhu) – wij noemen hem “Sayyidena” omdat het meester betekent. Sayyidena ‘Umar (raḍiyAllāhu ‘anhu) is van Arabië, hij was een Arabischsprekende persoon. ‘Umar (raḍiyAllāhu ‘anhu) van Makkah al‑Mukarramah was heel dicht bij de Heilige Profeet ﷺ, maar hij zei vol trots toen hem gevraagd werd: “Bilāl huwa Sayyidunā?” (Is Bilāl onze Meester?). ‘Umar (raḍiyAllāhu ‘anhu) antwoordde: “Bilāl is onze Meester.”

De Heilige Profeet ﷺ kwam om al deze begrenzingen en discriminaties te vernietigen. Er is geen nationale discriminatie in islam.

Mijn beste broeders en zusters in islam, als u heeft gekozen om in dit land te wonen en leven, leef dan als een moslim en sterf als een moslim. Uw identiteit is islam, net zoals uw Meester de Geliefde Profeet Sayyidul ‘ʿĀlamīn Muhammadur Rasūlullāh ﷺ.

Allāh Ta’ālā openbaart:

يٰأَيُّهَاٱلَّذِينَآمَنُواْٱتَّقُواْٱللَّهَحَقَّتُقَاتِهِوَلاَتَمُوتُنَّإِلاَّوَأَنْتُمْمُّسْلِمُونَ

“O gij die gelooft, vreest Allāh zoals het behoort en sterft niet, tenzij gij moslim zijt.” (Qur’ān, Surah Āl‑ʿImrān, 3:102).

Moge Allāh Ta’ālā Zijn gekozen zegeningen sturen op u allen en ons de kracht geven om de islam te beschermen, onze īmān (geloof), onze Dīn (godsdienst), de laatste godsdienst.

Wa ākhiru da‘wānā an al‑ḥamdu lillāhi Rabbīl ʿĀlamīn.

Bronnen

• Al‑Bukhārī, M. I. (1997). Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī (Vol. 1, Kitāb al‑Īmān, ḥadīth nr. 8). Beirut: Dār Ibn Kathīr.
• Al‑Bukhārī, M. I. (1997). Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī (Vol. 2, Kitāb al‑Tahajjud, ḥadīth nr. 1130). Beirut: Dār Ibn Kathīr.
• Al‑Bukhārī, M. I. (1997). Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī (Vol. 6, Kitāb al‑Tafsīr, ḥadīth nr. 4628). Beirut: Dār Ibn Kathīr.
• Al‑Bukhārī, M. I. (1997). Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī (Vol. 8, Kitāb al‑Adāb, ḥadīth nr. 6130). Beirut: Dār Ibn Kathīr.

Al‑Qur’ān al‑Karīm. (n.d.).

• Surah al‑Nisāʾ’ (4:64)
• Surah al‑Anfāl (8:33)
• Surah al‑Aḥzāb (33:6, 33:56)
• Surah Fuṣṣilat (41:33)
• Surah Āl‑ʿImrān (3:102)
• Surah Muḥammad (47:7)
• Muslim ibn al‑Ḥajjāj. (2000). Ṣaḥīḥ Muslim (Kitāb al‑Īmān, ḥadīth nr. 16).
• Muslim ibn al‑Ḥajjāj. (2000). Ṣaḥīḥ Muslim (Kitāb al‑Īmān, ḥadīth nr. 70).
• Muslim ibn al‑Ḥajjāj. (2000). Ṣaḥīḥ Muslim (Kitāb al‑Ṣalāt, ḥadīth nr. 746).