Hieronder presenteer ik (Tangali) mijn overwegingen vanuit een Soennitisch‑academische en theologisch‑juridische perspectief.

Inleiding

Deze memo biedt een academisch‑juridische analyse van embryo‑onderzoek en de vernietiging van embryo’s vanuit de soennitisch‑islamitische rechtsleer. De vraag is actueel vanwege maatschappelijke discussies over voortplantingstechnologie, stamcelonderzoek en de ethische status van het embryo. De analyse is gebaseerd op primaire bronnen (Qur’ān en authentieke ḥadīth), klassieke fiqh‑literatuur en hedendaagse fatwa‑organen.

Normatieve basis in Qur’ān en Hadith

Heilige Qur’ān

De Heilige Qur’ān beschrijft de ontwikkeling van het embryo in opeenvolgende fasen: “Voorwaar, Wij scheppen de mens uit een uittreksel van klei; dan plaatsen Wij hem als een kleine levenskiem in een veilige plaats. Vervolgens vormen Wij de levenskiem tot een klonter bloed; daarna vormen Wij het geronnen bloed tot een (vormeloze) klomp; dan vormen Wij beenderen uit deze (vormeloze) klomp; daarna bekleden Wij deze beenderen met vlees; vervolgens ontwikkelen Wij het tot een nieuwe schepping. Gezegend zij Allāh, de Beste Schepper.” (Qur’ān 23:12-14, afgeleid van de Engelse vertaling – WIM Karachi). Deze verzen worden door soenniet juristen geïnterpreteerd als een aanwijzing dat de menselijke ontwikkeling gradueel verloopt en dat de juridische status van het embryo eveneens gradueel is (Al-Qaradāwī, 1994).

Daarnaast benadrukt de Qur’ān de intrinsieke waarde van het menselijk leven: “Deswegen schreven Wij de kinderen Israëls voor, dat wie ook een mens doodt, behalve wegens het doden van anderen of het scheppen van wanorde in het land, het ware alsof hij het gehele mensdom had gedood, en voor hem, die iemand het leven schenkt, alsof hij aan het gehele mensdom het leven heeft geschonken. En voorzeker Onze boodschappers kwamen met duidelijke tekenen tot hen en toch – werden daarna -velen hunner op aarde tot overtreders.” (Qur’ān 5:32, afgeleid van de Engelse vertaling – WIM Karachi). Dit vers wordt door moderne fiqh‑raden gebruikt om medisch onderzoek dat levens kan redden te legitimeren (ECFR, 2003).

Hadith – het 120‑dagen moment

De centrale ḥadīth luidt: “De engel wordt gestuurd… en blaast de ziel in na 120 dagen.” (Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, nr. 3208; Ṣaḥīḥ Muslim, nr. 2643). Deze overlevering vormt de basis voor het onderscheid tussen:

• pre‑ensoulment (vóór 120 dagen): embryo heeft waardigheid maar geen volledige menselijke rechtsstatus;
• post‑ensoulment (na 120 dagen): embryo heeft de status van een mens met volledige rechtsbescherming.

Fiqh‑principes en madhhab‑posities

Hoewel embryo‑onderzoek primair valt onder fiqh al‑ṭibb en de bio‑ethische subdiscipline fiqh al‑nasl, bestaan er secundaire raakvlakken met fiqh al‑muʿāmalāt, met name waar het gaat om commercialisering, eigendomsrecht en contractuele afspraken omtrent het gebruik van menselijk biologisch materiaal.

Relevante rechtsprincipes

• Maṣlaḥah (publiek belang): medisch onderzoek dat levens redt kan worden toegestaan (Al‑Shāṭibī, 1997).
• Ḍarūrah (noodzaak): nood breekt verbod, maar proportioneel (Ibn ʿĀbidīn, 2003).
• Lā ḍarar wa lā ḍirār: schade moet worden voorkomen (Al‑Nawāwī, 1996).
• Sadd Sharā’ī: voorkomen van misbruik of commercialisering van menselijk materiaal.

Klassieke madhhab‑posities

• Ḥanafī: Vóór 120 dagen is beëindiging of manipulatie van het embryo in uitzonderlijke gevallen toegestaan, mits er een legitiem belang is (Ibn ʿĀbidīn, 2003).
• Shāfiʿī: Vergelijkbaar met de Ḥanafī‑positie: vóór 120 dagen bestaat ruimte voor medische afwegingen, maar met strikte voorwaarden (Al‑Nawāwī, 1996).
• Mālikī: Strenger, het embryo heeft al vroeg een hoge mate van waardigheid, maar vóór 40 dagen is beperkte ruimte voor uitzonderingen (Al‑Dardir, 1991).
• Ḥanbali: Volgt expliciet de 120‑dagen grens; onderzoek vóór 120 dagen kan worden toegestaan mits er geen commercieel misbruik plaatsvindt (Ibn Qudāmah, 1985).

Hedendaagse fiqh‑organen

Islamic Fiqh Academy (OIC)

Staat embryo‑onderzoek toe vóór 120 dagen onder voorwaarden:

• geen commerciële exploitatie,
• duidelijke medische noodzaak,
• respectvolle omgang met embryo’s (IFA, 1990).

European Council for Fatwa and Research (ECFR)

Bevestigt dezelfde lijn en benadrukt dat onderzoek moet bijdragen aan het publieke belang en ethisch moet worden gereguleerd (ECFR, 2003).

Ālāḥazrat Imam Aḥmad Raza Khan over embryo‑onderzoek

De juridische positie van Ālāḥazrat Imam Aḥmad Raza Khan Bareilwī (raḍiyAllāhu ʿanhu, 1856–1921) met betrekking tot embryo, foetus en zwangerschapsbeëindiging is verspreid over meerdere delen van Fatāwa Razvia. Hoewel moderne biomedische concepten zoals embryo‑onderzoek in zijn tijd niet bestonden, is zijn fiqh‑principes direct toepasbaar op hedendaagse bio‑ethiek (Khan, 2009, Vol. 9).

De status van het embryo vóór en na 120 dagen

Ālāḥazrat volgt de klassieke Ḥanafī‑positie waarin het embryo vóór 120 dagen wel waardigheid bezit, maar nog niet de volledige juridische status van een mens (Khan, 2009, Vol. 9).
Hij baseert dit op de authentieke ḥadīth waarin de ziel (rūḥ) wordt ingeblazen na 120 dagen (Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, nr. 3208; Ṣaḥīḥ Muslim, nr. 2643). Na 120 dagen heeft het embryo volgens hem de volledige status van een mens, en het beëindigen ervan is juridisch gelijk aan het beëindigen van een leven (Khan, 2009, Vol. 12).

Miskraam en foetale rechtsstatus

In Fatāwa Razvia Vol. 10 bespreekt Ālāḥazrat de juridische behandeling van miskraam en foetale resten. Hij stelt dat de rechtsstatus afhankelijk is van de mate van ontwikkeling en herkenbaarheid (Khan, 2009, Vol. 10). Dit bevestigt de graduele toename van rechtsbescherming.

Abortus vóór en na 120 dagen

Ālāḥazrat behandelt abortus expliciet in Vol. 12. Hij stelt dat:

• vóór 120 dagen abortus in uitzonderlijke gevallen toelaatbaar kan zijn bij aantoonbare Sharʿī‑noodzaak (Khan, 2009, Vol. 12)
• na 120 dagen abortus ḥarām is en gelijkstaat aan het beëindigen van een menselijk leven (Khan, 2009, Vol. 12)
• een uitzondering alleen geldt wanneer het leven van de moeder in direct gevaar is (Khan, 2009, Vol. 12)

Deze lijn is volledig consistent met de klassieke Ḥanafī‑rechtsleer.

Fiqh‑principes relevant voor embryo‑onderzoek

In Vol. 14 bespreekt Ālāḥazrat meerdere fiqh‑principes die direct toepasbaar zijn op modern embryo‑onderzoek:

• Ḍarūrah (noodzaak): noodzaak kan verboden versoepelen, maar alleen wanneer er geen alternatief bestaat (Khan, 2009, Vol. 14).
• Sadd Sharā’ī: voorkomen van misbruik, commercialisering en disrespect voor menselijk lichaam (Khan, 2009, Vol. 14).
• Karāmah (menselijke waardigheid): elk stadium van menselijke ontwikkeling verdient respect (Khan, 2009, Vol. 14).

Medische ethiek en moderne behandelingen

In Vol. 21 behandelt Ālāḥazrat medische kwesties en stelt hij voorwaarden voor toelaatbare medische interventies (Khan, 2009, Vol. 21). Hoewel embryo‑onderzoek niet bestond, is zijn criteria voor medische noodzaak, proportionaliteit en respect voor het menselijk lichaam direct toepasbaar.

Juridisch‑ethische beoordeling

Embryo vóór 120 dagen

Het embryo heeft waardigheid maar geen volledige rechtsstatus. Onderzoek kan worden toegestaan indien:

• er een duidelijk medisch of maatschappelijk belang is,
• er geen alternatieven bestaan,
• het onderzoek niet commercieel wordt geëxploiteerd,
• het embryo met respect wordt behandeld,
• er transparante ethische toetsing plaatsvindt.

Embryo na 120 dagen

Het embryo heeft de status van een mens. Onderzoek dat leidt tot vernietiging is verboden, behalve wanneer het leven van de moeder in direct gevaar is (ḍarūrah).

Samenvattende juridische lijn

1. Vóór 120 dagen
   • Embryo heeft waardigheid maar geen volledige rechtsstatus (Khan, 2009, Vol. 9).
   • Manipulatie of beëindiging kan in uitzonderlijke gevallen worden toegestaan bij aantoonbare noodzaak (Khan, 2009, Vol. 12).
   • Commercialisering en disrespect zijn verboden (Khan, 2009, Vol. 14).
2. Na 120 dagen
   • Embryo heeft volledige menselijke rechtsstatus (Khan, 2009, Vol. 12).
   • Beëindiging is haram, behalve bij levensgevaar voor de moeder (Khan, 2009, Vol. 12).
3. Algemene ethiek
   • Menselijke waardigheid staat centraal (Khan, 2009, Vol. 14).
   • Misbruik en commercialisering zijn categorisch verboden (Khan, 2009, Vol. 14).
   • Sharʿī‑noodzaak moet aantoonbaar en proportioneel zijn (Khan, 2009, Vol. 14).

Besluit

Vanuit de soennitisch‑islamitische rechtsleer kan WIM het volgende standpunt innemen:

1. Embryo‑onderzoek vóór 120 dagen kan onder strikte voorwaarden ethisch en juridisch worden toegestaan.
2. Vernietiging of onderzoek na 120 dagen is niet toegestaan, behalve bij levensreddende noodzaak voor de moeder.
3. Ethische waarborgen zoals proportionaliteit, transparantie, non‑commercialisering en respect voor menselijke waardigheid zijn essentieel.
4. Het publieke belang (maṣlaḥah) kan medisch onderzoek legitimeren, mits binnen de grenzen van de Sharīʿah.

Referenties

• Al‑Dardir, A. (1991). Al‑Sharh al‑Kabīr. Dar al‑Fikr.
• Al‑Nawāwī, Y. (1996). Al‑Majmu‘ Sharh al‑Muhadhdhab. Dar al‑Fikr.
• Al‑Qaradāwī, Y. (1994). Fiqh al‑Ḥayāt al‑Insaniyya. Dar al‑Shuruq.
• Al‑Shāṭibī, I. (1997). Al‑Muwāfaqāt fi Usool al‑Sharīʿah. Dar Ibn ‘Affan.
• European Council for Fatwa and Research. (2003). Resolutions and Fatwas.
• Ibn ‘ʿĀbidīn, M. (2003). Radd al‑Muḥtār ‘ala al‑Durr al‑Mukhtar. Dar al‑Fikr.
• Ibn Qudāmah, A. (1985). Al‑Mughnī. Dar al‑Kutub al‑‘ʿIlmiyya.
• Islamic Fiqh Academy (OIC). (1990). Resolutions of the Islamic Fiqh Academy.
• Khan, A. R. (2009). Fatāwa Razvia (Vols. 9, 10, 12, 14, 21). Raza Academy.
• Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Hadith nr. 3208.
• Ṣaḥīḥ Muslim, Hadith nr. 2643.
• Qur’ān 5:32; 23:12–14.

Lees ook

• Embryologie van Alahazrat >>>
• De bevruchting van een jongen en een meisje >>>
• Rechter onder islamitische- en westerse jurisprudentie >>>

Zwangerschap en de gezondheid van pasgeborenen zijn fundamenteel voor een gezonde samenleving, omdat ze de basis leggen voor het fysieke, mentale en sociale welzijn van toekomstige generaties.

Gezondheid van moeder en pasgeborene: een goddelijke en maatschappelijke verantwoordelijkheid

Pasgeborenen en moeders worden wereldwijd nog steeds geconfronteerd met vermijdbare sterfgevallen als gevolg van infectieziekten, complicaties tijdens de zwangerschap en problemen bij de bevalling. Dagelijks sterven naar schatting 6.300 baby’s binnen de eerste levensmaand. In het jaar 2022 stierven wereldwijd ongeveer 2,3 miljoen pasgeborenen.

De toegang tot betaalbare en hoogwaardige gezondheidszorg is ongelijk verdeeld, wat de vooruitgang in de overleving van moeders en pasgeborenen ernstig belemmert. Dit vormt niet alleen een medisch, maar ook een ethisch en religieus vraagstuk. Binnen de islamitische leer is de zorg voor moeder en kind een fundamentele verantwoordelijkheid, geworteld in de erkenning van het leven als een goddelijke gave.

Allāh Ta’ālā openbaart:

هُوَ ٱلَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي ٱلأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَآءُ لاَ إِلَـٰهَ إِلاَّ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ

“Hij is het, Die u in de baarmoeder vormt zoals Hij wil; er is geen Allāh dan Hij, de Almachtige, de Alwijze.” (Surah Āl ʿImrān, 3:6)

Dit vers benadrukt dat de vorming van het menselijk leven in de baarmoeder een directe daad van goddelijke wil is. Het benadrukt de heiligheid van het leven en de plicht tot bescherming ervan. De gezondheid van moeder en kind is dus niet alleen een medische zorg, maar ook een vorm van aanbidding en verantwoordelijkheid tegenover Allāh Ta’ālā.

Duʿāʾ (smeekbede) voor het verkrijgen van een rechtschapen kind

Een krachtige en authentieke Duʿāʾ voor het verkrijgen van een kind staat in de Heilige Qurʾān. Deze smeekbede is niet slechts een wens, maar een erkenning van de goddelijke oorsprong van het leven en een oproep tot dankbaarheid.

Allāh Ta’ālā openbaart:

هُوَ ٱلَّذِي خَلَقَكُمْ مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَتْ دَّعَوَا ٱللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ ءَاتَيْتَنَا صَٰلِحًا لَّنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّٰكِرِينَ

“Hij is het, Die u uit één enkele ziel heeft geschapen en daaruit haar echtgenoot maakte, opdat hij rust bij haar zou vinden. En toen hij haar benaderde, droeg zij een lichte last en ging er mee rond. En toen zij zwaar werd, smeekten zij beiden tot Allāh, hun Heer: ‘Als Gij ons een rechtschapen kind schenkt, zullen wij zeker tot de dankbaren behoren.’” (Surah al-A’rāf, 7:189)

Deze Duʿāʾ is een voorbeeld van hoe de mens zich in kwetsbare en hoopvolle momenten tot Allāh Ta’ālā wendt met nederigheid en vertrouwen. Het vers benadrukt:

• De eenheid van oorsprong (nafs wāḥidah)
• De spirituele verbondenheid tussen echtgenoten
• De erkenning van zwangerschap als een goddelijke fase
• De smeekbede om een ṣāliḥ (rechtschapen) kind
• De belofte van dankbaarheid als spirituele verplichting

Duʿāʾ voor onvruchtbare paren: het voorbeeld van Ḥazrat Zakariyyā (ʿalayhis-salām)

Voor echtparen die verlangen naar een kind maar geconfronteerd worden met onvruchtbaarheid, biedt de Heilige Qurʾān een krachtig voorbeeld van hoop en vertrouwen: de duʿāʾ van Ḥazrat Zakariyyā (ʿalayhis-salām). Ondanks zijn hoge leeftijd en de onvruchtbaarheid van zijn vrouw, wendde hij zich tot Allāh Ta’ālā met een oprechte smeekbede. Allāh verhoorde zijn gebed en schonk hem een zoon: Ḥazrat Yaḥyā (ʿalayhis-salām).

Allāh Ta’ālā openbaart:

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ

“Toen bad Zakariyyā tot zijn Heer: ‘Mijn Heer, schenk mij van U een rein nageslacht; voorwaar, Gij zijt de Alhorende van het gebed.’” (Surah Āl ʿImrān, 3:38)

Deze duʿāʾ is een voorbeeld van:

• Tawakkul (volledig vertrouwen op Allāh)
• Sabr (geduld in beproeving)
• Ikhlāṣ (oprechtheid in smeekbede)
• Tawḥīd (erkenning van Allāh als de enige die leven schenkt)

Het vers leert dat zelfs in ogenschijnlijk onmogelijke omstandigheden, de duʿāʾ van een oprechte dienaar niet wordt verworpen. Het is een spirituele troost voor paren die worstelen met kinderloosheid, en een oproep tot standvastig vertrouwen in de Wil van Allāh Ta’ālā.

Alle baby’s worden als moslim geboren: de fitrah en de islamitische begrafenisregels

Volgens de islamitische leer wordt ieder mens geboren op de natuurlijke religie (fitrah), dat wil zeggen: in een staat van zuivere aanbidding van Allāh Ta’ālā. Deze fundamentele waarheid is verankerd in de Heilige Qurʾān en bevestigd in authentieke Aḥādīth.

Allāh Ta’ālā openbaart:

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ ٱللَّهِ ٱلَّتِي فَطَرَ ٱلنَّاسَ عَلَيْهَا لاَ تَبْدِيلَ لِخَلْقِ ٱللَّهِ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلْقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

“Richt daarom uw aangezicht oprecht tot de godsdienst, overeenkomstig de natuur waarmee Allāh de mensen heeft geschapen. Er is geen verandering in de schepping van Allāh. Dat is de rechte godsdienst, maar de meeste mensen weten het niet.” (Surah al-Rūm, 30:30)

Juridisch-theologische implicaties

• Ḥazrat Ibn Shihāb (raḍiyAllāhu ʿanhu) verhaalde dat het dodengebed (ṣalāt al-janāzah) moet worden verricht voor elk kind dat levend geboren is, zelfs als het kind de zoon is van een prostituee. Dit is gebaseerd op het feit dat elk kind geboren wordt op de fitrah—de natuurlijke religie van de islam.
• Indien de vader moslim is, wordt het kind islamitisch beschouwd, zelfs als de moeder geen moslim is. Als het kind na de geboorte huilt (dus levend geboren is), dan is het verplicht het dodengebed te verrichten bij overlijden. Als het kind stil geboren wordt (zonder tekenen van leven), dan wordt het beschouwd als een miskraam en is het dodengebed niet verplicht.
• Ḥazrat Abū Hurayrah (raḍiyAllāhu ʿanhu) verhaalde dat de Profeet ﷺ zei: “Elk kind wordt geboren op de natuurlijke religie (fitrah), maar zijn ouders maken hem tot jood, christen of magiër.” Vervolgens reciteerde hij het vers uit Surah al-Rūm over de fitrah.

Deze overlevering benadrukt dat de omgeving en opvoeding de religieuze identiteit van het kind beïnvloeden, maar dat de oorspronkelijke aanleg zuiver is. Dit vormt de basis voor islamitische begrafenisregels en pedagogische benadering.

Een oorzaak van miskraam: waarschuwing tegen specifieke slangensoorten

Ḥazrat Abū Mulaykah verhaalde dat Ḥazrat Ibn ʿUmar (raḍiyAllāhu ʿanhumā) de gewoonte had om slangen te doden. Later stopte hij daarmee en verklaarde: “Eens trok de Profeet ﷺ een muur neer en zag daarin een afgeworpen huid van een slang. Hij zei: ‘Zoek naar de slang.’ Toen zij het vonden, zei de Profeet ﷺ: ‘Dood het.’ Daarom doodde ik slangen.” Later ontmoette Ibn ʿUmar Ḥazrat Abū Lubābah, die hem vertelde dat de Profeet ﷺ ook had gezegd: “Dood geen slangen, behalve de slang met een korte of verminkte staart en twee witte lijnen op zijn rug, want deze veroorzaakt abortus en maakt iemand blind. Dus dood het.” (Ṣaḥīḥ al-Bukhārī)

Juridisch-theologische implicatie

Deze overlevering toont aan dat:

• Niet elke slang mag gedood worden; er is een uitzondering voor een specifieke soort met herkenbare kenmerken.
• De genoemde slang kan ernstige schade veroorzaken, waaronder blindheid en miskraam (isqāṭ al-ḥaml), wat binnen de islamitische leer als een ernstige aantasting van het leven wordt beschouwd.
• De Profeet ﷺ gaf richtlijnen die zowel spiritueel als medisch relevant zijn, en die de bescherming van het menselijk leven centraal stellen.

Miskraam of moord op de foetus veroorzaakt door een persoon: islamitisch oordeel en bloedgeld

Binnen de islamitische rechtspraak (fiqh) wordt het veroorzaken van een miskraam of het doden van een foetus door een persoon beschouwd als een ernstige overtreding. De Profeet Mohammed ﷺ heeft hierover expliciete uitspraken gedaan, die zijn overgeleverd in authentieke ḥadīth-verzamelingen.

Juridische uitspraken uit de Sunnah

• Ḥazrat Abū Hurayrah (raḍiyAllāhu ʿanhu) verhaalde dat de Profeet ﷺ oordeelde dat in een abortuszaak van een vrouw uit de stam van Banī Lihyān, het bloedgeld (diya) voor de foetus een mannelijke of vrouwelijke slaaf moest zijn. Toen de vrouw die verantwoordelijk was voor de abortus overleed, beval de Profeet ﷺ dat haar bezit geërfd zou worden door haar nakomelingen en echtgenoot, en dat de straf betaald moest worden door haar ʿaṣabah (mannelijke verwanten). (Ṣaḥīḥ al-Bukhārī)
• Ḥazrat al-Mughīrah ibn Shuʿbah (raḍiyAllāhu ʿanhu) verhaalde dat ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb (raḍiyAllāhu ʿanhu) vroeg naar het oordeel over een vrouw die een miskraam kreeg door een slag op haar buik. Al-Mughīrah zei: “Ik hoorde de Profeet ﷺ zeggen: ‘Het bloedgeld is een mannelijke of vrouwelijke slaaf.’” ʿUmar eiste een getuige, waarop Mohammed ibn Maslamah werd gebracht en bevestigde de uitspraak. (Ṣaḥīḥ al-Bukhārī)
• Ḥazrat ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb (raḍiyAllāhu ʿanhu) vroeg naar het oordeel over een foetus die werd gedood. Ḥamal ibn Mālik ibn Nabīghah vertelde dat één van zijn vrouwen de andere met een tentstok sloeg, waardoor zowel de vrouw als haar foetus stierven. De Profeet ﷺ oordeelde dat het bloedgeld voor de foetus een slaaf was, en dat de dader als vergelding zou worden geëxecuteerd. (Sunan Ibn Mājah)

Juridisch-theologische implicaties

• Het veroorzaken van een miskraam door geweld wordt juridisch behandeld als een daad van onrechtmatige doding (qatl al-janīn).
• Het bloedgeld (diya) voor een foetus is vastgesteld op een mannelijke of vrouwelijke slaaf, wat in moderne context vertaald wordt naar een geldwaarde conform de waarde van een slaaf ten tijde van de uitspraak.
• In gevallen van opzettelijke doding kan qiṣāṣ (vergelding) worden toegepast, mits de voorwaarden van opzet en bewijs zijn vervuld.
• De ʿaṣabah draagt de financiële verantwoordelijkheid indien de dader overlijdt.

Verboden voor een vrouw om zwangerschap te verzwijgen: fiqh-grondslag en Qurʾānische verplichting

Binnen de islamitische wetgeving is het ḥarām (verboden) voor een vrouw om te verzwijgen dat zij zwanger is, vooral in het geval van echtscheiding (ṭalāq). Deze verplichting is gebaseerd op een expliciet vers uit de Heilige Qurʾān, dat de juridische en morele kaders vastlegt voor vrouwen in hun wachttijd (ʿiddah).

Allāh Ta’ālā openbaart:

وَٱلْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوٓءٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِىٓ أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ

“De gescheiden vrouwen moeten drie menstruatieperioden wachten; en het is haar niet geoorloofd, hetgeen Allāh in haar baarmoeder heeft geschapen, te verbergen, indien zij in Allāh en de laatste dag geloven.” (Surah al-Baqarah, 2:228)

Juridisch-theologische implicaties

• Verzwijgen van zwangerschap is ḥarām: Het vers stelt expliciet dat het niet geoorloofd is (lā yaḥillu) om te verbergen wat Allāh in de baarmoeder heeft geschapen.
• Voorwaarde van geloof: De verplichting geldt voor vrouwen die geloven in Allāh en de Laatste Dag, wat de religieuze ernst van deze daad benadrukt.
• Recht van de echtgenoot: Indien de vrouw zwanger is, heeft de man het recht haar terug te nemen tijdens de ʿiddah, mits hij verzoening wenst.
• Fiqh van erfopvolging en vaderschap: Het verzwijgen van zwangerschap kan leiden tot onrechtmatige ontzegging van vaderschap, erfdeel en sociale bescherming van het kind.

Didactische les

• De baarmoeder wordt in de Qurʾān beschreven als een plaats van goddelijke schepping (mā khalaqa Allāh fī arḥāmihinna), en het verzwijgen daarvan is een aantasting van de goddelijke orde.
• Het vers benadrukt wederkerigheid in rechten en plichten tussen man en vrouw, maar erkent ook de leidinggevende rol van de man in dit specifieke juridische kader (wa li-l-rijāli ʿalayhinna darajah).

Waarom een baby huilt bij geboorte: spirituele duiding en profetische uitleg

Het huilen van een pasgeboren baby is niet alleen een biologisch verschijnsel, maar kent ook een spirituele verklaring binnen de islamitische traditie. Volgens een authentieke overlevering wordt elk kind bij geboorte aangeraakt door Shayṭān, wat het eerste gehuil veroorzaakt—met uitzondering van Sayyidah Maryam (ʿalayhā-salām) en haar zoon Sayyidunā ʿĪsā (ʿalayhis-salām).

Qurʾānische grondslag

Allāh Ta’ālā openbaart:

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَىٰ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ ٱلذَّكَرُ كَٱلأُنثَىٰ وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ ٱلشَّيْطَانِ ٱلرَّجِيمِ

“Toen zij haar baarde, zei zij: ‘Mijn Heer, ik heb een meisje gebaard.’ – Allāh wist het beste wat zij baarde. ‘En de man is niet als de vrouw. En ik heb haar Maryam genoemd, en ik stel haar en haar nageslacht onder Uw bescherming tegen Shayṭān, de verworpene.’” (Surah Āl ʿImrān, 3:36)

Profetische uitleg

Ḥazrat Saʿīd ibn al-Musayyib verhaalde via Ḥazrat Abū Hurayrah (raḍiyAllāhu ʿanhumā) dat de Profeet ﷺ zei: “Er wordt geen kind geboren, of Shayṭān raakt het aan bij de geboorte, waarna het luid begint te huilen vanwege die aanraking—behalve Maryam en haar zoon.” (Ṣaḥīḥ al-Bukhārī). Abū Hurayrah voegde daaraan toe: “Reciteer, als je wilt: ‘En ik zoek mijn toevlucht bij U (Allāh) voor haar en haar nageslacht tegen Shayṭān, de verworpene.’”

Juridisch-theologische implicaties

• Het huilen van een baby is een teken van leven en vitaliteit, maar kent ook een spirituele dimensie: de confrontatie met de wereld en de aanraking van Shayṭān.
• De uitzondering van Maryam en ʿĪsā (ʿalayhimā-salām) toont de bijzondere status van deze profetische figuren.
• De duʿāʾ van Sayyidah Hannah (de moeder van Maryam) is een voorbeeld van hoe ouders hun kinderen kunnen beschermen door smeekbeden en toewijding aan Allāh Ta’ālā.

Besluit

Het verzwijgen van zwangerschap na ṭalāq is ḥarām en leidt tot juridische en morele schade. De vrouw is verplicht haar toestand te melden zodra zij weet dat zij zwanger is. Dit besluit is bindend voor alle moslims die vallen onder de jurisdictie van de Sharīʿah en dient als richtlijn voor imams, juristen en familierechtadviseurs.

Bronnen

• Al-Bukhārī, M. I. (z.j.). Ṣaḥīḥ al-Bukhārī. Dār al-Fikr.
• Al-Bukhārī, M. I. (z.j.). Ṣaḥīḥ al-Bukhārī. Overleveringen via Ibn ʿUmar, Abū Lubābah, Abū Hurayrah en Saʿīd ibn al-Musayyib.
• Al-Qurʾān al-Karīm. (z.j.). Surah al-Baqarah, 2:228; Surah Āl ʿImrān, 3:6, 3:36, 3:38; Surah al-A’rāf, 7:189; Surah al-Rūm, 30:30.
• Al-Sarakhsī, M. ibn A. (z.j.). Al-Mabsūṭ. Dār al-Maʿrifah.
• Al-Nawawī, Y. ibn Sharaf. (z.j.). Rawḍat al-Ṭālibīn. Dār al-Fikr.
• Al-Kāsānī, ʿA. ibn A. (z.j.). Badāʾiʿ al-Ṣanāʾiʿ. Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
• Ibn Mājah, M. Y. (z.j.). Sunan Ibn Mājah. Dār al-Fikr.
• Ibn Shihāb al-Zuhrī. (z.j.). Overlevering via Ṣaḥīḥ al-Bukhārī en fiqh-verzamelingen.
• UNICEF. (2023). Maternal and newborn health. https://www.unicef.org/health/maternal-and-newborn-health
• WHO. (2023). Newborn mortality. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/newborn-mortality

Baden is verplicht voor een vrouw na ervaren van orgasme in droom. Hazrat Anas bin Malik (radi-Allāhu ‘Anhu) berichtte, dat Umm Sulaim (radi-Allāhu ‘Anha) het volgende vertelde, zij vroeg aan de Apostel ﷺ van Allāh Ta’ālā vroeg over een droom die een vrouw ziet wat een man ziet (natte seksuele droom). De Boodschapper ﷺ van Allāh antwoordde: “In het geval dat een vrouw dat ziet, moet ze een bad nemen.” Umm Sulaim zei: ‘Ik was daardoor schaamteloos en vroeg: gebeurt het?’ Hierop antwoordde de Apostel ﷺ van Allāh: ‘Ja (het gebeurt), anders hoe kan (een kind) op haar lijken? De ontlading van de man (dat wil zeggen sperma) is dik en wit en de afscheiding van de vrouw is dun en geel; dus de gelijkenis komt van degene wiens genen de overhand hebben of domineren’.”

Het kenmerk van de mannelijke reproductieve stof (sperma) en de vrouwelijke voortplantingsstof (eicel), en dat de nazaat wordt geproduceerd door de bijdrage van beide.

Hazrat Thauban (radi-Allāhu ‘Anhu), de bevrijde slaaf van de Boodschapper ﷺ van Allāh zei: “Terwijl ik naast de Boodschapper ﷺ van Allāh stond kwam een ​​van de rabbijnen van de Joden en zei vrede zij met u, O Mohammed. Ik duwde hem terug met een aanraking dat hij bijna zou vallen. Hierop vroeg hij ‘waarom duw je mij?’ Ik zei waarom zeg je niet: O Boodschapper ﷺ van Allāh? De jood zei, wij noemen hem bij de naam waarmee hij door zijn familie werd genoemd. De Boodschapper ﷺ van Allāh zei mijn naam is Mohammed waarmee ik door mijn familie ben genoemd. De jood zei, ik ben gekomen om je te vragen (iets). De Boodschapper ﷺ van Allāh heeft gezegd: zou dat iets voor u van enig nut kunnen zijn, als ik u dat zeg? Hij (de jood) zei, ik zal er met mijn oren naar luisteren. De Boodschapper ﷺ van Allāh trok een streep met de hulp van de stok die hij bij zich had en zei toen, vraag (wat je maar wilt). Daarop vroeg de jood waar de menselijke wezens zouden zijn op de dag waarop de aarde zou veranderen in een andere aarde en de hemelen ook (zouden veranderen in een andere hemel)? De Boodschapper ﷺ van Allāh antwoordde: Ze zouden in de duisternis naast de brug zijn. Hij (de jood) vroeg opnieuw, wie van de mensen zou de eerste zijn om over te steken (op deze brug).? Hij ﷺ antwoordde, ze zouden de armen onder de vluchtelingen zijn. De jood vroeg, wat zou hun ontbijt vormen wanneer zij het Paradijs zouden binnengaan? Hij ﷺ heeft geantwoord, een medicijn van de vis-lever. Hij (de jood) vroeg, wat zou hun eten zijn, dit veranderen? Hij ﷺ heeft gezegd, een stier die in de verschillende delen van het Paradijs werd gevoed, zou voor hen worden geslacht. Hij (de jood) vroeg, wat zou hun drankje zijn? Hij ﷺ antwoordde, zij zouden drinken krijgen van de fontein die “Salsabil” wordt genoemd. Hij (de jood) vroeg, ik ben gekomen om u te vragen over iets dat niemand onder de mensen op aarde weet, behalve een Apostel of één of twee mannen naast hem. Hij ﷺ vroeg, zou het u ten goede komen als ik u dat vertel? Hij (de jood) zei, daar zou ik oren voor willen lenen. Hij (de jood) zei toen, ik kom u vragen stellen over het kind. Hij ﷺ antwoordde, de voortplantingsstof van de man is wit en die van de vrouw[1] geel, en wanneer ze geslachtsgemeenschap hebben en de substantie van het mannelijke (chromosomen en genen) de substantie van het vrouwelijke (chromosomen en genen) stromen naar elkaar, is het een mannelijke kind dat is geschapen door het besluit van Allāh, en wanneer de substantie van het vrouwelijke de substantie overheerst die door het mannetje wordt bijgedragen, wordt een vrouwelijk kind gevormd door het decreet van Allāh. De jood zei, wat u hebt gezegd is waar; voorwaar, u bent een Apostel. Hij keerde toen terug en ging weg. De Boodschapper ﷺ van Allāh zei: ‘Hij vroeg mij over zulke en dergelijke dingen waarvan ik geen kennis had totdat Allāh mij dat gaf’.”

[1] Dat wil zeggen het centrale deel van de eicel.

In het islamitische geloof wordt de ziel gezien als een eeuwige en onstoffelijke essentie, onderscheiden van het fysieke lichaam. Het wordt vaak beschreven als de kern van de identiteit van een individu, met het potentieel voor spirituele groei en morele ontwikkeling. Volgens de islamitische leer schiep Allāh Ta’ālā de ziel na de vorming van Adam (alayhis salām) fysieke lichaam. De Heilige Qur’ān beschrijft dit proces:

 وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلآئِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَراً مِّن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ

فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُ سَاجِدِينَ

“Toen uw Heer tot de engelen zeide: “Ik ga de mens uit droge, klinkende klei scheppen, uit leem gewrocht. “Wanneer Ik hem daaruit heb gevormd en hem Mijn geest heb ingeblazen, valt dan in onderdanigheid voor hem neer.” Surah al-Hijr (de rotsachtige pad), H15, verzen 28-29

De ziel is een bijzonder wezen dat niet te zien maar wel gevoeld kan worden. Hoewel Allāh Ta’ālā en de Profeet Mohammed ﷺ  beperkte informatie over de ziel hebben verstrekt, begrijpt alleen Allāh Ta’ālā echt de aard en essentie ervan.

Allāh Ta’ālā openbaart

وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ ٱلرُّوحِ قُلِ ٱلرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَآ أُوتِيتُم مِّنَ ٱلْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً

“En zij stellen u vragen betreffende de Geest. Zeg: “De Geest is op bevel van mijn Heer: en er is u slechts een weinig kennis van gegeven.” Surah al-Isrā (de nachtelijke tocht), H17, vers 85

Allāh Ta’ālā openbaart:

وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِيۤ ءَادَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُواْ بَلَىٰ شَهِدْنَآ أَن تَقُولُواْ يَوْمَ ٱلْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَـٰذَا غَافِلِينَ

“En toen uw Heer van Adams kinderen een nageslacht uit hun lendenen voortbracht, en hen deed getuigen over henzelf: “Ben ik uw Heer niet?” antwoordden zij: “Ja, wij getuigen” zodat gij op de Dag der Opstanding niet zoudt zeggen: “Wij waren ons hiervan zeker niet bewust.” Surah al-‘A’rāf (de verheven plaatsen), H7, vers 172

Het bovenstaande vers beschrijft de gebeurtenis toen Allāh Ta’ālā alle zielen van Adam (alayhis salām) schiep tot de laatste mens die op aarde zou komen, tot het einde van dit universum. Na het creëren van alle zielen, verzamelde Allāh Ta’ālā hen in een breed veld om te getuigen of Hij hun Onderhouder is. Alle zielen antwoordden: “O Allāh Ta’ālā natuurlijk bent Gij onze Onderhouder.” Allāh Ta’ālā had deze getuige van alle zielen nodig, zodat ze op de Dag der Opstanding niet zouden moeten zeggen dat zij zich niet bewust waren van de realiteit dat alleen Allāh Ta’ālā hun Onderhouder was. Bij deze gelegenheid vroeg Allāh Ta’ālā ook de wensen van alle zielen. Dit mysterie is goed verordonneerd in Surah al-Fātiha in de Heilige Qur’ān.

Het mysterie van het scheppen van zielen, het nemen van hun getuigenis en het vragen naar hun wensen is de kennis van islamitische wetenschap ontvangen door Qalander Sarkar NoorAllāh (radi Allāhu anhu) die deze kennis geestelijk ontving van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ.  Opgemerkt moet worden dat woorden, schijnbare kennis, mysterie geven en wijsheid een diepgaande benadering van ma’rifa is.

Toen de Allāh Ta’ālā zei Al-Astub-e-Rabbikum antwoordden alle zielen met Kaloe Balā. Dit was de stijl van het getuigen van de Eenheid van Allāh Ta’ālā door alle zielen. Daarna heeft Allāh Ta’ālā openlijk aangekondigd:

• Als iemand van jullie dunya (wereldstatus) wil, zal Ik het toestaan
• Als iemand van jullie Jannah (Paradijs) wil, zal Ik het toestaan en
• Als iemand van jullie Mijn Eigen Zelf (Mijn Erkenning) wil, zal Ik dat ook toestaan.

Om de wereldstatus nauwlettend in de gaten te houden, toonde Allāh Ta’ālā aan alle zielen de wereld en de wereldlijke status op een Noorani Multimedia Scherm samen met Jannah. De hel werd ook aan het einde getoond op het scherm om angst in de zielen te scheppen, zodat ze zich zouden onthouden van het begaan van een zonde nadat ze in de wereld kwamen. Op dit moment had elke ziel het recht om elke scène van de wereld op de voet te volgen om zodoende te kunnen beslissen wat ze wenste in het licht van de aankondiging van Allah Ta’ālā. Het was de eerste dag van het bepalen van het lot van zielen en het schrijven op het Lawh-e-Mahfooz (bewaakte Tafel).

Nadat de zielen de wereld, wereldlijke status, Jannah en de hel hadden gezien verdeelde Allāh Ta’ālā eerst alle zielen in tien groepen en ondervroeg in het Licht van Zijn aankondiging. Van de tien groepen deden negen groepen zielen wensen voor de wereldse status. Deze houding van zielen maakte Allāh Ta’ālā woedend. Dat is waarom zij nog steeds ongelovigen zijn die nauw en scherp verbonden zijn met de wereld en de wereldse status. Allāh Ta’ālā gebood die negen groepen om zichzelf te scheiden en vroeg aan zijn vooraanstaande engelen om hun wensen op te schrijven.

Vervolgens verdeelde Allāh Ta’ālā de overgebleven groep (dus tiende groep) verder in tien subgroepen en vroeg hun wensen in het Licht van Zijn aankondiging. Deze keer deden opnieuw negen subgroepen zielen wensen voor de wereld, de wereldlijke status maar samen met Jannah als een bijkomend voordeel omdat ze bang waren voor de Hel. Hun houding voegde toe aan woede van Allāh Ta’ālā. Evenzo gebood Allāh Ta’ālā hen om zichzelf te scheiden en vroegen Zijn vooraanstaande engelen om hun wensen op te schrijven.

Daarna verdeelde Allāh Ta’ālā de overgebleven groep (dus tiende subgroep) verder in nog eens tien groepen en herhaalde Zijn vraag in het Licht van Zijn eerste aankondiging. Van de tien groepen zielen verklaarden slechts drie groepen zielen: O Allāh Ta’ālā! De wereld en wereldlijke status zijn niets meer dan duisternis, dwaasheid en zijn nutteloos voor ons, wij houden van Uwe Jannah en houden ervan en we wensen hetzelfde, maar zes andere groepen zielen, die de vroegere groepen zielen imiteerden, maakten een wens voor wereldse, wereldse status en bovendien Jannah waarin staat dat ze ook bang zijn voor de Hel. Allāh Ta’ālā gebood hun om zichzelf te scheiden en vroeg zijn vooraanstaande engelen om hun wensen dienovereenkomstig neer te schrijven. Op dat moment was de woede van Allāh Ta’ālā op zijn hoogtepunt.

Tot slot verdeelde Allāh Ta’ālā de overgebleven groep zielen niet meer, maar vroeg hen direct hun wensen kenbaar te maken. De zielen van de overgebleven groep antwoordden meteen: “O Allāh Ta’ālā! Wij hebben Uwe wereld noch Jannah nodig, noch zijn wij bang voor de Hel. Wij wensen voor Uw Eigen Zelf, Uw Erkenning, Uw nabijheid, Uw gehoorzaamheid, Uw liefde en Uw Vriendschap. Als u op de Dag des oordeels ons opdracht geeft de Hel binnen te gaan, zullen wij Uw Orde gehoorzamen en de Hel binnengaan.” Na het luisteren naar de wensen van de laatste en minste groep zielen, veranderde de woede van Allāh Ta’ālā in genot en Hij zei: “O Mijn zielen! Hoewel je al een wens voor niets hebt gemaakt, heb je altijd al de wens naar alles gemaakt.”

Toen selecteerde Allāh Ta’ālā circa 124.000 zielen en vroeg aan hen en zei: “ik wil jullie benoemen tot Profeet als jullie hem (ﷺ) als je Profeet erkend.” De 124.000 zielen antwoordden beamend.

Dit waren de zielen die op de allereerste dag het ware en correcte geloof in Allāh Ta’ālā vestigden in de wereld, de wereldse status verwierpen, Jannah verklarend dat zij niet bang zijn voor de Hel. Dit waren de zielen van de profeten, boodschappers en ongeboren Awliya Allāh. Dat is waarom toen zij in de wereld kwamen, zij kwamen met Erkenning van Allāh Ta’ālā. Ze werden niet geleid door enige schepping maar direct door Allāh Ta’ālā na hun komst in deze wereld en werden Profeet of Boodschapper. Integendeel, ze kwamen in de wereld met de status van profeten en boodschappers om naar behoren degenen te leiden, om te zegenen met erkenning van Allāh Ta’ālā. Het is Allāh Ta’ālā die hen zegende met de status van profeten, boodschappers en Awliya. Wie de erkenning van Allāh Ta’ālā houdt, wordt Walī Allāh genoemd en op deze manier was elke Profeet, Boodschapper ook Walī Allāh op basis van erkenning van Allāh Ta’ālā. Erkenning van Allah Ta’ālā kan begrepen worden met het woord “Wilāyāh” wat de “Blootgestelde Werkelijkheid” betekent.

De ziel en haar eigenschappen

Het is door de ziel dat de mens de Heer van de schepping kent zoals het door de ziel is, dat de mens de kennis van Allāh Ta’ālā en zijn attributen verkrijgt en door geen andere organen van het lichaam. Het is door de ziel dat de mens naar de nabijheid van Allāh Ta’ālā kan gaan en inspanningen kan leveren om Hem te realiseren. Dus, de ziel is de koning van het lichaam en haar verschillende organen zijn haar dienaren om haar bevelen uit te voeren.

De nabijheid wordt door Allāh Ta’ālā aanvaard wanneer het vrij is van andere dingen dan Allāh Ta’ālā. Wanneer het gehecht is aan andere dingen dan Allāh Ta’ālā, drijft het weg van Allāh Ta’ālā. Het is de ziel die zal worden gevraagd en berispt. De ziel wordt gelukkig als het wordt gezuiverd en gereinigd, en het brengt pech als het onzuiver blijft. Het is de kennis van de ziel die de wortel is van de kennis van Allāh Ta’ālā. Wanneer de mens zichzelf niet kent, kent hij Allāh Ta’ālā niet.

De meerderheid van de mensen is onwetend dat de ziel en haar attributen als een scherm wordt gegoten tussen de ziel en het basale zelf.

Allāh Ta’ālā openbaart:

أَوَلاَ يَذْكُرُ ٱلإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئاً

“Herinnert de mens zich dan niet dat Wij hem voorheen hebben geschapen toen hij nog niets was?” Surah Meriam, H19, vers 67

Allāh Ta’ālā   beweegt zich tussen een mens en zijn ziel en beheerst het en zijn attributen. Het is tussen de twee vingers van de Barmhartige. Het bereikt soms de laatste limiet van de duivel en stijgt soms zo hoog naar de Troon van de Almachtige. Hij die niet naar zijn ziel vraagt, is een van de personen van wie Allāh Ta’ālā zegt in het volgende vers: “Zij vergaten Allāh Ta’ālā en daarom maakte Hij hun zielen vergeetachtig. Ze zijn de overtreders.” Het is daarom essentieel om het lichaam en de ziel te kennen want zij zijn de attributen die de wortel is van de religie.

Hazrat Jābir bin Abdullah (radi Allāhu anhu) vertelt een hadīth waarin Sayyidena RasoolAllāh ﷺ naar verluidt heeft verklaard: “O Jābir, zeer zeker Allāh Ta’ālā heeft de Noor (Licht) van je Nabi vóór iets anders geschapen, toen Hij besloot om de wereld te scheppen, verdeelde Hij de Noor van je Nabi in vier delen. Van het eerste deel creëerde Hij de Qalam (Pen) van het Lot, van het tweede deel de Lawh-e-Mahfooz (Goddelijke bewaakte Tafel), van het derde deel de Arsh (Goddelijke Troon) en het vierde deel werd verder onderverdeeld in nog eens vier delen. Van het eerste deel schiep Hij de Engelen die de dragers zijn van de Arsh, van het tweede deel de Goddelijke Stoel, en van het derde deel de rest van de engelen.”

Ālam

Ālam (wereld) bestaat uit drie delen, namelijk Ālam-e-Asjād (de wereld van lichamen, de fysieke wereld of de stoffelijke wereld), Ālam-e-Arwāh (de wereld van zielen, de spirituele wereld) en Ālam-e-Misāl (de wereld tussen de spirituele en de fysieke werelden).

Ālam-e-Misāl is geen wereld van bestaan. Het is een wereld van uiterlijk. Elk bestaan ​​in de andere twee werelden heeft een verschijning in ālam-e-misāl.

Ālam-e-Arwāh bestaat uit wezens voorbij de ‘Arsh (de negende hemel). Het zijn geen materiële wezens. Hun wereld wordt ook ālam-e-amr genoemd.

Ālam-e-Asjād is de wereld van materiële wezens. Het wordt ook ālam-e-khalq genoemd. Het bestaat uit twee delen. De mensheid wordt ālam-e-saghir (kleine wereld) genoemd. Alles anders dan de mensheid wordt ālam-e-kabir (grote wereld) genoemd. Alles wat bestaat in de ālam-e-kabir heeft een vertegenwoordiging of gelijkenis in de mensheid (ālam-e-saghir).

Het spirituele hart van de mens is een toegangspoort tot de wereld van zielen. Deze poort is geblokkeerd, verwoest in de harten van ongelovigen. Om deze reden zijn ongelovigen niet bewust van de wereld van zielen. De enige mogelijkheid, het enige recept dat het spirituele hart nodig heeft om leven te krijgen, zodat het zijn deur naar de zielenwereld kan openen, is door te geloven en een moslim te worden. Een gelovige moet ernaar streven de zielenwereld binnen te gaan via deze poort van het spirituele hart en daarna de weg naar de eeuwigheid te vinden. De uitgebreide kennis van het Soefisme (Tasawwuf), een van de acht belangrijkste takken van de leringen van de islam, is een discipline in dit soort inspanningen. De specialisten van deze tak van kennis worden vrienden (Walī) van Allāh Ta’ālā en verlichter (Murshid) genoemd. Enkele beroemde Murshid zijn Sayyidena Ghaus-ul-Azam Mohiyuddin Abdul Qādir Jilāni, Imām ar-Rabbāni Ahmad Farooqi en Imām-e-Ahle Sunnat Alahazrat Ahmad Raza Khan (radi Allāhu anhum).

Nafs, rooh, qalb, aql

Nafs

Nafs heeft twee betekenissen voor ons doel. De eerste betekenis is passie of lagere zelf. Passie is een veelomvattend woord dat bestaat uit hebzucht, woede en andere slechte eigenschappen. De Profeet ﷺ zei: “Je grootste vijand is je passie die aan je twee kanten [tussen de benen] ligt.” De tweede betekenis van Nafs is de ziel. Wanneer Nafs rust neemt en passie heeft verwijderd, wordt het Nafs-e- Mutma’inna (een tevreden ziel) genoemd zoals Allāh Ta’ālā openbaart:

يٰأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ

“Maar gij, o ziel in vrede!” Surah al-Fajr (de dageraad), H89, vers 27

Uitleg: 0 tevreden ziel, tevreden terugkerende naar je Heer en acceptabel.

In de eerste betekenis is de nafs met de partij van de duivel. Wanneer de kalme aard van de nafs niet volmaakt wordt, wordt het Nafs-e-Lawwamah (zelf beschuldigende ziel) genoemd, omdat zo’n ziel er één berispt voor het veronachtzamen van door Allāh Ta’ālā opgelegde plichten. Als de ziel het protest opgeeft en zich overgeeft aan de duivel, wordt het Nafs-e-Ammāra (passie die verslaafd is aan het kwaad) genoemd zoals de Heilige Qur’ān verwijst in het volgende vers:

وَمَآ أُبَرِّىءُ نَفْسِيۤ إِنَّ ٱلنَّفْسَ لأَمَّارَةٌ بِٱلسُّوۤءِ إِلاَّ مَا رَحِمَ رَبِّيۤ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ

“En ik verklaar mijzelf niet vrij (van zwakheid) te zijn, want het menselijke, ik’ spoort tot het kwade aan, uitgezonderd dat waarover mijn Heer barmhartigheid betoont. Voorzeker, mijn Heer is Vergevensgezind, Genadevol.” Surah Joesoef, H12, vers 53

Qalb

We zullen het woord Qalb in dit hoofdstuk vertalen als een ziel of Latifa (een immaterieel ding) met zijn attributen.

Qalb (hart) heeft twee betekenissen. Het betekent eerst een stuk vlees in de linkerborst genoemd hart dat hol is in het binnenste, dat gevuld is met zwart bloed en dat weer een bron van rooh (ziel) of leven is. Qalb is het centrum voor de circulatie van het bloed. De gedetailleerde beschrijving van het hart is te vinden in Anatomie. Het bestaat in de borsten van mensen en de lagere dieren en behoort tot de materiële wereld. De tweede betekenis van Qalb is de ziel waarmee we ons hier bezighouden. Het is een immaterieel ding of vormloos Latifa (een basaal subtiel element) dat verbonden is met het materiële hart. Het is net zoals elektriciteit die onzichtbaar is. Het is het belangrijkste orgaan in een mens. Het ontvangt kennis van Allāh Ta’ālā en van de spirituele wereld. Het wordt gestraft en beloond. De verbinding van de ziel met hart is de verbinding van attributen met de lichamelijke ledematen of een huis met zijn gevangenen. Deze verbinding bestaat uit twee soorten. Eén soort verbinding is met Uloom-e-Mokashafa (spirituele kennis), maar in deze blik is ons doel om Uloom-e- Mu’amalāt (kennis van wereldse gebruiken) te vertellen. Het tweede verband vereist kennis van de geheimen van de ziel. De Profeet ﷺ heeft dit object niet belicht en daarom moeten we ons ervan onthouden.

Rooh

Het heeft ook twee betekenissen. Het betekent eerst een materieel ding in het hart dat het hele lichaam vibreert als de stroom van elektriciteit en dat door de aderen van het lichaam stroomt. Het wordt ‘leven’ genoemd. Het heeft de kracht van aanraken, horen, zien, ruiken en de kracht van de andere ledematen van het lichaam. Het is net als de straling van het licht van een verlichte lamp in een hoek van het huis. Het is een subtiel gas of stoom die de warmte van het hart creëert. Ons doel is dat niet. De tweede betekenis van rooh is een immaterieel subtiel ding dat de ziel wordt genoemd en geen leven.

Allāh Ta’ālā openbaart: “En zij stellen u vragen betreffende de Geest (rooh). Zeg: “De Geest is op bevel van mijn Heer: en er is u slechts een weinig kennis van gegeven.” Surah al-Isra (de nachtelijke tocht), H17, vers 85

Aql

Aql het heeft ook vele betekenissen. Twee waarvan we hier zullen vertellen. De eerste betekenis van aql is intellect waarmee de ware aard van dingen in deze materiële wereld bekend is en de zetel ervan in de ziel is. De tweede betekenis van aql is macht om de geheimen van verschillende lessen te begrijpen. Het is een subtiele essentie genaamd kennis die een attribuut is. Kenmerk en het ding dat het bevat zijn twee verschillende dingen. Intellect is de naam van beide. Dit wordt ondersteund door de volgende Hadith: “Het eerste ding dat Allāh Ta’ālā schiep is intellect. Het attribuut van intellect is een immaterieel iets, maar het attribuut kan niet bestaan ​​zonder een materieel iets. Dus de plaats van het intellect moet eerst of samen worden gecreëerd. Kennis is de inhoud van intellect en dus werd het eerst gecreëerd.”

Twee deuren van ziel

Eén deur van de ziel staat open voor de spirituele wereld die de wereld van engelen en de Lawh-e-Mahfooz (bewaakte tablet) is. Een andere deur van de ziel staat open voor de vijf zintuigen en het is verbonden met de materiële wereld. De eerste deur, open voor de spirituele wereld, kan beter worden begrepen uit dromen waarin men enkele zaken van toekomstige en gebeurtenissen uit het verleden kan zien. Je kunt ze vertellen zonder de noodzaak van kennis die is verkregen uit de vijf zintuigen. Die deur is open voor iemand die betrokken is in eenzaamheid van zikr (ter herinnering) aan Allāh Ta’ālā.

De Profeet ﷺ zei: “De bewoners van eenzaamheid zijn eraan voorafgegaan.” Hij werd gevraagd: “0 Profeet ﷺ van Allāh Ta’ālā, wie zijn de bewoners van eenzaamheid?” Hij antwoordde: “Degenen die rein zijn gemaakt door de zikr (herinnering) aan Allāh Ta’ālā, degenen wier lasten zijn weggenomen door de zikr van Allāh Ta’ālā en degenen die op de Dag der Opstanding zullen komen, vrij van lasten.” Toen beschreef hij hun deugden op en las deze woorden van Allāh Ta’ālā: “Ik hield Mijn aangezicht voor hun aangezicht. Weet jij in wiens voorkant Ik Mijn aangezicht heb bewaard? Weet iemand wat Ik ze zal geven?” Dan zegt Allāh Ta’ālā: “Eerst gooi Ik licht in hun ziel. Dientengevolge zenden zij het nieuws uit dat zij van mij ontvangen.”

Er is verschil in kennis van de profeten en vrienden van Allāh Ta’ālā en de kennis van geleerden en wetenschappers. Kennis van de profeten en de vrienden van Allāh Ta’ālā komt voort uit die poort van de zielen die open blijft voor de spirituele wereld, en de kennis van de geleerden en de uitweg uit die poort van de zielen die open blijft voor de spirituele wereld, en de kennis van de geleerden en de wetenschappers komt uit die open blijft voor de spirituele wereld, en de kennis van de geleerden en de wetenschappers komt uit die poort van zielen die open blijft voor de materiële wereld door de hulp van vijf zintuigen. Het is dus onmogelijk voor de laatstgenoemden om spirituele kennis te verwerven. Deze illustratie maakt het verschil tussen de rooh en de vijf zintuigen duidelijk.

Bronnen: Al-Ghazālī, Ihya Uloom-ud-Dīn, Alahazrat, Malaika, Noor-e-Path, zelfonderzoek Mohamed Juzoef Tangali

Inleiding

In deze verhandeling van Imām-e-Ahle Sunnat Sayyidena Shah Ahmad Raza Khan al-Qādri (radi-Allāhu ‘Anhu) worden de inzichten van de christenen weerlegd. Alahazrat weerlegt of bewijst feiten zoals gewoonlijk altijd met eerst de openbaringen in de Heilige Qur’ān te gebruiken, dan de Ahadīth en vervolgens de geschriften van Ulema-e-Akabir (prominente islamitische Schriftgeleerden) met zijn aanmerkelijke analytische kwaliteiten. Deze verhandeling heeft de vorm van bezwaar en attest. Ook heb ik in deze verhandeling zoveel mogelijk het volledige ayāh (vers) in het Arabisch geplaatst.

Stellingen en weerlegging

Stelling van de priester

Een christelijke priester zegt dat conform de Qur’ān niemand weet of het een meisje of jongen is die in de baarmoeder zit. Wij hebben een instrument ontwikkeld waarmee wij alles wat in de baarmoeder is wel kunnen weten.

Attest

Maulana, Verdediger van de Sunnah, Verwijderaar van innovatie, Moge Allāh de Verhevene u zegenen met respect en waardigheid! Assalāmu Alaikum wa Rahmatullāhi wa Barakātuhu, geeft de volgende reactie.

Allāh Ta’ālā openbaart: “Voorzeker, er is niets op aarde of in de hemelen voor Allāh verborgen. Hij is het, Die u in de baarmoeder vormt zoals Hij wil; er is geen god dan Hij, de Almachtige, de Alwijze.” Surah al-Imrān (het Huis van Imrān), H3, verzen 5-6

“Allāh weet wat elke vrouw baart en wat de baarmoeders niet voldragen en wat zij doen groeien; en bij Hem heeft alles een eigen maat. Hij is de Kenner van het onzienlijke en het zienlijke, de Grote, de Verhevene.” Surah Ra’d (de donder) H13, verzen 8-9

“O mensen, indien gij in twijfel verkeert over de Opstanding, bedenkt, dat Wij u hebben geschapen uit stof, daarna uit een levenskiem, dan van een klonter bloed, daarna uit een klomp vlees, volkomen en onvolkomen in maaksel, opdat Wij het u duidelijk maken; en Wij laten wat Ons behaagt gedurende een vastgestelde tijd in de baarmoeder blijven, dan brengen Wij u als zuigelingen voort, dan [doen Wij u opgroeien] zodat gij volwassen wordt; en daar zijn er onder u die door de dood worden achterhaald en anderen die zulk een hoge ouderdom bereiken, dat zij, na geweten te hebben, niets meer weten; en gij ziet de aarde levenloos, doch wanneer Wij er regen op doen nederdalen, beweegt zij zich, zwelt op en brengt iedere mooie soort planten voort.” Surah al-Hadj (de pelgrimstocht) H22, vers 5

“Voorwaar, Allāh alleen bezit de kennis van het Uur; Hij zendt de regen neder en Hij weet wat zich in de baarmoeder bevindt; geen ziel weet wat zij morgen zal doen, en geen ziel weet in welk land zij zal sterven; voorwaar, Allāh is Alwetend, Alkennend.” Surah Luqmān (de Wijzen) H31, vers 34

“En Allāh schiep u uit stof, dan uit een levenskiem, daarna maakte Hij u tot paren; en geen vrouw wordt zwanger of brengt voort, zonder dat Hij het weet; en niemands leven wordt verkort of verlengd zonder dat het in het Boek is vermeld; voorzeker, dit is gemakkelijk voor Allāh.” Surah Fātir (de Schepper) H35, vers 11

“Naar Hem alleen wordt de kennis van het Uur verwezen; en geen vruchten komen uit hun bloemscheden noch wordt een enkele vrouw zwanger noch wordt zij verlost, dan met Zijn kennis…..” Surah Fussilat, H41, vers 47

“Zij, die behalve kleine feilen, de ernstigste zonden en slechtheden vermijden, voorwaar uw Heer is de Heer der Alomvattende Vergiffenis. Hij kende u toen Hij u uit aarde deed ontstaan en toen gij een embryo waart in de baarmoeder uwer moeder; prijst daarom uzelf niet om reinheid; Hij kent de godvruchtigen het beste.” Surah an-Najm (de ster) H53, vers 32

In bovenstaand verzen zegt Allāh Ta’ālā, de Verhevene, heel helder de talloze goedaardigheden van Zijn immense Kennis. Het gaat ongeveer over alle details van wat in de baarmoeder van de vrouw gedurende de tijd van het verblijf plaatsvindt voordat het tijd van de geboorte is aangebroken.

In aanvulling, wat gebeurde ermee (embryo) in de baarmoeder? Wat gaat ermee gebeuren? Wat zal de leeftijd worden? Welke daden gaat het gedurende het leven verrichten? Hoelang blijft het in de baarmoeder? Welke vorm zal het uiterlijke en innerlijke orgaan krijgen? Wat wordt de lengte, ademhaling en diepgang van iedere haar en wol? Wat wordt de zwakte en dikheid van het kind? Wat wordt de minste beweging, zijn/haar momenten van blijdschap en verdriet, voedsel, barenswee en expansie van de buik en de tekortkoming van het bloed, menstruatie, hoeveelheid luchtgebruik tijdens ademhaling, enzovoorts?

Al deze haarfijne dingen zijn bij Hem bekend. Er is evenmin specificatie betreffende jongen of meisje noch tegenstrijdigheid of beperking van enige kennis in het algemeen. Daarom, dit stelling van sommige priesters, die alleen hun eigen ijdele wens volgen, is ongegrond en veronachtzaamd. Dus is het zuiver een nieuw verzinsel. De enige en echte bron hiervan is misopvatting van de āyat (verzen) of het is zuiver een valse beschuldiging en een ongegronde laster jegens het Woord van Allāh Ta’ālā, het doen van dit soort ongegronde uitspraken is hun oude gewoonte.

Waar in de Heilige Qur’ān staat, dat niemand ooit de zwangerschap van een vrouw kan kennen, op welke wijze dan ook? Waar in de Heilige Qur’ān staat dat niemand kan bepalen of het kind een jongen of meisje zal worden? Het staat erin, laat het uitpluizen. Wanneer dat niet het geval is, hoe kan het dan tegen de gewijde āyat zijn als iemand iets van een zwangerschap ontdekt door hard werk en uitgestrekte mislukking?

Voorts, deze tijdelijke verworven kennis is voor een korte periode, welk met een levenloos instrument bepaald wordt, is nog steeds minachting van de Alwetende en Almachtige. Als een beperkte kennis welke zo bekrompen is als een korrel stuifzand uit de woestijn of druppel water uit de zee is aan hem begunstigd is niet in vergelijking met de heilige verzen van de Heilige Qur’ān.

Allāh Ta’ālā openbaart: “Allāh! Er is geen god dan Hij, de Levende, de Zelfbestaande; sluimer, noch slaap overmant Hem; al wat in de hemelen en wat op aard is, behoort Hem; wie kan bij Hem bemiddelen zonder Zijn Verlof? Hij kent hetgeen voor hen is en wat achter hen is en zij kunnen niets van Zijn kennis omvatten, dan wat Hij wil; Zijn troon strekt uit over hemelen en aarde en het waken over beide vermoeit Hem niet; Hij is de Verhevene, de Grote.” Surah al-Baqarāh (de koe) H2, vers 255[1]

Vanaf de allereerste dag van deze wereld tot de eeuwigheid zijn alle soorten wetenschappen verkregen of zullen nog verkregen worden die vallen binnen het wetenschappelijk domein waarmee Hij (Allāh Ta’ālā) de mens wil begunstigen. Het eerder genoemd erg zwak instrument is een van de miljoenen van machtige bergen. Als deze stelling beschouwd wordt als valide en aannemelijk, waarom zal het bezwaar van de priester dan niet op basis van talloze en enorme informatie zijn geweest die mensen hebben bereikt en verkregen in het verleden, en eveneens in de toekomst zal komen conform de volgende woorden: “’Ya’lamu mā fil-arhām.”

Dezelfde woorden zijn ook: “Hij weet alles wat vóór hen is gebeurd en wat na hen zal gebeuren.”

De prestatie van deze talloze historische en geopenbaarde wetenschappelijke kennis zijn nimmer tegen de Heilige Qur’ān ingegaan gedurende de afgelopen 1300 jaar[2], dus welke verstoring kan ontstaat door het ontwikkelen van een klein instrument.

Ik wil de kristalheldere waarheid nader uitleggen, zodat het begrijpelijker wordt. Het basisprincipe is, dat deze specificatie van sommige wetenschappen bij Allāh Ta’ālā, de Verheven, is en de beperkingen zijn door Hem opgelegd zijn, en de tegenstrijdigheden van eenieder is daarvan afgeleid.

Zes dimensies van kennis

1. Het bestaan als een persoonlijke kennis welke niet is verkregen van een ander.
2. Het bestaan als zelftoereikende kennis op een manier, dat het geen instrument, apparaat, planning, denkwerk, rondzoekend en invloed nodig heeft.
3. Het bestaan als een eeuwige kennis.
4. Noodzakelijkheid van kennis op een manier, dat zijn tegenstrijdigheid onmogelijk is.
5. Permanente en stabiliteit van kennis op een manier, dat er nimmer een mogelijkheid bestaat van verandering en inconsistentie.
6. De kennis zelf zijn op de extreme gradatie van perfectie op zo een manier, dat zelf of essentie van de bekendheid, zijn persoonlijke karakters, niet essentiële bezittingen, onmisbare karaktertrekken, optionele kwaliteiten of ze persoonlijk of extra zijn, verleden, hedendaags of mogelijk in de toekomst niet verborgen zijn.

Absolute kennis van al deze zes dimensies is gespecificeerd voor Allāh Ta’ālā alleen en deze zijn essentiële contradictie voor ieder mens. Het betekent, dat de onmogelijkheid voor eenieder om dergelijke kennis te verwerven ligt op deze zes dimensies. Wie dan ook zulke kennis bewijst te bezitten, over welke partitie anders dan Allāh Ta’ālā, hetzij verschillende redenen of mensen zijn, is ongetwijfeld ontrouw en polytheïst. De moslim Schriftgeleerden zijn unaniem hierop. Al deze dimensies van kennis zijn geïndiceerd in deze verzen met het woord (يعلم = Hij weet beter) om te laten zien, dat het noemen van kennis hier in algemene zin is. En de algemene wenteling tot de perfectie en de kennis van de volmaaktheid of de enige echte kennis is, dat het behoort aan elk van deze zes dimensies.

Allāh Ta’ālā openbaart: “Gedenkt de dag, waarop Allāh de Boodschappers zal verzamelen en zeggen, ‘hoe werd gij aangenomen?’; zij zullen zeggen, ‘wij hebben geen kennis, Gij alleen zijt de Oerkenner van het verborgene.” Surah al-Mā’idah (de tafel) H5, vers 109

Wie kent de aankomst van die geliefde persoonlijkheden (Boodschappers) van Allāh Ta’ālā bij de ongelovigen niet, trachten hen te leiden op het Rechte Pad, de ontkenning en veroordeling van de vervloekte mensen, hun aandrang op ongeloof, hun absurde communicatie en asociale gedrag? Doch, de gewijde Profeten en Boodschappers zullen zeggen: “Wij hebben geen kennis.” Het hier gebruikte woord ‘geen’ is voor de tegenstrijdigheid van een categorie. Zij zullen de kennis volledig negeren, dat wil zeggen de perfecte kennis welke feitelijk de naam van echte kennis is. Geen soort ervan is beschikbaar voor ons.

Het recht van de werkelijkheid is, dat wanneer wij het achterwege laten en komen tot traditionele werkelijkheid, dat wil zeggen alleen kennis, zien wij dat het nooit is gespecificeerd met Allāh Ta’ālā, de Verhevene. Het doet er niet toe, dat die kennis persoonlijk is of geleerd, zelftoereikend of vereist, eeuwig of tijdelijk, onvergankelijk of verdwijnend, noodzakelijk of mogelijk, permanent of veranderend, perfect of defectief, of het geleerd is door de eigenschappen te kennen of door de bezittingen. Op deze wijze betekend kennis eenvoudig weg bewustzijn welke ook aangewend is aan een gedeeltelijke kennis van iets.

Neen, nooit! Wij zoeken toevlucht bij Allāh Ta’ālā. In de Heilige Qur’ān is nooit zoiets gezegd, waar dan ook daarin. In plaats daarvan, de betekenis van eerst voor eenieder Allāh, is ongeloof, de tegenstrijdigheid van deze betekenis van eerst anderen dan Allāh Ta’ālā is ongeloof. Het zal niet alleen de ontkenning van honderden verzen van de Heilige Qur’ān zijn, maar ook van de hele Heilige Qur’ān op zich, alle hemelse geopenbaarde wetten, redenen en zinnen.

De Heilige Qur’ān heeft talloze soorten kennis bewezen voor Zijn geliefde profeten. En begunstigen van ze hebben Zijn Genade verklaard.

Allāh Ta’ālā openbaart: “Indien Hij wil, zal Hij u, o volk, wegnemen en anderen in uw plaats brengen en Allāh heeft de volle macht, dit te doen.” Surah an-Nisā (de vrouwen) H4, vers 133

“Daarop begon hij hen te vrezen; zij zeiden: “Vrees niet” en zij gaven hem blijde tijding over een wijze zoon.” Surah az-Ziyarat (de verspreidende winden) H51, vers 28

“En toen zij (de stad) binnen gingen zoals hun vader hun had bevolen, kon hen dit tegen Allāh toch niets baten; het was slechts dat Jacob zijn zin gedaan kreeg, want hij had voorzeker grote kennis, omdat Wij hem hadden onderwezen, maar de meeste mensen weten het niet.” Surah Joesoef (Jozef) H12, vers 68

Allāh Ta’ālā openbaart: “En Hij leerde Adam al de namen; dan plaatste Hij [de voorwerpen dezer] namen voor de engelen en zeide: “Noemt Mij hun namen, indien gij in uw recht staat.” Surah al-Baqarāh (de koe) H2, vers 31

“En gedenk Onze dienaren Abraham, Izaäk en Jacob, de bezitters van macht en inzicht.” Surah Saad, H38, vers 45

“O, gij die gelooft, als er u gezegd wordt: “Maakt plaats in vergaderingen, maakt dan plaats; Allāh zal rijkelijk plaats voor u maken”; en als er gezegd wordt “Staat op” staat dan op; Allāh zal de gelovigen onder u en hen die kennis werd gegeven in rang verheffen; en Allāh is goed op de hoogte van hetgeen gij doet.” Surah al-Mujādilah (de pleitende vrouw) H58, vers 11

Neen, het is zelfs gezegd aan het gewone volk.

Allāh Ta’ālā openbaart: “De Barmhartige. Heeft de Qur’ān onderwezen. Hij heeft de mens geschapen. [En] heeft hem de uiteenzetting [er van] geleerd.” Surah ar-Rahmān (de Barmhartige) H55, vers 1-4

“Hij leerde de mens wat hij niet wist.” Surah al-‘Alaq (het geronnen bloed) H96, vers 5

“En Allāh bracht u uit de baarmoeder van uw moeder terwijl u niets wist en gaf u oren en ogen en hart, opdat gij dankbaar moogt zijn.” Surah an-Nahl (de bij) H16, vers 78

“Ziet gij niet, dat alles in de hemelen en op aarde, ook de vogels met hun uitgespreide vleugels Allāh verheerlijken? Eenieder kent zijn eigen bidden en wijze van verheerlijking; en Allāh weet goed wat zij doen.” Surah an-Noor (het Licht) H24, vers 41

Geen enkele volledig blinde persoon kan beweren dat dit ayāh (vers) algemene kennis van een ander negeert.  Ja, op deze wijze is kennis in het algemeen noodzakelijkerwijs ontkend en dit is de zevende dimensie van beperking en specificatie, dat wil zeggen, de alomvattendheid en perfectie van kennis en het veelomvattende tot alle wezens, mogelijkheden, denkpatronen, karakters, tekens, relatieve dingen, feitelijke voorvallen, kortom alle dingen en concepten. Het betekent, dat ongelimiteerde keten van oneindige informatie en onbeperkte soorten kennis gerelateerd is aan iedere individu van al die ketens, te allen tijde voorhanden moet zijn op een wijze dat niets buiten de kaders is.

Allāh Ta’ālā openbaart: “Allāh is Hij Die de zeven hemelen schiep, en van de aarde desgelijks; het Gebod daalt in hun midden neder, opdat gij moogt weten dat Allāh macht heeft over alle dingen, en dat Allāh alle dingen in zijn kennis omvat.” Surah at-Talāq (de scheiding) H65, vers 12

“De ongelovigen zeggen: ”Het Uur zal niet over ons komen; zeg, ‘ja, bij mijn Heer, de Kenner van het onzichtbare, het zal beslist over u komen!’ Voor Hem is niets in de hemelen of op de aarde verborgen, zelfs niet het gewicht van een atoom, noch bestaat er iets, groter of minder dan dit of het staat in een duidelijk Boek.” Surah Saba‘(de stad Saba) H34, vers 3

Zulke kennis is onmogelijk van een ander dan Allāh en om het te bewijzen voor anderen is ontrouw en valselijk zoals wij in details hebben uitgelegd in onze verhandeling genaamd ‘Goads of the Iron on Cheek of the Modern Logic’. Allāh, de Verhevene, heeft spits tot deze zevende dimensie van het onderwerp onder ontzag hier met de woorden “iedere vrouw” en “noch enige vrouwelijke drager”, in het bijzonder door het Arabische woord “qul” in het vers, welke is voor negatie en om het te benadrukken met de algemeenheid van absorptie van weergegeven in de formulering van “dus op basis van deze analogie”.

Laten wij nu kijken naar het nieuw ontwikkelde instrument. Ik ben nooit te weten gekomen wat de functionaliteit daarvan is, noch heb ik daarover ooit iets gehoord van een ander. Het lijkt, dat de foetus die in de baarmoeder is en door “fi zulomātin salāsin” (sūrah az-Zumar (de groepen) H39, vers 6)) duister omhuld is en nooit kan worden waargenomen met een instrument, noch dat het lichaam met de ogen in details gezien kan worden. Aangezien de baarmoedermond met glad spierweefsel omhuld is, gezamenlijk na conceptie in zulk wijze, dat zelfs het vocht nauwelijks erin binnendringt. In deze vrij smalle en behoorlijk donkere plaats zit de foetus. Dit alleen is niet afdoende, maar er zijn drie baarmoederslijmvliezen (basale laag [lamina basalis], functionele laag [lamina functionalist] en het buitenste omhulsel) om de foetus heen die het eveneens beschermen. Binnen het eerste (dunste) baarmoederslijmvlies welke het lichaam van de foetus aanraakt wordt het afgescheiden vocht verzameld. Daar omheen is een dikker baarmoederslijmvlies welke Ghishā-e-Lifafi (facia) wordt genoemd. Hierin is het slijk van urine verzameld. Daar omheen is de dikste deel de baarmoedermantel. Dit wordt de mashimah (placenta) genoemd.

In deze situatie, wat kan van het lichaam (van het kind in de baarmoeder) gezien worden?

Dus, het resultaat van het instrument kan slechts enkele eigenschappen onthullen en gedifferentieerd worden met de externe deugd om te gissen of het een jongen of een meisje zal worden. Bijvoorbeeld, zwangerschap in de rechter of linker holte van de baarmoeder en/of het resultaat van sommige recente experimenten. Als het alleen hierom gaat, dan is er niets nieuws, omdat de onderzoekers en testers al sommige kenmerkende gissingen hebben. Bijvoorbeeld, meeste bewegingen van de foetus aan de rechter- of linkerkant van de baarmoeder, groei van de tepels, roodheid of paarse kleur van de tepels, het verschijnen van straling of donkerte op haar gezicht, langzame bewegingen van haar, dominantie van roodheid of bleekheid in de urine gedurende de meeste tijd en een niet gewoonlijk verlangen van de vrouw naar beste of minder lekkere voedsel. Er zijn veel meer manieren om dit te onderzoeken, wat de specialisten op dit gebied ook weten.

In ieder geval, laten wij voorstellen dat delen van de foetus niet geraden zijn op basis van externe signalen, maar ook zelfs gezien ondanks de baarmoederlagen en geheimhoudingen. De alomvattende bron en basis van de genegeerde stelling is alleen door de kennis welke in de Heilige Qur’ān staat zoals Allāh Ta’ālā ons heeft begunstigd middels dit instrument. De werkelijkheid is, dat dit nooit de zaak is.

Allāh Ta’ālā openbaart: “Zij hebben er geen kennis van en hun vaderen evenmin; erg is het woord, dat uit hun mond komt; zij zeggen slechts onwaarheid.“ Surah al-Kahf (de spelonk) H18, vers 5

Wij vragen: “Bent u begaafd, met de hulp van dit instrument, met de kennis welke komt onder de acht categorieën die algemeen bekend zijn en te nemen wat specifiek door Allāh Ta’ālā onmogelijk is gemaakt; en wat zelf door de Heilige Qur’ān onbetrouwbaar is verklaard?” Als dat het geval is, dan is de stelling gewoonweg een weemoedig en waanzin, omdat het gebaseerd is op valsheid. Wanneer heeft de Heilige Qur’ān dit soort kennis goed bestempeld, dat wil zeggen bewustzijn (het doet er niet toe op welke wijze) gespecificeerd door Allāh Ta’ālā? Miljoenen van dit soort kennis worden dagelijks doorgegeven aan niet alleen mensen, maar ook aan dieren. En de Heilige Qur’ān zelf bewijst het voor de scheppingen. Welke nieuwe branche is ontstaan die tegen deze āyat (verzen) is? Dit lijkt precies op een bepaalde eindeloze woestijn van: “Hij leerde de mens wat hij niet wist.”

Ik heb u een āyat gepresenteerd dat door Allāh Ta’ālā is geopenbaard voordat u uit uw moeders baarmoeder kwam. U bent volkomen een onwetende. Toen begunstigde Hij u met intelligentie en wijsheid. Hij begunstigde u met ogen en oren, zodat u Zijn rechten op u kunt opbiechten. Wat een vreemde biecht kwam van uw kant! U begon uzelf te vergelijken met Hem! Als u bedoelt, dat u met kennis uit de zeven categorieën begunstigd bent door Allāh Ta’ālā, dan is deze bewering miljoenen keer waanzin. Is deze kennis uw persoonlijke kennis? Is het niet een zegen van Allāh Ta’ālā die u kreeg? Jullie worden waarschijnlijk genoemd ‘mensen van het Boek’. U moet deze Goddelijke macht niet eisen. Een paar dagen geleden was u onwetend over dit instrument. Allāh Ta’ālā, de Verhevene, gaf u wijsheid, intelligentie conform uw talent. Hij zegende u met wiskunde, informeerde u over de wijzen om geld te verdienen, transformeerde de methodologie in uw hersenen, zegende u met ogen, handen en andere organen die u kunt gebruiken voor uw werk en het maken van instrumenten. Hij matigde de scheppingen voor u, beschikte bronnen voor u, gaf u het idee voor dit instrument, maakte uw lichaamsdelen het mogelijk het instrument te ontwikkelen en uiteindelijk heeft u op basis van Zijn volmaakte Macht het instrument gemaakt. De uiteindelijke vorm verscheen van uw handen, maar u nam het als een resultaat van uw eigen macht en kennis! Alleen de blinde doet zoiets.

Allāh Ta’ālā openbaart: “Degenen die twisten over de tekenen van Allāh zonder dat enige gezag [daarover] tot hen kwam; dit is afkeurenswaardig in de ogen van Allāh en de gelovigen; alzo verzegelt Allāh het hart van iedere hoogmoedige en onderdrukker.“ Surah Ghāfir (de gelovige) H40, vers 35

Toen de arrogant zoals de vervloekte Qarun (Korah) die Allāh Ta’ālā had gezegend met talloze schatten en giften van de wereld werd opgedragen zoals Allāh Ta’ālā openbaart: “En zoek door hetgeen Allāh u hebt gegeven het tehuis van het Hiernamaals; en vergeet uw deel aan de wereld niet, en doe goed (aan anderen) zoals Allāh u goed gedaan heeft; en schep geen wanorde op aarde, want Allāh heeft hen, die onheil stichten niet lief.“ Surah al-Qasas (de vertelling) H28, verzen 77-78

Op dit Gebod wat de ontrouwen babbelden (in het licht van de Heilige Qur’ān). Hij antwoordde: “Mij werd het alleen door mijn kennis gegeven.” Wist hij niet dat Allāh vóór hem vele geslachten had vernietigd die machtiger waren dan hij en groter in aantal? En de schuldigen worden niet gevraagd omtrent hun zonden. Zag u toen welke soort smaak door hen was geobserveerd?

Allāh Ta’ālā openbaart: “Dan deden Wij hem en zijn huis in de aarde verzinken; en hij had geen partij om hem tegen Allāh te helpen noch kon hij zich verdedigen.“ Surah al-Qasas (de vertelling) H28, vers 81

Niet verrijkt zijn met deze kennis is vrij helder, omdat het is gebaseerd op de zwakte van een klein instrument. De arts kon voorheen niet zeggen of het een jongen of een meisje was wat in de baarmoeder zat totdat dit instrument werd uitgevonden. Hoe kan dergelijke kennis van u eeuwig en onverwoestbaar of noodzakelijk genoemd worden, wanneer u zelf ook zult vergaan, onsterfelijk en denkbeeldig? Het is iets bijzonders om onsterfelijk te zijn. U zult uw onwetendheid en tekortkoming moeten toegeven voor de tijd zolang zwangerschap duurt totdat het zaad vorm krijgt. De medische wetenschap van een arts zal hulpeloos blijven totdat het zaad de vorm van een druppel of een klonter of een klont vlees heeft genomen. Hij kan niet vertellen of het een jongen of een meisje is in de baarmoeder. Is uw kennis blijvend en onveranderlijk? Ik vraag vergiffenis aan Allāh Ta’ālā. Sluit aan bij de situatie dat van vóór de observatie was tot aan een beknopt observatie, nadien sluit aan bij de beknopte observatie tot aan een gedetailleerde observatie en dan sluit de gedetailleerde observatie aan een observatie na de praktische uitleg. Wel, meet het verschil tussen oplettendheid en verstrooidheid. Vergeetachtigheid is daarna de totale ontkoppeling en ontkenning. Is uw kennis volmaakt? Allāh Ta’ālā verbiedt!

Verder, wie kan toevoegingen en aanvullingen vertellen? Zij zijn oneindig. Bijvoorbeeld, neem een bepaald deel van het lichaam en vertel de afstand tussen het ongeboren kind en de moeder, vertel de afstand tussen elk lichaamsdeel en alle punten dat gesuggereerd en verbeeld kan worden op alle lichamen die aanwezig zijn in de hele wereld, of zij op aarde of in de lucht zijn, in het Oosten of het Westen, in het noorden of het zuiden, dichtbij of ver weg, of het in het verleden was of in het heden of de toekomst. Vertel de grootte van iedere hoek dat deze talloze lijnen, welke beginnen vanuit elk punt op het lichaam van de foetus en iedere stip van de wereld, maak immense en talloze hoeken. Als u het niet kan, vertel dan het aantal lijnen. Als u ook dit niet kunt, vertel dan het aantal aanwezige stippen op alle lichamen in de wereld. als u ook hiertoe niet in staat bent, vertel dan het aantal punten dat op het lichaam van de foetus kan voorkomen. Dit is de kortste kennis welke niet gelijk is een biljoenste deel van de kennis van Allāh Ta’ālā gerelateerd aan de foetus.

Het feit is, dat Allāh Ta’ālā kennis heeft van al deze wetenschappen, alle ratio’s, alle lijnen, alle punten, alle hoeken en hun grootte, alle zwangerschappen van Djinn, mensen en dieren. Het doet er niet toe of ze behoren aan het verleden, heden of toekomst. Hij weet ze permanent in details en voor altijd. En dit is als een druppel uit de oceaan van Zijn wetenschappen, maar het lijkt op het kleinste vochtdeeltje uit Zijn oneindige zeeën. Al dit soort kennismanagement en duizenden wetenschappen als deze kunnen zelfs in de verbeelding van de mens niet opkomen, dan wordt nog niet ingegaan op de diepgang van kennismanagement van elk der wetenschappen. Al dit soort oneindige kennis zit verborgen in de woorden: “Allāh Ta’ālā weet het beter.” Hij weet wat in de baarmoeder van de moeders zit. Het is uw bekrompen kennis en misvatting, dat u ordinair dacht over de twee woorden en claimde de kenner te zijn van wetenschappen gerelateerd aan de baarmoeder op basis van een klein instrument.

Ja, laat het tellen van de ratio proporties en toevoegingen, want het zijn oneindig. Vertel alleen de dingen die genummerd en gelimiteerd zijn en welke alleen gerelateerd zijn tot slechts één foetus, en dat welke van een vrouw is van uw eigen huishouding voor het geval de zaak van iemands huis erg bekend is. Vertel alleen wat gebeurd is met uw echtgenote, vóór haar eigen ogen en geen enkele materie hulp kreeg van het instrument.

Zo, laat een priester-arts antwoord geven op de vraag wat het gewicht is van het sperma van een man die in de baarmoeder viel van zijn vrouw en zij daardoor zwanger werd? Hoeveel zaadcellen waren in het sperma? Op welk specifiek deel van de baarmoeder viel de zaadcel? Hoeveel tijd is nodig geweest om zich goed te nestelen en te evolueren? Hoeveel menstruatiebloed heeft het sperma nodig gehad sinds het in de baarmoeder viel? Van welk deel van voedsel werd dit feitelijke sperma gemaakt? Van welk grond was die voedsel geproduceerd? Na hoeveel tijd heeft het voedsel de vorm van sperma aangenomen? Welke soorten veranderingen hebben in zijn verwezenlijking plaatsgevonden, per minuut bekeken? Voor hoeveel tijd, voor welk deel van de tijd en hoeveel is de baarmoeder van mevrouw in omvang toegenomen en samengetrokken over bovengenoemde gebeurtenissen? Gedurende hoeveel tijd, hoe vaak en waar heeft het kind bewogen en rondgedraaid? Wat was de modificatie in de vormgeving van de delen gedurende iedere beweging en draai? Hoe zal al deze gebeurtenissen vanaf nu tot de geboorte zijn? Wat zal het voorval zijn en veranderingen in de vormgeving, gewicht, streek, plaatsen, bewegingen, rust, voedsel van de foetus en baarmoeder? Hoelang zal het kind in de baarmoeder blijven en op welk moment (uur, minuut en seconden van de tijd) zal het kind geboren worden? Welk deel van het lichaam gaat als eerste naar buiten komen? Hoeveel vet en hoeveel zal het gewicht zijn? Hoe groot zal de opening van de vagina nodig zijn, zodat het kind naar buiten kan komen? Hoeveel stralen vocht zal het mee zich meebrengen om makkelijk naar buiten te komen? Hoeveel rukken zal het kind zelf nodig hebben en hoeveel de moeder? Bij welke kreet zal het kind uit zijn gekomen? Zal het gezond geboren worden of zal er een abortus zijn? Wat zal de leeftijd zijn in geval het in leven blijft? Op welke plaatsen zal hij/zij dwalen en wat voor soort voedsel zal hij/zij eten? In welke missionarissenschool (madrassa) zal hij/zij kinderen onderwijzen? Enzovoorts.

Volgens Allāh! Allāh Ta’ālā heeft de eeuwige en onvergankelijke, permanente, gedetailleerde en alomvattende kennis, op ieder moment, van elk en iedere zwangerschap en baarmoeders van het verleden, heden en toekomst. Hij heeft zulk kennis van alles, die wij kunnen benoemen of niet. En dit is allemaal vervat in de interpretatie van de woorden: “Allāh Ta’ālā weet het beter.” U kunt niet zo beknopt de situatie vertellen als de 1/1000 deel van een opdeling uit miljoenen deeltjes kennis gerelateerd aan embryologie, maar u beweert dat u alles weet! Laat wat betrekking heeft op het verleden en wat zal gebeuren in de toekomst. Kom tot wat hedendaagse situatie is en wees tevreden met dat alleen. Is uw kennis omvattend en volmaakt daartoe? Glorie aan Allāh, hoe kunt u wezenlijk de kennis bezitten van dat alles? Ten eerste, niemand kan het aantal zwangerschappen die op dit moment in de wereld is vertellen. Noch kan iemand over de details van hun situatie geïnformeerd zijn.

Ten tweede, laat de echte kennis achterwege en kom met wat mogelijk is middels het instrument. Wat u ons ten hoogste kunt zeggen is ‘ondanks dat wij niets weten, kunnen wij haar die naar ons toekomt met het instrument iets vertellen’. Het is een duidelijke onwetendheid en biecht van onwetendheid. Het is geen kennis. In de huidige zwangerschappen zijn het de zwangerschappen van mensen en iedere soort dier (vogels, wilde dieren, prooidieren, ongedierte en kwallen). Laat dus een priester of zijn medische assistentie (arts) door het gebruik van het instrument de volgende vragen beantwoorden: (1) hoeveel eieren zijn in de eierstok van een mier? (2) Hoeveel meisjes en hoeveel jongens zijn in die eieren? Het is niet alleen mieren die eieren leggen. Er zijn miljoenen dieren zoals vissen, slangen, kameleons, krokodillen, enzovoorts en alle vogels, behalve vleermuizen, die eieren leggen. De medicijn en wijsheid van de priester is overal van geen betekenis. Als het ware, omdat al deze dingen niet omvat zijn: “Allāh Ta’ālā weet het beter.”

Ten derde, als ik de zaak eenvoudig maak door te beperken tot datgene die kinderen baren zonder eieren te leggen, kunnen hun zwangerschappen en betreffende subjecten dan ontdekt worden door het instrument?

Ten vierde, vijfde en verder, als ik dit allemaal overzie en u meeneem naar het instrument, niet alleen u maar ook van Amerika en Engeland, zullen alle priesters de zaak laten vallen. Beide, zowel gebruiker als aanbidders van het instrument, zijn volkomen onwetend over het innerlijk delen van het lichaam. Laten wij daarom de discussie hierbij staken, maar ons richten op het uiterlijke van het lichaam. Laten zij de antwoorden geven op vragen over mevrouw wat in de baarmoeder is. Hoeveel haren zijn op haar hoofd? Wat is de lengte, dikte en gewicht van elk haar? Hoeveel poriën zijn in haar lichaam? Wat is de omvang van de drie dimensies (lengte, breedte en diepte) van elke porie? Hoeveel van de poriën heeft de ratio 9:13 onder hen? Hoeveel van de poriën zijn verschillend ten opzichte van elkaar? Wat is de hoek van elke oksel, borstkast, heupen, bekken, boven en onder lippen en de verbinding van de andere lichaamsdelen? Tot welke omvang kan deze hoek uitstrekken en op hoeveel graden van elke hoek? Tot welke omvang kunnen de tien holten en gewrichtskommen zichzelf op natuurlijke wijze uitbreiden en tot welke omvang als het met inspanning wordt uitgeweid tot de put dat de botten ongetwijfeld kunnen knappen? Wat is het verschil tussen de verworven en verdiende holten en gewrichtskommen? Er zijn veel meer heldere zaken in de uiterlijke. Al deze details zijn niets, maar lijken op een minuscuul druppel uit miljoenen van de oceanen van embryologie. Laat mij nu de antwoorden op de vragen weten.

Allāh Ta’ālā openbaart: “Doch, indien gij het niet kunt doen en gij zult het nimmer kunnen doen, wacht u dan voor het Vuur, welks brandstof mensen en stenen zijn, dat voor de ongelovigen is bereid.” Surah al-Baqarāh (de koe) H2, vers 24

Over het algemeen kan een heel zwakzinnig en onvolmaakt voorbeeld van deze stelling als volgt zijn. De koning van de hele aarde prijst zichzelf aan en zegt ‘ik ben de eigenaar van alle soorten schatten en rijkdommen. Ik bezit verschillende soorten toenemende vermogensbestanddelen. Belastingen van alle steden en dorpen, inkomsten uit de bergen, mijnen van woestijnen en inkomsten uit de rivieren zijn van mij’. Na dit gehoord te hebben gaat een ongemanierde, vuile bedelaar, vagebond van een slecht beroep, mank, blind en extreem zwak persoon die achter zijn kont aanloopt naar een van de dorpen die behoord aan de koning. Hij brengt een paar gebedelde muntstukken terug die de mensen van de koning hadden ontvangen. Nu begint hij aan te kondigen, in de menigte mensen, dat de koning niet alleen de eigenaar is van rijkdom en inkomsten. Hij is niet de enige houder van de inkomsten uit de rivieren, oceanen en mijnen in de bergen. Kijk ik heb ook een munt gevonden, een penning nadat ik lang geleden heb. Ben ik dan niet een eigenaar van schatten, vermogens en rijkdommen? Vertel mij, o moslims en iedere intelligente persoon van de andere naties, zal een minimum en korte titel van deze blinde niet een waanzin zijn? Eenieder zal aan hem zeggen, ‘o, gek mens, heeft de koning gezegd ‘niemand behalve wij hebben een enkel muntstuk in dit beroep?’ Heeft hij gezegd ‘niemand bezit zelfs een minimum geld, ondanks dat wij hen gezegend hebben met iets?’ Allāh Ta’ālā verbiedt! De koning heeft heel helder en terecht verkondigd, dat hij veel van zijn oprechte mensen heeft gezegend met grote precisie en zal doorgaan met zijn gehoorzamen mensen te belonen met giften. Ja, geen van beiden is feitelijk eigenaar behalve hij noch heeft iemand een schat gelijk aan de zijne.

O krankzinnige blinde! Bent u de feitelijke eigenaar geworden zonder zijn zegeningen door het verwerven van een klein penning door bedelen! Of is uw rijkdom wat bestaat uit slechts een kostbaar penning gelijk aan de koninklijke schatten? Nee, nooit. Dus waarom negeert u de uitspraken van de koning en waarom vreest u de overwinning van de machtige koning niet?

O ja, de zaak van deze priester die een Stelling heeft, is erger dan de blinde. Deze blinde bedelaar en de grote koning zijn beide absoluut gelijk, omdat beide geen houder zijn van de persoonlijke inkomsten. Beide zijn ronduit dezelfde in het niet eigenaar zijn van de rijkdom. Eigenaarschap van beide is geen oprecht. Het is juist alledaags en ordinair. Het is alleen tijdelijk en verdwijnend. Beide zijn duidelijk behoeftig.

[1] Ayat-al-Kursi genoemd

[2] Noot van de Nederlandse vertaler: Alahazrat schreef deze verhandeling ruim 100 jaar geleden, daarom wordt 1300 jaar geleden genoemd. Met de tijdrekening tot heden is dat afgelopen 1432 jaar geleden.

De islam is niet een nieuwe religie, maar dezelfde Waarheid die Allāh Ta’ālā geopenbaard heeft via Zijn Profeten (in een ḥadīth staat ongeveer 124.000 profeten, in een andere ḥadīth 224.000 profeten en in een derde ḥadīth 7.000 profeten) naar alle mensen. Tazkirāt‑ul‑Anbiyā. (Zie: al‑Bukhārī, Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī; Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim; Ibn Mājah, Sunan Ibn Mājah; Tirmidhī, Jāmiʿ al‑Tirmidhī; en Bhaitralvī, A. R. (2019). Tazkirāt-ul-Anbiyā. Paigham‑e‑Raza).

Voor een vijfde deel van de wereldbevolking is de islam zowel een religie als een complete beschaafdheid van bezieling. Moslims volgen een religie van vrede, genade en vergeving en het merendeel van de moslims heeft niets te maken met de zeer ernstige gebeurtenissen die zich in de wijde wereld voordoen en in verband worden gebracht met hun geloof door de paginaverkopende en beeldenverkopende media. (Zie: al‑Nawawī, Riyāḍ al‑Ṣāliḥīn; Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim; Bukhārī, Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī).

Wie zijn de moslims?

Meer dan twee miljard mensen uit een hele reeks van rassen, nationaliteiten en culturen uit alle windstreken van de wereld zijn verenigd door hun gemeenschappelijke islamitische geloofsovertuiging. Ongeveer 18 % woont in de Arabische wereld, werelds grootste islamitische gemeenschap woont in Indonesië, grote delen van Azië waaronder Barre Ṣaghīr (Pakistan, India, Nepal, Bangladesh) en de meeste delen van Afrika, terwijl er een gestaag groei plaatsvindt in Rusland, China, Noord- en Zuid-Amerika en Europa.

Wereldwijd aantal

• Volgens recente schattingen van het Pew Research Center telt de islamitische gemeenschap wereldwijd ruim 2 miljard mensen en groeit sneller dan andere religies.
• De islam vertegenwoordigt ongeveer 25% van de wereldbevolking.

Regionale verdeling

• Indonesië: grootste moslimpopulatie ter wereld, met meer dan 230 miljoen moslims (ca. 13% van alle moslims).
• Zuid‑Azië: Pakistan, India en Bangladesh samen huisvesten honderden miljoenen moslims. India alleen telt ca. 172 miljoen moslims en zal tegen 2050 waarschijnlijk de grootste moslimpopulatie hebben.
• Arabische wereld: ongeveer 18% van alle moslims woont in Arabische landen.
• Afrika: Nigeria, Egypte en andere landen hebben grote moslimbevolkingen. Nigeria zal tegen 2050 ca. 8% van alle moslims huisvesten.
• Europa: Turkije, Kosovo, Albanië en Bosnië hebben een meerderheid of groot aandeel moslims. In West‑Europa (Frankrijk, Duitsland, Nederland, België) groeit het aandeel moslims gestaag.
• Rusland en China: beide landen hebben aanzienlijke moslimminderheden, vooral in de Kaukasus en Xinjiang.
• Noord‑ en Zuid‑Amerika: kleinere maar groeiende gemeenschappen, vooral door migratie.

Kenmerken

• Moslims zijn verenigd door hun geloofsovertuiging in de islam, maar cultureel en etnisch zeer divers.
• De islam is zowel een religie als een beschavingstraditie, die zich uitstrekt over taal, kunst, recht, economie en sociale structuren.
• De groei van de moslimbevolking wordt vooral verklaard door jonge leeftijdsopbouw en hogere geboortecijfers.

Wat doen moslims geloven?

Moslims geloven in de Eenheid, Unieke en Onvergelijkbare Allāh, in de engelen die door Hem geschapen zijn, in de Profeten door wie Zijn Openbaringen werden overgebracht aan de mensheid, in de Dag des Oordeels en de individuele verantwoordelijkheid voor de menselijke handelingen, in het volledige gezag van Allāh over het menselijk lot en in het leven na de dood (vertaling van Īmān‑e‑Mufassal): Āmantu billāhi wa malāʾikatihi wa kutubihi wa Rusulihi wal‑yawmil ākhiri wal‑qadri khayrihi wa sharrihi min Allāhi Ta’ālā wal‑baʿthi baʿdal‑mawt.

Moslims geloven in een keten van profeten, te beginnen met Adam (ʿalayhis salām), met inbegrip van onder andere Noah, Abraham, Ismaël, Isaac, Jacob, Jozef, Job, Mozes, Aaron, David, Salomo, Elias en Jezus (ʿalayhimus salām). Maar Allāh Zijn laatste boodschap aan de mens, een herbevestiging van de eeuwige boodschap en een samenvatting van alles wat eerder was verkondigd, werd geopenbaard aan de Heilige Profeet Mohammed ﷺ, gebracht door de aartsengel Jibrāʾīl (Gabriel, ʿalayhis salām).

• Īmān‑e‑Mufassal: klassieke geloofsbelijdenis, vermeld in Ṣaḥīḥ Muslim en Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī bij de hoofdstukken over īmān.
• Profetenketen: genoemd in de Qurʾān (bijv. Surah al‑Baqarah 2:136; Surah al‑Anʿām 6:83‑86) en bevestigd in Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī en Ṣaḥīḥ Muslim.
• Laatste boodschap via Mohammed ﷺ en Jibrāʾīl: Qurʾān (Surah al‑Baqarah 2:97; Surah al‑Naḥl 16:102) en Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Kitāb Badʾ al‑Wahy.

Hoe wordt iemand een moslim?

Gewoon door te zeggen, maar met hart en ziel overtuigd te zijn: Lā ilāha illAllāhu Muḥammadur Rasūlullāh ﷺ (Er is geen god dan Allāh, Mohammed – vrede zij met Hem – is de (laatste) Boodschapper van Allāh).

• Shahādah (geloofsgetuigenis): Qurʾān (Surah Muḥammad 47:19; Surah al‑Ṣaff 61:9) en Ṣaḥīḥ Muslim, Kitāb al‑Īmān.

Wat betekent de islam?

Het Arabische woord Islam betekent eenvoudigweg ‘onderwerpen’ en is afgeleid van een woord dat ‘vrede’ betekent. In een religieuze context betekent het de volledige onderwerping aan de Wil van Allāh. ‘Mohammedanisme’ of ‘Mohammedaan’ is een verkeerde benaming, omdat het suggereert dat moslims de Profeet Mohammed ﷺ aanbidden in plaats van Allāh Ta’ālā (de Almachtige Schepper).

• Betekenis van Islam: Qurʾān (Surah al‑Baqarah 2:112; Surah Āl ʿImrān 3:19) en Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Kitāb al‑Īmān.

Waarom lijkt islam vaak vreemd?

Islam lijkt misschien exotisch of zelfs extreem in de moderne wereld. Dit komt doordat de meeste mensen in de moderne wereld geen godsdienst in het dagelijks leven belijden, terwijl moslims religie altijd boven alles in gedachten houden en daarop hun leven funderen. Zij geloven en erkennen dat de Sharīʿah (islamitische wetgeving) zeer serieus moet worden genomen. Daarom is het belangrijk om kwesties steeds in het licht van de religie te bekijken, want het is een leefwijze.

• Sharīʿah als leefwijze: Qurʾān (Surah al‑Jāthiyah 45:18; Surah al‑Māʾidah 5:48) en Ṣaḥīḥ Muslim, Kitāb al‑Aḥkām.

Hebben de islam, het christendom en het jodendom verschillende herkomst?
Samen gaan zij terug naar de Profeet en aartsvader Abraham (ʿalayhis salām). De drie profeten van deze godsdiensten stammen rechtstreeks af van zijn zonen: Profeet Mohammed ﷺ is een afstammeling van de oudste zoon, Profeet Ismāʿīl, terwijl Profeet Mozes en Profeet Jezus afstammelingen zijn van Profeet Isḥāq.

• Afstamming via Abraham: Qurʾān (Surah al‑Baqarah 2:136; Surah Āl ʿImrān 3:84).

Wat is de Kaʿbah?

Profeet Abraham (ʿalayhis salām) heeft de Kaʿbah gebouwd in de stad Mekka, waarnaar alle moslims zich richten wanneer zij bidden. Zij aanbidden niet de Kaʿbah, maar richten zich ernaar zoals Allāh in de Heilige Qurʾān heeft geopenbaard. De Kaʿbah is de plaats van godsvrucht die Allāh meer dan vierduizend jaar geleden opdroeg aan Profeet Abraham en Profeet Ismāʿīl om te bouwen. Het gebouw in kubusvorm werd opgetrokken uit steen op de oorspronkelijke plaats waar de aartsengel Jibrāʾīl (ʿalayhis salām) klei had meegenomen naar de hemel, waarmee Allāh de Profeet Adam (ʿalayhis salām) schiep. Dit is ook de reden waarom moslims om de Kaʿbah rondlopen. Allāh gebood Profeet Abraham (ʿalayhis salām) om alle mensen naar deze plek te roepen, en als pelgrims gaan moslims jaarlijks voor de ḥajj (bedevaart) naar Mekka.

• Kaʿbah: Qurʾān (Surah al‑Baqarah 2:125‑127; Surah al‑Ḥajj 22:26‑27). Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Kitāb al‑Ḥajj.

Wie is Profeet Mohammed ﷺ (vrede zij met hem)?

De Heilige Profeet Mohammed ﷺ werd geboren in Mekka al‑Mukarramah in het jaar 570, in een tijd waarin het christendom nog niet volledig in Europa zichtbaar was. Nadat zijn vader, Ḥazrat ʿAbdullāh (moge Allāh tevreden zijn met hem), stierf en zijn moeder, Sayyidah Āmina (moge Allāh tevreden zijn met haar), kort daarna ook stierf, werd hij opgevoed door zijn oom van de gerespecteerde stam Quraysh. Toen de Profeet opgroeide, werd hij bekend om zijn eerlijkheid, vrijgevigheid en oprechtheid, zodat hij vaak werd opgezocht om te bemiddelen in geschillen. Historici beschrijven hem als rustig en meditatief. Profeet Mohammed ﷺ was diepreligieus van aard en had lang het verval van zijn samenleving geobserveerd. Het werd zijn gewoonte om van tijd tot tijd in de grot van Ḥirāʾ, nabij Jabal al‑Nūr (Berg van Licht) en in de omgeving van Mekka, te mediteren.

• Profeet Mohammed ﷺ: Ibn Hishām, Sīrah al‑Nabawiyyah; al‑Bukhārī, Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Kitāb Badʾ al‑Wahy.

Hoe is hij uitgegroeid tot een Profeet ﷺ en een Boodschapper van Allāh Ta’ālā?

Hij was voor zijn geboorte al als profeet geschapen. Alleen op de leeftijd van veertig jaar, terwijl hij in meditatie verkeerde, kreeg Profeet Mohammed ﷺ zijn eerste wahy (openbaring) van Allāh via de aartsengel Jibrāʾīl (ʿalayhis salām). De openbaringen aan hem werden gedurende drieëntwintig jaar voortgezet en staan bekend als de Heilige Qurʾān. Zodra hij de Woorden die hij van Jibrāʾīl (ʿalayhis salām) hoorde begon te reciteren en de Waarheid in het openbaar verkondigde, kreeg hij en zijn kleine groep volgelingen bittere tijden te verduren. Deze vervolging werd zo hevig dat hij in het jaar 622, op bevel van Allāh, verhuisde. Deze gebeurtenis bracht hen naar de stad Medina, ongeveer 420 kilometer van Mekka. Met deze verhuizing begon ook de islamitische jaartelling: de Hijrah.

Na enkele jaren stierf de Heilige Profeet ﷺ op de leeftijd van 63 jaar. Binnen een eeuw na zijn heengaan had de islam zich verspreid tot aan Spanje en China.

• Eerste openbaring: Qurʾān (Surah al‑ʿAlaq 96:1‑5); Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Kitāb Badʾ al‑Wahy.
• Hijrah naar Medina: Qurʾān (Surah al‑Taubah 9:40); Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Kitāb al‑Maghāzī.

Wat is de Heilige Qurʾān?

De Heilige Qurʾān is een codex van de exacte Woorden die Allāh via de aartsengel Jibrāʾīl (ʿalayhis salām) aan de Profeet Mohammed ﷺ openbaarde. Het werd onthouden en vervolgens door de Profeet ﷺ verkondigd aan zijn metgezellen, die het opschreven. Vele metgezellen leerden het ook meteen uit het hoofd.

Niet één Woord van de 114 hoofdstukken is door de eeuwen heen veranderd, zodat de Heilige Qurʾān in elk detail de unieke en wonderbaarlijke tekst is die veertien eeuwen geleden werd geopenbaard aan Profeet Mohammed ﷺ.

• Qurʾān als openbaring: Qurʾān (Surah al‑Ḥijr 15:9; Surah al‑Baqarah 2:2).
• Onveranderlijkheid van de Qurʾān: Qurʾān (Surah al‑Ḥijr 15:9).

Waar gaat de Heilige Qurʾān over?

De Heilige Qurʾān is de laatste geopenbaarde Woorden van Allāh voor de mensheid en is de voornaamste bron voor elke moslim in geloof en praktijk. Het behandelt alle onderwerpen die de mens nodig heeft, zoals wijsheid, wetenschap, eredienst en recht, maar ook de fundamentele relatie tussen Allāh en Zijn schepselen. Tegelijkertijd biedt het richtlijnen voor een rechtvaardige samenleving, goed menselijk gedrag en een rechtvaardig economisch systeem.

• Inhoud en thema’s: Qurʾān (Surah al‑Naḥl 16:89; Surah al‑Māʾidah 5:3).

Zijn er nog andere heilige schriftelijke bronnen?

Ja, de Sunnah, de praktijk en het voorbeeld van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ, is de tweede belangrijke bron voor moslims. Een ḥadīth is een betrouwbaar mondeling overgedragen bewoording van wat de Profeet ﷺ zei, deed of goedkeurde. Het geloof in de Sunnah is onderdeel van het islamitische geloof. Deze mondelinge overdrachten werden door hoogbegaafde schriftgeleerden opgetekend in boeken en staan bekend als Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Ṣaḥīḥ Muslim, Jāmiʿ al‑Tirmidhī, Sunan Ibn Mājah, Sunan Abū Dāwūd, al‑Muʿjam al‑Ṭabarānī, enzovoorts, die allen genoemd zijn naar hun auteurs.

• Sunnah en ḥadīth: Qurʾān (Surah al‑Naḥl 16:44; Surah al‑Aḥzāb 33:21). Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī, Ṣaḥīḥ Muslim, Jāmiʿ al‑Tirmidhī, Sunan Abū Dāwūd, Sunan Ibn Mājah.

Wat voor invloed heeft de verspreiding van de islam op de wereld?

Een van de redenen voor de snelle en vreedzame verspreiding van de islam was de eenvoud van haar doctrine: islam roept op tot het geloof waarin slechts één Allāh Ta’ālā waardig is voor aanbidding. Het nodigt ook herhaaldelijk de mensen uit om hun menselijke vermogens, kennis en observatie te gebruiken. Binnen enkele jaren werden grote beschavingen verrijkt met islamitische wetenschappen en bloeiende universiteiten gebouwd, want volgens de Heilige Profeet ﷺ is het zoeken naar kennis een verplichting voor elke moslim. De synthese van oosterse en westerse ideeën uit de oudheid en nieuwe islamitische gedachten bracht grote vooruitgang in de wetenschappen: geneeskunde, wiskunde, natuurkunde, sterrenkunde, aardrijkskunde, architectuur, kunst, literatuur en geschiedenis. Veel cruciale systemen zoals algebra, de Arabische cijfers en ook het concept van de nul (van vitaal belang voor de vooruitgang van de wiskunde) werden door moslims doorgegeven aan het middeleeuwse Europa. Geavanceerde instrumenten werden ontwikkeld, waaronder het astrolabium, het kwadrant en nauwkeurige navigatiekaarten. Grote moslimschriftgeleerden die deze wetenschappen naar Europa brachten waren al‑Fārābī, Ibn Rushd, al‑Ghazālī en Imām‑e‑Ahl‑e‑Sunnat Shah Aḥmad Raza Khan (raḍiyAllāhu ʿanhum).

• Zoeken naar kennis: Ṣaḥīḥ Ibn Mājah, Kitāb al‑Sunan (ḥadīth: “Het zoeken naar kennis is verplicht voor elke moslim”).
• Wetenschappelijke bijdragen: Historische werken van George Saliba (Islamic Science and the Making of the European Renaissance) en Fuat Sezgin (Geschichte des arabischen Schrifttums).
• Algebra en cijfers: Al‑Khwārizmī, Kitāb al‑Jabr wa’l‑Muqābalah (9e eeuw).
• Astrolabium en navigatie: David A. King, Islamic Mathematical Astronomy.

Bronnen

• Abū Dāwūd, S. (n.d.). Sunan Abū Dāwūd. Dār al‑Taʿṣīl.
• al‑Bukhārī, M. I. (n.d.). Ṣaḥīḥ al‑Bukhārī. Dār al‑Taʿṣīl.
• Bhaitralvī, A. R. (2019). Tazkirāt‑ul‑Anbiyā. Lahore: Paigham‑e‑Raza.
• al‑Khwārizmī, M. ibn M. (n.d.). Kitāb al‑Jabr wa’l‑Muqābalah. Manuscript.
• King, D. A. (1993). Islamic Mathematical Astronomy. Aldershot: Variorum.
• al‑Nawawī, Y. (n.d.). Riyāḍ al‑Ṣāliḥīn. Dār Ibn Kathīr.
• al‑Nawawī, Y. (n.d.). Sharḥ Ṣaḥīḥ Muslim. Dār Ibn Kathīr.
• al‑Ṭabarānī, S. (n.d.). al‑Muʿjam al‑Kabīr. Beirut: Dār al‑Kutub al‑ʿIlmiyyah.
• al‑Tirmidhī, M. I. (n.d.). Jāmiʿ al‑Tirmidhī. Dār al‑Taʿṣīl.
• Al‑Qurʾān. (n.d.). Al‑Muṣḥaf al‑Sharīf. Madīnah: Mujammaʿ al‑Malik Fahd li‑Ṭibāʿat al‑Muṣḥaf al‑Sharīf.
• Hoffman, O. (2024). Top 10 landen met de hoogste moslimpopulaties in 2050. Ripley Believes.
• Ibn Hishām, A. (n.d.). Sīrah al‑Nabawiyyah. Cairo: Dār al‑Ḥadīth.
• Ibn Mājah, M. Y. (n.d.). Sunan Ibn Mājah. Dār al‑Taʿṣīl.
• Muslim ibn al‑Ḥajjāj. (n.d.). Ṣaḥīḥ Muslim. Dār al‑Taʿṣīl.
• Pew Research Center. (2025). The Future of World Religions: Population Growth Projections. Washington, DC.
• Robbins, P. (2024). Europese landen met de grootste moslimpopulaties. Ripley Believes.
• Saliba, G. (2007). Islamic Science and the Making of the European Renaissance. MIT Press.
• Sezgin, F. (1967–2010). Geschichte des arabischen Schrifttums. Leiden: Brill.