Denken volgens principes, het bezitten van waar geloof en het geloven en aanvaarden van de ware geboden van de islam staat bekend als ʿAqīdah. Het wordt ook begrepen als iemands intentie, geloofsovertuiging en het pad dat men volgt. Daarbij moet worden begrepen dat de basis van iemands handelingen het Imān is, en dat de basis van iemands Imān de ʿAqīdah vormt. Wanneer iemands ʿAqīdah corrupt is, is het Imān onjuist; en wanneer het Imān onjuist is, zijn de Aʿmāl (daden) nutteloos. Met andere woorden: ʿAqīdah is de ziel, Imān is het lichaam en Amal is het gewaad.

Om een zuiver en sterk Imān te hebben, moet men beschikken over de juiste ʿAqīdah. Om deze reden citeren wij enkele niet-islamitische geloofsovertuigingen, gevolgd door de correcte islamitische antwoorden, zodat wij – na het lezen ervan – berouw kunnen tonen over eventuele valse of corrupte geloofsovertuigingen die wij mogelijk hebben, en ons vervolgens stevig kunnen vasthouden aan de juiste islamitische geloofsovertuigingen. Een onjuiste houding volgens de ʿAqīdah leidt tot kufr, terwijl een correcte ʿAqīdah juist een bron van kracht is voor het Imān.

De niet-islamitische geloofsovertuigingen die hieronder worden aangehaald, zijn uitspraken van mensen die dergelijke geloofsovertuigingen aanhangen. Door ze in dit boek te vermelden, is het geenszins onze intentie om kufr te uiten.

Valse en correcte ʿAqīdah (geloofsovertuiging)

• Valse geloofsovertuiging: “Allāh kan liegen.” (Zie: Barāhīn Qāṭiʿa van Khaleel Ambetwi; Yakrozi van Ismāʿīl Dehlvī; Fatāwā Rashīdiya van Rashīd Aḥmad Gangohī.)
• Correcte geloofsovertuiging: Leugens zijn een gebrek dat onwaardig is aan de Zaat van Allāh Ta’ālā en volledig muḥāl (onmogelijk) voor Hem. Allāh Ta’ālā is vrij van alle tekorten en gebreken; daarom is het voor Hem muḥāl om te liegen.

• Valse geloofsovertuiging: Het beweren dat Allāh vrij is van plaats, ruimte, richting en tijd, enzovoort, is misleid. (Zie: Izāḥal-Ḥaqq van Ismāʿīl Dehlvī.)
• Correcte geloofsovertuiging: Tijd en ruimte zijn geschapen werkelijkheden en zullen uiteindelijk vernietigd worden. Allāh Ta’ālā is Qadīm (Eeuwig: Hij Is altijd geweest en zal altijd Zijn). Wanneer men beweert dat Allāh zich op een vaste plaats bevindt of binnen een bepaalde tijdzone, dan impliceert men — MaʿādhAllāh — dat Allāh een schepsel is en dus vernietigd kan worden. Het is immers algemeen bekend dat wat ḥādith (niet-eeuwig) is en vernietigd kan worden, nooit Allāh kan zijn. Het Zijn van Allāh is Eeuwig, en alles wat niet-eeuwig is, kan niet tot Zijn Wezen behoren. Daarom is het noodzakelijk te erkennen dat Allāh Ta’ālā volledig vrij is van tijd, plaats en alle eigenschappen van de schepping.

• Valse geloofsovertuiging: De Profeet Mohammed ﷺ is gestorven en vermengd in het zand. (Zie: Taqwīyat al‑Īmān van Ismāʿīl Dehlvī.)
• Correcte geloofsovertuiging: In de ḥadīth is vermeld: “Waarlijk, Allāh Ta’ālā heeft het de aarde verboden om de lichamen van de Anbiyāʾ aan te tasten.” Ook is overgeleverd dat de Anbiyāʾ levend zijn en door Allāh Ta’ālā worden voorzien van voeding en eer.

• Valse geloofsovertuiging: Elke creatie, hoe groot of klein ook, is gelijk aan een schoenmaker voor Allāh. (Taqwīyat al‑Īmān door Ismāʿīl Dehlvī )
• Correcte geloofsovertuiging: De Heilige Profeet Mohammed ﷺ is de meest geliefde Nabī van Allāh Ta’ālā. Allāh Ta’ālā heeft zelfs een Qasm (eed) afgelegd bij de stad van de Profeet ﷺ. Hij is de grootste van alle scheppingen van Allāh Ta’ālā. Zijn woorden worden aanvaard in het Hof van Allāh. Hij is een volmaakte weerspiegeling van de eigenschappen die Allāh Ta’ālā hem heeft geschonken, en Allāh heeft geen uniek wezen geschapen dat vergelijkbaar is met Sayyidunā Rasūlullāh ﷺ.

• Valse geloofsovertuiging: Anbiyāʾ zijn niet volledig vrij van leugens. Het is onjuist om te zeggen dat het onmogelijk is voor Anbiyāʾ om te liegen of dat zij volledig zondeloos zijn. (Tasfiyat al‑ʿAqāʾid door Qāsim Nanothwī )
• Correcte geloofsovertuiging: Anbiyāʾ en Malāʾikah zijn Maʿṣūm (zondeloos). Het is muḥāl dat zij zonden begaan. Zondigen behoort niet tot de eigenschappen van de Anbiyāʾ. Zij zijn vrij van alle kleine en grote zonden en van alle gebreken — zowel vóór als na hun Nubuwat.

• Valse geloofsovertuiging: De Ummah kan de Anbiyāʾ soms overtreffen in Amāl (goede daden). (Taḥdhīr al‑Nās door Qāsim Nanothwī )
• Correcte geloofsovertuiging: Een kāfir kan nooit gelijk zijn aan een moslim. Een gewone moslim is niet gelijk aan een praktiserende moslim. Een praktiserende moslim is niet gelijk aan een niet‑ʿĀlim, en een niet‑ʿĀlim is niet gelijk aan een ʿĀlim. Een ʿĀlim is niet gelijk aan een Walī, en een Walī is niet gelijk aan een Tabiʿ Tābiʿī. Een Tabiʿ Tābiʿī is niet gelijk aan een Tābiʿī. Een Tābiʿī is niet gelijk aan een Ṣaḥābī. Een Ṣaḥābī is niet gelijk aan de Khulafāʾ‑e‑Arbāʿa. Geen van de Khulafāʾ‑e‑Arbāʿa kan gelijk zijn aan Sayyidunā Abū Bakr al‑Ṣiddīq. En zelfs hij kan nooit gelijk zijn aan een Nabī. Geen enkele Nabī kan op welke wijze dan ook gelijk zijn aan de Koning der Profeten, Muḥammad Muṣṭafā ﷺ. Hoe zou de Ummah dan de Profeet Muḥammad ﷺ kunnen overtreffen in goede daden? MaʿādhAllāh!

• Valse geloofsovertuiging: Denken aan een os en ezel in Ṣalāh is toegestaan, maar denken aan de Profeet ﷺ in Ṣalāh is Shirk (polytheïsme). (“Sīrat-e-Mustaqīm” door Ismaeel Dehlvī)
• Correcte geloofsovertuiging: Voor een moslim om een Ibādat uit te voeren en te accepteren dat het een nobele daad van Rasūlullāh ﷺ is, is de ware betekenis van Ibādat. Als men Namāz leest en het ziet als de Soenna van de Profeet ﷺ, dan zal men zonder twijfel aan de Profeet denken ﷺ. Dit geloof creëert in de geest van de uitvoerder de gedachte van de Heilige Profeet ﷺ. Niet alleen is de gedachte van de Profeet in Namāz toegestaan, het is ook de eis van de Sharīʿah dat men de Heilige Profeet ﷺ ten tijde van Tashahhud moet herinneren. Volgens de Fuqahāʾ (juristen) is het Wājib om te geloven dat de Profeet ﷺ je observeert en op de hoogte is van je daden.

• Valse geloofsovertuiging: Iedereen die zegt dat de Nabī Hāzir en Nāzir is, is een Kāfir. (“Jawāhirul Qur’ān” door Ghulaamullah Khan)
• Correcte geloofsovertuiging: Totdat en tenzij we Rasūlullāh ﷺ niet accepteren als Hāzir en Nāzir, zal het concept van Risālah onvolledig zijn. Onze Profeet ﷺ is Shahīd, Mubashir en Nāzir.

• Valse geloofsovertuiging: Rasūlullāh ﷺ is onze oudere broer en wij zijn jongere broers. (“Taqwīyatul Imān” door Ismaeel Dehlvī) 
• Correcte geloofsovertuiging: De Heilige Qur’ān heeft ons opgedragen dat de Profeet ﷺ niet als de vader van een van jullie kan worden beschouwd. Hoe kan hij dan als de oudere broer worden beschouwd? Dan is het respectloos en in strijd met het Qur’ān Gebod om hem oudere broer te noemen. Wij zijn de Ummatī, hij is de Nabī. Wij zijn zondaars, hij is de meest zuivere Masoom. Wij zijn gelovigen, hij is de bron van Imān. Het verschil hier is enorm. Het moet worden begrepen dat als de man zijn vrouw als moeder neemt, zijn Nikāḥ wordt tenietgedaan. Evenzo, als men de Profeet ﷺ als oudere broer neemt, dan wordt iemands Imān tenietgedaan.

• Valse geloofsovertuiging: De Profeet diep respecteren is Kufr. (“Ad Durrun Nadheed” door Qazi Shaukani)
• Correcte geloofsovertuiging: Het respect en de eerbied van de Profeet ﷺ is niet alleen wājib, maar is een verplichting voor elke moslim. Tenzij iemand de Profeet ﷺ niet meer liefheeft dan wie dan ook en alles in de wereld, zal zijn Imān niet volmaakt. De liefde van de Profeet ﷺ is de eerste voorwaarde van Imān.
  
• Valse geloofsovertuiging: Het graf van de Profeet ﷺ is een beeld en om het te respecteren is Kufr en Shirk. (“Ad Durrun Nadheed” door Qazi Shaukani)
• Correcte geloofsovertuiging: Medina is verhevener dan Mekka; de Roza-e-Anwar meer dan de Ka’aba; en de daadwerkelijke Qabr-e-Anwar is zelfs verhevener dan Jannat. De Qabr-e-Anwar is een teken uit de tekenen van Allāh en het respecteren ervan is een teken van Imān en Taqwa.

• Valse geloofsovertuiging: Iedereen die zegt: “As Salātu Was Salāmu Alaika Yā RasoolAllāh”, is een Bid’ati en zondaar. (“Akhbār Ahle Hadith Amritsar”)
• Correcte geloofsovertuiging: Bukhārī en Muslim vertellen op gezag van Ḥazrat ʿUthmān bin Haneef (raḍiyAllāhu ʿanhu) dat een Ṣaḥābī die van geboorte blind was, ooit een speciale Du’ā kreeg geleerd door de Heilige Profeet ﷺ, die hij na elke Ṣalāh moest reciteren. De Du’ā luidt als volgt: “O Allāh, ik vraag van U en wend mij tot U door de Wasila van Uw Profeet Mohammed ﷺ, die inderdaad een profeet van barmhartigheid is. O Mohammed ﷺ! met jouw Wasila wend ik mij tot Allāh voor mijn behoefte, zodat het geschonken kan worden. O Allāh, aanvaard de voorspraak van de Profeet voor mij”.

• Het zeggen van “Yā Nabī” en het roepen van de Heilige Profeet ﷺ, en het sturen van groeten over hem, is de Sunnah van de Allāh Ta’ālā , de Engelen, de Profeten (ʿalayhis Ṣalātu wa salām) en de Sahāba-e-Kirām (raḍiyAllāhu ʿanhum). Allāh Ta’ālā heeft ons opgedragen om in overvloed Salām te sturen aan de Profeet ﷺ. Durood minstens één keer in je leven sturen is Fard en in Namāz is het Wājib. Het is ook Wājib om Salām in Namāz te sturen, want de eerste keer dat de naam van de Profeet ﷺ wordt genoemd. Zelfs als de naam voortdurend wordt genoemd, is het sturen van Salām Sunnah.

• Valse geloofsovertuiging: Hulp vragen aan de Profeet ﷺ is het werk van Shayṭān en Shirk. (“Kashfush Shubhaat” door Abdul Wahhāb Najdi; “Taqwīyatul Imān” door Ismaeel Dehlvī)
• Correcte geloofsovertuiging: “Yā RasoolAllāh Unzur Hālana, Yā HabībAllāhi Isma Qālana, Innanī fier Bahri Hammim Mughriqun, Khuz Yaddī Sahhīl lanā Ishkālana”, is de Wazifa van de grote voorgangers en wordt geaccepteerd als een manier om aan de Profeet te vragen ﷺ. Het is toegestaan om hulp te zoeken bij de Profeet ﷺ en Wasila van Awliyāʾ en Ṣāliḥīn te zoeken.

• Valse geloofsovertuiging: Het gebruik van de Anbiyāʾ, Awliyāʾ en Mala’ika als middel van Wasila (Bemiddeling). (“Tohfa-e-Wahhābiyyah” door Ismaeel Dehlvī)
• Correcte geloofsovertuiging: We zijn deze wereld niet zonder middelen binnengekomen, en we zullen deze wereld niet zonder middelen verlaten. Met uitzondering van het vers uit de Qur’ān dat bemiddeling beveelt, zijn de volgende verzen van Sheikh Bouseeri en Sheikh Saadi (raḍiyAllāhu ʿanhumā) altijd in de Du’ā van moslims: “Yā Rabbi bil Mustafa Bāligh Maqasidana, Waghfirlana Ma Madā Yā Wāsi al Karamī”, en “Ilāhī bahaqe bani Fátima, ke Barqaul Imān Qunni Khatima, Agar Dāwatam rad Kunni War Qabūl,  Manno Dast Damaane Aale Rasool”.

• Valse geloofsovertuiging: Iedereen die de Profeet ﷺ accepteert als voorspraak voor hem op de Dag van Qiyāmah, is een Mushrik gelijk aan Abu Jahl. (“Taqwīyatul Imān”)
• Correcte geloofsovertuiging: Wanneer de voorspraak van een Hafizul Qur’ān, volgens de Hadith Sharīf, en van een Alīm ba Amal wordt aanvaard, waarom dan niet die van Rasūlullāh ﷺ? Op de Dag van Qiyāmah zullen de deuren van voorspraak worden geopend door niemand minder dan de Profeet ﷺ. Het is ook erg bevredigend om Durood-e-Tāj op te zeggen.

• Valse geloofsovertuiging: “Raḥmatullīl Alamīn” (Barmhartigheid aan de Werelden) is geen speciale titel van de Profeet ﷺ, maar de Ummatī zijn ook “Raḥmatullīl Alamīn”. (“Fatāwa Rashīdiya”)
• Correct geloofsgeloofsovertuiging: ” Raḥmatullīl Alamīn” is de unieke eigenschap van Rasūlullāh ﷺ zoals vermeld in de Heilige Qur’ān.

• Valse geloofsovertuiging: Zeggen dat als Allāh en Zijn Rasool het willen, alleen iets zeker zal gebeuren, is Shirk.
• Correcte geloofsovertuiging: Wat Rasūlullāh ﷺ wil, is wat Allāh wil. De Allāh Ta’ālā zal niets willen zonder de wil van de Profeet ﷺ.

• Valse geloofsovertuiging: Om de namen te behouden: Rasool Bakhsh, Nabī Bakhsh, Abdun Nabī, Abdul Muṣṭafā, Abdur Rasool, Abdul Ali, Ghulām Nabī, Ghulām Muṣṭafā, Ghulām Nabī, Ghulām Ḥusain, Ghulām Muhiyyudeen en Ghulām Moīnuddīn, of om zulke namen te noemen, is Shirk. (“Taqwīyatul Imān”)
• Correcte geloofsovertuiging: Al deze namen zijn toegestaan en zijn zeer verheven en gezegende namen.

• Valse geloofsovertuiging: De kennis van de Profeet is als die van kinderen en dieren. De kennis van Shayṭān is meer dan de Profeet. Zeggen dat de Profeet ‘Ilm-e-Ghayb of Kennis van het Ongeziene bezat, is Shirk. (“Hifzul Imān” door Ashraf Ali Thanwi; “Barāhīn Qaatia”; “Fatāwa Rashīdiya”) 
• Correcte geloofsovertuiging: De betekenis van het woord “Nabī” alleen is “degene die het Onzichtbare kent en laat zien”. Welke positie heeft de kennis van een gewoon persoon ten opzichte van die van de Profeet ﷺ? Het is zelfs minder dan een druppel voor een oceaan of een stofkorrel vergeleken met al het zand ter wereld. De Profeet ﷺ is gezegend met alle kennis door de Allāh Ta’ālā .

• Valse geloofsovertuiging: Als Allāh het wil, mag Hij een miljoen Mohammeds creëren. (“Taqwīyatul Imān”) Een profeet kan zelfs na Mohammed komen ﷺ. (“Tahzīrun Naas”)
• Correcte geloofsovertuiging: De deuren van het Profeetschap zijn verzegeld. Mohammed ﷺ is het zegel van het profeetschap. De Profeet zei ook dat er geen Profeet na hem zal komen. Iedereen die Nabuwat claimt naar de Profeet ﷺ is een Leugenaar, Dajjāl Kazaab en een Shayṭān.

• Valse geloofsovertuiging: Het herdenken van de Milād is als het herdenken van de functie van de hindoeïstische godheid. (“Barāhīn Qaatia” door Khaleel Ambethwi)
• Correcte geloofsovertuiging: Milād is een middel om zegeningen en nabijheid met de Allāh Ta’ālā te verkrijgen. Het is de praktijk van alle grote voorgangers. Er zijn veel bronnen van de Sharīʿah beschikbaar om de authenticiteit ervan te bewijzen.

• Valse geloofsovertuiging: De illusie van illusionisten is groter dan het Wonder van de Profeten. (“Mansab-e-Imāmat”)
• Correcte geloofsovertuiging: De wonderen van profeten zijn bedoeld om bewijs te tonen van hun profeetschap en het is dat van Allāh, terwijl de illusies van illusionisten van Shayṭān komen.

• Valse geloofsovertuiging: Iedereen die zegt dat de Sahāba Kāfir zijn, komt niet uit de Soennah Jamaat. (“Fatāwa Rashīdiya”)
• Correcte geloofsovertuiging: Door een gewone moslim een Kāfir te noemen, wordt hij zelf een Kāfir. Hoe kunnen degenen die de Sahāba Kāfir noemen dan geen Kāfir zijn? 

• Valse geloofsovertuiging: Zichzelf “Qādrī”, “Chishtī”, “Naqshbandī” enz. noemen is Bid’at en woorden van Kufr. (“Tazkirul Ikhwān”)
• Correcte geloofsovertuiging: Zichzelf met deze titels te noemen is volledig toegestaan en is een middel tot erkenning van de spirituele orde. Voorbeelden hiervan zijn: Siddiqui, Alawi, Uthmaani, Fārūqī, Ḥanafī Shāfiʿī, enzovoort.

• Valse geloofsovertuiging: Lichtjes, tapijten plaatsen, water en voedsel geven, of Wudu-water regelen bij de Mazār van Awliyāʾ Allāh zijn Shirk.
• Correcte geloofsovertuiging: Als het uitvoeren van alle hierboven genoemde praktijken op andere plaatsen toegestaan is, dan moet het een zegening zijn om dit te doen op de Darbār van Walī, waar een bijeenkomst van moslims is.

• Valse geloofsovertuiging: Het eten en drinken van de Tabarukāt (Niyyāz) van de heiligen zorgt ervoor dat het hart sterft (spiritueel). (“Fatāwa Rashīdiya”)
• Correcte geloofsovertuiging 27: Het eten van de Niyyāz van de Awliyāʾ verheldert het hart en het leven en is een middel van grote zegen.

• Valse geloofsovertuiging: De Profeet “Shafi’ul Muznibīn” noemen, Khatm reciteren, het gezegende gezicht en het graf van Rasūlullāh ﷺ voorstellen, denken dat hij gezag heeft – al deze eigenschappen, zelfs met het schenken van Allāh Ta’ālā – is allemaal Shirk, zo veel als de Shirk van Abu Jahl. (Kitābut-Tauhīd door Ibn Abdul Wahhāb Najdi)
• Correcte geloofsovertuiging: Volgens authentieke bronnen van de islamitische sharia, wordt het geloof dat Rasūlullāh ﷺ voorspraak, barmhartigheid, autoriteit, hulpvaardigheid is, en het zich met respect voorstellen van zijn gezegende gezicht en graf beschouwd als een grote en lonende daad. Het reciteren van Khatm Sharīf is ook toegestaan en lonend. Iemand die dit ontkent, zijn geloof is als Abu Jahl.

Besluit

Al deze hierboven genoemde valse “islamitische” geloofsovertuigingen aanvaarden maakt iemand tot een hypocriet, sjiiet, rafidī, kharijiet, qadiyānī, ghayr‑muqallid (Ahl al‑Ḥadīth), tablīghī, deobandī, maudūdī, tāhirī, ahl al‑Qurʾān (Volk van de Qurʾān), enzovoort, die volledig buiten de islam vallen.

Iedereen die valselijk beweert de ware Mahdī te zijn, is misleid en een fāsiq.

Iedereen die zegt dat Allāh kan liegen, dat de kennis van de Profeet ﷺ lijkt op die van dieren, dat de Profeet Mohammed ﷺ niet de Laatste Boodschapper is, dat het beledigen van de Ṣaḥābah (raḍiyAllāhu ʿanhum) iemand niet tot een misdadiger maakt, dat de kennis van de Profeet ﷺ minder is dan die van Shayṭān, enzovoort, is een kāfir (volledig buiten de vorm van de islam).

Wij moeten geen ṣalāh achter zulke mannen verrichten en niet met hen moeten omgaan, omdat hun gezelschap schadelijk is voor onze Imān.

Een Sahābi (metgezel) is die moslim die heeft geassisteerd aan het heilige hof van de Profeet ﷺ (tijdens het aardse leven van de Heilige Profeet ﷺ) en die met Imān is overleden. Alle Sahāba-e-Kirām (radi Allāhu anhum) zijn lovend en vroom. Ze zijn ook oprecht in hun islamitische oordeel en in hun islamitische daden. Als er sprake is van een Sahābi, is het verplicht dat het met lof is.

Het hebben van slechte overtuigingen voor een van de Sahāba-e-Kirām is misleiding en het behoren tot de verkeerde sekte.

Kwaad spreken over de waardigheid van Hazrat Amir Mu’āwiyah, Hazrat Amr bin Aas, Hazrat Wahshi (radi Allāhu anhum), enz. is hen vervloeken en dit is een sjiitisch geloof. Volgens islamitische juristen is het beledigen van Hazrat Shaikhayn (Hazrat Abu Bakr en Hazrat Farook-e-Azam radi Allāhu anhuma) of het verwerpen van hun positie als kaliefen ontrouw.

Ongeacht hoe hoog een rang een Walī is, ze zouden nooit de rang van een Sahābi bereiken.

De strijd tussen Hazrat Ali en Hazrat Amir Mu’āwiyah (radi Allāhu anhuma) was een fout in de interpretatie van de islamitische wet en is daarom geen zonde. Daarom is het ten strengste verboden en niet toegestaan om Hazrat Amir Mu’āwiyah (radi Allāhu anhu) wreed, verraderlijk, enz. te noemen. Dit is in feite een vloek en de persoon is een sjiiet.

Zelfs onder de Sahāba-e-Kirām (radi Allāhu anhum) zijn sommigen van hen beter in status dan anderen. Na de Anbiya heeft Hazrat Abu Bakr Siddiqui (radi Allāhu Anhu) de grootste status, daarna Sayyiduna Umar-e-Farook, Hazrat Usman-e-Ghani en Hazrat Ali-e-Murtaza (radi Allāhu anhum).

Na deze Khulafa-e-Rashidīn volgen de rest van de As-Sharah Mubasharah (degenen die de blijde tijding van Jannah kregen van de Profeet ﷺ), dan Hazrat Hasnain Karimain, Ashāb-e-Badr en Ashāb-e-Bait-ur Rizwān. Ze zullen allemaal naar Jannah gaan.

Wie is Ahle Bait?

De Ahle Bait zijn de vrouwen en kinderen van de Heilige Profeet ﷺ . Het liefhebben van de Sahāba en Ahle Bait (radi Allāhu anhum) is het liefhebben van de Heilige Profeet ﷺ. Hazrat Hasnain (Imām Hasan en Hussain radi Allāhu anhuma) zijn van de hoogste graad van martelaren. Degenen die een van hun martelaarschappen verwerpen, zijn een misleid persoon en behoren tot een slechte sekte.

Degenen die Hazrat Imām Hussain (radi Allāhu anhu) een verrader noemen of Yazid als correct beschouwen, zijn een verworpen persoon en een Kharji en daarom rechtmatig voor het Vuur van de Hel. Het lijdt geen twijfel dat Yazid ongelijk heeft, maar men wordt niet verondersteld Yazid een Kāfir of een moslim te noemen, maar zwijg liever.

Degenen die de Sahāba-e-Kirām of Ahle Bait (radi Allāhu anhum) niet liefhebben, zijn misleid en behoren tot de verkeerde sekte. Het is verboden en ten strengste verboden om betrokken te raken bij de details van meningsverschillen tussen de Sahāba. Om hen te houden tegen hun fouten of vanwege dit, hen de schuld te geven of te laten zien dat ze niet langer duidelijk zijn op geloof is niet toegestaan en is tegen het bevel van Allāh Ta’ālā of Zijn Boodschapper ﷺ.

Deel 1: Een transcriptie van Jumu’ah Khutbah in TARIC Masjid, Toronto (februari 1992)

Alhamdulillāh. Alhamdulillāh-hiladhi hadān lihā. Wa mā kunnā li-nahtadi anhadānAllāh. Wa lā na’budu  wa nasta’īnum illā-iyya. Wa Huwalladhi khalaq-us-samāwāti wal ardh, wa mā baynahumā wa mā tahtassarra.  Wa intajhar biqawli fa-innuahu y’ā lamu-us-sira wa akhfa.  Allāhu lā ilāha illāhu, lahul Aasmā-ul-Husna wa ashadu anna hu lā-ilāha illAllāhu lā shareeka lahu. Ash hadu anna Sayyidena wa Nabiyyinā wa Habībinā wa Maulana Muhammadan ‘Abduhu  wa Rasooluh. Sallallāhu ‘alayhi wasallam, alladh ursila ilā al-khalqi kāf-fa-tan bashīrawn wa nadhira, wa dā’iyan ilallāhi bi-idhni wa Sirājan munīra, Wa bashiril mu’minuna bi-anna lahum minallāhi fadhlan kabīra, amma ba’du. 

Ikhwānī ittaqullāha ibādAllāh, ittaqullāha ibādAllāh, fa-yā-fawzal mustaghfirīn, isma-u wa atī-u Rabbakum. Wa atī’Ullāha wa Rasoolahu inkuntum Mu’minin.  Fa-innahu man yuti’Illā wa Rasoolahu faqad fādha fawzan ‘Azīma, wa mā-Yā ‘sillaha wa Rasoolahu, faqad dalla dalālam ba’īda.

Mijn dierbare broeders en zuster, 

Assalāmu ‘alakum wa Rahmatullāhi wa Barakātuhu.

Wij weten, als moslims, er is een reëel doel voor ons in het leven. Wij weten als moslims, dat er een boodschap van Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā is, welke is afgeleverd door Zijn Profeet, Sayyidoel ‘Aalamīna Muhammadur Rasūlullāh ﷺ.  Wij weten, dat het doel van een moslims leven genoemd is in veel verzen van de Heilige Qur’ān, voor perfecte leiding in het leven.

Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā openbaart: 

 قُلْ إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَالَمِينَ

لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَاْ أَوَّلُ ٱلْمُسْلِمِينَ

“Zeg: ‘Mijn gebed en mijn offer, mijn leven en mijn dood zijn gewijd aan Allāh, de Heer der Werelden’. Hij heeft geen gelijken; zo is mij bevolen en ik ben de eerste der moslims.”  Surah al-An’ām (het vee) H6, vers 162-163

In een ander vers van de Heilige Qur’ān openbaart Allāh Ta’ālā:

ٱلَّذِينَ إِذَآ أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا للَّهِ وَإِنَّـآ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

“Zij die, wanneer een rampspoed hen achterhaalt, zeggen: ‘Voorzeker, wij zijn van

Allāh en tot Hem zullen wij wederkeren.” Surah al-Baqarāh (de koe) H2, vers 156

Bovenstaand vers betekent, dat wij moeten terugkeren. Wij zijn niet voor permanent verblijf in deze wereld, wij moeten deze wereld verlaten voor het Hiernamaals. Dus is het leven voor Hem (Allāh) niet voor u of mij. Sinds de hele wereld aan Hem behoort, behoort mij nederig persoon ook aan Hem. Het doel is, dat wij ons moeten herinneren dat wij de hele tijd aan Hem behoren. Het betekent dat ik van Hem houd, ik vrees voor Hem heb en ik het leven moet leiden van een moslim die zichzelf heeft toegewijd voor Zijn behagen.

Ook openbaart Allāh in de Heilige Qur’ān: 

 يٰأَيُّهَا ٱلَّذِينَ آمَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنْتُمْ مُّسْلِمُونَ

“O gij die gelooft, vreest Allāh zoals het behoort en sterft niet, tenzij gij moslim zijn.” Surah al-Imrān (het huis van Imrān) H3, vers 102

Dus het doel van onze aanwezigheid (op aarde) is evident, wij moeten leven als moslims, manifesteer je hele leven dat u een moslim bent, u behoort tot de moslim Ummah, u bent allen leden van de moslim geloofsgemeenschap. Het betekent ook dat iedereen in de Ummah broeders zijn, één familie. Het broederschap is “Innamal muminoena ikhwa” zoals Allāh Subhānu wa Ta’ālā zegt. Dit betekent, dat er geen nationale discriminatie is. Niemand heeft superioriteit over zijn moslimbroeders. Alle moslims, zonder discriminatie, zijn broeders ten opzichte van elkaar als zij zichzelf moslim noemen.

In een ander vers openbaart Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā:

وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِّمَّن دَعَآ إِلَى ٱللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحاً وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ

“En wie spreekt beter wordt dan hij die mensen tot Allāh uitnodigt en goede werken doet en zegt: ‘Waarlijk, ik behoor tot de moslims’.” Surah Fussilat, H41, vers 33

Dit betekent, dat Allāh heeft aangedrongen dat een moslim zichzelf dient te herinneren dat hij een moslim is. In dit tijdperk dienen wij te begrijpen welke problemen de moslim Ummah zal tegen komen. Er zijn veel problemen en de belangrijkste is, dat wij ons hebben verdeeld in nationaliteiten. De mentaliteit is “ik ben trots te behoren tot zo en zo een land. Ik ben trots te behoren tot zo en zo een stam. Ik ben trots te behoren tot zulk een dynastie.” Maar ik zou het waarderen te weten, wie trots is om zichzelf een moslim te noemen. Dit is de eis uit de Heilige Qur’ān. Dit is de boodschap van mijn khutbah. Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā openbaart in de Heilige Qur’ān “Wa ja’alnahu shu ‘uban waqabā-ila lita’rafu” (wij behoren tot een land alleen met het doeleinde van introductie).

Ongeacht of u uit Arabië, Azië of Afrika komt, het is alleen om aan te geven ter introductie van uw land van herkomst. Dit is niet uw identiteit! De identiteit van een moslim is islam. Dit herinnert mij aan de eminente dichter en filosoof van islam Allāma Iqbal. Iemand vroeg hem, “van welk land bent u afkomstig?” Hij antwoordde: “Islam is mijn land en ik behoor tot de natie van islam welke is gesticht door Sayyidoel  ‘Aalamiena Muhammadur Rasūlullāh ﷺ.

Weldra, na lange tijd ben ik nog steeds bezig uit te zoeken onder de moslims, wereldwijd, wie daadwerkelijk trots is zichzelf moslim te noemen. Dit is het belangrijkste punt in islam vandaag de dag. Wanneer u aan iemand vraagt van welke land hij/zij afkomstig is, dan is het antwoord onmiddellijk van zo en zo een land. Dit antwoord is prima en goed ter introductie. Dit is waar nationaliteit in islam dient te beginnen en eindigen. Het is noodzakelijk voor ons te zeggen “Wa qāla innanī minal Muslimīn” (ik ben een moslim). Of u nu bent van Azië, Afrika, Amerika of Arabië is volkomen onbelangrijk. Dit is alleen voor introductie doelstelling.

Er is in Sahīh Bukhārī een hadīth die verhaald is door één van de metgezellen van Sayyidoel  ‘Aalamiena Muhammadur Rasūlullāh ﷺ, dat iedere persoon na de dood in hun graf met drie vragen zal worden geconfronteerd. Twee engelen, Moenkier en Nakir, gaan geen vragen stellen over welk land hij/zij afkomstig is. “Yā ‘tiyāni Malaika” zoals gerapporteerd door de Heilige Profeet ﷺ in Sahīh Bukhārī zullen twee engelen verschijnen wa

yas‘alani man Rabbuka, wa mā dīnuka, wa mā kunta taqulu fī Haqqi hādhal rajuli, awkamā qāla sallallāhu ‘alayhi wa sallam. Dit is de juiste tekst van de hadīth. De vertaling is: “Wie is uw Schepper?, Wat is uw religie? En wat zegt u over deze man? (de Heilige Profeet ﷺ).

U ziet dus duidelijk, dat er geen vragen gesteld worden en gaan worden over waar u vandaan komt, van welk stam of tot welke dynastie u behoort.

Hier in dit land (Canada) zijn wij in minderheid, geen twijfel, en dit is ook een sunnat van de Geliefde Profeet ﷺ. In het beginstadium van de islam was hij in minderheid, in Makkat-ul-Mukaramma, de heilige stad van islam. Islam en moslims waren in minderheid. Doch, onze Geliefde Profeet ﷺ en zijn volgelingen Ibn Irfān, Bilāl en ander metgezellen (radi Allāhu anhum) van de Geliefde Profeet ﷺ waren gedurende 13 jaar in minderheid, desondanks waren zij sterk om zichzelf bekend te maken als moslims. Zij hadden het feit (minderheid) niet genegeerd dat zij moslims waren, omdat zij geloofden in Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā. Zij verwierpen de afgodsbeelden aanbidders, zij bogen (sajdah) voor Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā en veroordeelden volkomen de alle idolen aanbidders en uitten “La-ilāha-IllAllāh Muhammadur Rasūlullāh” (aanbid niets en niemand behalve Allāh, Muhammadur Rasūlullāh [ﷺ] is de Boodschapper van Allāh). Zij promoten hun identiteit van islam ondanks dat zij in minderheid waren, zij beschermden hun Imān en beschermden het Zaad van Islam, welke was geplant in hun harten door de Geliefde Profeet ﷺ. Het zaad groeide dag in dag uit. De metgezellen waren zij aan zij, volgden de Geliefde Profeet ﷺ en tegelijk waren zij trots te uiten dat islam hun godsdienst is. Ondanks dat u hier in Canada in minderheid bent, als u de godsdienst van Allāh beschermt, zal Allāh u beschermen. Dit is een belofte van Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā “Yā Ayyuhallazīna ‘amanu kunu ansaarAllāh” (wordt de supporter van Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā). 

In realiteit heeft Allāh onze support niet nodig, wij hebben in tegenstelling Zijn Support nodig, omdat Hij de Overheerser is. Hij is “Mālik-ul-Mulk Lā Sharīka lak”, Hij is Wie wij nodig hebben gedurende alle tijd. Allāh heeft onze hulp niet nodig.

Allāh openbaart in de Heilige Qur’ān “Intan-surullah” (support Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā), het betekent dat wanneer u Allāh’s Dīn al-Islam steunt, de godsdienst die gekozen is voor u en u gekozen bent tot de Ummah van de Geliefde Profeet ﷺ en hij is voor u gekozen om  u te leiden als de Laatste Boodschapper van Allāh.

Dus als u islam steunt, de godsdienst, zal Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā u steunen. Als u Zijn religie beschermd zal Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā u beschermen. Wallāhu khairun hāfizun wa Huwa arhamur Rahimīn. Degene die hun religie hebben beschermd, zijn nog in leven.

In Centraal Rusland werden de mensen gedurende 70 jaar gedomineerd door communisten. Moslims werden genadeloos gedurende dat 70 jaar in Centraal Rusland vermoord, maar SubhānAllāh zij werden beschermd, ondanks dat de publicatie van de Heilige Qur’ān werd verboden. De gebedsoproep (Azān) was volledig verboden, het publiceren van godsdienstboeken was eveneens verboden. Toen ik in Rusland was met een parlementaire delegatie heb ik kunnen waarnemen met welke soorten problemen en onderdrukking de moslims mee werden geconfronteerd. Zeventig jaar verstreek en zij dachten dat ze islam volledig hadden uitgeroeid en hun toekomstige generatie in dat deel van de wereld. Maar, Alhamdulillāh, na 70 jaar hebben zij ondanks dat zij niet openlijk hun godsdienst konden belijden hun Imān beschermd. Nu zijn zij na 70 jaar tevoorschijn gekomen als een natie van islam, de Muazzin kan overal zijn gebedsoproep doen, Allāhu Akbar, Allāhu Akbar!

Aan de andere kant, zij die zichzelf niet beschermden zijn door Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā vernietigd. Bijvoorbeeld, in Spanje en Oost Europa zult u geen enkele moslim vinden, omdat zij zichzelf hebben gesplitst in groepen. Zij waren te trots om Arabieren, Berbers, Afrikaanse afstammelingen en moslims met Spaanse vader en Arabische moeder te zijn. Niemand voelde zich in die delen van de wereld trots om zich moslim te noemen. Dus werden zij volledig vernietigd en bleef geen islam meer daar. Dus, Inshā’Allāh, broeders en zusters in islam, degene die in minderheid zijn, als u islam in uw hart beschermd zal Allāh Ta’ālā u beschermen en dit is een belofte van Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā “Intan-surullah yan-surkum wa yu-thabbit aqdāmakum” (als u de religie van Allāh beschermt, zal Allāh u beschermen, Allāh Subhānuhu wa Ta’ālā zal uw voetsporen in dat land vestigen).

Aqoolu qawli haadha wastaghfirul-lahal ‘azīmalī walakum walisāiril Muslimīn min kulli zanbin wa-atoobu ilayhi-Innahu Huwattawwaaabur-Rahīm.  Bārakallāhu lee walakhum fil Qur’ānil Azīm wa nafa’ni wa-iyyākum bil-āyāti wazikril Hakīm.  Wa sallallāhu wa sallama ‘alā Nabiyyinnā wa Habībinā khātamal ambiya-e-wal Mursalīna Muhammad sallallāhu ‘alayhi wa salam wa ’alā ālihī wa sahbi wa sallāma taslīma wal Hamdulillāhi Rabbil ‘Aalamīn.

Lees ook deel 2 moslimidentiteit en integratie

Ruim 1443 Hijri-jaren geleden verscheen de godsdienst islam op het Arabisch schiereiland, in het huidige Saoedi-Arabië. De verkondiger van deze godsdienst was niemand minder dan de laatste der profeten: de Heilige Profeet Mohammed ﷺ. De islam begon in zijn zuiverste vorm met de Heilige Profeet Mohammed ﷺ en werd na zijn aardse leven voortgezet door zijn metgezellen (Ṣaḥābah, raḍiyAllāhu ʿanhum). De Heilige Profeet Mohammed ﷺ noemde zijn volgelingen “Soennieten”, hetgeen in het Arabisch wordt aangeduid als Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah (Al-Ṭaḥāwī, n.d.; Al-Barbahārī, 1996). Na de Ṣaḥābah hebben de Awliyāʾ Allāh (vrome ‘Vrienden van Allāh’) tot op de dag van vandaag de zuivere islam verdedigd tegen aanvallen en deze in stand gehouden.

Waarschuwingen tijdens het profetische leven

Reeds tijdens het aardse leven van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ deden zich situaties voor waartegen hij zijn volgelingen waarschuwde. Deze waarschuwingen betroffen niet alleen actuele gebeurtenissen, maar ook toekomstige voorvallen tot aan de Dag des Oordeels. In zijn tijd waren er reeds mensen die zichzelf boven de Boodschapper ﷺ plaatsten. Zo was er de dwaas Musailma, die zich reeds tijdens het leven van de Laatste Profeet Mohammed ﷺ als nieuwe profeet presenteerde (Ibn Kathīr, 2003).

Qurʾānische bevestiging van zijn status

Allāh Ta’ālā openbaart in de Heilige Qurʾān met betrekking tot het respect voor de Heilige Profeet Mohammed ﷺ:

وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ

“Wij hebben uw status verhoogd tot (de hoogste) respectabele positie.” (Surah al-Sharḥ, 94:4)

Op basis van dit vers kunnen wij afleiden dat niemand in aanzien hoger is dan de Heilige Profeet Mohammed ﷺ. Het spreekt voor zich dat, indien er na hem nog een profeet met een eigen godsdienst zou komen, dit vers zijn geldigheid zou verliezen. Integendeel, dit vers getuigt ervan dat Mohammed ﷺ de Laatste Profeet is, en dat het profeetschap het hoogste ambt vertegenwoordigt. Kortom, eenieder die zich na de Laatste Profeet als profeet presenteert—zoals Mirza Ghulām Aḥmad Qādiyāniyyah—is volgens de consensus van Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah een kadhhāb (leugenaar) en kāfir (ongelovige) (Al-Nawawī, 1991; Al-Shahrastānī, 1984)).

Kenmerken van de Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah

1. Grootste groep moslims wereldwijd: Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah is de grootste groep moslims ter wereld. Het is de enige groep die zich expliciet identificeert als volgeling van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ en die volledig leeft conform de Heilige Qurʾān en de authentieke Sunnah (overleveringen en handelingen) van Rasūl Allāh ﷺ (Al-Ṭaḥāwī, n.d.; Al-Barbahārī, 1996).
2. Geloof conform Sahāba en Salaf-e-Ṣāliḥīn: Het geloof van deze groep is identiek aan dat van de Sahāba (raḍiyAllāhu ʿanhum) en de Salaf-e-Ṣāliḥīn (de vrome voorgangers). Deze laatste term dient niet verward te worden met de hedendaagse Salafistische stroming, die volgens de consensus van Ahl al-Sunnah geen respect toont voor de Heilige Profeet Mohammed ﷺ (Al-Shahrastānī, 1984).
3. Aanbeveling tot navolging van Sunnah en voorgangers: In talrijke ḥadīth heeft de Heilige Profeet Mohammed ﷺ zijn Ummah sterk geadviseerd om de Sunnah te volgen en standvastig te blijven op het pad van zijn metgezellen en de Salaf-e-Ṣāliḥīn (Al-Nawawī, 1991).
4. Overlevering uit Muwattaʾ Mālik, de Heilige Profeet Mohammed ﷺ zei: “Ik heb twee dingen voor mijn Ummah achtergelaten. U zult nooit afdwalen zolang u deze twee dingen volgt. Een van deze twee is de Heilige Qurʾān van Allāh en de andere is de Sunnah van Zijn Heilige Profeet Mohammed ﷺ.” (Muwattaʾ Mālik, ḥadīth nr. 1628)
5. Waarschuwing tegen bidʿah en oproep tot navolging van de Khulafāʾ al-Rāshidīn, de Heilige Profeet Mohammed ﷺ zei: “Nadat ik deze (fysieke) wereld heb verlaten, dient mijn Ummah standvastig te blijven op mijn Sunnah en op het pad van de vier Khulafāʾ al-Rāshidīn. Volg uitsluitend dit pad en wees alert op bidʿah (vernieuwingen), welke tegenstrijdig zijn aan de Heilige Qurʾān en mijn Sunnah.” (Sunan Abū Dāwūd, ḥadīth nr. 4607; Jāmiʿ al-Tirmidhī, ḥadīth nr. 2676)
6. Oproep tot aansluiting bij de meerderheid, de Heilige Profeet Mohammed ﷺ zei: “Volg het pad van de grootste groep moslims! Want degene die zich van deze groep afzondert, zal naar de hel worden gestuurd.” (Sunan Ibn Mājah, ḥadīth nr. 3950)

Standvastigheid binnen Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah

1. Leven volgens geloof en praktijk: De Heilige Profeet Mohammed ﷺ adviseerde zijn volgelingen om standvastig te blijven binnen de grootste groep moslims en hun pad te volgen in zowel geloof als praktijk. Dit betekent dat men niet slechts passief luistert, maar het gehoorde en geleerde daadwerkelijk toepast in het dagelijks leven. Het geloof dient beleefd en gepraktiseerd te worden, niet slechts theoretisch begrepen (Al-Ṭaḥāwī, n.d.; Al-Barbahārī, 1996).
2. Bescherming van de meerderheidsgroep, de Heilige Profeet Mohammed ﷺ zei: “Allāh zal mijn Ummah nooit toestaan zich te verenigen met misleide en incorrecte geloofsbelijdenissen. Allāhs Genade, Zegeningen en Bescherming is met de grootste groep moslims.” Met “de grootste groep moslims” wordt Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah bedoeld. “Degene die zich afzondert van deze groep zal in de hel worden geworpen.” (Jāmiʿ al-Tirmidhī, ḥadīth nr. 2167)
3. Waarschuwing tegen afscheiding van de meerderheid, de Heilige Profeet Mohammed ﷺ zei: “Hij die zich afzondert van de grootste groep moslims, zelfs een handbreedte, heeft zichzelf afgezonderd van de gemeenschap en is buiten de islam getreden.” (Sunan Abū Dāwūd, ḥadīth nr. 4597)

Afzondering van misleide groepen

(Betreft het onderhouden van contacten met sektarische stromingen zoals Aḥmadiyyah, Qādiyāniyyah, Wahhābī, enz.)

1. Waarschuwing tegen omgang met misleide sekten: De Heilige Profeet Mohammed ﷺ heeft zijn Ummah nadrukkelijk gewaarschuwd om geen relaties te onderhouden met mensen die behoren tot misleide sekten. Hij adviseerde ook om niet te luisteren naar hun woorden, aangezien zulke personen onder zijn Ummah zullen opduiken. Hij riep op tot waakzaamheid in sociale omgang en religieuze beïnvloeding (Al-Barbahārī, 1996; Al-Shahrastānī, 1984).
2. Geloofsovertuiging van de meerderheidsgroep: De geloofsovertuiging van de grootste groep moslims—Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah—is volledig in overeenstemming met de Sunnah van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ, het geloof van de Sahāba (raḍiyAllāhu ʿanhum) en de Salf-e-Ṣāliḥīn. Deze lijn vormt de maatstaf voor orthodoxie en authenticiteit binnen de islamitische traditie (Al-Ṭaḥāwī, n.d.; Al-Nawawī, 1991).
3. Profetische waarschuwing voor toekomstige sekten, de Heilige Profeet Mohammed ﷺ zei: “In de periode vlak voor de Dag des Oordeels zullen valse en oneerlijke sekten tevoorschijn komen. Zij zullen dingen zeggen die u noch uw voorvaders ooit eerder gehoord hebben. Blijf uit de buurt van deze oneerlijke mensen en laat hen niet toe zich tot u te begeven! Word niet door hen misleid en laat hen onder u geen rumoer veroorzaken.” (Ṣaḥīḥ Muslim, ḥadīth nr. 1847)

Verdeeldheid onder de Ummah

1. Profetische voorspelling van verdeeldheid: Het concept van de moslimgemeenschap die zich zal verdelen in 73 sekten is gebaseerd op authentieke ḥadīth, waaronder die van Abū Hurayrah (raḍiyAllāhu ʿanhu). De Heilige Profeet Mohammed ﷺ zei: “De joden splitsten zich in 71 sekten, de christenen in 72 sekten, en mijn volgelingen zullen zich splitsen in 73 sekten.” (Sunan Abū Dāwūd, ḥadīth nr. 4596; Jāmiʿ al-Tirmidhī, ḥadīth nr. 2640; Sunan Ibn Mājah, ḥadīth nr. 3991)
2. De redding van één groep, De Heilige Profeet Mohammed ﷺ vervolgde: “Tweeënzeventig van de drieënzeventig sekten zullen in het vuur zijn, en slechts één zal in het Paradijs zijn: de Jamāʿah.” (Sunan Abū Dāwūd, Musnad Aḥmad, Sunan al-Dārimī). Met “Jamāʿah” wordt volgens de consensus van Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah verwezen naar de groep die vasthoudt aan de authentieke leer van de Profeet ﷺ en zijn metgezellen.
3. Criteria voor de juiste groep: In een andere overlevering vroegen de Ṣaḥābah: “Welke sekte zal zegevieren?” De Heilige Profeet Mohammed ﷺ antwoordde: “Degene die zich conformeert aan datgene waarmee ikzelf en mijn metgezellen zijn.” (Sunan al-Tirmidhī, Sunan Abū Dāwūd)

Opinie van vooraanstaande Schriftgeleerden en Awliyāʾ Allāh over Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah

1. Sayyidunā Ghaus al-Aʿẓam, Sheikh ʿAbd al-Qādir al-Jīlānī (raḍiyAllāhu ʿanhu)
   In zijn werk Ghunyat al-Ṭālibīn verklaart hij: “Er zijn 73 groepen (sekten), zoals ons reeds is verteld door Sayyidunā Rasūl Allāh ﷺ. En (houd in gedachte), Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah is de oprechte groep.” (Ghunyat al-Ṭālibīn, hoofdstuk over geloofsovertuiging)
2. Imām al-Ghazālī (raḍiyAllāhu ʿanhu)
   In Mujarrabāt Imām al-Ghazālī schrijft hij: “Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah is de succesvolle firqah (groep). Deze firqah weegt de grondbeginselen af en praktiseert binnen de bandbreedte van de Heilige Qurʾān.”
3. Ḥazrat Shah Walī Allāh al-Dihlawī (raḍiyAllāhu ʿanhu)
   In ʿAqd al-Jayyād verklaart hij: “Zoals Rasūl Allāh ﷺ heeft verklaard: volg de Sawād al-Aʿẓam. Wanneer de vier madhāhib (Ḥanafī, Mālikī, Shāfiʿī, Ḥanbali) binnen de kaders van deze Sawād al-Aʿẓam vallen, dan is het volgen van één van hen toegestaan. Het negeren van één van deze madhāhib is het negeren van de Sawād al-Aʿẓam.”
4. Imām Sufyān al-Thawrī (raḍiyAllāhu ʿanhu)
   In Al-Mīzān al-Kubrā verklaart hij: “Met Sawād al-Aʿẓam wordt bedoeld: dat wat wij Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah noemen.”
5. Shah ʿAbd al-ʿAzīz al-Dihlawī (raḍiyAllāhu ʿanhu)
   In Fatāwā ʿAzīz (deel 2, pag. 4) schrijft hij: “De verschillende deelgroepen binnen Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah—zoals in ʿAqāʾid: Ashʿariyya en Māturīdiyya; in fiqh: Ḥanafī, Shāfiʿī, Ḥanbali; in tasawwuf: Qādrī, Chishtī, Naqshbandī en Suhrwardī—zijn allen gebaseerd op de waarheid.”
6. Imām Rabbānī, Mujaddid Alf-i Thānī (raḍiyAllāhu ʿanhu)
   In Maktūbāt Sharīf (deel 2, pag. 67) schrijft hij: “Het pad van genade is het volgen van Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah. Moge Allāh Ta’ālā zegeningen sturen op hun toespraken, handelingen en wetten, want dit is de succesvolle groep. Alle andere groepen (sekten) zijn slachtoffers van teleurstelling. Tegenwoordig beseft niemand hoe zwaar deze misleide sekten gestraft zullen worden. Op de Dag des Oordeels zal dit geheim worden onthuld, maar dan zal deze kennis voor hen geen voordeel meer opleveren.”

Conclusie op basis van de aḥādīth

Uit deze overleveringen blijkt duidelijk dat de ene groep die genade zal ontvangen, Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah is. Deze groep is de enige die zich volledig onderwerpt aan de leer en praktijk van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ en zijn metgezellen (raḍiyAllāhu ʿanhum). De nadruk van de Profeet ﷺ op “waartoe ikzelf ook behoor” bevestigt dit exclusieve criterium.

Besluit: Liefde, loyaliteit en waakzaamheid

Ḥazrat ʿAbdullāh (raḍiyAllāhu ʿanhu) verhaalde dat de Heilige Profeet Mohammed ﷺ zei: “Eenieder zal zijn met degene van wie hij (zij) houdt.” (Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, ḥadīth nr. 6168)

Juridisch-theologische toelichting

Deze profetische uitspraak benadrukt het belang van innerlijke loyaliteit en affectieve verbondenheid. Indien men liefde koestert voor hen die zich bevinden in sektarische dwaling—zoals de 72 groepen die zich moslim noemen maar volgens Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah niet binnen de grenzen van de authentieke islam vallen—dan zal men op de Dag des Oordeels met hen worden verenigd. Dit impliceert dat affectieve nabijheid tot misleide groepen kan leiden tot spirituele ondergang. Tegelijkertijd betekent dit niet dat men zich vijandig of gewelddadig moet opstellen tegenover deze groepen. Fysieke agressie is verboden binnen de islamitische ethiek. De juiste houding is:

• Uitleg geven over de ware islam, gebaseerd op de Qurʾān, Sunnah en het pad van de Ṣaḥābah.
• Geduldig negeren indien men na uitleg blijft volharden in dwaling.
• Waakzaam blijven zonder haat of geweld, maar met standvastige trouw aan de Sawād al-Aʿẓam.

Deze benadering is in lijn met de ethiek van Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah, die oproept tot daʿwah met wijsheid (ḥikmah), respect en duidelijke grenzen.

Bronnen

• Abū Dāwūd, S. (n.d.). Sunan Abū Dāwūd. Dār al-Fikr.
• Aḥmad ibn Ḥanbal. (n.d.). Musnad Aḥmad. Dār al-Fikr.
• Al-Barbahārī, Ḥ. (1996). Sharḥ al-Sunnah. Dār al-Kutub al-ʿIlmiyya.
• Al-Bukhārī, M. I. (n.d.). Ṣaḥīḥ al-Bukhārī (ḥadīth nr. 6168). Dār al-Fikr.
• Al-Dārimī, ʿAbd Allāh. (n.d.). Sunan al-Dārimī. Dār al-Maʿrifah.
• Al-Dihlawī, Shah ʿAbd al-ʿAzīz. (n.d.). Fatāwā ʿAzīzī (Vol. 2). Dār al-Ishāʿah.
• Al-Dihlawī, Shah Walī Allāh. (n.d.). ʿAqd al-Jayyād. Dār al-Rashād.
• Al-Ghazālī, Abū Ḥāmid. (n.d.). Mujarrabāt Imām al-Ghazālī. Diverse edities.
• Al-Nawawī, Y. (1991). Sharḥ Ṣaḥīḥ Muslim. Dār al-Maʿrifah.
• Al-Shahrastānī, M. (1984). Al-Milāl wa-l-Niḥāl. Dār al-Maʿrifah.
• Al-Sirhindī, Aḥmad (Imām Rabbānī). (n.d.). Maktūbāt Sharīf. Dār al-Kutub al-Islāmiyyah.
• Al-Ṭaḥāwī, A. J. (n.d.). ʿAqīdah al-Ṭaḥāwiyyah. Diverse edities.
• Al-Tirmidhī, M. (n.d.). Jāmiʿ al-Tirmidhī. Dār al-Gharb al-Islāmī.
• Al-Thawrī, Sufyān. (n.d.). Al-Mīzān al-Kubrā. Dār al-Furqān.
• Ibn Kathīr, I. (2003). Al-Bidāyah wa-l-Nihāyah. Dār Ibn Ḥazm.
• Ibn Mājah, M. (n.d.). Sunan Ibn Mājah. Dār al-Fikr.
• Jīlānī, ʿAbd al-Qādir. (n.d.). Ghunyat al-Ṭālibīn. Dār al-Kutub al-ʿIlmiyya.
• Mālik ibn Anas. (n.d.). Al-Muwattaʾ. Diverse edities.
• Muslim ibn al-Ḥajjāj. (n.d.). Ṣaḥīḥ Muslim. Dār al-Fikr.

Taqlīd, in de islamitische wet, is de onvoorwaardelijke aanvaarding van de wettelijke beslissingen van een ander zonder de basis van die beslissingen te kennen. Er is een breed scala van meningen over taqlīd onder verschillende groepen of denkscholen van moslims. Taalkundig betekent taqlīd, het plaatsen van iets om de nek, wat de nek omringt. Technisch betekent taqlīd, het volgen van degene wiens zeggen geen hujjah[1] (bewijs) is. Uitgezonderd van wat wij zeggen ‘volgen van degene wiens zeggen geen bewijs is’, is het volgen van de Sunnah van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ een ibādah en bewijs van goede daad.

Allāh Ta’ālā openbaart:

 يَا أَيُّهَا ٱلَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَأُوْلِي ٱلأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى ٱللَّهِ وَٱلرَّسُولِ إِن كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلآخِرِ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً

“O gij die gelooft, gehoorzaamt Allāh en Zijn Boodschapper [Mohammed] en degenen, die onder u gezag hebben; en indien gij over iets twist, verwijst het naar Allāh en Zijn Boodschapper, als gij gelooft in Allāh en de laatste Dag; dit is beter en uiteindelijk het beste.” Surah an-Nisā (de vrouwen) H4, vers 59

Van bovenstaand vers kunnen wij afleiden, dat na de Heilige Profeet ﷺ de Sahāba-e-Kirām, de Tābi’īn en de vier A’imma (radi-Allāhu ‘‘Anhum) de meest excellente leiders zijn van de Ahle Sunnat wal Jamā’ah. Zij zijn zulke A’imma, die bekend zijn als ‘Mujtahidin fi Sharah’. Deze A’imma zijn Imām-e-Azam Abu Hanīfa, Imām Mālik, Imām Shafi’ī en Imām Ahmed bin Hanbal (radi-Allāhu ‘‘Anhum). De volgelingen van deze vier Mazāhib (canonieke wetscholen) zijn algemeen bekend als Hanafi, Mālikī, Shafi’ī en Hanbali.

Wat betekent taqlīd in begrijpelijk Nederlands?

Taqlīd betekent het volgen van één van de vier A’imma van de religie conform de Geboden van Shari’ah (Heilige Qur’ān en Sunnah).

Vandaag de dag volgt wereldwijd de moslims de taqlīd van één van de vier A’imma. In de masā’il furu’iya is er geen andere dan de deze vier mazhab. Het verschil van opinie van deze vier A’imma is alleen in de wetten van furu’ (handelingen) en niet in aqā’id (geloofsbelijdenis).

Het is wājib (noodzakelijk) om één van de vier A’imma te volgen in bijvoorbeeld de methode van namāz, saum en zakāt zoals het is voorgeschreven. Dit wordt taqlīd shakhshi genoemd.

Deze vier A’imma hebben géén eigen regels gemaakt, maar hebben de betekenis van de Heilige Qur’ān en Sunnah uitgelegd, welke door een normaal ontwikkelde mens en zelfs door hedendaagse ulema niet diepgaand kan worden begrepen. Daarom is het volgen van deze A’imma een teken van daadwerkelijk volgen van de Heilige Qur’ān en Sunnah.

Als u Imām Abu Hanīfa volgt dan kunt de andere A’imma niet volgen. Bijvoorbeeld, wanneer u de methode van namāz van één van de vier A’imma volgt, dan kunt u de andere drie A’imma niet meer volgen in andere handelingen. Het is dus noodzakelijk vasthoudend slechts één van de vier A’imma te volgen. U kunt ook niet wisselen van mazhab, omdat de interpretatie van bepaalde zaken voor u persoonlijk beter uitkomt. Dus als u Hanafi bent kunt u niet meer de uitleg van bijvoorbeeld Imām Shafi’ī volgen. U dient vastbesloten en vasthoudend Hanafi te blijven. Islam is geen seizoen godsdienst.

Het is ook een algemene overeenstemming onder alle ulema, dat u geen andere Imām of een mujtahid kunt volgen, dan de vier genoemde A’imma.

Allāh Ta’ālā openbaart:

 ٱهْدِنَا ٱلصِّرَاطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ 

صِرَاطَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ ٱلْمَغْضُوبِ عَلَيْهِم وَلاَ ٱلضَّآلِّينَ

“Leid ons op het Rechte Pad; het Pad dergenen aan wie Gij gunsten hebt geschonken, niet dat van hen op wie toorn is nedergedaald. Noch dat der dwalenden.” Surah al-Fātiha (het Begin) H1, verzen 6-7

Deze verzen kunnen gezien worden als argument in instemming van zowel mutlaq (absoluut) als taqlīd van mujtahid. Zij die op het Rechte Pad zijn, zijn de mufassir (uitleggers van de Heilige Qur’ān), muhaddith (geleerden van de Ahadīth), juristen, Awliya Allāh, Ghaus, Qutub en Abdāl. Zij zijn allemaal muqallid die bewijzen en bewezen, dat taqlīd het Rechte Pad is.

Allāh Ta’ālā openbaart verder:

 لاَ يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا ٱكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَآ أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَآ إِصْراً كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَٱعْفُ عَنَّا وَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلَٰـنَا فَٱنْصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَافِرِينَ

“Allāh belast geen ziel boven haar vermogen; voor haar is wat zij verdient en tegen haar is ook wat zij verdient; onze Heer, straf ons niet als wij vergeten of een fout hebben begaan, Heer, en belast ons niet, zoals Gij degenen, die vóór ons waren hebt belast; onze Heer belast ons niet met datgene, waarvoor wij de kracht niet hebben (het te dragen), wis onze fouten uit en schenk ons vergiffenis en wees ons Barmhartig; Gij zijt onze Meester, help ons daarom tegen het ongelovige volk.” Surah al-Baqarāh (de koe) H2, vers 286

Het eerste deel van dit vers laat zien, dat Allāh Ta’ālā een mens niet met ontbering belast wat hij/zij niet kan doorstaan. Het betekent, dat de mens die incapabel is met ijtihād (overeenstemming), niet in staat is masā’il (vraagstukken) te extraheren van de Heilige Qur’ān, want het gaat hem overbelasten. Het onterecht te verlangen, als hij beperkt is in taqlīd, om problemen op te lossen met de Heilige Qur’ān.

Allāh Ta’ālā openbaart ook:

وَٱلسَّابِقُونَ ٱلأَوَّلُونَ مِنَ ٱلْمُهَاجِرِينَ وَٱلأَنْصَارِ وَٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا ٱلأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَآ أَبَداً ذٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ

“En de vooruitstrevenden en de eersten der migranten en hulpgevers en degenen, die hen in goedheid volgen, Allāh heeft welbehagen in hen en zij hebben welbehagen in Hem; en Hij heeft voor hen tuinen bereid, waar doorheen rivieren stromen; daarin zullen zij voor eeuwig vertoeven; dat is de grote zegepraal.” Surah at-Tawbah (berouw) H9, vers 100

In dit vers wordt gezegd, ‘en de muhājirin en (vooruitstrevenden, helpers) en de eersten er Ansār (migranten) en degenen die hen volgen met goede intentie, zijn degenen met wie Allāh Ta’ālā tevreden is en zij zijn tevreden met Allāh Ta’ālā. Het betekent, dat Allāh Ta’ālā tevreden is met hen die de voetstappen van de muhājir en Ansār volgen. Dit is niet anders dan taqlīd.

Allāh Ta’ālā openbaart:

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلاَّ رِجَالاً نُّوحِيۤ إِلَيْهِمْ فَٱسْأَلُواْ أَهْلَ ٱلذِّكْرِ إِن كُنْتُم لاَ تَعْلَمُونَ

“En Wij zonden vóór u, slechts mannen aan wie Wij een openbaring gaven; vraagt daarom aan degenen, die de vermaning bezitten als gij het niet weet, met duidelijke tekenen en geschriften.” Surah an-Nahl (de bij) H16, vers 43

In dit vers wordt gezegd, vraag aan de mensen die geleerd hebben als u het niet weet. Dus dit vers geeft aanwijzing om advies en kennis te zoeken bij geleerde mensen als de gewone mens niet weet wat de echte betekenis is. Met geleerde wordt expliciet de mujtahid bedoeld.

[1] Voltooiing van bewijs, is een islamitisch concept dat aangeeft dat religieuze waarheid volledig is opgehelderd door de Profeet Mohammed ﷺ en beschikbaar is gesteld aan het volk, dat wordt beschouwd als geen excuus om het te ontkennen.

Inleiding

Voordat u als moslim dit artikel leest, is het aanbevelingswaardig dat u eerst kennis opdoet over uw eigen identiteit als persoon, maar ook als lid van de moslimgemeenschap. Lees daarom eerst het artikel ‘moslimidentiteit’ (deel 1) welke u eveneens op www.tangali.net aantreft.

Veel moslims zijn door de moderne opvoeding en het goede welzijn in Europa en Verenigde Staten beïnvloed door de niet-moslims en atheïsten. Sommige moslims hebben het woord integratie letterlijk opgevat en hebben dan ook bewust of onbewust enkele Europese gedragsvormen en -normen eigen gemaakt. Dit is bekrompen en ondoordacht! In dit artikel zal ik proberen vooral de jongelui onder de moslims te laten inzien wat integratie betekend met behoud van de moslim identiteit.

Wat is de moslim identiteit?    

De enige echte vorm van moslim identiteit wordt gevonden in Ahle Sunnat wal Jamaat. In Fatāwa Europe van Mufti-e-Azam Europe Hazrat Allāma Mufti Abdul Wajīd Qādri Sāhib (Alayhir Rahmah) staat: ‘maa anaa ‘alayhi wa ashābie’ (de Heilige Profeet ﷺ zei: volg mij en mijn Sahāba radi Allāhu anhum). Fatāwa Europe, boek Aqīda, blz. 63.

Wat is integratie?

In de sociologie wetenschap betekent integratie een proces waarbij verschillende factoren in elkaar overgaan. Sociologie is de studie van de manier waarop mensen de (fundamentele) problemen van het samenleven kunnen oplossen zoals: Wie hoort bij wie? Wie is de baas van wie? En, wie doet wat en wie krijgt wat?

In de sociologie dat dus gaat over groepsgedrag, onderscheiden wij functionele differentiatie en integratie die door splitsing van een oorspronkelijk homogeen geheel (in delen) met een eigen persoonlijkheid en samenstelling een eigen functie ten opzichte van dat geheel vervullen. Zowel personen als groepen (taakdifferentiatie) als meer abstract, instituties en structuren (systeemdifferentiatie). Door functionele differentiatie raken meer mensen op elkaar aangewezen, dat wil zeggen: dat er was sprake van toenemende integratie, personen en groepen werden opgenomen in steeds omvangrijkere sociale eenheden.

Voorbeelden van toenemende integratie zijn: centralisering, waardoor mensen in nationale staten met elkaar verbonden worden; democratisering (door uitbreiding van het kiesrecht raakten meer mensen betrokken bij de nationale politiek) en urbanisering ( de mensen die in de steden woonden waren afhankelijk van hetgeen elders aan voedsel wordt geproduceerd, consumenten en producenten werden opgenomen in een systeem. Kortom, wanneer verschillende bevolkingsgroepen samenwerken aan aanpassingen wordt gesproken van integratie; wanneer er sprake is van eenzijdige aanpassing, dan wordt gesproken van assimilatie.

Schaarse arbeidscapaciteit

Nederland is altijd een land geweest met veel minderheden. Dit komt door de vele kolonisatie die tot stand gebracht werden door verovering. Daarnaast zijn gedurende de twee wereldoorlogen veel Hollanders gesneuveld met als gevolg dat er onvoldoende arbeidscapaciteit beschikbaar was om in het Nederlandse Koninkrijk arbeid te verrichten. Veel Middellandse (vooral Marokkanen en Turken) arbeiders werden naar Nederland gebracht om laagbetaald werk te verrichten. De Hollanders dachten, dat na de opruiming van oorlogspuin de gastarbeiders zouden vertrekken. Echter, veel van de gastarbeiders zijn niet teruggekeerd naar het land van herkomst. Toen deze gastarbeiders met hun in het thuisland achtergebleven gezin verenigden, werd de populatie onder de moslims toegenomen. Kinderen werden groot, trouwden (nikāh) en kregen kinderen.

Nederlandse overheid heeft hierbij een grove fout gemaakt, zij hebben in de haastige werving van schaars personeel geen arbeidscontract opgemaakt en laten tekenen met daarin de bevoegdheden, verplichtingen en arbeidsvoorwaarden. Nu uit verschillende streken van de wereld moslims naar Nederland komen, enerzijds om politieke- en economische redenen en anderzijds door verplichte toelating, omdat Nederland meedoet aan ongerechtvaardigde oorlogen in ontwikkelingslanden.

De grote economische vooruitgang van Nederland en de emancipatie van vrouwen hebben ertoe geleid, dat de Hollanders geen of op heel latere leeftijd een gelimiteerd aantal kinderen nemen, vaak blijft het bij twee kinderen. Het gevolg is dat de onbezette topbanen nu in handen van de minderheden (waarvan de moslims de grootste groep vormen) gaan komen. Hollanders worden nu nijdig, beginnen allerlei onheuse praktijken zoals verbieden van de Heilige Qur’ān, niqāb, jalaaba, stopzetten van moskeebouw, enzovoorts. Een andere reden is de explosieve groei van moslimpopulatie door geboorte en de vele bekeringen tot islam. Anno 2008 zijn er 1,5 miljard moslims wereldwijd, één op de vier mensen is een moslim. Het spreekt voor zich, dat wanneer een groep groter wordt de kleinere groep geen weerstand meer kan bieden en zich zal verzetten. Doch, zij hebben het niet begrepen. Islam zegt: onderdruk de minderheid niet, maar wees ook voor hen zorgzaam.

Wie is schuldig aan de situatie waarin wij allen (moslims en niet-moslims) in Nederland zijn terechtgekomen? Dat zijn zij zelf, de Hollanders. Vergeet niet dat Nederland behoort tot de landen die als laatste de slavernij hebben afgeschaft, en dat ook onder hoge druk van de wereldmachten. In Suriname werd in 1863 de slavernij onder Nederlands bewind afgeschaft.

Modernisme van sommige moslims

In westerse landen, zoals Nederland, is een groeiende sociale en religieuze integratie tussen moslims en niet-moslims te zien. Sommige moslims beginnen hun islamitische culturen te vermengen met van de kuffār (niet-moslims). Deze absorptie van culturen heeft zo’n omvang bereikt, dat sommige moslims hun eigen volmaakte islamitische cultuur hebben prijs gegeven. Zij zijn niet in staat differentiatie tussen wat goed en slecht is te onderscheiden. Kerstmis, Moederdag, Vaderdag en Valentijnsdag zijn de meest wereldwijd gevierde festiviteiten door niet-moslims die nu door de moslims worden overgenomen. Veel naïeve of zelfs onwetende moslims vieren deze feesten in bepaalde vorm (actief of passief). Supporter zijn van kufr feest, op welke wijze dan ook, is een ernstige misdaad en een directe aanval op islam inclusief alles wat islam vertegenwoordigt. Moslim schrift-geleerden hebben herhaaldelijk geschreven, dat elke vorm van activiteit die gerelateerd is aan de methoden van de kuffār (niet-moslims) een stap in de richting van kufr is en daarom verboden in islam.

Moeder- en Vaderdag zijn symbolen geworden van de kuffār. In feite zijn deze gedenkdagen alleen de dagen waarop de kuffār hun (groot)ouders bezoeken. Valentijnsdag moedigt aan, een voorhuwelijkse relatie welke doorgaans wordt gepraktiseerd wordt door de westerlingen. Kerstfeest, de dag die de christenen aanvaarden als de geboortedag van Hazrat Nabi Isa (alayhis salām), is niets anders dan een weekend van ‘lust’, plezier en alcohol gebruik. Op deze dagen worden wenskaarten uitgewisseld, diners georganiseerd, alcohol met miljoenen liters gedronken, in de wilde weg en ondoordacht geld uitgegeven, gedanst en gezongen waarbij lustgevoel en seksuele relaties worden uitgevoerd. U hebt wellicht op het Nederlandse journaal in januari 2008 kunnen horen, dat de meeste echtscheidingen plaatsvinden kort na de christelijke feestdagen van december. Geen wonder, want zowel de kuffār man als vrouw draaien door het dolle heen en gaan met Jan alleman naar bed. En wanneer zij weer bij bewustzijn zijn gekomen, dan beschuldigen zij elkaar en gaan over tot echtscheiding.

Deze dagen zijn zo synoniem geworden voor extensieve bedrijfseconomische activiteiten, dat een enorme berg geld wordt uitgegeven aan advertenties en cadeaus. Veel moslim zakenlui decoreren voor deze dagen op dezelfde wijze hun zaak zoals de niet-moslims het doen. Of dit wordt gedaan om de verkoop te doen toenemen of merendeels als een formaliteit, het is strikt verboden! Hebt u eens gezien dat de niet-moslims in tijde van Eid-ul-Fitr, Milād-un-Nabi, enzovoorts hun zaken versieren? Of, hebt u gezien dat zelfs een moslim zijn zaak op de islamitische feest- en gedenkdagen versiert? Ik niet in ieder geval.

Kortom, het is een zwenking van hard verdiende poen. Dit is veroordeeld in de Heilige Qur’ān.

Allāh Ta’ālā openbaart in de Heilige Qur’ān:

 وَهُوَ ٱلَّذِيۤ أَنشَأَ جَنَّٰتٍ مَّعْرُوشَٰتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَٰتٍ وَٱلنَّخْلَ وَٱلزَّرْعَ مُخْتَلِفاً أُكُلُهُ وَٱلزَّيْتُونَ وَٱلرُّمَّانَ مُتَشَٰبِهاً وَغَيْرَ مُتَشَٰبِهٍ كُلُواْ مِن ثَمَرِهِ إِذَآ أَثْمَرَ وَآتُواْ حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ وَلاَ تُسْرِفُوۤاْ إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ ٱلْمُسْرِفِينَ

“Hij is het, Die tuinen doet ontstaat, wel of niet gestut en de dadelpalm en de korenvelden, waarvan de vruchten van verschillende soorten zijn en de olijf en de granaatappel van gelijke en ongelijke soort; eet de vruchten er van wanneer zij vruchten dragen, maar betaalt op de dag van de oogst, wat Hem verschuldigd is en verkwist het niet; voorzeker, Allāh heeft de verkwisters niet lief.” Surah al-An’ām (het vee), H6, vers 141

De Heilige Qur’ān en ahadīth verbiedt ons overtuigd om de kuffār te imiteren. De Heilige Profeet Mohammed ﷺ heeft gezegd: “Degene die een natie imiteert behoort tot hen.” Abu Dawood Sharīf

Van deze hadīth kunnen wij dus afleiden, dat imiteren van de kuffār Harām (volkomen verboden) voor wat betreft hun religieuze en sociale activiteiten die alleen voor hen bestemd is. Veel moslims beweren, dat sinds de niet-moslims wenskaarten aan ons sturen op Eid dagen, wij ook als tegenprestatie hun wenskaarten dienen te sturen op hun feestdagen. Deze bewering is volkomen ongefundeerd en druist in tegen de ‘geest’ van de islam. Wij zijn niet gebonden aan nadoen van de tradities van niet-moslims. Islam is een volmaakte leefwijze en heeft ongetwijfeld ons correcte wellevendheid en methoden voor iedere gelegenheid geleerd. Islam leert ons iedere facet van ethisch gedrag als moslim en tegenover niet-moslims. Dus, het overnemen van deze anti-islamitische trek van de kuffār is gesanctioneerd door islam.

Besluit

In islam hebben de moslims niet een specifieke dag nodig om feest te vieren, te herdenken, de verplichtingen jegens ouders na te komen, liefde te hebben en te tonen voor elkaar; alles binnen het raamwerk van de Shari’ah. Moslims zijn gewaarschuwd niet deel te nemen aan onwettige seks, alcoholgebruik, onfatsoenlijk gedrag, geldverkwisting, enzovoorts.

Dus, integratie betekent niet overnemen van niet-moslim tradities, maar samenwerken ter voorkoming van openbare wanorde, bestrijden van terrorisme, tegengaan van verpaupering van leef kwaliteit, goed onderwijs, respect voor elkaar ongeacht de afkomst en geloofsovertuiging, enzovoorts.

Allāh Ta’ālā openbaart in de Heilige Qur’ān:

 وَٱنطَلَقَ ٱلْمَلأُ مِنْهُمْ أَنِ ٱمْشُواْ وَاْصْبِرُواْ عَلَىٰ آلِهَتِكُمْ إِنَّ هَـٰذَا لَشَيْءٌ يُرَادُ

“(Wij zeiden); O David, Wij hebben u als stedehouder op aarde aangewezen, spreek daarom recht over de mensen naar waarheid en volg (hun) begeerten niet, anders zullen zij u van de weg van Allāh afleiden; degenen, die van de weg van Allāh afdwalen zullen gewis een strenge straf ontvangen, omdat zij de Dag des Oordeels vergeten.”  Surah Saad H38, vers 26

Dus niet je godsdienst (islam) verloochenen, maar als soennie als een paal boven water staan!

Moge Allāh de soennies beschermen.

Amien, summa amien.

“Alahazrat heeft nooit en te nimmer enige vernieuwing teweeggebracht in welke religie dan ook, noch in welke hoedanigheid dan ook. Hij is door Allāh Ta’ālā en Zijn Heilige Profeet ﷺ beloond voor zijn inzet om de islam te dienen en de praktijk van onze Rasool ﷺ te hervormen — dat wil zeggen: terug te brengen binnen de kaders van de Shari’ah. Dientengevolge is de ware Dīn (godsdienst) van Allāh door Alahazrat geïntroduceerd en werd deze bekend als Maslak-e-Alahazrat, wat niets anders inhoudt dan Maslak-e-Ahle Sunnat wa Jamā’ah. Er is onvoldoende tijd om zijn leerstelling uitgebreid te behandelen, maar ik kan al zijn gedachten en leringen samenvatten in enkele coupletten uit zijn gedichten, die het ware Imān weergeven en het oprechte geloof van een moslim conform de Heilige Profeet ﷺ. Hij zegt:

‘Allah Ki Sar Ta Baa Qadam Shaan Hain Yeh,
Insaa Nahin Insaan, Woh Insaan Hain Yeh,
Quran To Imān Batata Hai Inhein,
Imān Yeh Kahta Hai Meri Jaan Hain Yeh’

Ik ben gekomen om toe te lichten wat Alahazrat zegt, verwijzend naar zijn eerbiedwaardige en bijzonder gerespecteerde Rasool ﷺ. Hij is de Glorie en het Jalwa van Allāh — van top tot teen. Hij is een man zoals er geen ander bestaat.
Daarnaast dient opgemerkt te worden dat het bovengenoemde kwatrijn van Alahazrat ook een andere vorm van devotie omvat, die niet expliciet is besproken maar wel impliciet wordt begrepen: namelijk Aqā’id-e-Hāzir-o-Nāzir. Dit houdt in dat onze Profeet ﷺ overal aanwezig is en iedereen observeert met zijn wijsheid en inzicht. Daarom wordt de moslim geleerd zich tijdens de namāz in de nabijheid van de Heilige Profeet Mohammed ﷺ te beschouwen, en uit respect te zeggen: “As-Salāmu ‘Alaika Yā Ayyuhan-Nabī, Wa Rahmatullāhi Wa Barakātuhu.”

Als een moslim niet in staat is zijn geliefde Rasool ﷺ fysiek te aanschouwen, dan dient hij te geloven dat de Profeet ﷺ leeft en zijn handelingen en de toestand van zijn hart waar ook ter wereld observeert. Op deze wijze heeft Alahazrat de moslims onderwezen hoe zij behoren te geloven in de Heilige Profeet ﷺ. Wat is het juiste geloof met betrekking tot het respecteren van de Heilige Profeet ﷺ?
Iemand kan via zijn Aqīda tot het inzicht komen dat Mohammed ﷺ ongeëvenaard, uniek en weergaloos is — en dat niemand in de gehele schepping aan hem gelijk is.
De Heilige Qur’ān beveelt de mensen te geloven in de Heilige Profeet ﷺ en noemt hem Imān. Maar Imān getuigt: “De Heilige Profeet ﷺ is mijn spirit.” Dit is niet alleen de leerstelling van Alahazrat, maar ook die van de Kalimah, en het is de stem van het hart van iedere oprechte moslim. Nu weet u wie de ware moslim is: er bestaat geen andere ‘echte’ moslim dan degene die behoort tot de Ahle Sunnat wa Jamā’ah.
In deze context wil ik enkele coupletten aanhalen van Hazrat Hasan Sādiq (radi Allāhu ‘anhu), de beroemde dichter uit de vroege periode van de islam. De Heilige Profeet Mohammed ﷺ had de gewoonte voor hem de preekstoel gereed te maken en beval hem vaak daarop plaats te nemen en met de eerbiedwaardige Profeet Hazrat Mohammed Mustafa ﷺ te spreken over het verheven nieuws van Ruhool Qudus, Hazrat Jibra’īl (alayhis salām). De dichter zei over de Heilige Profeet ﷺ: “Nooit is een oog getuige geweest van iets glorieuzer dan U. Vrouwen hebben nooit eerder een kind gebaard dat heiliger is dan U. U bent vrij van alle blamages geschapen. U lijkt geschapen te zijn zoals U het wenste.”
Uit deze woorden blijkt dat Alahazrat niet de enige is die de Heilige Profeet ﷺ erkent met dit verheven geloof. In werkelijkheid is bewezen dat dit de juiste wijze is om in de Heilige Profeet ﷺ te geloven, en dat het geloof van de Ahle Sunnat wa Jamā’ah voortkomt uit de metgezellen van de Profeet ﷺ. Daarom zegt Alahazrat:

‘Ahle Sunnat Ka Hai Bera Paar, Ashāba Huzoor Najm Hai,
Aur Nau Hai Itrat Rasool Allah Ki’.

Deze spreuk is afgeleid van een Hadith waarin de Heilige Profeet ﷺ zijn metgezellen heeft vergeleken met de sterren aan de hemel, die zijn volgelingen verlichtten zoals de sterren de ark van Hazrat Nooh (alayhis salām) begeleidden.

Intussen zijn er mensen die proberen de islam op een onjuiste wijze te representeren. In werkelijkheid trachten zij moslims af te leiden van de spirituele essentie van de islam. Sommigen beweren bijvoorbeeld: “Mohammed ﷺ is net als andere mannen.” Ongelukkigerwijs proberen zij hun misvattingen te rechtvaardigen met een vers uit de Heilige Qur’ān (para 16) “Zeg: Ik ben slechts een mens zoals jullie, aan wie geopenbaard wordt dat jullie God één is.” In dit vers beveelt Allah Zijn Heilige Profeet ﷺ om nederigheid te tonen en zich, uiterlijk gezien, als mens onder de mensen te presenteren. Tegelijkertijd maakt dit vers duidelijk dat de Profeet ﷺ zich onderscheidt van de rest van de mensheid — namelijk door het ontvangen van openbaring en zijn unieke spirituele status.

Het is een uiterst onverschillige houding jegens de eerbiedwaardige Rasool ﷺ.
Sommigen geloven slechts een deel van het vers uit Surah Al-Kahf (vers 110), terwijl zij het andere deel — “ik ontvang openbaringen” — negeren.

De openbaringen komen tot mij, zegt de Heilige Profeet ﷺ, en daarom spreekt Allāh over degenen die slechts gedeeltelijk geloven: “Zij geloven in sommige delen van de Qur’ān en verwerpen andere delen.” Allāh Ta’ālā verklaart daarentegen dat de ware gelovigen — de Soennieten die feilloze kennis hebben ontvangen — zeggen: “Zeg: Wij geloven in het gehele Boek. Iedere vers is afkomstig van onze Allāh, de Almachtige.”

Uit deze verzen wordt duidelijk dat de openbaring aan de Heilige Profeet ﷺ op bijzondere wijze verschilt van hoe gewone mensen waarnemen met hun ogen, oren en harten. De Profeet ﷺ verklaarde: “Mijn ogen slapen, maar mijn hart niet.”
Deze uitspraak toont aan dat de Profeet ﷺ niet is zoals andere mensen. De ‘Ulamā zeggen: “De profeten zijn onder de mensen geplaatst met uiterlijke bescheidenheid, maar hun ware status is verheven en behoort tot de engelen.
Zij observeren de aarde in één oogopslag van oost tot west, zij horen het kraken van de hemelen en ruiken de geur van Hazrat Jibra’īl (alayhis salām).”

Onze Heilige Profeet uitspraak: Ik zie wat jullie niet kunnen zien en ik hoor wat jullie niet kunnen horen” — is een krachtige bevestiging van zijn unieke spirituele waarneming en profetische status.

Toelichting van Tangali: Deze theologische duiding impliceert dat de Profeet ﷺ getuige is van zaken in de hemelen en op aarde die voor anderen verborgen blijven — een kenmerk dat hem onderscheidt van de rest van de mensheid. Deze uitspraak wordt vaak geciteerd in het kader van Aqā’id-e-Hāzir-o-Nāzir, waarin de Profeet ﷺ wordt beschouwd als spiritueel aanwezig en waarnemend. Ulema leggen uit dat deze capaciteiten niet voortkomen uit gewone menselijke vermogens, maar uit goddelijke inspiratie (wahy) en profetische verlichting.

Dit is in het kort wat ik heb toegelicht. Moge Allah ons accepteren, en moge Hij ons allen zegenen om standvastig te blijven op het Rechte Pad — met diep respect voor Zijn Heilige Profeet ﷺ, aan wie alles toebehoort. Moge Allah ons beschermen en ons afzijdig houden van het gezelschap van misleide mensen. Āmīn.